Thursday, 29 October 2020

माझे शिक्षक : पत्रकार हेमंत जोशी

माझे शिक्षक : पत्रकार हेमंत जोशी 

अनेक त्यांच्या आयुष्यातले संकटे दुःख दारिद्र्य अडचणी कुटुंबाचे झालेले हाल इत्यादींचे रसभरीत वर्णन करतात, ते वाचतांना आपल्याला बरेही वाटते पण संघर्षाचा अडचणींचा काळ भोगताना जो त्रास होतो त्यादरम्यान अनेकांना असे वाटते जे मलाही अनेकदा वाटले कि उठावे आणि विहिरीत उडी घेऊन मोकळे व्हावे पण कोणत्याही अडचणींवर नक्कीच आत्महत्या  सोल्युशन नाही, दिस येतात आणि जातात त्यामुळे भोग भोगुनच मोकळे व्हायचे असते. लहानपणी आईच्या त्यानंतर प्रेमळ पत्नीच्या कुशीत जर एखाद्याला शिरायला मिळत नसेल तर त्याच्यासारखा दुर्दैवी तोच, दोन पैसे कमी असतील मिळतील पण अनमोल असे कुटुंब सुख जर एखाद्याला मिळत नसेल तर त्यासारखे दुसरे दुःख जगात नाही. बुधवारी २८ ऑकटोबर ला कोरोना झाल्याने माझे शिक्षक जळगाव जामोद जिल्हा बुलढाण्याचे श्री श्रावण कपले गेले आणि माझा बाप दुसऱ्यांदा गेल्याचे दुःख मला झाले. कदाचित तुम्ही त्यांना ओळखत नसाल पण माझ्यासाठी ते गुरु व पित्याच्या भूमिकेत होते. दहावी पास होईपर्यंत अशी अनेक वर्षे माझ्या आयुष्यात अशी होती कि केवळ कपले सर होते म्हणून मी व माझे कुटुंब दोन वेळ पोटभर जेवत होतो. वडिलांनी मला त्यांच्याकडे पाठवायचे मी त्यांच्याकडून दहा रुपये आणायचे मग बाजारात जाऊन ज्वारी तेल व भाजी आणायची ज्वारी निवडून दळून आणायची समजा चुकून कपले सर घरी नसले आणि रिकाम्या हाताने घरी आले कि बाप म्हणायचा, आला हा पांढऱ्या पायाचा आणि एक थोबाडात खाऊन पुन्हा सरांच्या घरी जावेच लगे, अनेकदा वाट पाहावी लागे... 

ते गेले त्याच्या फारतर १०-१२ दिवस आधी कपले सरांचा अगदी सकाळी सकाळी फोन आला, म्हणाले, हेमंता मला रात्रभर का कोण जाणे तुझी खूप आठवण येत होती, राहवले नाही म्हणून आज सकाळीच फोन केला मग नेहमीचे भावनिक बोलणे झाले, म्हणाले मला तुझी त्या लिखाणामुळे काळजी असते. पण लिहितोही असा कि अनेकदा अंक वाचून काढतो. मी म्हणालो, सर अजिबात काळजी करू नका, मॉरली संपलेली माणसे कमालीची गांडू असतात, असे माझे काहीही बिघडवणार नाहीत. मग नेहमीप्रमाणे इकडले तिकडले बोलणे झाल्यावर फोन ठेवतांना म्हणाले, कोरोना संपला कि बघ मी नक्की मुंबईला भेटायला येतो जे यापुढे शक्य नाही आणि वर भेट होणे तर अशक्य कारण कपले सर तर शंभर टक्के स्वर्गात पोहोचले आहेत जेथे मला एंट्री देखील कठीण आहे. शाळेत असतांना त्यांच्या व्यक्तिगत कामासाठी मला आठवड्यातून एकदा बँकेत जावेच लागे जे काम मी अतिशय आनंदाने करीत असे कारण शिकण्याकडे लक्ष नव्हते त्यामुळे एक दोन तास शाळेतून बाहेर पडायला मिळत असे विशेष म्हणजे सर त्यांची नवी कोरी सायकल मला बँकेत जाण्यासाठी आनंदाने द्यायचे जी माझ्यासाठी त्याकाळी मर्सिडीज पेक्षा अधिक आनंद देणारी ठरायची अर्थात अगदीच लहान वयात त्यानिमीत्ते बँकेचे व्यवहार देखील कसे करायचे ते कळले, विशेष म्हणजे काही अत्यंत प्रेमळ तर काही तद्दन मारकुटे शिक्षक त्यात माझा बाप नंबर एक मारकुटा, त्यामुळे माझे मन आपोआप खूप भावनिक होत घडत गेले आणि फायदा पोटच्या मुलांना घडविताना झाला... 

छोट्याशा गावात राहण्याचे अधिक फायदे आहेत कारण तुम्हाला एकाच गावात तेही अगदी जवळून भिन्न स्वभावाची भिन्न प्रकृतीची माणसे बघायला अभ्यासायला मिळतात. अलीकडे गावातल्या मित्राचा फोन आला होता म्हणाला, अरे आपली जी अमुक वर्ग मैत्रीण होती तिने तू लिखाणात अश्लील आक्रमक शब्दांचा वापर करतो म्हणून अनफ्रेंड केले आहे. त्यावर मी म्हणालो, तीच मैत्रीण का जिचे प्राध्यापक कि प्राचार्य असलेले वडील आणि काका ड्रग्स म्हणजे गांजाची शेती करायचे ज्यामुळे तुरुंगात गेलेल्या काकांना मी सोडवून आणले होते, हरकत नाही, अशा हलकटांनी मला अनफ्रेंड केल्याचे अजिबात दुःख नसते. काही माणसे अशी असतात कि स्वतःची खरकटी ठेवून इतरांचे ढुंगण बघतात. घरातले प्रसंगी उपकाराची फेड करायला विसरतात ती तर त्यामानाने फार दूरची, मी मित्राला म्हणालो.  एकाच गावात अशी भिन्न माणसे तुम्हाला बघायला मिळतात ज्यातून तुम्ही कमालीचे स्ट्रॉंग होऊन बाहेर पडता. श्रावण कपले सर असे अचानक गेले त्यांच्या जाण्याने मला बाप गेल्याचे दुःख झाले. त्यांनी केलेल्या उपकाराचे प्रसंग आठवताना डोळ्यातले अश्रू थांबत नव्हते. वयाच्या सोळाव्या वर्षी गाव सोडतांना कपले सरांसारखे श्रीमंत व्हायचेच मनाशी ठरवून घर सोडले होते म्हणून गाव सोडले तरी अगदी दररोज श्रावण कपले नजरेसमोर असायचे यायचे सख्ख्या बापासारखे. श्रद्धांजली !! 
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 




















Wednesday, 28 October 2020

खडसेंचे हसे कि खडसे फसे : भाग २: पत्रकार हेमंत जोशी



खडसेंचे हसे कि खडसे फसे : भाग २: पत्रकार हेमंत जोशी 
मधुचंद्राच्या राती मुका घेतला आणि बायकोला दिवस गेले वरून तीन महिन्यात बाळंतपणही आटोपले असे होत नसते किंवा शेतात काम करतांना उन्हाने ढुंगण भाजले म्हणून तेथे झाड लावले ते उगवले आणि सावली झाली, असेही होत नसते तद्वत एकनाथ खडसे उर्फ नाथाभाऊ यांचे म्हणजे ते आज राष्ट्रवादी पक्षात सामील झाले आणि दुसरे दिवशी त्यांना मंत्री पदाची शपथ देण्यात आली असेही नक्की घडणारे नव्हते नेमके हेच खूप आधी मीच तुम्हा खडसे यांच्या बाबतीत सांगितले होते आणि तेच घडले आहे, आता त्यांना डिसेंबर पर्यंत वाट पाहण्यास थेट शरद पवार यांनीच सांगितलेले आहे. जे मी लिहिले तेच घडले आहे म्हणजे खान्देश किंवा जळगाव जिल्हा किंवा महाराष्ट्र कोठूनही कोणतेही नामवंत कीर्तिवंत जातिवंत बडे नेते एकनाथ खडसे यांच्या संगतीने राष्ट्रवादी मध्ये आले नाहीत अपवाद माजी विधान पारिषद सदस्य गुरुमुख जगवाणी यांचा कारण जगवाणी यांना गिरीश महाजन मनापासून लाईक करत नव्हते आणि देवेंद्र फडणवीस यांना ते मनापासून कधी भावले किंवा आवडले नाहीत त्यामुळे जगवाणी यांना झुक झुक गाडी करीत खडसे यांचा पाठीमागून सदरा पकडून त्यांच्यासंगे राष्ट्रवादी मध्ये येण्याशिवाय अन्य कोणताही पर्याय व उपाय नव्हता... 

