Thursday, 21 February 2019

घराणेशाही बालुशाही पेक्षा...पत्रकार हेमंत जोशी


घराणेशाही बालुशाही पेक्षा...पत्रकार हेमंत जोशी 
ज्यांना मधुमेह आहे त्यांनी पाकातली तुपातली बालुशाही खाणे जसे घातक त्यापेक्षा कितीतरी घातक खतरनाक धोकादायक हानिकारक आहे ती या देशाला या राज्याला लागलेली घराणेशाहीची कीड. ज्यांना साखर खाणे धोक्याचे ते मग शुगरफ्री वापरतात तसेच या नेत्यांचेही, महिला धोरण आले, लगेच या नेत्यांनी कित्येक नेत्यांनी राजकारणाचा समाजकारणाचा शासन प्रशासनाचा गंध नसलेल्या आपल्या बावळट अडाणी सुनांना मुलींना बायकांना निवडणुकीत उतरविले निवडून आणले आणि सत्तेत बसविले. नियम कोणतेही काढा, आम्ही भारतीय पुढल्या काही तासात त्यावर पर्याय काढून शोधून मोकळे होतो. आणखी एक गंभीर विषय याच घराणेशाहीशी संबंधित सांगतो, या राज्यात शासकीय नोकरीत येण्यासाठी ज्या स्पर्धा परीक्षा घेतल्या जातात, मागल्या वीस वर्षांचे रेकॉर्ड जर तुम्ही तपासले तर या राज्यातले विशिष्ट समाजातलेच मुले मुली शेकडा ७५ टक्के सरकारी नोकरीत आल्याचे तुम्हाला दिसेल, फक्त जेवढे आरक्षण आहे तेवढे भरल्या जाते बाकी सरसकट तेथेही मोनोपली दिसते, चौकशीतून फार काही निष्पन्न होईल वाटत नाही कारण चौकशी करणारे देखील त्याच घराण्यातले, त्यांचीच पिल्लावळ असते, इतरांनी फक्त मूग गिळून बसायचे असते...

२४ अकबर रोड वर म्हणजे काँग्रेस च्या मुख्यालयात अलीकडे मोतीलाल व्होरा, गुलाम नबी आझाद यांच्या नावाच्या पाट्या काढून थेट राहुल गांधी यांच्या केबिन शेजारी प्रियांका गांधी-वढेरा नावाची पाटी लावण्यात आली जशी राष्ट्रवादीच्या कार्यालयात सुप्रिया सुळे-पवार, अजित पवार या नावाच्या पाट्या कित्येक वर्षे आधीच लागलेल्या आहेत. पवार घराण्यातल्या आणखी काही पाट्या लवकरच लागताहेत हेही तुम्हाला माहित आहेच. साऱ्याच पक्षातल्या नेत्यांना घराणेशाहीची चटक लागलेली त्यामुळे ठाकरे कुटुंबाची आज तिसरी चवथी पिढी गादीवर आहे उद्या पुढली पिढी असेल, ठाकरे यांच्या गादीवर दिघेंन्नी बसण्याचा प्रयत्न कधीही करायचा नसतो. टेन्शन येऊन माणूस मरतो किंवा दिव्या ढोले होतो, भारती लव्हेकरांना भाच्याला पुढे न्यायचे असते, दिव्या ढोले मग भाजपाच्या असूनही त्यांना घर सोडून दूर कुठेतरी मग धारावीत जाऊन काम करावे लागते...

मूठभर लोकांच्या हाती हा देश हे राज्य त्यातले देखील चांगले अगदी बोटावर मोजण्या एवढे, हेच मूठभर राजकारणात शासनात आणि हल्ली हल्ली तर प्रशासनातही, इतर सारे त्यांच्या गुलामासारखे, दहशतीपुढे आम्ही सारे कमालीचे गांडू कारण ते सारे पारधी आणि आम्ही गरीब प्राणी त्या सस्यासारखे, मान वर करून काही बोलू तर क्षणार्धात आमची शिकार करण्यात येते. इलाज काही नाही, अजिबात नाही, मोकळ्या श्वासाने मतदान करू म्हटले तर तीही हिम्मत नाही त्यामुळे तीच ती घराणी कायम सत्तेत आणि सत्तेतून अति श्रीमंत होत गेलेली कारण देश लुटायचा अधिकार फक्त त्यांना आणि त्यांनाच जणू या देशातली हि अप्रत्यक्ष गुलामगिरी...

विखे पाटलांची चवथी पिढी राजकारणात, मुलायम सिंग यांनी मुलाला राजकारणात आणले, महिला आरक्षण येताच मुलाने पत्नीला पुढे केले तेच येथे चव्हाण घराण्याचे झाले, अगदी शंकरराव चव्हाण यांना देखील मोह आवरला नाही त्यांनी वादग्रस्त मुलास व जावयाला पुढे केले आणि चिरंजीवांनी राजकारणाचा राज्याचा गंध नसलेल्या पत्नीलाच आमदार केले. डॉ. श्रीकांत जिचकार दिवंगत शंकरराव चव्हाण यांच्या मंत्री मंडळात राज्यमंत्री होते त्यांच्याकडे शंकररावांनी एक अभ्यासू प्रामाणिक तेजस्वी मंत्री म्हणून मुद्दाम नांदेडचे पालकमंत्रिपद सोपविले होते. पण जेव्हा डॉ. जिचकार यांनी चिरंजीव अशोक चव्हाण यांचे उलटे सुलटे कारनामे बघितले, नको त्या भानगडींना साथ देणे आणि बदनाम होणे म्हणून मोठ्या खुबीने म्हणजे लंडन मध्ये उपचार घेत असलेल्या वडिलांच्या तब्बेतीचे कारण पुढे करून स्वतःची सुटका करवून घेतली. हा किस्सा अगदी मृत्यूपूर्वी डॉ. जिचकार यांनी मला आणि भय्यू महाराजांना आम्ही एकत्र गप्पा मारीत असतांना सांगितला होता. दुर्दैवाने शिस्तीच्या त्याच हेड मास्तरांनी बेशिस्त अशोक चव्हाणांचे मात्र अति फाजील लाड करून या राज्याचे मोठे नुकसान करवून ठेवले...

सारेच एका माळेचे मणी, तिकडे लालू यादवांनी बायकोला आणि मुलामुलींना राजकारणात आणलेले असेल तर इकडे या राज्यातल्या एकही नेत्याने गणपतराव देशमुख यांच्यासारखे चार दोन अपवाद सोडले तर फार वेगळे काहीही केलेले नाही. पुढे हेच नातेवाईक त्या मुलायम घराण्यांसारखे मग एकमेकांच्या जीवावर उठतात म्हणजे तटकरे घराण्यात अद्याप तेवढ्या एकमेकांच्या अंगावर तलवारी निघायच्या बाकी आहेत. सुनील म्हणतात मी अनिल यांना सत्तेत आणले राजकारणात उतरविले तर अनिल यांचेही मग तेच सांगणे म्हणणे, त्यामुळे ते दोघे आणि त्यांची पुढली पिढी, एकमेकात तुंबळ युद्ध केवळ वाट्यावरून सुरु आहे, विकासाचे कोणालाही काहीही देणे घेणे नाही नसते त्यामुळे पुढल्या काही वर्षानंतर सुनील तटकरे यांच्या मुलीची मुले आणि मुलाची मुले अनिल सुनील सारखे एकमेकात भिडलेले दस्तुरखुद्द सुनील यांनी आपल्या डोळ्यांनी बघितले तरी त्यात फारसे आश्चर्य वाटून घेण्यासारखे नाही कारण सत्ता हि गँगस्टर सारखी असते येथेही केवळ वाटणीवरून तलवारी बंदुका चालतात आणि एक दिवस सर्वांचा ' केशव भोसले ' होतो, मुलगा आणि बाप एकमेकांवर बंदुकी चालवून मोकळे होतात...
अपूर्ण:


पत्रकार हेमंत जोशी 

ढासळलेला आमदारांचा मनोरा : पत्रकार हेमंत जोशी


ढासळलेला आमदारांचा मनोरा : पत्रकार हेमंत जोशी 
मुंबईतील आमदारांच्या निवास स्थानांपैकी एक नरिमन पॉईंट परिसरातील मनोरा आमदार निवास, १९९० च्या दशकात, दरम्यान मनोरा आमदार निवासाच्या साऱ्या विंग्स बांधून पूर्ण झाल्या अवघ्या २५ मनोरा वर्षात पाडण्यातही आले. श्री निलेश मदाने हे विधान भवनात शासकीय सेवेत नोकरीला आहेत ते येथे रुजू होण्यापूर्वी पत्रकार होते, काही काळ याच मनोरा आमदार निवासात राहायला असल्याने त्यांनी अलीकडे मनोऱ्याच्या आठवणी अप्रतिम शब्दात रेखाटल्या आहेत. तुम्ही याठिकाणी तो लेख वाचला आहेच. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे जे मनोरा केवळ २७-२८ वर्षांपूर्वी बांधल्या गेले ते पाडावे लागले कारण इमारती धोकादायक झालेल्या होत्या...