एकनाथ खडसे यांना मंत्री करायचे झाल्यास अख्य्या मंत्रिमंडळात फेरबदल घडवून आणावे लागणार आहेत आणि तसे फेरबदल घडवून आणणे म्हणजे माकडाच्या ढुंगणाला झंडू बाम चोळण्यासारखे किंवा प्रमोद हिंदुराव यांनी उंटिणीचा मुका घेण्यासारखे ते कठीण असे काम आहे, अनेक पक्षांच्या महाआघाडीत हवे तसे बदल घडवून आणणे तेवढे सोपे नसते. नाही म्हणायला शरद पवार यांनी अनिल देशमुख यांना त्यांचे गृह खाते शिवसेनेकडे सोपवून त्याबदल्यात एखादे ज्यादाचे खाते आपल्याकडे वळविण्याची इच्छा व्यक्त केली आहे पण गृह खाते सोपवून भलतेच एखादे हलके खाते स्वतःकडे घेणे म्हणजे पंचवीस वर्षाची तरुण प्रेयसी मित्राकडे सोपवून त्याची विटाळ गेलेली प्रेयसी गळ्यात मारून घेण्यासारखे हे काम त्यामुळे हे असे कृपया काही करू नका, अनिलबाबूंनी अतिशय स्पष्ट शब्दात पवारांना सांगितले आहे जर अनिलबाबूंचा गृहखाते सोडण्यास नकार असेल तर हक्काचा माणूस जितेंद्र आव्हाड यांना प्रदेशाध्यक्ष करावे आणि त्यांचे खाते एकनाथ खडसे यांच्याकडे सोपवून त्यांना थोडक्यात मंत्री करण्याचे पवारांनी जवळपास नक्की केलेले आहे, तशाही कार्यकर्त्यांच्या, अधिकाऱ्यांच्या, राष्ट्रवादीतील पदाधिकाऱ्यांच्या इतर त्यांच्या मंत्र्यांच्या मनात जितेंद्र आव्हाड मंत्री असावेत राहावेत असे अजिबात नाही, अनेकांचा जितेंद्र आव्हाड यांना मंत्री म्हणून काम करू देण्यास विरोध का आहे त्यावर असंख्य पुरावे मी नक्की मांडणार आहे. आव्हाड यांचे मंत्री पद खडसे यांना बहाल करण्याचे जवळपास नक्की झाल्याचे समजते....  

एरवी अनेक सुंदर मोहक देखण्या स्त्रिया खूप खूप नटून थाटून आपले छान छान फोटो फेसबुक वर अपलोड करून तमाम चावट पुरुष मंडळींना अस्वस्थ करून सोडतात पण याच देखण्या स्त्रिया कपल चॅलेंज म्हणून नवऱ्याबरोबर फोटो टाकतात आणि त्यांच्या नवऱ्याचे फोटो बघितले म्हणजे चांगल्या झाडावर बसलेली हि माकडे बघितली  कि जसे आपल्याला खूप खूप जोरजोरात हसायला येते ते तसे माझे अलीकडे कायम मंत्री दिलीप वळसे पाटलांचे नाव जरी डोळ्यासमोर आले तरी मला पॉट दुखेपर्यंत हसायला येते किंवा हसता हसता डोळ्यात पाणी येते कारण सध्या बऱ्यापैकी नाजूक प्रकृतीच्या दिलीप वळसे पाटलांनी या राज्यात अतिशय सन्मानाचे पद भूषविलेले आहे ते विधान सभेचे अध्यक्ष होते त्यामुळे पवारांनी त्यांना मंत्री केल्यानंतर त्या तोडीची खाती त्यांच्याकडे सोपविणे अतिशय आवश्यक होते पण न शोभणारी किंवा न झेपणारी कामगार आणि उत्पादन शुल्क हि खाती त्यांच्याकडे सोपविण्यात आलेली आहेत त्यामुळे वळसे पाटील पवारांवर कमालीचे नाराज आहेत मनातून अतिशय अस्वस्थ आहेत त्यांना त्यामुळे नाममात्र पक्षाचे प्रदेशाध्यक्ष करून त्यांच्या जागी एकनाथ खडसे यांना हिवाळी अधिवेशनानंतर मंत्री करण्याचे पवारांच्या तेही मनात असल्याचे मला त्यांच्या एका निकटवर्तीयाने नाव न सांगण्याच्या अटीवर सांगितले आहे. काहीही करा पण मला घोडीवर बसवा, खडसे सारखे सारखे शरद पवारांना सांगताहेत, बघूया पवार खडसे यांच्या मनासारखे करतात कि खडसे यांच्या प्रवेशाने जळगाव जिल्ह्यातील नाराज झालेल्या मराठा समाजाला पवार खुश करून मोकळे होतात, डिसेंबर नंतर त्यावर नेमके काय घडले, पाहायला मिळेल... 
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 



Monday, 26 October 2020

अनिल गायकवाड : तुम जियो हजारो साल : पत्रकार हेमंत जोशी



अनिल गायकवाड : तुम जियो हजारो साल : पत्रकार हेमंत जोशी 

अलीकडे काहीशा कामानिमित्ते एका गुजराथी कुटुंबाच्या घरी गेलो होतो, आमचे घर किती सुंदर त्यास्तव त्यांनी कौतुकाने अभिमानाने अख्खे घर दाखवले. आधी वडिलांच्या खोलीत नेले त्यांचा बार त्यांनी दाखवला नंतर त्यांच्या बेडरूम मधला बार पण दाखवला त्यानंतर एकुलत्या एक मुलाची पण बेडरूम दाखवली, मित्राची पत्नी म्हणाली, मुलगा पण ड्रिंक करतो, अद्याप तो १८ वर्षे पूर्ण झाला नाही म्हणून त्याचा बार रिकामा ठेवलेला आहे. आणखी एक उदाहरण, संध्याकाळी मी टेरेसवर फिरतो. अलीकडे नवरात्री मध्ये टेरेस वर फिरतांना सहजच समोरच्या इमारती मधल्या सदनिकेकडे लक्ष गेले, बघतो तर काय ४०-४५ ची मालकीण घरात एकटीच आणि तिच्या टग्या नोकरांकडून नको त्या कपड्यानिशी हात पाय दाबून घेत होती, साधारणतः तासाभरानंतर पुन्हा तिच्या सदनिकेकडे लक्ष गेले असता तीच बाई नवर्याच्या हाताला हात लावून देवीची आरती करत होती, म्हणी उगाच तयार होत नाहीत, स्त्रियांचे चारित्र्य आणि पुरुषांचे भाग्य देवालाही कळत नाही, या म्हणीचा नेमका उलगडा झाला. ऐय्याशी व व्यसने हिंदूंना देखील पाश्चिमात्य संस्कृतीला नको त्यापद्धतीने जवळ घेतल्याने उध्वस्त करू लागलेली आहेत. एकत्र कुटुंब पद्धती निभावणे जरासे कठीण असले तरी या संस्कृतीस बिलगून राहिल्यास किमान वाया चाललेली मराठी कुटुंबे तरी नक्की सावरल्या जातील अन्यथा आज राज्यातली शहरे बिघडलेली आहेत उद्या हे प्रकार खेड्यातून पण बघायला मिळतील... 

मराठी संस्कृतीमध्ये सहसा न सापडणारे आणखी एक उदाहरण येथे देतो, समृद्धी महामार्गाचे सहव्यवस्थापकीय संचालक श्री अनिल गायकवाड यांचे. एखादा उच्च सरकारी अधिकारी एकाचवेळी किती भावनाप्रधान आणि दिलदार असू शकतो यांचे अनिल गायकवाड मूर्तिमंत उदाहरण. तिकडे त्यांची पत्नी मुले आर्थिक चणचण सोसताहेत आणि इकडे या अनिलजी समोर रिकाम्या हाताने एखादा गरजू उभा ठाकला रे ठाकला कि प्रसंगी मित्रांकडून पैसे उसने घ्यायचे पण दान करूनच मोकळे व्हायचे असा हा अवलिया खचित सापडणारा सरकारी अधिकारी म्हणजे खिसे उलटे करून रिकामे होईपर्यंत दान करीत सुटणे आणि त्यांच्या या दानशूर भोळ्या दिलदार भावनाप्रधान मायाळू दयाळू स्वभावाचा नातेवाईकांनी मित्रांनी त्यांना ओळखणाऱ्या प्रत्येकाने अतिप्रचंड आर्थिक गैरफायदा घेणे हे आता नित्याचेच झाले आहे. मी मुंबईत आल्या दिवसापासून समृद्धीचे अनिल गायकवाड व राधेश्याम मोपलवार माझे मित्र आणि जवळून ओळखीचे पण कितीही सांगितले तरी उपयोग शून्य, अनिल म्हणजे आधुनिक कर्णाचे अवतार, एखाद्याला त्यांचा शर्ट जरी आवडला तरी बनियान वर घरी येतील पण अंगावरचा शर्ट देखील दान करून मोकळे होतील. विशेष म्हणजे जेव्हा केव्हा अनेकदा यांच्यावर आर्थिक संकटे ओढावलीत, ज्यांना सर्वार्थाने मोठे केले त्यांनी पाठ फिरवली नाही असे कधीही घडले नाही तरीही अनिल गायकवाड यांचे डोळे उघडलेले नाही, वाटणे आणि लुटून देणे अद्याप तेच सुरु आहे... 