नित्कृष्ट बांधलेले मनोरा व त्यानंतर देखभाल केल्या गेलेले मनोरा, दोन्हींची देखभाल जबाबदारी राज्याच्या सार्वजनिक बांधकाम खात्याकडे होती, राज्याचे सार्वजनिक बांधकाम खाते कसे व किती नालायक याचे हे ज्वलंत उदाहरण, टुकार पद्धतीने बांधल्या गेलेले मनोरा आणि भिक्कार पद्धतीने देखभाल केल्या गेलेले मनोरा. पैसे कशा वाईट पद्धतीने अधिकारी, अभियंते, मंत्री आणि कंत्राटदार अभद्र युती करून खातात आणि एवढे गंभीर गुन्हे कारणही मोकाट फिरतात त्यावर पाडण्यात आलेले मनोरा आमदार निवास हे बोलके उदाहरण. विशेष म्हणजे राज्याच्या विविध भागातून याठिकाणी वास्तव्याला असलेल्या ज्या ज्या आमदारांनी या इमारतीच्या बांधकामावर देखभालीवर पुरावे दिले, तक्रारी केल्या, सभागृहात प्रश्न मांडले म्हणजे थेट आमदारांच्या जीविताचा गंभीर प्रश्न अनेकदा पुढे येऊन देखील एखादा दुसरा आमदार सोडला बहुतेक तक्रार करणाऱ्या आमदारांचे केवळ पैसे खाऊ घालून वेळोवेळी तोंडे बंद करण्यात आलीकिंवा बंब, वाघमारे या अशा आवाज उठविणाऱ्या आमदारांना आणि राजू खरे सारख्या कंत्राटदारांना या रॅकेट ने ब्लॅकमेल करणारे म्हणून विनाकारण बदनाम केले...

शासनाला पर्यायाने जनतेला लुटणारे हे बांधकाम खाते, करोडो रुपये खर्च होऊन देखील ना कोणाला सजा ना कोणाला शिक्षा, यापुढे कोणत्याही इमारतीचे बांधकाम करतांना किंवा देखभाल करतांना आपले काहीही वाकडे होत नाही याची संबंधित मंडळींना आता खात्री पटलेली असल्याने सार्वजनिक बांधकाम खात्याने बांधलेल्या प्रत्येक इमारतीत प्रचंड गोंधळ असतो हे समजूनच जनतेने पुढे जावे. पुढे जाऊन आणखी एक महत्वाचे सांगतो, जसे अलिकडल्या काळात म्हणजे अगदी काही वर्षांपूर्वीचे मनोरा आमदार निवास योग्य बांधकाम न केल्या गेल्यामुळे वरून या इमारतीच्या देखभालीवर केवळ करोडो रुपयांचे खर्च दाखवून प्रत्यक्षात अजिबात या इमारतींची देखभाल न केल्या गेल्याने जसे मनोरा हे आमदारांचे निवासस्थान पाडण्यात आले तसे पुढल्या केवळ काही वर्षात याच दरम्यान बांधल्या गेलेले विधान भवन आणि थेट मंत्रालयासमोरील प्रशासकीय इमारत नक्की पाडावे लागणार आहेत....

मुंबईतील याच नरिमन पॉईंट परिसरातील विधान भवन आणि प्रशासकीय इमारत या दोन्ही इमारतींची अवस्था म्हणजे हळदी कुंकवाला जमलेल्या खानदानी स्त्रियांमध्ये चुकून जर फुटपाथवर उभ्या राहून विद्रुप आणि रोगट शरीरयष्टीच्या दोन वेश्या बसल्या घुसल्या तर जसे दिसेल, दृश्य असेल ते मनोरा पाठोपाठ या दोन इमारतींचेही झालेले आहे. जगात सुप्रसिद्ध नामवंत देखणा श्रीमंत परिसर म्हणून ओळखल्या जाणारा हा उंचच उंच इमारती असलेला आणि विविध आघाडीच्या उद्योगपतींच्या कार्यालयांनी नटलेला हा परिसर. येथे स्वतःच्या मालकीचे कार्यालय असणे प्रतिष्ठेचे मानले जाते. मी अजिबात प्रतिष्ठित नाही पण माझ्याही मालकीचे, वृत्तपत्राचे येथेच मुख्य कार्यालय आहे. या अशा देखण्या रुबाबदार परिसरात फुटपाथवरच्या वेश्येन्सारख्या विधान भवन आणि प्रशासकीय भवन या दोन इमारती. या दोन्हीचाही बाबतीत नेमके तेच, एकतर केल्या गेलेले बांधकाम बऱ्यापैकी नित्कृष्ट वरून वर्षानुवर्षे देखभालीवर थातुरमातुर खर्च करून, मोठी रक्कम हडपणारे बांधकाम खात्याचे फार मोठे रॅकेट, त्यामुळे पुढल्या काही दिवसात हेच ऐकायला मिळेल कि या दोन्ही इमारती पाडायला घेतल्या आहेत...

जाऊद्या, वाईट तेवढे मांडण्यासाठी पुढे मी आहेच, मनोरा आमदार निवासाच्या नेमक्या भानगडी नक्की मी मांडणार आहेच तत्पूर्वी निलेश मदाने यांनी जागवलेल्या मनोरा आमदार निवासाच्या आठवणी वाचल्या नसतील तर पुन्हा वाचा, लेखाची भट्टी छान जमलेली आहे. मी तर नेहमीच सांगत आलेलो आहे कि जेवढे काय या राज्यातले वाईट बघायचे असेल, त्यासाठी इतरत्र कुठेही जायची गरज नाही, कोणत्याही आमदार निवासात मुक्काम करा. तुमच्या तोंडून नक्की हेच बाहेर पडेल कि यापेक्षा तर रस्त्यावर धंदा घेणाऱ्या वेश्यांचा परिसर अधिक चांगला असतो, नरक एकदा का होईना येथे राहून तुम्ही अनुभवायला हवा. किळसवाणे लाजिरवाणे वातावरण बघायलाच हवे....
तूर्त एवढेच.


 पत्रकार हेमंत जोशी 

Friday, 15 February 2019

होय ! फडणवीसांनी बुडविला महाराष्ट्र माझा ५ : पत्रकार हेमंत जोशी


होय ! फडणवीसांनी बुडविला महाराष्ट्र माझा ५ : पत्रकार हेमंत जोशी 
ज्यांनी भाजपा संघ उभा केला पुढे नेला सत्तेत आणला दिनरात विनापेक्षा काबाडकष्ट करून घडविला वाढविला त्या बुजुर्ग नेत्यांकडे कार्यकर्त्यांकडे दुर्लक्ष करणे योग्य नाही, नरेंद्र मोदी असोत अथवा त्यांच्यासारखे येथेही या राज्यातले नेते असोत, ज्यांनी पाया उभा केला त्यांना लाथाडणे म्हणजे ज्या प्राचीन हिंदू संस्कृतीचे तुम्ही गोडवे गात आलेला आहेत त्या महान हिंदू संस्कृतीला तिलांजली देण्यासारखे, झपाट्याने पुढे जाणाऱ्या कोणत्याही पक्षातल्या नेत्याने स्वतःचा ' अजित पवार ' कधीही करवून घ्यायचा नसतो, कार्यकर्त्यांची नेत्यांची दुसरी फळी नक्की उभी करावी पण ज्यांनी तुम्हाला पुढे नेले, तुमच्यातले नेतृत्व जन्माला घातले त्यांना कधीही कोणीही विसरता कामा नये, हे एक प्रकारे खाल्या मिठाला न जागण्यासारखे असते...

श्रीमान उद्धव ठाकरे यांना मात्र त्यावर १०० टक्के गूण कारण फडणवीस मंत्री मंडळात त्यांनी बहुसंख्य बुजुर्ग शिवसेना नेत्यांचा आदर करून मंत्रिमंडळात स्थान दिले, असे दोन मंत्री मला आणि उद्धवजींना माहित आहेत कि त्या दोन मंत्र्यांनी आजतागायत आणि आजही पोटच्या नालायक मुलांना हाताशी धरून कित्येक भानगडी केल्या, करताहेत, प्रचंड त्यांनी पैसे मिळविले, मिळविताहेत तरीही उद्धवजींनी मंत्रिमंडळ बदल आणि विस्तार होऊ दिला नाही...विशेष म्हणजे त्या बुजुर्ग मंत्र्यांना देखील घरचा रास्ता दाखविला नाही पण त्यांना आणि मंत्रिमंडळातील साऱ्याच बुजुर्ग मंत्र्यांना उद्धवजींनी अगदी बोलावून सांगितले कि यावेळी जे काय करायचे आहे तेवढे लुटून न्या, भानगडी तर तुम्ही करता आहातच पण या पुढे तुम्हाला मंत्रिमंडळात स्थान नसेल. ज्येष्ठ नेत्यांचा मानसन्मान राखताना सेनेचे मोठे नुकसान झालेले आहे विस्तार आणि बदल न घडल्याने थेट मतदारातून निवडून आलेले येणारे असंख्य आमदार उद्धवजींवर प्रचंड नाराज आहेत. कोणाच्याही नाराजीचा अजिबात विचार न करता अलिकडल्या काळातले हे पहिले उदाहरण असे आहे कि ज्या मंत्रिमंडळाचा ते अस्तित्वात आल्यानंतर विस्तार किंवा फेरबदल झालेला नाही, असे निदान मी पत्रकारितेत आल्यानंतर कधीही घडलेले नाही. मंत्रिमंडळ विस्तार आणि फेरबदल करण्याचे मुख्यमंत्र्यांच्या मनात होते पण उद्धवजींना मात्र फेरबदल आणि विस्तार करणे डोकेदुखीचे ठरेल, वाटले असावे, त्यांनी त्यामुळे कदाचित त्यावर कधीही हिरवी झेंडी दाखविली नाही, मला माहित नव्हते कि कडव्या उद्धवजींना हिरव्या रंगाचा मनातून एवढा राग आहे...