मला आठवते अनिल गायकवाड बांधकाम खात्यातील मुंबई प्रेसिडेन्सी विभागाचे तत्कालीन कार्यकारी अभियंता असतांना लाचलुचपत विभागाने त्यांच्या अनेक कलिग्सला बाजूला सारून एका खटल्यात यांना विनाकारण गोवले, जे दोषी होते ते अलगद बाजूला राहिले पुढे नेमके सत्य न्यायालयात उघड झाले आणि अनिलजी निर्दोष सुटले. पाच वर्षांच्या न्यायालयीन संघर्षानंतर हि क्लीनचिट मिळाली खरी, पण डोक्यावर खटला घेऊ जगतांना जी पेपरबाजी झाली जी बदनामी झाली त्या त्रासातून या कमालीच्या इमोशनल अधिकाऱ्याला जो अति प्रचंड मानसिक त्रास झाला किंवा खटला लढतांना त्यांच्या मुलांना पत्नीला विनाकारण अनेकदा अपमानित व्हावे लागले त्याचे काय ? आणि या साऱ्या प्रकारात बांधकाम खात्याचे सचिव होण्यास त्यांना जे पापड बेलावे लागले त्याचे काय, तरीही न थकता न विचलित होता जसे या अधिकाऱ्याने अतिशय कठीण असे दिल्लीतले महाराष्ट्र सदन उभे केले, आज पुन्हा तेच दिसतेय कि गायकवाड असोत अथवा मोपलवार कोणत्याही संकटांची बदनामीची अडचणींची काळजी चिंता पर्वा न करता किंवा कोरोना रूपाने साक्षात मृत्यूला देखील न घाबरता पायाला भिंगरी लागल्यागत गायकवाड मोपलवार आणि त्यांचे मोजके साथीदार सतत स्वप्न पूर्ण करण्याच्या मागे लागलेले आहेत, काहीही झाले तरी समृद्धी महामार्ग पूर्ण करायचा, या मंडळींनी ठरविलेले आहे... 
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 








Friday, 23 October 2020

STP (Ghotala) Series-Part 6



STP (Ghotala) Series-Part 6


My research on the STP issue is making me come across so many questions, some of which I have been able to find answers of and many which I yet long the answer of!!!! In these trying times of pandemic when many of the companies are hard strapped on financial resources and employee's worried about their job survival, is it prudent for any government to help international companies giving them precedence & priority over local Indian companies? Whether the son of soil concept has extended to the world is my playground concept...


I have come across as many as more than 7 companies who have successfully completed the construction of an STP plant with effluent outlet quality not only adhering to the given NGT norms but even better then why is the administration especially a senior bureaucrat going about confidently preaching that no such plant exist which complied with the current NGT standards in India and due to which the MCGM was forced to look beyond India. Can I gently remind here that the same MCGM along with the same consultants had called the same STP tenders with “In India” clause in 2018 and surprisingly in each package there were more than 2 bidders, in some cases even 4. Way back then the consulates had also raised red flags due to In India preference but MCGM remained unwavered in their decision and today when the entire country especially the central government is openly advocating vocal for local & aatmanirbhar Bharat then why this sudden 360 degree change in not helping the Indian companies or technology providers when a small change could get them qualified or for that matter the same qualifications from the earlier bid of 2018 would be suffice. Is the MVA Government against helping Indian companies and their employees in this crucial hour of distress. 


Also the proven fact is that Indian products are far more cheaper and reliable than imported ones. The added advantage is that the spare parts and post installation services are far more easily accessible and economical than foreign counterparts. Here efforts have been taken to qualify a technology provider who have NEVER EVER worked in India with a very prominent Chinese influence and as such is not in the know how of Indian effluent system & second is another international company who has not been able to do 15% work commenced in 2014 till now that too in the MCGM. Are these bets really going to work of compromising Proven capable Indian companies against those who have no or then bad track record ??  I am yet wondering. 


Instead of keeping MOU with technology provider mandatory why an compulsory MOU with an Indian company who had successfully constructed a STP plant with the desired outlet  quality and also experience of operating the plant kept in its place. It would have been one of the best arrangements as it would have helped the inexperienced Indian companies tie up with experienced Indian construction companies thereby making more Indian companies competent in the field of construction and operations of STP plants. The companies with more financial prowess and project management skills could have been the lead member. Isn’t this is what Aatmanirbhar Bharat all about so then why administration in MCGM hell bend on not making India aatmanirbhar?


A senior bureaucrat from MCGM is making more rounds in the office of Thane Businessman in Nariman Point. The murmurs are there that the finalisation of pre-bid minutes are done in that office in consultation with representatives of Welspun, Adani & other selected contenders. And I poor innocent reporter used to think that pre-bid minutes are finalised by the department in consultation of the MCGM staff in secrecy. I never knew of new such open transparent layer being introduced. God save MCGM. 


I am convinced after enough deliberation and consultation with various people well versed in the STP field that the price of bid shouldn’t be more than Rs.5cr/MLD including operations in the current format & if necessary changes are made which removes unwarranted impediment the price should not be more than Rs. 3cr/MLD.


I still hope better sense prevails in the MCGM administration and requisite changes are made in the pre-bid minutes so that capable Indian companies also get a chance to bid and help MCGM with their proven expertise. A senior Cabinet Minister has promised me to take up this issue in the Cabinet very soon and it will be against removal of the Additional Commissioner & the Municipal Commissioner of the MCGM as even he a part of his government cannot see this happen!


Vikrant Hemant Joshi 

Wednesday, 21 October 2020

खडसेंचे हसे कि खडसे फसे : पत्रकार हेमंत जोशी



खडसेंचे हसे कि खडसे फसे : पत्रकार हेमंत जोशी 
कधीकाळी उज्वल गुप्ते नावाचा माझ्यापेक्षा वयाने लहान असलेला चुणचुणीत देखणा हुशार तरुण माझे टंकलेखन आणि लघुलेखनाचे उत्तम चालणारे क्लासेस सांभाळायचा, त्यावेळी मी त्याचा एकेरी उल्लेख करीत असे आणि हाक देखील एकेरी नावाने मारत असे. पुढे मी त्याच्याशी माझ्या सख्य्या धाकट्या बहिणीचे लग्न लावून दिले त्यानंतर मात्र आजतागायत किंवा याहीपुढे मी उज्वल यास उज्वलराव म्हणू लागलो आणि एकेरी उल्लेख देखील त्यानंतर टाळला कारण माझ्यासाठी उज्वलरावांचे नाते बदलले होते विशेष म्हणजे लग्नानंतर उज्वलराव माझा एकेरी नावाने उल्लेख करू लागले कारण तो अधिकार त्यांना प्राप्त झाला होता. १९८७ दरम्यान जेव्हा मी मुंबईत आलो, काही महिने माझे वास्तव्य व्हीटी स्टेशन समोरील स्टाफ कॉलेज च्या विश्राम गृहात होते तेव्हा माझ्या शेजारी आयएएस करणारे आनंद लिमये, शेखर चन्ने, सतीश सोनी, संजय चहांदे, सुरेश काकानी, अरुण दुबे इत्यादी वास्तव्याला होते, आम्ही मित्र झालो आणि समवयस्क म्हणून एकमेकांना एकेरी नावाने उल्लेख करू लागलो पुढे ते सारे राज्याचे प्रशासकीय अधिकारी झाले, त्यानंतर मात्र मी त्यांचा उल्लेख प्रत्यक्ष किंवा अप्रत्यक्ष कधीही एकेरी केला नाही कारण ते मोठ्या पदावर गेले आणि खुर्चीचा मान राखायचाच असतो, जो नेमका मान एकनाथ खडसे यांना देवेंद्र फडणवीसांचा राखता आला नाही म्हणजे देवेंद्र मुख्यमंत्री आणि खडसे मंत्री असतांना देखील ते कायम प्रत्यक्ष व अप्रत्यक्ष फडणवीसांच्या खुर्चीचा अजिबात मान न राखता  एकेरी बोलायचे आणि उर्मट तेही साऱयांदेखत वाट्टेल ते त्यांना बोलून मोकळे व्हायचे, थेट मंत्रिमंडळाच्या साप्ताहिक बैठकीत देखील साऱयांदेखत मुख्यमंत्र्यांचा पाणउतारा करायचे, देवेंद्र म्हणजे लिंबू तिंबू आणि आपणच फार मोठे या अविर्भावात एकनाथ खडसे  यांनी स्वतःचे आणि कुटुंबाचे फार मोठे राजकीय नुकसान करून घेतलेले आहे. नाही म्हणायला गिरीश महाजन मंत्री झाले होते आणि फडणवीस थेट मुख्यमंत्री पण केवळ असूयेतून या दोघांचा पाणउतारा, नुकसान अधिक खडसे यांचेच झालेले आहे हे नक्की... 