मच्छरांचे चुंबन घेणे जसे शक्य नाही, गाढवाला थोपटून आपलेसे करणे जसे शक्य नाही, प्रयत्न करून बघा ते लगेच दूर पळते, माशीच्या तोंडात ताप बघण्यासाठी थर्मामीटर देणे जसे शक्य नाही, घोड्याच्या ढुंगणाला जसे झंडू बाम चोळणे शक्य नाही, जंगलात जाऊन सिंहिणीला कुशीत घेऊन झोपणे जसे कोणालाही शक्य नाही, पत्रकार राजन पारकर यासी याजन्मी जशी लग्नासाठी मुलगी पसंत पडणे शक्य नाही, पत्रकार उदय तानपाठक यांनी माझ्यासहित चार लोकांना पंचतारांकित हॉटेल मध्ये नेऊन जेऊ घालणे जसे शक्य नाही, माकडाच्या मागून फुंकर मारून वरून त्याला, आता कसे वाटते, असे विचारणे जसे शक्य नाही तसे अमुक एखाद्या नेत्याला तुम्ही अमुकच केले पाहिजे सांगून उपयोगाचे नसते. शिवसेनेत डॉ. सुजित मिणचेकर यांच्यासारखे मंत्री होण्यासाठी इच्छुक असेलेले असे कितीतरी पण उद्धवजींच्या मनात नसल्याने या साऱ्या इच्छुकांचे ' लावून न आणलेल्या सांडासारखे ' झालेले आहे, ते जागच्या जागी मनातल्या मनात अस्वस्थपणे चरफडताहेत, Sad सॉंग्स गाऊन गाऊन कसेतरी दिवस काढताहेत...
क्रमश:

भाग १ ते ४ वाचावे असल्यास कृपया www.virkantjoshi.com वर क्लिक करावे ... धन्यवाद 


 पत्रकार हेमंत जोशी 

होय ! फडणवीसांनी बुडविला महाराष्ट्र माझा ४ : पत्रकार हेमंत जोशी


होय ! फडणवीसांनी बुडविला महाराष्ट्र माझा ४ : पत्रकार हेमंत जोशी 
अलीकडे मुंबई भाजपा मधल्या एका अतिशय ज्येष्ठ वयस्क प्रतिष्ठित आणि भाजपाकडून अन्याय पीडित नेत्याचा मला फोन आला. त्यांचे दोन सार्वजनिक स्वरूपाचे प्रश्न त्यांनी वारंवार पाठपुरावा करून देखील सुटलेले नाहीत नव्हते, त्यांनी आधी माझ्याकडे खंत व्यक्त केली नंतर म्हणाले दोन्ही प्रश्न आचारसंहिता लागण्यापूर्वी मला सोडवायचे आहेत, ज्यांनी आणीबाणी काळात तुरुंगवास भोगला त्यांच्या मानधनाचा एक प्रश्न होता आणि दुसरा प्रश्न संघ भाजपा भूमिकेतून येथे मुंबईत उभ्या असलेल्या शाळेच्या मैदानविषयीचा होता, त्यांनी सतत वारंवार पाठ पुरावा करून देखील हे दोन्ही प्रश्न अद्याप सुटलेले नसल्याने ते अस्वस्थ होते, शेवटी त्यांनी मला सांगितले, मी मुख्यमंत्र्यांचे स्वीय सहाय्यक भाजपचे कार्यकर्ते आणि लातूर विधानसभेचे संभाव्य उमेदवार अभिमन्यू पवारांना फोन करून सांगितले कि कृपया त्यांनी या विषयी मुख्यमंत्र्यांच्या कानावर नेमकी माहिती घालावी व तातडीने त्यांचे प्रश्न सोडवावेत, ते वयस्क भाजपा नेते आणि अभिमन्यू दोघात बोलणेही करून दिले, बघूया पुढे काय घडते ते...

येथे हे यासाठी सांगितले आहे कि कोणत्याही राजकीय पक्षातले तरुण नेते जर त्यांच्या पक्षातल्या बुजुर्ग अनुभवी वयस्क नेत्यांकडे कार्यकर्त्यांकडे दुर्लक्ष करून म्हणजे ज्यांनी त्यांच्या पक्षासाठी मोठे योगदान दिले आहे, आयुष्य खर्ची घातले आहे त्यांना लाथाडून बाजूला सारून आपली स्वतःची वेगळी नवी कार्यकर्त्यांची नेत्यांची फळी उभी करून मोकळे होत असतील आणि त्याबळावर मोठे होण्याचा प्रयत्न करीत असतील तर हे कायम लक्षात ठेवावे कि असे ओव्हर स्मार्ट नेते ज्या वेगाने पुढे जातात त्यापेक्षा दुप्पट वेगाने खाली येतात, अशांचे मोठे राजकीय नुकसान होते. त्यावर श्रीमान अजितदादा पवार हे उत्तम उदाहरण आहे. बघा, अजित आणि सुप्रिया यातला मोठा फरक म्हणजे सुप्रिया सुळे पवार राजकारणात उतरल्यानंतर त्यांनी नक्की स्वतःची फळी उभी केली,विशेषतः राष्ट्रवादी मध्ये अलीकडच्या काही वर्षात ज्या बहुसंख्य तरुणी शहर आणि ग्रामीण भागातून कार्यरत झाल्या आणि राजकारणात आल्या त्यामागे उभे राज्य पालथे दिनरात पालथे घालून विविध मेळाव्याच्या माध्यमातून तरुण वर्गाला आकर्षित करणाऱ्या सुप्रिया सुळे पवार केवळ यांनाच त्याचे श्रेय जाते...

पण अत्यंत अत्यंत महत्वाचे म्हणजे तरुण पिढीतल्या विशेषतः महिला कार्यकर्त्यांची फळी उभी करीत असतांना सुप्रिया यांनी त्यांच्या पक्षातल्या बुजुर्ग अनुभवी नेत्यांकडे विशेषतः महिला नेत्यांकडे कधीही दुर्लक्ष केले नाही, त्यांना अपमानित केले नाही याउलट मी तर तुमची मुलगी, या पद्धतीने त्यांनी वास्तवात काहीशा उर्मट असूनही पक्षातल्या या वयस्क सिनियर नेत्यांना मानसन्मान दिला, त्यांचे बोलणे कायम सिनियर मंडळींशी अतिशय अदबीने असते त्यामुळे भलेही निवेदिता माने मंदा म्हात्रे यांच्यासारख्या काही महिलांनी प्रसंगी किंवा अन्य बुजुर्ग पुरुष नेत्यांनी कार्यकर्त्यांनी पक्षांतर केले असेल पण आजही जर दत्ता मेघे, गिरीश गांधी इत्यादींच्या समोर सुप्रिया गेल्या तर सर्वांना आपली लेक भेटल्याचा आनंद होतो, हि वस्तुस्थिती आहे...

नेमके हेच अजितदादांना अजिबात जमले नाही त्यामुळे ते जेव्हा सत्तेत होते महत्वाच्या खात्यांचे प्रभावी आणि प्रचंड दबदबा असलेले मंत्री होते केवळ त्याचकाळात त्यांच्या भोवताली सभोवताली कार्यकर्त्यांची आणि अतिशय हिशोबी दलालरूपी नेत्यांची मोठी फौज उभी झाली पण हे जमलेले त्यांच्या जिवाभावाचे अजिबात नव्हते तर ते मतलबी स्वार्थी पैशांना सत्तेला हपापलेले बेरकी राजकारणी होते जे अजितदादांच्या अजिबात लक्षात आले नाही, एक मराठ्यांचे नेतृत्व करणारा नेता तर असा काही त्यांच्या किंवा आर आर पाटलांच्या सभोवताली वेटोळे करून बसायचा कि बघणार्याला असे वाटायचे कि अखेरच्या श्वासापर्यंत हे टोपी बदलू महाशय अजित पवार आर आर पाटील किंवा राष्ट्रवादी पक्षाला सोडून जाणार नाहीत पण हेच महाशय सर्वात आधी अजितदादांना  सोडून गेले आणि पुढल्या सत्ताधाऱ्यांकडून त्यांचे आता नको नको ते फायदे घेणे सुरु आहे. दादांच्या हातून सत्ता जाताच हे असे अप्पलपोटे सारे दूर पळाले, उद्या सत्ता येतेय असे दिसले रे दिसले कि ते पुन्हा अजितदादांनी येऊन घट्ट बिलगतील, कवटाळत पुन्हा म्हणतील, दादा तुम्हीच आमचे नेते. नेमके सुप्रिया यांना जे जमले ते अजितदादांना जमले नाही, शरद पवारांच्या पाठीशी वर्षानुवर्षे उभ्या असलेल्या नेत्यांना कार्यकर्त्यांना अजिबात स्थान नव्हते, ते अजितदादांच्या समोर बुजुर्ग असून देखील जायला उभे राहायला देखील घाबरायचे, हा माणूस सर्वांदेखत आपला कसा केवढा आणि केव्हा अपमान करेल, याची या शरदरावांच्या लाडक्या कार्यकर्त्यांना त्यांच्या मुशीत तयार झालेल्या नेत्यांना कायम भीती वाटायची, त्यामुळे सत्ता गेल्यानंतर अजितदादांच्या आधीचे महत्व मोठ्या गतीने कमी झाले आणि सुप्रिया यांचे महत्व कायम टिकले...सत्तेत आपले महत्व कायम टिकायचे असेल महत्व नेता म्हणून सतत राखायचे असेल तर नेत्याने शरद पवारांची पॉलिसी ऍडॉप्ट करणे गरजेचे असते म्हणजे नवी फळी उभी करतांना बुजुर्ग मंडळींना अजिबात विसरायचे नसते, दुर्लक्षित करायचे नसते...
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी 

फडणवीसांनी बुडविला महाराष्ट्र माझा ३ : पत्रकार हेमंत जोशी

फडणवीसांनी बुडविला महाराष्ट्र माझा ३ : पत्रकार हेमंत जोशी 
वारंवार सांगत आलेलो आहे कि मी कट्टर हिंदुत्ववादी आहे पण माझे कोणत्याही राजकीय पार्टीवर प्रेम नाही मला ते करायचेही नाही कारण मी अतिशय इमोशनल आहे आणि कोणत्याही अति भावनाप्रधान व्यक्तीचा जर प्रेमभंग झाला तर त्या व्यक्तीला अतिशय मानसिक त्रास होतो म्हणून माझे राजकारणातल्या एखाद्या नेत्यावर प्रेम असू शकते, आमदार डॉ. सुजित मिणचेकर, आमदार उदय सामंत, विश्वास पाठक, नामदार देवेंद्र फडणवीस, माजी मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण या राज्यातल्या अशा काही मोजक्या नेत्यांवर माझे व्यक्तिगत प्रेम असू शकते किंवा असेलही पण तेथे मैत्रीचे नाते अधिक असते, असे मित्र चुकलेत तर त्यांना देखील मी शब्दांतून सोडत नसतो....