जळगाव जिल्ह्यात शरद पवारांची राजकीय ताकद अरुण गुजराथींनी कधीही फारशी वाढवली नाही पण स्वतःची आर्थिक ताकद मात्र त्यांनी कशी उत्तम वाढवली हे एक दिवस मला अगदी सविस्तर त्यांच्या शहा आडनावाच्या एकेकाळी व्यवहार सांभाळणाऱ्या व्यक्तीने सांगितले होते. राजमल लखीचंद या सोन्याच्या पिढीचे मालक आणि शरद पवारांचे कायम पाठीराखे ईश्वरबाबू जैन यांनी नाही म्हणायला एकदा पवारांचे जळगाव जिल्ह्यात थेट सहा आमदार निवडून आणले होते, विशेष म्हणजे ईश्वरबाबू जैन आणि एकनाथ खडसे एकमेकांचे तसे कट्टर राजकीय शत्रू पण आता दुर्दैवाने दोघेही पवारांच्या झेंड्याखाली एकत्र येताहेत, आले आहेत.  याच ईश्वरबाबू यांच्या मुलाने म्हणजे मनीष यांनी एकनाथ खडसे यांच्या दिवंगत मुलास विधान परिषदेत पराभूत केले होते या पराभवाने खचूनच निखिल यांनी आत्महत्या केली असे खडसे आजही बोलून दाखवतात त्यामुळे त्यानंतर मग दुखावलेल्या खडसे यांनीही अप्रत्यक्ष जैन कुटुंबियांना मोठ्या आर्थिक अडचणीत आणून सोडले, थोडक्यात जैन व खडसे दोघेही एकमेकांपासून दुखावलेले व दुरावलेले त्यामुळे खडसे यांच्या राष्ट्रवादी प्रवेशाने शंभर टक्के ईश्वरबाबू जैन व कुटुंबीय नाराज निराश झालेले आहेत. तीच बाब जळगाव जिल्ह्यातील पवारांच्या पाठीशी असलेल्या मराठा नेत्यांची, तसेही लेवा पाटील व मराठा पाटील या जिल्ह्यात राजकारणात फारसे एकत्र नांदताना आजपर्यंत कधी दिसलेले नाहीत. एकनाथ खडसे यांचे राष्ट्रवादी प्रवेशाचे नक्की ठरल्यावर तर आमदार अनिल पाटील, माजी मंत्री सतीश पाटील, अभिषेक पाटील, खडसे यांचे दुसरे कट्टर शत्रू रवींद्र पाटील, माजी मंत्री गुलाबराव देवकर, संजय गरुड इत्यादी ८-१० नेते थेट शरद पवारांना भेटून म्हणाले कि एकनाथ खडसे यांना राष्ट्रवादी पक्षात आणू नका त्यावर पवार  म्हणाले, जळगाव जिल्ह्यात तुम्हाला राष्ट्रवादीचे काम वाढवता आलेले नाही त्यामुळे पक्ष मोठा करण्याच्या दृष्टीने मला खडसे यांना प्रवेश देणे आवश्यक वाटते पण तुमच्या विनंतीनुसार मी त्यांना एवढ्यात नक्की मंत्री करणार नाही मात्र पुढल्या पंचवार्षिक योजनेत मला तो देखील विचार करावा लागेल. विशेष म्हणजे शिवसेना भाजपा युती आणि एकनाथ खडसे यांचे राष्ट्रवादीत प्रवेश करणे त्यातून उद्या आमदारकी मिळण्याची धूसर चिन्हे दिसू लागताच जर उद्या रवींद्र पाटील, सतीश पाटील इत्यादी नेत्यांनी इतर पक्षाची दारे ठोठावल्यास फारसे आस्चर्य वाटणार नाही.... 

एकनाथ खडसे यांच्या स्नुषा रक्षा खडसे भाजपाच्या खासदार आहेत आणि खडसे हे पत्नी मंदाकिनी व कन्या रोहिणी यांच्यासह जवळपास राष्ट्रवादी झाले आहेत. रोहिणी राष्ट्रवादी मध्ये आणि रक्षा भाजपामध्ये थोडक्यात एकनाथ खडसे यांनी आपल्या हयातीतच त्या दोघींमध्ये फारसे आपापसात पटत नसल्याने त्यांची दोन वेगवेगळ्या पक्षात वर्णी लावून ते मोकळे झाले आहेत. एवढेसे चिमुकले ते मुक्ताई नगर पण या एकाच गावात आधीपासूनच एकनाथजी, रोहिणी आणि रक्षा यांची वेगवेगळी कार्यालये आहेत, आता वेगवेगळ्या पक्षात राहून खडसे कुटुंब एकमेकांपासून अधिक दुरावणार कि काय तसे इतरांना जाणवायला लागले आहे. जरी एकनाथ खडसे लगेचच पवारांनी मराठा नेत्यांना दिलेल्या शब्दानुसार मंत्री झाले नाहीत तरी त्यांना पक्षाचे कार्याध्यक्ष करून जळगाव जिल्ह्यात पक्ष वाढविण्यासाठी आणि राज्यातल्या भाजपामध्ये अस्वस्थता निर्माण करण्यासाठी शरद पवार शंभर टक्के एकनाथ खडसे यांचा उपयोग करून घेतील फक्त अडचण हीच कि अत्यंत नाजूक प्रकृतीचे एकनाथ खडसे त्यांना प्रचार व प्रसार करण्याची दगदग सहन होणार आहे का ? एकनाथ खडसे यांच्यासारखे थकलेले व दगदग अजिबात सहन न होणारे काही भाजपातले जळगाव जिल्ह्यातले नेते त्यांच्या संगतीने पक्षात आले म्हणजे ताकद वाढली असे नक्की होणार नाही तरीही शरद पवार यांचे अत्यंत तल्लख असे राजकीय डोके, त्यांनी टाइम पास म्हणून नक्की खडसे यांना राष्ट्रवादीत आणलेले नाही त्यामुळे नेमके रिझल्ट्स बघितल्यानंतरच नक्की काय घडले कोणाचे काय वाढले कोणाचे काय कमी झाले हे सांगता येईल. राष्ट्रवादीच्या झेंड्याखाली मुस्लिम, मराठा व लेवा एकत्र येणे, गिरीश महाजन यांची अडचण वाढली आहे, असे फारतर आज म्हणता येईल. मात्र लेवा समाजाची ताकद वाढवून जळगाव जिल्ह्यातील मराठ्यांचे महत्व कमी करणे किंवा खच्चीकरण करणे ना हे शरद पवार यांना परवडणारे आहे ना असा वेडेपणा पवार करून मोकळे होतील... 