वरील लिखाण येथे यासाठी कि मी समाज माध्यमांवर किंवा माझ्या पाक्षिकातून विविध विनोदी चुटके टाकतो जे कोणीतरी मला पाठविलेले असतात, बहुतेक चुटके काँग्रेस ला टोमणे मारणारे आणि भाजपाच्या गोटातून पाठविलेले असल्याने तसे वाचकांना वाटणे स्वाभाविक आहे कि माझे भाजपावर प्रेम आहे असे असते तर मी नितीन गडकरी यांचे एक पत्रकार म्हणून आयुष्यभराचे नुकसान करवून ठेवले नसते, त्यांचे कोणते नुकसान मी केले आणि त्याचा प्रचंड आर्थिक फायदा पुढे कोणत्या दलालाला झाला ते सारे कधीतरी नक्की मांडणार आहे, आज त्यावर चर्चा नको कारण एक मराठी माणूस पंतप्रधान पदाच्या शर्यतीत असतांना त्याला कोणतीही खोलवर जखम करणे तेवढा मी नीच हलकट नाही...

आता अत्यंत महत्वाचे, या पंचवार्षिक योजनेत जळीस्थळी विविध प्रसार माध्यमां चा वापर करून भाजपा नेत्यांनी काँग्रेसला आणि त्यांच्या नेत्यांना योजनाबद्ध बदनाम केले आणि मोदी महान कसे हेही ते लोकांच्या मनावर बिंबवत राहिले पण अलीकडं वर्षभरापासून राहुल गांधी, गांधी घराणे, आणि काँग्रेसवर समाज किंवा प्रसार माध्यमातून केली जाणारी टीका आता कोणालाही आवडत नाही आणि मोदी यांची त्याचवेळी वारेमाप स्तुती करणे, हे देखील कोणालाही आवडत नाही अगदी समोरचा वाचक कोणत्याही राजकीय विचारसरणीचा असला तरी, याचा वाईट परिणाम असा झाला आहे कि लोकांनी भाजपाची हि तीच तीच ती प्रचार पद्धती हाणून पाडलेली आहे याउलट त्यांना काँग्रेस कडून पसरवलेली बातमी वाचण्यात अधिक आनंद मिळत असतो, मिळतो आहे. काँग्रेस किंवा गांधी घराण्याची अलीकडे झपाट्याने वाढत जाणार्या लोकप्रियतेचे प्रमुख कारण म्हणजे भाजपावाले उठसुठ अतिशय हलक्या दर्जाची विविध चुटक्यातून बातम्यातून खिल्ली उडवतात, हे अस्त्र नक्की कायम टिकणारे नाही आणि नव्हते. भाजपाने विशेषतः यावेळी स्वतःचे मोठे नुकसान करवून घेतलेले आहे...

सत्ता पदरात पडल्यानंतर विशेषतः देवेंद्र फडणवीस किंवा नितीन गडकरी यांनी जे केले त्याचे अनुकरण त्यांच्या साऱ्याच नेत्यांनी करायला हवे होते, म्हणजे गडकरी जे नेहमी सांगतात तेच गडकरी आणि फडणवीसांनी केले त्यांनी विरोधकांपेक्षा स्वतःची रेषा विकास कामे करून मोठी केली त्यांनी त्याचवेळी राजकीय स्पर्धकांची किंवा अन्य कोणत्याही नेत्यांची अगदी उद्धव ठाकरे यांची देखील रेषा न पुसता आपली रेषा मोठी करण्याचा सतत प्रयत्न केला ज्याचा त्या दोघांना नेते म्हणून फायदा झाला, भाजपाची इमेज खालीवर होत असतांना या दोघांच्याही लोकप्रियतेचा ग्राफ कधीही खाली आला नाही त्यामुळेच सभागृहातही सोनिया गांधी यांच्यासारखे कट्टर विरोधक देखील या नेत्यांचे त्यांच्या कामांचे टाळ्या वाजवून कौतुक करून मोकळे झाले, मोकळे होतात. देशात जे गडकरी यांचे आहे तेच येथे या राज्यात फडणविसांच्याही बाबतीत आहे कि त्यांच्या पाठी देखील त्यांचे विरोधक गडकरी, फडणवीसांची भला माणूस अशी तारीफ करून मोकळी होतात, सभागृहात किंवा जनतेसमोर विरोधकांना विरोधी भूमिका बजवावी लागतेच पण वैयक्तिक आयुष्यात मात्र विरोधक १०० टक्के, फडणवीस चांगले, असे नेहमी छातीठोकपणे सांगून मोकळे होत असतात. टोमणे मारून मारून पप्पू मोठा झालाय, हा तीव्र झटका अजूनही जर भाजपाला बसलेला नसेल तर ते गाफील आहेत, हे असेच म्हणणे योग्य ठरेल...

एक उद्योगी बाळ पावसाळ्यात एक गांडूळ पकडून आणतो. ते गांडूळ घरातील छोट्या बिळात टाकण्याचा खटाटोप करीत असतो. त्याचे आजोबा कौतुकाने नातवाचा उद्योग पाहत असतात. शेवटी बाळ यशस्वी झालाच. त्याने एक काडी आणली. त्यावर गांडूळाचे वेटोळे मारले. गांडूळासह काडी बिळात कुचकली. गांडूळ आत ढकलून काडी ओढून घेतली. आजोबा नातवावर खुश झाले. त्यांनी नातवाला दहा रुपयांची नोट स्वखुशीने दिली. दुसऱ्या दिवशी सकाळी आजी पण फारच प्रसन्न दिसत होती. नातवाचे मुके घेत तिने त्याला वीस रुपये दिले. आपण असे काय तिर मारले हे अजूनही नातवाला कळलेले नाही. नितीन गडकरी, नरेंद्र मोदी, सोनिया गांधी असे संदर्भ घेत हा लेख लिहीत असतांना सहजच हि लघुकथा येथे आठवली. ज्याने त्याने आपापल्या सोयीने अर्थ काढावा...
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 13 February 2019

I have faith in IAS Vinita Vaid Singal -Big Expose in ICDS




I have faith in IAS Vinita Vaid Singal- Big expose in ICDS

Someone told me that IAS Vinita Vaid Singal who has been posted at the Tourism Department spends more time at the Women & Child Development Department; agree, it is an Additional Charge, but  that does not mean Vinita Vaid Singal will not tolerate any type of non-sense or any corruption in her any of Departments; so what her attention is divided. Madam, one letter has been doing rounds in Mantralaya since many days. Thought you need to have a look. The letter is shouting ONE OF THE BIG SCAMS in ICDS. My only request is madam, today as I write this blog, meeting of Purchase Committee for the tender is getting conducted and yes, it will get approved, if you don't pay attention to this immediately. This blog of mine is read by many RTI activists, Journalists and mind you leader of Opposition and your Minister's brother Dhananjay Munde, who leaves no stone unturned to expose his cousin. So your decision on the expose below is at most critical...Please take a note of this....

14th Jan 2019 your department under the ICDS floated a tender (OK I shall give you exact details here) Bid No GEM/2019/B/157434 for procurement from GeM supply of Pegboards For Early Math or Traffic Weaving Peg Board, writing Slates or Wooden Engraving Slate, Puzzle and so on for Rs. 47 crore.....Now with confirmed news based on one of the letters written to you by one of this mafia gang of suppliers to every department, I shall bring the product, it's ACTUAL COST v/s the COST FILLED BY THE MAFIA of this department. I shall tell you madam, this is the heights now...Along with action, you need to first get a stay order on this tender and find out who all have made money in this. IF you want we can approach ACB with joint hands, nothing like it....Now just look at the table below....


PRODUCT IN THE TENDER ACTUAL RATES TENDER RATES BY THE MAFIA 
Pegboards for early math or tarffic weaving Peg BoardRs. 150 Rs. 549
Puzzles (Plastic Fit in)Rs. 151Rs. 710
Writing Slates or Wooden Engraving Slate (Swar)Rs. 170Rs. 408 
Writing Slates or Wooden Engraving Slate (Alphabet A-Z)Rs. 170Rs. 408
Writing Slates or Wooden Engraving Slate (Numbers 0-9 English)Rs. 174Rs. 408
Writing Slates or Wooden Engraving Slate (Vyajan Varnamala)Rs. 158Rs. 408
Writing Slates or Wooden Engraving Slate (alphabet a-z)Rs. 166Rs. 408
Writing Slates or Wooden Engraving Slate (Numbers 0-9 marathi)Rs. 170Rs. 408

Madam, this tender is worth Rs. 47 crores. Please make sure you handle this with utmost care and take strict action. By the way this letter which is doing the rounds of Mantralaya is written also by one of the contractors who couldn't get his share in the pie. As usual, between Ministers, between bureaucrats and now even in Contractors every fight is only for the PERCENTAGE. We media people do take this into account too....

Thank you.

Vikrant Hemant Joshi













OFF THE RECORD review on some of todays headlines...

OFF THE RECORD review on some of todays headlines...