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 







































समृद्धीचा महामार्ग भाग २ : पत्रकार हेमंत जोशी



समृद्धीचा महामार्ग भाग २ : पत्रकार हेमंत जोशी 

 सतत चार दशके पत्रकारिता, या काळात अनेक प्रकल्प घडतांना किंवा बिघडतांना बघितले पण समृद्धी महामार्ग हा विशेषतः मराठवाडा व विदर्भासाठी खऱ्या अर्थाने समृद्धीची द्वारे खुली करणार असल्याने जसे आपण सारे मुंबई पुणे जलद द्रुतगती महामार्ग पूर्ण होत असतांना कमालीचे भावुक झालो होतो तेच समृद्धी महामार्गाच्या बाबतीत विशेषतः विदर्भ व मराठवाड्याचे होत असल्याने हा पूर्ण झालेला महामार्ग बघण्यासाठी आमचे डोळे आतुर आहेत, मोठी हिम्मत लागते पश्चिम महाराष्ट्रातील काही प्रांतीयवादी बदमाश नेत्यांची नाराजी ओढवून विदर्भ व मराठवाड्याचा विकास साधतांना पण हि हिम्मत अर्थातच देवेंद्र फडणवीस यांच्यात पुरेपूर आहे पुरेपूर होती म्हणून त्यांनी म्हणाल तर या जळकुट्या काही नेत्यांच्या नाकावर टिच्चून समृद्धी महामार्ग भव्य प्रकल्प हाती घेतला आणि मार्गी लावला त्यानंतरही म्हणजे महाआघाडी सरकार अस्तित्वात आल्यानंतर उद्धव ठाकरे पुरून उरले आणि त्यांनी हे काम सुरु ठेवण्यास इतरांना भाग पाडले. मुंबई ते पुणे द्रुतगती महामार्ग ' फडणवीसांच्या आधी गडकरींच्या ' कार्यकाळात अस्तित्वात येऊन पूर्ण झाला आणि बघता बघता पुणे ते मुंबई असा अवाढव्य परिसर प्रचंड प्रगती साधून मोकळा झाला, यापुढे समृद्धी महामार्ग पूर्ण झाल्यानंतर नेमके तेच विदर्भ मराठवाड्याचे होणार आहे म्हणजे मुमताज जशी एक्स्ट्रा म्हणून आली पण आघाडीची नायिका म्हणून निवृत्त झाली ते तसेच येथेही घडणार आहे, आमच्या विदर्भाचा देखील बघता बघता ' मुमताज ' नक्की होणार आहे. वाचकांनो, हा असा प्रगत महाराष्ट्र झपाट्याने घडविण्यासाठी फडणवीस, गडकरी, मनोहर जोशी, प्रमोद महाजन अशांचा देखील सत्तेत हमखास सहभाग आवश्यक आहे असे मी जोशी असल्याने येथे तुम्हाला तसे सूचित करतो आहे... 

समृद्धी महामार्ग पूर्ण होत असतांना अनेक प्रमुखांचे सहकार्य त्यात मिळते आहे पण महाराष्ट्र राज्य रस्ते विकास महामंडळाचे उपाध्यक्ष व कार्यकारी संचालक श्री राधेश्याम मोपलवार आणि सहव्यवस्थापकीय संचालक श्री अनिल गायकवाड या दोघांची हिम्मत व मेहनतीची दाद द्यायलाच हवी. बुलढाणा जिल्ह्यातील खामगाव येथे माझी शेती आहे त्या शेतीवर जाण्या जो तीन किलोमीटर लांबीचा रस्ता मला हवा आहे काही स्थानिक ग्रामस्थांच्या विरोधामुळे गेली दहा वर्षे तो रखडला आहे कारण एकदा का ग्रामस्थांनी विरोध करायला सुरुवात केली कि ते थेट रस्त्यावर फतकल मारून बसतात आणि तुमचा प्रकल्प उधळून लावतात आणि येथे तर ७०१ किलोमीटर लांबीचा व १२० मीटर रुंदीचा समृद्धी महामार्ग तेही प्रत्येक जिल्ह्यातील स्थानिक ग्रामस्थांच्या विरोधात जाऊन पूर्ण करायचा होता पण एकदा का सरकारी अधिकाऱ्यांनी अमुक एखादे काम फत्ते करायचे ठरविले कि ते किती खतरनाक ठरू शकतात त्यावर उत्कृष्ट ज्वलंत उदाहरण मोपलवार, गायकवाड आणि त्यांच्या प्रत्येक सहकाऱ्यांचे, आम्हीही आधी शेतकऱ्यांचीच मुले आहोत नंतर सरकारी अधिकारी आहोत असे अगदी ठणकावून प्रसंगी बाह्या वर करूनही या अधिकाऱ्यांनी अनेक विरोध करणाऱ्या ग्रामस्थांना त्यांच्या टग्या नेत्यांना भर चौकात सुनावले आणि बघता बघता समृद्धीचे काम मार्गी लागले. कोरोना महामारीला देखील अजिबात न जुमानता गायकवाड व मोपलवार दररोज कामावर जात होते शेवटी घडायचे तेच घडले त्या दोघांनाही कोरोना झाला पण बेडवर पडूनही ते काम करत होते अक्षरश: मृत्यूला देखील न जुमानता. येत्या ३० ऑकटोबरला अनिल गायकवाड यांचा वाढदिवस आहे त्या दोघांनाही आपण अगदी मनापासून दीर्घायुष्य चिंतूया पण आणखी एक सांगतो यादिवसात त्या कोरोना नंतर अनिल गायकवाड यांना मोठा अपघात झाला आहे पण हे महाशय थेट बेडवरुन वर्क फ्रॉम होम करताहेत, मला खात्री आहे, माझे आमचे स्वप्न नक्की प्रत्यक्षात उतरणारच आहे...

सुरुवातीला मुंबई ते पुणे द्रुतगती महामार्ग पूर्ण झाला नंतर द्रुतगती महामार्गाचे हे प्रगतीकरण थेट कोल्हापूर बेळगाव गोवा व कोकणापर्यंत पोहोचल्याने या अतिप्रचंड परिसराचा बघता बघता कसा कायापालट अतिशय झपाट्याने झाला हे तुम्ही आम्ही सारेच त्याचे साक्षीदार आहोत. राज्यातील रस्ते वीज व पर्यावरण या तिन्हीचा ज्यादिवशी कायापालट होईल आम्ही मग देशात साऱ्यांना मागे टाकू, दुर्दैवाने भ्रष्टाचार हाच आमचा शिष्टाचार असल्याने नेमके चांगले फार कमी घडते. अनिल गायकवाड म्हणतात, समृद्धी महामार्गामुळे मुंबई ते थेट नागपूर दरम्यान प्रवासातील जवळपास सात तास वेळ नक्की वाचणार आहे. या दिवसात रस्त्याने नागपूरपर्यंत गेल्यास माणूस अक्षरश: आजारी पडतो. गायकवाड पुढे म्हणतात, विदर्भ व मराठवाड्यातील सर्वसामान्य माणसाला यातून यशाची दारे खुली होतील त्यांना अगदी सहज ये जा करता येईल, शेतीपूरक व्यवसाय उभे करून त्यांना जीवनमान उंचावण्यास मोठी मदत होईल. ३०-३२ मोठे पूल तसेच ३०-३२ लहान पूल किंवा डोंगरदऱ्यातून बोगदे उभे करणे तसे या भागात प्रचंड कठीण असे काम पण आमचे कंत्राटदार ते आनंदाने करताहेत आणि आम्ही सारे त्यावर अगदी बारकाईने दर्जा बाबत लक्ष ठेवून आहोत. पुढल्या दोन चार महिन्यात कोणत्याही क्षणी शिर्डीपर्यंत हा महामार्ग खुला करण्याचा आमचा प्रयत्न आहे आणि तो यशस्वी होईल, खात्री आहे. या महामार्गावर उभी करण्यात येणारी सुविधा केंद्रे किंवा इतर अनेक सुविधा, संपूर्ण राज्याचे रुपडे त्यातून नक्की बदलणार आहे. विकासाचा प्रादेशिक समतोल खऱ्या अर्थाने साधल्या गेला असे समृद्धी महामार्ग पूर्ण झाल्यानंतर सारेच नक्की सांगतील. वित्त मंत्री, वित्त सचिव किंवा त्यात्या वेळेचे मुख्यमंत्री यांनी आधार व सहकार्य दिल्याशिवाय हे काम मार्गी लागणे अशक्य होते पण आम्हाला आजतागायत कोणीही आडकाठी आणली नाही विशेष म्हणजे मोपलवार साहेबांचा प्रदीर्घ प्रशासकीय अनुभव, मेहनती वृत्ती, काम करून घेण्याची हातोटी, आम्हाला समृद्धी महामार्ग मार्गी लावतांना हे त्यांचे अनुभव मनापासून भावले. या महामार्गाच्या कवेत विदर्भ मराठवाड्यातले येणारे १० जिल्हे, २६ तालुके आणि ३९२ विविध गावे व आसपासची खेडी असा प्रचंड परिसर सामावला जात असल्याने खऱ्या अर्थाने आजवरच्या राज्यातील इतिहासात हा म्हणाल तर देशातील सर्वाधिक महत्वाकांक्षी प्रकल्प म्हणून पुढे येतो आहे. विदर्भातील आपल्या गावापर्यंत मजेत ड्रायव्हिंग करीत जाण्याचा निर्भेळ आनंद आता अनेकांना लवकरच लुटता येणार आहे... 