1. Will IPS Sanjay Barve's fate be the same as IAS Medha Gadgil's? 
 What exactly went wrong with Medha Gadgil who was suppose to become the new CS but of all DK Jain was given the preference? Taken with a pinch of salt then. Yesterday she was "shunted" out of a prestigious assignment to a bogus one. All fingers have been pointed towards the CMO for this move. Now, as I had mentioned earlier too, that no one including Amruta vahini knows what exactly is going on in CM's mind. He has his own network of 'individuals' whom he consults before making any senior most bureaucratic changes. Yes, Delhi people do play an important role, but a negligible one...These "individual" sources of the CM include current and ex-MLA's, bureaucrats and many others who are very close to him. But at the end, Fadnavis does things which comes as a surprise even to them. He is one step ahead of veteran Sharad Pawar, I feel. So anyone claiming that this particular "transfer" of any IAS/IPS officer is done on influence of this particular IAS or a section of IAS officers, or Liaison or a Journalist is far from truth. Only CM decides what he wants to do. Coming to the most surprising change of Medha Gadgil from current posting as ACS  Revenue & Forest Department to much insignificant post of MD -Maharashtra State Financial Corporation--First of all, if I haven't mistaken, this post of MD is way too junior for the seniority of a Medha Gadgil. CM's not so close people had already put a stigma on her career by spreading the word "incompetent" and denied her the chance of becoming first Brahmin Lady Chief Secretary. Secondly, now where Medha Gadgil has been posted one should just go and see the office of this Corporation. Senior most IAS officer of this state will now have to share a common bathroom with visitors and other staff's to begin with. Thirdly, I have heard all allowances which an IAS officer gets whilst as MD of MSFC have been already curtailed and no reimbursements will be given. Forthly, an ex-Chief Secretary who is still with the IAS association tells me many  such "ignored"  IAS officers have lent their support to Medha Gadgil and ganged up against Fadnavis & Co, at a time when elections are nearing. Not a good sign of governance in our state. 
If IPS Sanjay Barve thinks his chances of becoming the new CP have brightened because of his Nagpur connections and being a Brahmin, mind you sir, here something else is cooking. Parambir has been lobbying for the post since last one year and have also knocked on to the doors of people in Delhi. Mr. Barve, requirement to become CP of Mumbai is not that to be non-corrupt & sincere officer. Criteria changes everytime. But again, if this is my argument-then how come another Brahmin-non-corrupt IPS Vivek Phansalkar got the post of Thane Commissioner? So nothing is predictable here. No fixed pattern. Depends on the person. Fadnavis and team will always make the right and best decision. 
In short, no theory or influence or money power works in front of this CM. He is no Ashok Chavan. 

2. BJP--take a note of this act by MLA Ravi Rana. 
Yesterday was outside the "exit cabin" of the CMO. As usual, Ravi Rana was there with a "पंटर" waiting even before Mr. Darade had  walked in. I along with a BJP karyakarta walked in with Mr. Darade to say Hello and leave for our work. Mr. Darade had to go out of his cabin for merely 2 minutes. Photo of our PM Narendra Modi was hanging on the wall behind Mr. Darade's chair..It had tilted slightly. My friend a loyal BJP ite immediately without even thinking twice adjusted the frame and put it straight. After all, for these BJPites, Modi is God for them. Forget God, he is their leader. Anyone would do it. If you were a supporter of Baba Ramdev and builder Sudhakar Shetty and if these people's photo was to be blackened for the their deeds, won't Ravi Rana fight back with everyone with all the vengeance? Any karyakarta would do right? Anyways when my friend was adjusting the frame of PM Modi, Rana with a sly look said, "the frame is tilted because the person has no straight intentions for the country". My friend being the smarter one quipped back, " Sir, we are getting elected and earning money only because of this leader. Today you earn crores of rupees per year all thanks to Modi & his government's easy policies right?, So do we have a right to say anything morally to this person at least?" We all know how Sudhakar Shetty his "पंटर" Rana have milked our government be it SRA or Mhada.  My friend floored Rana with his reply. As usual Rana did not have anything to say to this and in the meantime Mr. Darade was back to his cabin. We shook hands, smiled and left the cabin. 

Vikrant Hemant Joshi 


Friday, 8 February 2019

होय, फडणवीसांनी बुडवला महाराष्ट्र माझा : पत्रकार हेमंत जोशी


होय, फडणवीसांनी बुडवला महाराष्ट्र माझा : पत्रकार हेमंत जोशी 

सध्या मी हे लिखाण करतांना दोह्याला आहे म्हणजे तुम्ही मला आता म्हणू शकता, आप कतार में है...एनी वे, अलीकडे आनंद देवधर यांची एक छान पोस्ट फेसबुकवर वाचण्यात आली, ' टिपिकल फोटो ' या मथळ्याखाली, काही फोटो असे असतात कि ते न चुकता पेपर मध्ये छापून येतात, आपण वर्षानुवर्षे असे फोटो पाहत आलोय..

उदा. ३१ डिसेंबर चा सूर्यास्त, भर पावसाने तुंबलेला हिंदमाता चौक, यशस्वी बंद च्या दिवशी रस्त्यावर रंगलेली क्रिकेट ची मॅच, कडक उन्हाळ्यात गेटवे वर समुद्रात उडी मारणारी मुले, दिवाळीच्या आदल्या दिवशी गर्दीने फुललेला दादरचा रानडे रोड, मोठ्या विकेंडला टोल नाक्यावर लागलेल्या रांगा, अनंत चतुर्दशीला चौपाटीवर पोहोचलेला लालबागचा राजा, बजेटवर शेवटचा हात फिरविणारा आणि कधी नव्हे तो बंद गळ्याचा सूट घातलेला अर्थमंत्री, इफ्तार पार्टीत जाळीदार टोपी घालून ' सेक्युलर हाडूक ' चघळणारे नेते, आता या यादीत आणखी तीन फोटोंची भर पडलेली आहे, मोदीभयगंडाच्या अदृश्य छत्रीखाली एकवटलेले, हातात गुंफलेले हात उंचावणारे हताश नेते, लोकसभेत डोळा मारणारे राहुल गांधी आणि मोसंबीचा रस पिऊन आमरण उपोषण संपविणारे अण्णा हजारे..सुनिलजी, आणखी काही फोटो आपण अलीकडे बघत आलोय, त्यातलाच एक,घसा ताणून ताणून फाडून फाडून, मला राज्याचे भले साधायचे आहे असे सांगणारा भाषण करतांनाचा मुख्यमंत्री देवेंद्र यांचा फोटो...

वाचक मित्रहो, मला हाच एकमेव मुख्यमंत्री हवा, असे माझे येथे सांगणे नसते पण मुख्यमंत्री किंवा प्रधानमंत्री हा असाच हवा हे मात्र नक्की. आधी कुटुंबाचे भले करा नंतर देशाचे, हे असे अगदी जाहीरपणे सांगणारे नितीन गडकरी देखील कधी कधी वाटते, या देशाचे किंवा या राज्याचे प्रमुख व्हावेत, मनाला वाटत नाही किंवा पटत नाही. केवळ आठ दिवस आधी मी जे याठिकाणी लिहिले होते कि गडकरी हे केवळ त्यांच्या सभोवताली असलेल्या दलालरूपी मित्रांचे आणि स्वतःच्या कुटुंबाचे आर्थिक भले साधण्यात अधिक व्यस्त आहेत तेव्हा अनेकांच्या भुवया उंचावल्या होत्या पण काल परवा जेव्हा गडकरी यांनी अगदी जाहीर सल्ला दिला कि आधी कुटुंबाचे भले करा, साधा मग देशाचे, त्यानंतर मात्र मी प्रत्येक नेत्यांच्या मनोवृत्तीवर तंतोतंत मते मांडत असतो हे पुन्हा एकवार सिद्ध झालेले आहे...

अहो, या राज्याचे भले करू बघणारे पृथ्वीराज, शंकरराव, यशवंतराव, वसंतदादा किंवा देवेंद्रच हवेत, अशोक चव्हाणांसारखे दळभद्री नकोत, मी सारे अतिशय जवळून बघतो म्हणून जीव तोडून सांगतो. अलीकडे समाजमाध्यमात फडणवीसांवर आरोप करणारा लेख मोठ्या प्रमाणावर त्यांच्या हितचिंतकांनी पसरविलेला आहे. देवेंद्र यांनी हे राज्य नक्की बुडवायला हाती घेतले आहे कि काय, क्षणभर फडणवीस विरोधकांनी दिलेल्या माहितीवर मी पण विचार केला, आरोप मनाला पटले नाहीत आणि नेमके उत्तरे शोधण्याचा मग प्रयत्न सुरु केला...राज्यावर कर्जाचा डोंगर वाढलाय, हे राज्य कर्जत बुडाले आहे, हे सरकार राज्यबुडवे आहे, असे अनेकविध आरोप नक्की केल्या जाणार आहेत पण मेट्रो किंवा समृध्दीसारखे अतिशय झपाट्याने उभे राहिलेले राहणारे असे विविध असंख्य प्रकल्प फुकटात उभे राहणे नक्की शक्य नाही, नसते. हे एखादे शेम्बडे पोर देखील पटकन झटक्यात सांगेल. फडणवीसांच्या काळात घेतल्या गेलेले कर्ज हे मर्यादेच्या आतच आहे हे मला अर्थ खात्याच्या एका जबाबदार आणि भाजपा विरोधी अधिकाऱ्याने सांगितले. घेतलेले कर्ज फक्त आणि फक्त विकासप्रकल्पांवरच खर्च केल्या जाते आहे अन्यत्र कुठेही रक्कम वळविण्यात आलेली नाही हेही त्यांनीच सांगितले. जागतिक स्तराच्या सुविधाही हव्यात आणि त्या पैसे खर्च न करता, कसे शक्य आहे? बदनामीविरोधकांनी नक्की करावी पण तोंड आणि लेखणी सांभाळून...