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 
































Tuesday, 20 October 2020

समृद्धीचा महामार्ग भाग १ : पत्रकार हेमंत जोशी



समृद्धीचा महामार्ग भाग १ : पत्रकार हेमंत जोशी 

मी पत्रकार यदु जोशी म्हणजे माझ्या धाकट्या भावाचा आयुष्यभर ऋणी यासाठी आहे कि त्याच्या सद्वर्तणुकीमुळे माझा मोठा मुलगा विक्रांत पत्रकारितेत आला, पत्रकार अतुल कुलकर्णी च्या लिखाणामुळे मी असाच अलीकडे भारावून यासाठी गेलोय कि त्याचे जसे पैशांवर खूप खूप प्रेम आहे तसे त्याचे स्वतःच्या बायकोवर देखील म्हणे खूप प्रेम आहे, मी कोरोना महामारीचा यासाठी आभारी आहे कि या कठीण काळात नेमके आपले कोण आणि आपले कोण नाही हे मला अचूक समजले, मी अभिनेता निलेश साबळे याचे यासाठी आभार मानतो कि अमुक एखाद्याची डोकेदुखी वाढवायची झाल्यास, ब्लडप्रेशर वाढवायचे झाल्यास अमुक एखाद्याला त्रास द्यायचा झाल्यास आपणहून अशांना मी साबळेंचा लाव रे तो व्हिडीओ किंवा चला हवा येऊ द्या सारखे अतिशय टुक्कार व भिक्कार कार्यक्रम मुद्दाम बघायला सांगतो, तद्वत मी गिरीश ओक आणि निवेदिता जोशी यांचेही मनापासून यासाठी आभार मानतो कि त्यांच्या सासूबाई सिरीयल मुळे देखील मी मोठ्या खुबीने हि सिरीयल बघायला सांगून अनेक हितशत्रूंची डोकेदुखी वाढवून ठेवतो. अलीकडे अभिनेता आणि मित्र प्रशांत दामलेशी बोलतांना, निवेदिता किंवा गिरीश अशा फाल्तुक सिरीयलमधून अभिनय करून स्वतःची किंमत का कमी करून घेतात त्यावर जसे सांगतात तसे त्यांना भूमिका निभवावी लागते उगाच त्यांचा नाईलाज असतो, काही सांगितले तर हातचे काम जाऊ शकते, प्रशांत म्हणाला मला ते पटले पण वाईटही वाटले कि निवेदिता किंवा गिरीश सारखे आमचे दर्जेदार मित्र मैत्रिणी प्रसंगी किती टुकार मालिकेतून कामे करतात. जो राजू श्रीवास्तव एकेकाळी रसिकांच्या गळ्यातला ताईत होता,दुःख विसरायला लावणारा विनोदवीर होता आज त्याच राजू श्रीवास्तव चे तेच ते पाचकळ बाष्कळ विनोदाचे थोबाड जसे बघवत नाही तेच एक दिवस किंवा लवकरच, अगदी अलीकडे नावारूपाला आलेल्या महाराष्ट्राची हास्यजत्रा मधल्या समीर चौगुले सारख्या सर्वसामान्य  विनोदवीरांचे नक्की होणार आहे, एकदा का यांच्या पाचकळ विनोदांना रसिक कंटाळले कि अशा समीर चौगुलेंसारख्या सामान्य कलाकारांना मग इतरही भूमिकेत रसिक नाकारतात हा इतिहास आहे. जसे मी वर काहींचे मनापासून आभार मानले तसे मी येथे खरोखरी म्हणजे अगदी मनापासून मनोज सौनिक, राधेश्याम मोपलवार या प्रशासकीय अधिकाऱ्यांचा, अनिल गायकवाड या सार्वजनिक बांधकाम खात्यातील उच्च स्थानी असलेल्या अभियंत्यांचा आणि आजी माजी मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस व उद्धव ठाकरे यांचा मनापासून आभारी आहे त्यांना अगदी हृदयातून धन्यवाद देतो त्यांचे येथे आभार मानतो... 

बहुसंख्य नालायक खादाड व्यसनी जातीयवादी आळशी नेत्यांमुळे आणि इतरांच्या दुर्लक्षातून माझा विदर्भ कायम मागे पडला, अडगळीत सापडला, आर्थिक दृष्ट्या खचला संपत गेला त्यामुळे जेव्हा केव्हा एखादा तडफदार कर्तृत्ववान नेता तेही विदर्भाचे भले साधण्या विदर्भातून पुढे येतो आणि विदर्भासाठी काहीतरी चांगले करून जातो त्यावर आधी तर माझा विश्वासच बसत नाही पण कृतीतून एखाद्या नेत्याचे स्वतः ऐवजी विदर्भाचे भले साधतांना दिसले कि मी त्यानंतर दिवसातून एकदा तरी स्वतःभोवताली आनंदाने गिरकी घेतो नाचायला बागडायला लागतो पण असे लायक नेते तेही आमच्या विदर्भातले, खचित क्वचित घडते, बहुतेक नालायकांना आपले जीवनमान सुधारायचे असते आणि कुटुंबाचे नातेवाईकांचे भले करायचे असते. काही बोटावर मोजण्याएवढ्या चांगल्या नेत्यांमध्ये अर्थात टॉपवर देवेंद्र फडणवीस, ज्यांचे उपकार आम्हा विदर्भवासियांना न विसरता येणारे कारण त्यांनी मुख्यमंत्री असतांना समृद्धी महामार्गाला जन्म दिला आणि मनापासून धन्यवाद याही मुख्यमंत्र्यांचे ज्यांनी समृद्धी महामार्ग स्वप्न पूर्ण होत असतांना पैशांना कमी पडू दिले नाही, कामात खो घातला नाही थोडक्यात कोणतीही आडकाठी न आणता उद्धव ठाकरे समृद्धी महामार्गाच्या पाठीशी ठामपणे उभे राहिले, विशेष म्हणजे जयंत पाटील किंवा शरद पवार यांच्यासारख्या नेत्यांना आम्ही विदर्भातले, कायम आमचे शत्रू या नजरेने बघत आलो आहोत या अशा नेत्यांनी देखील कुठेही आडकाठी अद्याप आणलेली नाही, निदान एकतरी भव्य दिव्य स्वप्न मराठवाड्याचे आणि विदर्भवासियांचे नक्की पूर्ण होते आहे, लवकरच समृद्धी महामार्ग काहीअंशी सुरु होतो आहे. मित्रहो, समृद्धी महामार्ग आमच्यासाठी साक्षात परमेश्वर कृष्ण आणि हो कृष्णाला जसे देवकीने जन्म दिला आणि यशोदेने घडविले वाढविले तसे फडणवीस आणि ठाकरे त्यातल्या देवेंद्र फडणवीसांनी समृद्धीला जन्माला घातले आणि पुढे अतिशय  आनंदाने घडविले वाढविले ते उद्धव ठाकरे यांनी. आधीच्या मुख्यमंत्र्यांनी घेतलेल्या निर्णयावर उद्धव यांनी खोडा न घालणे हे त्यांचे उपकार न विसरता येणारे. पहिल्यांदा काही चांगले घडले म्हणजे सचिव म्हणून ज्या प्रशासकीय अधिकारी मनोज सौनिक यांनी अगदी जवळून राज्याचे सार्वजनिक बांधकाम खाते बघितले सांभाळले हाताळले तेच सौनिक राज्याचे वित्त खात्याचे सचिव असल्याने झाल्याने समृद्धी महामार्ग पूर्ण होत असतांना निदान आजपर्यंत तरी कुठे काम अडकले नाही, हा महामार्ग पूर्ण होत असतांना वित्त सचिव वित्त मंत्री मुख्यमंत्री आणि अन्य महत्वाचे अधिकारी पदाधिकारी, कोणीही कोणतीही आडकाठी आणू नये अशी विदर्भ व मराठवाड्याची नम्र विनंती... 