ते लिहितात, २०१४ साली ज्यावेळी आघाडीचे सरकार गेले त्यावेळी राज्यावर एकूण कर्ज २.६९ लाख कोटी तेही गेल्या ६० वर्षातील होते पण फडणवीस सरकार आल्यानंतर फक्त चार वर्षात महाराष्ट्रवरील एकूण कर्ज ५.३ लाख कोटी झाले आहे म्हणजे केवळ चार वर्षात हे राज्य कर्ज बाजरी करून ठेवले आणि नेमका हा पैसे कुठे गेला? विरोधकांच्या या आरोपाला येथे मी उत्तर मांडलेले लिहिलेले आहेच पण घेतल्या गेलेल्या कर्जाचे वाटप कसे आणि किती कोणकोणत्या प्रकल्प योजनांवर खर्च होते आहे, झाले आहे, होणार आहे, त्यांचेही उत्तर मला वाटते शासनाने, या सरकारने द्यायला हवे आणि ते पुरावे मांडतील, मनोमन खात्री वाटते. कोणतेही सरकार हे सीतेसारखे असते त्यांची सत्व परीक्षा घेणारे विरोधक हवेतच आणि देवेंद्र हे सीतेसारखे निष्कलंक कायम बाहेर पडत राहतील, मनाला मनातून वाटते...
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 6 February 2019

OFF THE RECORD review on some of the happenings....




OFF THE RECORD review on some of the happenings....

1. No changes in bureaucracy till Loksabha elections...
The major 4 to 5 changes which were set in to come in February 1st week has been put on hold till the upcoming Loksabha elections slated to happen in May 2019. The reason for this can be attributed that the Chief Minister does not want any disturbance in the current functioning of the Government. Hence, the extension to Chief Secretary, DG Maharashtra, CP Mumbai and the Thane Municipal Commissioner. But those who were lobbying for the new CS post or CP post (read Parambir Singh) have just got a rude wake up call from the CM. The other set of bureaucrats who have completed 4 years at their current posting, namely Nitin Kareer, Manisha Mhaiskar, Manukumar Shrivastava, Vikas Kharge and Rajiv Jalota, shall too remain unchanged. Very few changes such as Ratnagiri Collector, Jalgaon Collector/Commissioner or a posting of Ashwini Joshi, current Excise Commissioner might take place. Oh Yes, Sitaram Kunte very soon will get his due--he will become the next ACS Home. 

2. Ujjwal Pagariya, the man of all seasons...
Some call him a pet of Vivek Jadhav, some call him the big fish of ICDS, some say he has finished  the importance of Satish Munde in Women & Child Development Department, some are so jealous of him owing to his almost everyday visit to the "Varsha"; as they all thought he was closest to the NCP in earlier government, some say he operates in Tribal Department & every department which has "supply"in it, but mind you friends, be it any department, things that this man can pull off, no one can...Being a Jalgaonkar (my birth place too) Pagariya in his true Marwari style has like an octopus spread his legs everywhere in Mantralaya and shifted his base to Nagpur. Hope our next CM is from Nagpur, if he is from Sangli or Satara, it won't come as a surprise Pagariya shifts to those remote places too...Such is his influence that a lady IAS officer does not move an inch before consulting him. Some attribute her shifting to another department but still holding her current "additional' charge"  is owing to Pagariya. The other day, someone gossiped how Pagariya has now spread his arms in the Labour department too...He being a close friend to Minister Sambhaji Nilengekar Patil's brother who sits at Mantralaya and his cabin, and Nagpur's local goon Munna Yadav (currently heading one of the richest Corporation-Chairman of Maharashtra State Construction Workers' Welfare Board) are best friends now...Mind you in this friendship the 4th angle is that of Prashant Maheshwari another contractor a close friend of LoP Dhananjay Munde. So all these 4 people have bagged the major contract of supplying KITS (includes all stupid stuff) for the organised workers in Maharashtra. The contract is touted to be around Rs. 250 to Rs. 300 crore. But on my visit to a senior IAS officer of this department, I was told Ujjwal is doing a fabulous job. Now who has gone and checked the quality of this kit? But am sure everything must be "as per procedure". By the way, the contract has been divided into 2 parts and awarded to Ujjwal & another friend of mine too, on Facebook, Prashant Maheshwari (Samdani). A lot of to be looked into, if you ask me. If God asks me Vikrant what do you want to become in your next birth, I'll say--please let me have my birth either in Runwal's house (he is known to throw some kickass parties), Wadhav's house, Oberoi's household, or give me an elder brother like Ujjwal Pagariya or a mentor like Vivek Jadhav--to be honest I don't even mind becoming a Prasad Lad. 

Friends, next one will be how a friend of Minister Sudhir Mungantiwar (SACCHU) has controlled MSRTC....But tomorrow...Aaj ke samachar khatam hue....

Vikrant Hemant Joshi 

Friday, 1 February 2019

समृद्ध समृद्धी १ : पत्रकार हेमंत जोशी


समृद्ध समृद्धी १ : पत्रकार हेमंत जोशी 
महाराष्ट्राच्या लौकिकतेत भर पाडणारा, मुख्यमंत्र्यांचा महत्वाकांक्षी फडणवीस यांचे स्वप्न मराठी जनतेसाठी स्वप्नवत पश्चिम महाराष्ट्रातील असंख्य नेत्यांच्या मस्तकात गेलेला अर्ध्या महाराष्ट्राला समृद्ध करणारा न भूतो न भविष्यती असा हा मागासलेल्या भागात विकासाला शंभर टक्के चालना देणारा आजपर्यंत दुर्लक्षित झालेल्या भागाचे जीवनमान बदलविणारा विदर्भ विकास विरोधी असलेल्या प्रत्येकाच्या थोबाडात मारणारा अभूतपूर्व अद्वितीय अजस्त्र अवाढव्य अफलातून अफाट अत्यंत विलोभनीय असामान्य वेळ वाचविणारा दळणवळण वाढविणारा व्यापाराला मोठी चालना देणारा शेतकऱ्यांचे कष्टकऱ्यांचे जीवनमान नक्की उंचावणारा विविध प्रांतात मराठी माणसाला वृद्धिंन्गत प्रगत करणारा प्रजेला संप्पन्न करणारा आणि ज्या राजाच्या डोक्यातली हि कल्पना त्या आजच्या राज्याच्या राजाला म्हणजे महाराज देवेंद्र यांना कायमस्वरूपी लक्षात ठेवण्यास भाग पाडणारा महामार्ग म्हणजे मुंबई ते नागपूर आणि नागपूर ते मुंबई समृद्धी महामार्ग, देवेंद्र यांना मुख्यमंत्री होताच पडलेले आणि त्यांनी पुढे लगेचच प्रत्यक्षात उतरविलेले अप्रतिम प्रतिष्ठित दिमाखदार स्वप्न...

फसवणुकीपासून सावधान : 
समृद्धी महामार्गावर मालिका लेखमालिका लिहायला सुरुवात करण्यापूर्वी तुम्हाला येथे याठिकाणी काही महत्वाचे सांगायचे आहे आणि सांगितलेले तुम्ही वाचल्यानंतर अजिबात न विसरता सर्वांना नक्की सांगत सुटायचे आहे. महत्वाचे असे कि आपल्या या राज्यात युती सरकार पार पडणाऱ्या पंचवार्षिक योजनेत सत्तेत आल्यानंतर फडणवीसांच्या नेमक्या आणि सततच्या मार्गदर्शनाखाली किंवा फारतर असे म्हणता येईल कि फडणवीसांच्या नेतृत्वाखाली युतीने आणि मुख्यमंत्र्यांनी स्वतः काही महत्वाकांक्षी प्रकल्प हाती घेतले होते त्यातले दोन महत्वपूर्ण महाराष्ट्राची शान जगात उंचावणारे प्रकल्प होते पहिला ऑफ कोर्स, मुंबई ते थेट नागपूर समृद्धी महामार्ग आणि दुसरा प्रकल्प आहे राज्याच्या ऊर्जा मंत्र्यांनी नागपूरकरच असलेल्या आणि ज्यांना सुरुवातीला अनेकांनी अंडर एस्टीमेट केले होते, चंद्रशेखर बावनकुळे यांनी अहोरात्र सतत मेहनत घेऊन उभा केलेला ' सौर ऊर्जा प्रकल्प ' ज्या सौर ऊर्जा प्रकल्पाचे जगातले आयुष्यमान जेमतेम काही वर्षांचे असतांना तो सौर ऊर्जा महाप्रकल्प या राज्यात तातडीने उभा करण्याचे चंद्रशेखर बावनकुळे आणि देवेंद्र फडणवीस या दोन्ही नागपूरकरांना पडलेले आणि त्यांनी तातडीने लगेचच प्रत्यक्षात उतरविले स्वप्न साऱ्यांनी प्रचंड टाळ्यांच्या कडकडात दाद द्यावी असे कौतुकास्पद मोठे काम त्यांची अतिशय अप्रतिम कामगिरी...

मात्र आज हे दोन्ही प्रकल्प सनदशीर मार्गांनी या राज्यात उभे केले जात असतांना फसवणुकीचे अनंत प्रकार विविध दलालांकडून नेत्यांकडून घडल्याचे प्रकर्षाने जाणवते आहे. आम्ही तुम्हाला सौर ऊर्जा प्रकल्पात आणि समृद्धी महामार्गात काम मिळवून देतो यासाठी आम्हाला एवढे पैसे द्या, सांगून अनेकांना, कित्येक कंपन्यांना, विविध कंत्राटदारांना मोठ्या प्रमाणावर फसविले जात असल्याची माहिती आणि पुरावे माझ्याकडे आलेले आहेत. असे अजिबात घडणे शक्य नाही कि अमुक एखाद्या नेत्याने किंवा दलालाने किंवा राजकारणाशी संबंधित तत्सम व्यक्तींनी सांगितले कि अमुक माणसाला तमुक काम द्या कि लगेच त्यांना ते काम किंवा कंत्राट दिले जाते असे अजिबात घडत नाही, नसते. या दोन्ही प्रकल्पाशी संबंधित असलेले देवेंद्र फडणवीस, चंद्रशेखर बावनकुळे, राधेश्याम मोपलवार, विश्वास पाठक, अनिल गायकवाड, एकनाथ शिंदे किंवा तत्सम मंडळी कोणताही मागला पुढला विचार न करता एखाद्याच्या सांगण्यावरून काम देतील असे घडणे अजिबात शक्य नाही तेथे रीतसर मार्गानेच काम कंत्राट मिळवावे लागते. त्यामुळे आम्ही अमुक एका संबंधित व्यक्तीला पैसे दिले आहेत आणि आम्हाला नक्की
कंत्राट काम मिळणार आहे, असे तुम्ही संबंधितांनी सांगणे म्हणजे मुर्खांच्या नंदनवनात फिरण्यासारखे आहे...