जसे माझे विदर्भावर अतिशय मनापासून प्रेम आहे तेच अनिल गायकवाड आणि राधेश्याम मोपलवार या दोघांच्याही बाबतीत येथे हेच सांगता येईल कि जसा समृद्धी महामार्गाचा फायदा विदर्भाला तोच मराठवाड्याला देखील आणि हे दोघेही नेमके मूळ मराठवाड्यातले असल्याने जणू आपल्या घरासाठी हे भले काम असे समजून उमजून त्यांनी प्रत्येक अडचणींवर अगदी सहज मात केली आणि समृद्धीचे काम झपाट्याने पूर्णत्वाकडे जाऊ लागले आहे. अनिल गायकवाड म्हणतात, हिंदू हृदय सम्राट बाळासाहेब ठाकरे महाराष्ट्र समृद्धी महामार्ग जवळपास ७०१ किलोमीटर लांब व १२० किलोमीटर रुंद एवढा भव्य असल्याने केवळ एखाद्या दुसऱ्या कंत्राटदाराला एवढे प्रचंड काम देऊन आम्ही मोठी डोकेदुखी वाढवून घेतली असती म्हणून एक युक्ती केली, हे काम अनेकांना विभागून देण्यात आले. प्रकल्प तेही विहित म्हणजे ठरलेल्या वेळेत दर्जेदार राबविण्याच्या  दृष्टीने आम्ही आव्हान स्विकारले, महामार्गाचे बांधकाम १६ भागात विभागण्यात आले. समृद्धी महामार्गाच्या बांधकामासाठी अतिशय अनुभवी व दर्जेदार कंत्राटदारांकडून स्पर्धात्मक निविदा मागविण्यात आल्या त्यातून नेमक्या १३ कंत्राटदारांची नियुक्ती करण्यात आली, युती नंतर आघाडी सरकार आले पण काम कुठेही फारसे थांबले नाही आणि अतिशय अनुभव व वाक्बगार कंत्राटदार कामाचा नेमका दर्जा राखत झपाट्याने कामाला लागले. पुढल्या काही महिन्यात नागपूर ते शिर्डी हा महामार्ग जनतेला प्रवाशांना खुला होण्यास हरकत नाही. मी खूप समाधानी आहे कि माझ्यासारख्या स्वप्न बघणाऱ्या व स्वप्नांना प्रत्यक्षात उतरविण्याची क्षमता व ताकद ठेवणाऱ्या मोपलवार साहेबांसारख्या मोठ्या अधिकाऱ्यांकडून आमचे हे स्वप्न प्रत्यक्षात तेही लवकरच उतरते आहे... 

क्रमश: हेमंत जोशी 

 













Monday, 19 October 2020

STP (Ghotala) Series-Part 5



Before I begin the 5th part expose, one thing has really shaken me. I happen to lay my hands on of a chat group (Mantralaya Secretaries) wherein all the top IAS of our state are part of the group. Arvind Kumar, Additional Chief Secretary, has 
revealed some shocking information about his own colleagues & ex-Chief Secretaries D K Jain & Ajoy Mehta. I cannot write also; such are the words chosen to describe them by Arvind Kumar. Mind you Kumar is still in service. He has alleged DK Jain had helped Jain Irrigation get few thousands of crores (almost more than 50% of budget allocated for the dept) when he was in service. For Ajoy Mehta, he has asked him to have some kind of self-respect & quit immediately, which many of the bureaucrats are talking behind his back to me too. But if anything of this sort of DK Jain is true, it should be investigated. Oh yes, before I conclude--Drive-in-Theatre at Bandra East has been transferred to a Private Party, alleged Kumar. More Power to Arvind Kumar. Only if he chooses his words correctly, I'm ready to stand by him and expose whatever he gives me, though with ample investigation...
Moving on...

STP (Ghotala) Series-Part 5 
A tale of 3 parties & a pie.

It seems that all is not well in paradise. According to the latest news, it seems a senior Cabinet Minister from Congress has set loose the cat amongst the pigeons. He has not written one but two hard hitting letters to the Municipal commissioner highlighting every major fault in the STP bid and its repercussions on the MCGM exchequer. Knives are also out in the NCP camp and my information confirms that the lady Corporator who represents NCP in the corporation also has shot a letter on the same lines. Congress has taken a tough stance and not willing to budge as it feels such glaring discrepancies in the current STP bid will be a fodder in the hands of the opposition especially when the elections are round the corner. 
 
The real reason however is that Congress seems to be rather miffed in the brazen manner in which the Thane Business-man is operating without taking the partners in confidence especially that partner who has 30 Corporators to its credit in the current fractured house in the MCGM and who has recently helped the Shiv Sena safely sail through filling important positions in the standing committee. NCP is quietly watching the game being played on and expected to jump in at the right time. I think no prior training was given to the Thane Businessman to deal with national parties and now he is caught in the eye of the storm. Can’t actually blame him as he has bitten more than he could chew, his prior experience in handling a small corporation for his boss is way too small as compared to the massive department of UD. His dealings & working style has not gone well with many a bureaucrat working under the UD department and many don’t heed to his directives and prefer to validate the same from the CM. He therefore relies heavily on the other affluent influential Businessman from Pune who has very slyly got all his YES MAN posted in all important bureaucratic position. 
 
Yes, this also couldn’t have been possible without help from the Pune Businessman’s closest bureaucrat friend who is the de-facto CM of the state. I as such wonder whether the so-called tiff between the CM and the Pune Businessman is a figment of imagination or a facade as it is, he who is actually calling the shots though through his proxies like the Thane Businessman. All those bureaucrats who have not taken his blessings are either been benched or have been purposefully given side postings. This was never the case earlier, postings to important positions were done on merit and capability of the officers and not on their loyalty towards a single individual. God save Maharashtra.
 
Thane Businessman is also torn between his blinded affection towards the opposition and trying to prove his loyalty towards the ruling party. Slowly the mask is fading as to on whose side he actually has the loyalty which has become another troublesome factor for him. According to my sources, to prove his loyalty he seems to have given some abnormal commitments of which STP is on top of the list. And to add to his worries the figure which he has committed has supposedly been leaked to the other partners of the government & by the same selected contractors who owe their allegiance to other partners. So much for management and secrecy!!!! Now it won’t be called a mistake na, if the other partners also want a piece of the pie. Love is all about caring and sharing, isn’t it? The only difference is that instead of one partner earlier there are two now, and those two who usually eye the entire pie.
 
Now how this event will unfold will be worth watching in the coming week. Whether sharing and caring will save the day or many cooks spoil the broth is what needs to be seen?
 
My advice though to my bureaucratic friends would be to be extra cautious especially when you see a political storm brewing because history has shown that when the storm passes it’s often the bureaucrat who is left to clear the mess or more often blamed for the mess.
 
Vikrant Hemant Joshi 
 

Sunday, 18 October 2020

Aj-mera, Kal Tera....

 Aj-mera, Kal Tera....

About 7 acres of land at Dahisar (Property Register Card of CTS No.867 of village Eksar, Taluka Borivali belonged to Ajmera builders (M/s Nisalp Realties LLP). They had purchased it from someone called Mascarenhas. When they purchased it, reservation on this approx. 7-acre land was that of RG, PG & Hospital. And even today, the same reservation remains so. There are 3500 families (15,000 people) staying on this land parcel. Staying means "Encroachment". Yes, entire land of 7 acre is encroached. Some of them have been staying here since last 50 years. 
 
A brief how the MCGM has treated Ajmera in last 10 years...Ajmera issued a Purchase Notice in 2010 to his ward R/North for this land parcel of 7 acres. In 2011 Improvement Committee had a site visit. It unilaterally passed a decision to acquire the land. BMC issued a notification to this effect. The notification went to the Collector office as per due process. Collector had a site visit and gave a report that the land parcel is 'encumbered' and is 'encroached' fully. Mind you, MCGM could have stopped here, but it didn't.  
 
BMC remained adamant on acquiring it any cost as it is in reservation & maintained, "we have received a purchase notice". Then the Collector calculated assessment/Solatium as per the old LARR act so that advance can be initiated by the BMC, & in turn (since the pressure from top was solid) the BMC immediately deposited Rs. 55 crores to the Collector office as advance or part-payments towards the award. Then came 2014 (In 2019 through a circular MC Pardeshi had stopped this habit of issuing advances & part payment of award) It is in this year when the BMC issued 'measurement payment' to the Collector. But then, there was no measurement done by the Collector office. Then every process stops for nearly 4 years. 
 
In the beginning of 2018 Ajmera writes to the MCGM that now either you denotify the land parcel or acquire it. Now don't know how but Ajmera's problem of 8 years is noticed by then LoP Dhananjay Munde (😜) and he presents this case in the Upper House. Minister Ranjit Patil replied that within 2 weeks measurements will be done & in 4 weeks time ward will be parted. Finally, in 2018 land parcel gets measured & after valuation is done, it is sent to then Divisional Commissioner which in turn gets sanctioned to and passed to the Land Acquisition Officer to pass the award.