म्हणून अतिशय सावध संबंधितांनी असावे, आपली फसवणूक लुबाडणूक होणार नाही याची काळजी घ्यावी. जर अमुक एखाद्याची या पद्धतीने फसवणूक झालेली असेल तर ती लगेच दोन्हीही प्रकल्पांच्या जबाबदार मंडळींच्या कानावर घालावी. दोन्ही ठिकाणी कामाचा दर्जा तपासून सारे पुढे जात असल्याने येथे कंत्राट मिळविणे म्हणजे मनोरा आमदार निवासाच्या बोगस देखभालीचे कंत्राट मिळविण्यासारखे नाही हे ज्याने त्याने ध्यानात ठेवणे अत्यावश्यक 
आवश्यक आहे...
क्रमश:

 पत्रकार हेमंत जोशी 

Sunday, 27 January 2019

Thackeray!!





"Thackeray"

After a long time, I'm disappointed after coming out of a theatre. Howsoever bad the movie is, I try to find solace in something or the other of that movie. Either it's the script with failed direction, or an artists performance or it can be anything in the movie that keeps my faith in the movie maker to continue watching his/her movies next time around. I'm disappointed the same way I was with some big budgeted movies gone wrong last year after watching the much anticipated "Thackeray". Believe me, when I came out of the Juhu PVR theatre at 1230 in the night, not even one person dared to say that it was an alright movie. None of them liked it...If Dawood Ibrahim can be shown in such "positive" & impactful way on the celluloid, imagine if made well what response "Thackrey" would have gathered...Balasaheb is our Marathi people's God...We would have beaten all major Bollywood movies at the Box Office if it would been made beyond our exceptions, but we were disappointed Mr. Raut, at least learned people like me for sure....Our country has such fanatics & movie buffs, that the biographies be it on Dawood or a Milkha Singh or a MS Dhoni, some or the other person in this country 200% picks up some traits of the character shown on the screen...I feel, Thackrey has failed to convince me that someone even would remember the whole movie...I feel bad, cheated for the ShivSena and it's Sainik's...After-all it was the greatest leader of my Maharashtra, Balasaheb Thackrey whom we were living again with, be it for 120 minutes...For a movie buff like me, something happened which has never in my entire theatre experience has. After initial 10 minutes into the movie, friends, I slept for nearly 45 minutes i.e. till the interval. Luckily had a friend who was joining the dots whenever I woke up...Sanjay Raut should have stuck with what he does best. Write scathing articles in Samna, CREATE more rift with the BJP and listen to Sharad Pawar rather than anyone else. In fact I felt if anyone got big fat publicity in this whole process was none other than Mr. Raut, such was the hype it created...It seemed Raut is bigger than the movie....

Now over to the movie--First & foremost--why was the entire first half shot in black & white? Last year we saw movies based in the 16th century, they all were so grand and well made in COLOUR.  It still gave us ancient feeling, Mr. Raut...Secondly, the script never had any grip. Thirdly to get a Muslim actor and ask him to portray the great Balasaheb was a master stroke, but apart from looks, Nawazuddin couldn't do justice in my mind. A Marathi actor could have ben more apt...Forth, the movie showed only Balasaheb's success with very little struggle. None of the hardships he faced were depicted fully. Every scene was rushed on to us...Before we could gather our senses in one, the next scene was already playing. You tried to fill in many frames in one... Fifth, there was an army who were responsible for making ShivSena the way it is today, including you--Mr Sanjay Raut. Some were projected as support caste like Anand Dighe, Manohar Joshi, but what about the contributions in those days of Chagan Bhujbal, Liladhar Dhake, Narayan Rane, and why weren't they not shown? The bitter taste of his son's accident or how and what Balasaheb went emotionally was missing. The only tolerable frame in the movie was when in the second half, Balasaheb meets Indira Gandhi and Sharad Pawar for lunch.  Clearly it is  a movie made in a haste. Now we all are waiting for the 2nd part to be released soon...Hope a bit of justice is made there. Firstly, get some kickass dialogue writer from Bollywood to have those real dialogues of Balasaheb come on screen once again. The impact, the power he had when he spoke to people from ShivTirth, it is magical...If you don't find anyone, simply play Balasaheb's speeches in bits & parts, believe me people like us even today download the speeches and listen to the great man....You will scrape through....

I don't know how could the movie get such nice reviews in papers...Was it ????And for the BJP clan who were getting disturbed as many would get influenced by the movie and it would help in the upcoming elections, don't worry..Like me, even the Sainik's would have felt cheated--but none of them as part of their culture will turn their backs or convey disagreement to their bosses.

Vikrant Hemant Joshi 


Wednesday, 23 January 2019

What is the Guarantee here?


What is the Guarantee here?

In today's world of liaison in Maharashtra, a lot is happening in there. Change is inevitable, and so does in this profession too...People who are at the top here nowadays have started accepting white money. Yes, in cheque is received against 'consultation' services and money is received in account directly which gets taxed. So, in a way liaison work too has been rechristened as a "white collared" job. A MLC close to the top brass of the BJP has a Man Friday by the name Jain. So whosoever approaches him for getting any transfer's work, or getting fibre optics tender passed from Ministry, this Jain is brought in the picture and he then enters in a MOU or an agreement which is notarised, on behalf of the MLC. Hold on a second, not all of the money that is decided has to be in cheque. There is a cash component too. The token amount, is to be compulsorily paid in cash. Then the money is received as per the stages of work that is mutually agreed. So when the the cash is paid, and if due to any reason, the work gets stuck or the file is rejected the cash component is never returned. The "entry" is returned though.  Such is the modus operandi in liaison business these days. Now many times, due to ill commitment of the liaison, parties break the agreement. They don't want to go ahead in their work. What does the liaison do now? If he is very powerful, he straight away "threatens" to the person that the money that was decided of the deal will be paid even if the business man is not getting his work done through him...Crazy isn't it? In one of the biggest redevelopment project of Mumbai in Kandivali, the liaison had promised his services (again with some other person in front) to the developer from Kolhapur & for 1.5 year now, nothing has happened... but since the developer has backed out (due to no movement of file), the liaison is threatening to pay him his fees (in hundred crores) even if the developer gets his work done from anywhere else. 

Met a top liaison person for coffee last week. A interesting story was told to me...Thought of sharing it...Don't know the authenticity, but when you listen to things what's happening in the corridors of power, you tend to believe the gossips or murmurs too...Sharing it...

Now the story is of a top IAS officer, currently in the system. This IAS officer wanted a plum posting in Mumbai, after his retirement which was due in 3 months then. A liaison was approached and the above procedure of entering into an agreement was done. The liaison took the top bureaucrat to Nagpur and another "big contact" was introduced to him at Hotel Radisson Blu. The bureaucrat was also accompanied by a known builder from Mumbai, as it was him (the builder) who was going to finance the whole "project of transfer". But a message was given to the big contact that this posting requires an affirmation from "Aapda Bhai" in Delhi. For those unknown, there is a lot of pressure from "Aapda Bhai" on the CM especially when it comes to plum postings like SRA, Cidco, works at SRA  and so on... Everyone flew to Delhi and a deal of Rs. 54 crore was struck. Yes, this was the figure of transfer. The builder who was the financier of the bureaucrat agreed and everyone returned to Mumbai. Now, the builder who was financing the project could arrange only for Rs, 35 cr and not Rs. 54 cr as decided. Obviously the IAS officer shunted this builder. Now another financier was arranged overnight by the IAS officer. Now a financier is never arranged overnight. A few promises, few dream projects are shown by the bureaucrat, which obviously some of the promises will be kept. The new Mr. money-man agreed tp pay a token of a crore to the liaison at the popular joint Jazz by the Bay at Nariman Point. What happened no one knows till date, but suddenly 15 minutes into the meeting one of the liaison's person came and immediately & in actual words "evacuated" the IAS officer and the liaison leaving behind the new Mr. Money Man. Guess what friends, after 10 minutes a team of Anti-Corruption sleuths were in Jazz by the Bay. The new Mr. Money Banks had tipped them to get this IAS officer and liaison arrested. Don't know what was the agenda, but friends, that IAS officer got extension, but not the post he was dreaming off, and heard "Aapda Bhai" has been left high & dry....

So be careful on your sources...Not everyone approaching you are necessarily your best friends....

Vikrant Hemant Joshi 

Tuesday, 22 January 2019

आंदोलनास गालबोट : पत्रकार हेमंत जोशी


आंदोलनास गालबोट : पत्रकार हेमंत जोशी 
भिन्न शाखेचे ब्राम्हण कधीही एकत्र येत नाहीत विशेषतः परप्रांतीय ब्राम्हण मराठी ब्राम्हणांना आपले मानायला तयार नसतात आणि मराठी ब्राम्हण,परप्रांतात देखील ब्राम्हण असतात हे देखील मान्य करायला तयार नसतात. पण अलीकडे हि किमया साधल्या गेली, महाराष्ट्रात राहणारे भारतातले विविध भाषिक विशेषतः महाराष्ट्रातल्या विविध शाखांचे ब्राम्हण एकत्र आले, आमच्यातल्या विश्व्जीत देशपांडे, अंकित काणे इत्यादी नेत्यांनी त्यांना अपार कष्ट, प्रचंड धावपळ, राज्यभर दौरे काढून एकत्र आणले, निमित्त होते २२ जानेवारीला आझाद मैदानावर धरणे व आंदोलन...


वास्तविक मुंबई शहरातून भव्य मोठा मोर्चा देखील काढता आला असता पण इतरांना त्रास देऊन स्वतःची टिमकी ब्राम्हणांना वाजवून दाखवायची नव्हती कारण आमच्यातल्या कोणालाही या मोर्च्याच्या नावाखाली पुढे नेता किंवा मंत्री होण्याचे म्हणजे सामान्य ब्राम्हणांच्या खांद्यावर बंदूक ठेवून स्वतःचा कोणताही राजकीय फायदा करवून घ्यायचा नव्हता. मुंबईत २२ जानेवारीला जवळपास ३५० बसेस राज्यभरातून भरून आल्या पण एवढ्या मोठ्या प्रमाणावर आलेल्या बसेसची दखल मुंबईकरांना अजिबात घ्यायची गरज नव्हती कारण मोठ्या प्रमाणावर दाखल झालेले ब्राम्हण शिस्तीत मुंबईत आले आणि निघूनही गेले. ठरल्याप्रमाणे आणि ठरविल्याप्रमाणे फक्त १० प्रतिनिधी मुख्यमंत्र्यांना भेटायला दुपारी मंत्रालयात आले, आम्ही येतो, आम्ही येतो असा कोणताही आग्रह इतरांनी धरला नाही ज्यांची नावे पुढे आली तेवढे दहा प्रतिनिधी माननीय मुख्यमंत्र्यांना भेटून गेले...

जसे पूर्वी जो उठायचा तो सरदार पंजाब्यांवर विनोद करून चुटके लिहून जोक्स सांगून लिहून मोकळे व्हायचा ते कायद्याने मग बंद पाडण्यात आले. अलीकडे सरदार प्रकरण संपले आणि राज्यातल्या मराठींना पुणेकर दिसायला लागले, आता माझ्यासहित जो उठतो तो अस्सल पुणेकरांवर वाट्टेल तेवढे प्रसंगी जिव्हारी जोक्स चुटके सांगून मोकळा होतो. ज्यादिवशी सरदारजींसारखी एखाद्या ब्राम्हण पुणेकरांची सटकेल तेव्हाच त्यांच्यावर वाट्टेल ते जोक्स विनोद करणे थांबेल. तेच ब्राम्हणांच्याही बाबतीत,जो उठतो तो ब्राम्हणांना घालून पडून बोलून त्रास देऊन अपमानित करून मोकळा होतो, अनेकांना त्यात विकृत आनंद देखील मिळतो असे मला वाटते. जे मीही अनुभवले आहे...

त्यामुळे सारे ब्राम्हण एकत्र येऊन त्यांनी आपली अल्प का होईना शक्ती दाखविली,महत्वाचे म्हणजे, आपण बरे कि आपले काम बरे, पद्धतीने इतरवेळी सतत वागणारे ब्राम्हण थेट राज्यभरातून, विदर्भ मराठवाड्यासारख्या दुर्गम भागातून एकत्र येऊन त्यांनी आंदोलन केले हेही नसे थोडके. ज्याची अत्यंत नितांत गरज होती ते पहिल्यांदा ब्राम्हणांच्या हातून घडले, खूप छान झाले. पण या सार्या धरणे आणि आंदोलनाला तेही ब्राम्हणांच्या, एक गालबोट लागले त्याचे मात्र समस्त ब्राम्हणांना अतिशय वाईट वाटले. घडले असे कि आमच्या समाजाच्या ज्ञातीच्या नेत्यांनी काबाडकष्ट करून सारे ब्राम्हण २२ जानेवारीला मुंबईच्या आझाद मैदानावर एकत्र केले. सारे ब्राम्हण मोठ्या प्रमाणावर एकत्र आल्याने ब्राम्हणेतर अनेक नेत्यांनी मनाचा मोठेपणा दाखविला आणि कित्येकांनी, विविध ज्ञातीच्या विविध पक्षाच्या विविध विचारांच्या नेत्यांनी मंत्र्यांनी आझाद मैदानाला भेटी दिल्या, भाषणे केली, अगदी ज्यांची हयात ब्राम्हणांना त्रास देण्यात खजील करण्यात चाललेली आहे असेही नेते तेथे आले, मोठ्या मनाच्या ब्राम्हणांनी त्यांचेही स्वागत केले, त्यांची भाषणे देखील ऐकून घेतली....

अलीकडे मराठा ज्ञातीवर फारसे प्रभुत्व नसलेले, मराठ्यांनी देखील बऱ्यापैकी दूर केलेले विनायक मेटे देखील तेथे आले, त्यांनी भाषण केले. अर्थात अगदी उघड म्हणजे न लपविता होय, मी मराठ्यांचा नेता असे कायम जाहीर सांगणार्या विनायक मेटे यांना खरेतर थेट मराठ्यांनीच टाळणे किंवा दुर्लक्षित करणे अजिबात योग्य नाही कारण मेटे यांनी आजवर मराठ्यांसाठी आपल्या आयुष्याचे दिलेले योगदान मी बऱ्यापैकी जवळून बघितले आहे किंवा त्या पुढे जाऊन मी म्हणेन कि अनेकदा विनायक मेटे यांनी मी केवळ मराठ्यांचा नेता सांगून स्वतःचे मोठे राजकीय नुकसान देखील नक्की करवून घेतले आहे पण त्यांना त्याची अजिबात खंत नाही नसावी, त्यांनी ते ठरविलेले आहे कि मराठ्यांसाठी वाट्टेल ते... 

www.vikrantjoshi.com

२२ तारखेला दुपारी दोन वाजता मा. मुख्यमंत्र्यांनी ठरविलेल्या वेळेत जेव्हा ब्राम्हणांचे प्रतिनिधी मंत्रालयात मुख्यमंत्र्यांना भेटायला आले तेव्हा मात्र अजिबात गरज नसतांना मधेच केव्हातरी विनायक मेटे मध्ये घुसले आणि जणू मी ब्राम्हणांच्या आजच्या धरणे आंदोलनाचे प्रतिनिधित्व केले आहे या थाटात मुख्यमंत्र्यांच्या शेजारी बसून आम्हा ब्राम्हणांच्या शिष्टमंडळाचे विनाकारण नेतृत्व केले, आम्हाला खूप वाईट वाटले. ज्या विश्व्जीत देशपांडे यांच्यासारख्या आमच्या ज्ञातीय नेत्यांनी गेले अनेक महिने पायपीट करून आंदोलन अत्यंत यशस्वी करवून दाखविले त्याचे ऐनवेळी क्रेडिट विनायक मेटे यांनी हे असे विनाकारण घेतले, मुख्यमंत्र्यांसहित सर्वांना, मी तेथे हजार असल्याने मला व्यक्तिश: खूप खूप अतिशय वाईट वाटले, आश्चर्य वाटले...

माझ्यावर केवळ ब्राम्हणांचे प्रतिनिधी आणि मुख्यमंत्री यांची गडबड गोंधळ न होता भेट घालून देण्याची जबाबदारी होती, ज्याची अतिशय गुप्तता पाळायची होती. एवढेच काय मी त्या चर्चेदरम्यान मुख्यमंत्री कार्यालयात उपस्थित राहून देखील बाहेर उभा होतो, अगदी चर्चा संपतांना फक्त आत आलो आणि मुद्दाम शेवटी कुठेतरी कोपऱ्यात बसलो कारण एकतर मला नेता व्हायचे नाही आणि ज्यांनी हे धरणे आंदोलन यशस्वी करवून दाखविले त्या प्रतिनिधींना पुढे करायचे होते. त्यांचे चेहरे समाजासमोर येणे आणणे मला त्यावेळी आवश्यक वाटले म्हणून सहज शक्य असतांना देखील मी मेटे यांच्यासारखा धूर्त वागलो नाही, मेटे यांनी ज्या पद्धतीने खुबीने युक्तीने थेट मुख्यमंत्र्यांशेजारी बसून, जणू मीच ब्राम्हणांचा कैवारी, शेजारी हे दाखविण्याच्या केविलवाणा प्रयत्न केला, आम्ही सारे खूप दुःखी झालो, आमच्या नेत्यांच्या प्रयत्नांवर विनाकारण पाणी फिरले. मेटे यांनी असे वागायला नको होते, आमच्या ते अतिशय जिव्हारी लागले...

ब्राम्हणांच्या धरणे आंदोलनाची तयारी आणि मुख्यमंत्र्यांनी दिलेला उत्तम प्रतिसाद यावर पुढल्या काही दिवसात आमचे पुण्यातले मित्र, धाडसी विश्व्जीत देशपांडे त्यावर व्यापक नक्की लिहून ते मोकळे होतील आणि मी त्याला याठिकाणी प्रसिद्धी पण देईलच मात्र २२ तारखेला मेटे यांनी ऐनवेळी आमचे प्रतिनिधित्व करणे म्हणजे थ्री इडियट सिनेमात करीना कपूरच्या बहिणीच्या लग्नात जसे आमंत्रण नसतांना देखील त्या सिनेमातले थ्री इडियट घुसून मोकळे होतात, गोंधळ घालून मोकळे होतात, पुढे अपमानित देखील होतात, तो प्रसंग येथे या निमित्ते मला जसाच्या तसा आठवला, वाईट वाटले, आज पहिल्यांदाच अगदी मनापासून मेटे यांचा राग देखील आला....
तूर्त एवढेच.

पत्रकार हेमंत जोशी