After lot of dilly-dallying with reasons such as "encroached land' and "Collector should review" (award was sanctioned by Div Comm & not by Collector) tactic BMC tries to stall the acquisition. But Improvement Committee was motivated & they got it passed in General Body too (earlier it had rejected). Then finally on the 10th February 2020, "after many adjustments" BMC wrote to the Collector to part the award to the Ajmera's and by the 15th February said payment will be done. OK just FYI, the award is way lesser than the ready-recknor rates. The award of Rs. 336 crores has 100% solatium. The basic award is that of Rs. 125 crores +100% Solatium (ex-gracia) & some Rs. 86 crores interest because of the delay as per the new act on 1.1.2014.
 
Story was not this...Story is Ajmera got his money even if less or more, I don't care. It is definitely more than he had bought from Mascarenhas. I'm concerned about the intentions of the BMC and the fate of 15000 people living there. No society has been formed, no SRA has been approached and there are NO plans whatsoever for their relief & rehabilitation. People who have lived there for 50 years don't have anything in their hand.

In the meanwhile, twist in the tale comes now-- Ajmera has now challenged this decision of the award (after receiving Rs. 336 crores) and gone to the Tribunal Board, that is at Nagpur. He says, Rs. 336 crores are not what he was looking at. Apparently MCGM has cut 40% (for relief & rehabilitation cost for people living there) from the award. The said land parcel was touted to be estimated at Rs. 75000 per sq feet (market value) and he has been awarded Rs. 39000 per sq feet by the MCGM. Let's see if Ajmera gets market value or No. Heard some "Punya" is hell bent on getting it "done" at Nagpur and has promised Ajmera so.

Couldn't MCGM at the nascent stage only reject Ajmera's proposal to buy their land in 2010 or 2011 itself? After all the land was full of encumbrances & was encroached. It was done in whose interest? Why was the Improvement Committee being hell bent on purchase of this land parcel? Ok, heard initially BMC house had decided to acquire it & then later abandoned that decision, why this U-turn? Again in 2019 it was decided NOT to acquire it, who & why was the decision changed & the land was acquired? Has MCGM NOW AT LEAST changed the reservation? DP has been in finalizing stage since 2014 na...

But nevertheless, now that we (MCGM) have the land, hope the MCGM has planned something to do with the people living there. Build a hospital! Any-which ways you have cut Ajmera's money citing 40% reason. Build that CM's dream 5000 bedded hospital for Infectious diseases here at Dahisar. Oh yes, you even have a 3-acre plot reserved as "Hospital" at Powai too. EOI specified that hospital land must be situated in one corner of Mumbai to cater MMR region and preferably on eastern & western expressway. Dahisar & Powai just suit this...


Vikrant Hemant Joshi 

 

Thursday, 15 October 2020

STP (Ghotala) Series: Part 4



STP (Ghotala) Series: Part 4
Before I begin this unearthing 4th part, can I tell you all a gossip or two I heard from the 6th floor of Mantralaya? OK, if all goes well and smoothly, Housing Department Portfolio is being considered to be given to the Shivsena in exchange of Agriculture Portfolio. This move is not because of any complaints received against anyone, but it will be done, if done, keeping in mind the upcoming BMC elections…Hence the decision.  And yes, definitely Dr. Jitendra Awhad is not a Shivsainik, so we will have a new face 😍😃

Second gossip: Is it true that the Cyber Cell of our Home Department has “Chori Chori Chupke Chupke” paid a whopping amount of Rs. 20 crores for purchase of an equipment from Voyager Analytics? OK, please visit this site Voyagerlabs.co and find out what have they purchased. The reason mentioned for purchase is Analytics but from what I could gather from my limited knowledge after visiting the website, it is an equipment that will be used for Interceptions and Surveillance of your social media accounts. Bhakts & BJP waala’s, “Backe Rehna Re Baba, Inko “Yashashvi” mat Hone Dena….”

Now on to the STP….

Dear Iqbal Singh Chahal....
Municipal Commissioner-BMC

Sir, almost more than 7000 queries have been asked which more than substantiates my claim for the Corporation having put ‘discretionary restrictive clauses’ which help only selective group of companies having no experience of construction and operation of STP plants while not allowing those capable companies with requisite expertise and domain knowledge out.

I hope sir, you know that maximum of the STP projects having been constructed across the length and breadth of India have been built at a cost of not more than Rs. 2 crore per MLD. In fact, the earlier department from which Mr Velarasu has been transferred i.e. MJP has published the cost of construction of an 100 MLD STP plant using SBR technology as Rs. 72 lakhs per MLD while using ASP technology as 42 lakhs per MLD as per the recent 2019-2020 published DSR. So, the question which everybody is dying to find out is how come the estimate prepared by the consultants of the MCGM works out to almost 7 crores per MLD to 9 crores per MLD. Is the MCGM trying to build a STP plant disguised as a Taj Mahal?  What I have come to know is that a senior cabinet minister has asked the same query and the department is busy trying to compile an answer justifying the same. All the best on that as I have also heard many people getting ready to also file PIL over this ridiculous expenditure at the cost of the hard-earned money of the tax payer. According to my source in the department, Mr Pravin Darade under the instructions of the CM didn’t allow the bids to be opened during his tenure and went for recall as he wanted the bids to come under Rs. 5 crores per MLD. 

Now what I am able to understand is that the eligibility of the inexperienced contractors having no knowledge of STP gets fulfilled with tie-up with a technology provider i.e. Suez or Memstar as mentioned earlier in my previous blog. If that is the case, then why this technology provider have been granted leniency in experience of having parameter of BOD 20 mg/l or less and TSS 50 mg/l or less which is almost double inferior than the parameters asked in the stipulated plant as per current NGT norms of BOD 10 mg/l or less and TSS 20 mg/l or less as required in the tender. Is it done because your department is sure that if the expected experience of BOD 10 mg/l or less and TSS 20 mg/l or less as per the plant requirement is asked then both of the technology providers who have signed up a MOU with the Thane Businessman don’t get qualified? So, in turn we are allowing inferior quality technology providers to tie up with an equally inexperienced contractors and operate a plant for next 15 years at an additional cost of almost more than Rs 5 crore per MLD. 

If true, this is a big risk which the current administration is taking. There have been past instances of various scams which have been unearthed after project have been awarded and the entire administration including bureaucracy having been made to pay a heavy price for the oversight. 
 There is more to come, stay tuned…

Vikrant Hemant Joshi
 

धक्कादायक व धोकादायक : केवळ वयस्कांसाठी : पत्रकार हेमंत जोशी

धक्कादायक व धोकादायक :  केवळ वयस्कांसाठी : पत्रकार हेमंत जोशी 
दिवसभरात किमान दहा फोन किंवा सोशल मीडिया, मेसेजेस इत्यादी वरून मी व माझ्या इंग्रजी भाषेवर उत्तम प्रभुत्व असलेल्या इंग्रजीतूनच लिखाण करणाऱ्या पत्रकार असलेल्या पोटच्या मुलाविषयी म्हणजे विक्रांतविषयी ज्यांना आमची खूप काळजी असते वाटते त्यांच्याकडून हमखास सांगण्यात येते कि जीवाला जपा एवढे सत्य व आक्रमक लिखाण करणे योग्य नाही, आम्हाला तुमच्या जीवाची नेहमी काळजी व चिंता असते वाटते. त्यावर मला एवढेच सर्वांना सांगायचे आहे कि जीवाला जीवनाला धोका आहे हे जसे तुमच्या लक्षात येते तसे ते आमच्याही लक्षात येते पण जसा एखादा खुनी खून पूर्वनियोजित करतो तसे आमचे, आमच्या दोघांचे, आमच्या कुटुंब सदस्यांचे ठरलेले आहे कि मृत्यूचे किंवा कुठल्याही संकटाचे यत्किंचितही भय मनात न बाळगता अखेरच्या श्वासापर्यंत मला आम्हाला अत्याचार अन्याय भ्रष्टाचार इत्यादी राजकारणातल्या घाणीविरुद्ध सतत लढायचे आहे, समजा या लढाईत आमच्या दोघांपैकी एखाद्याचा प्रसंगी जीव जरी गेला तरी जिवंत असलेल्या एकाने बाजी प्रभू देशपांडे या सीकेपीसारखे अखेरपर्यंत अगदी घायाळ अवस्थेत देखील लढायचे आहे. तसा वेळ अद्याप मिळत नाही मिळाला नाही म्हणून अन्यथा मी जर आत्मचसरित्र लिहिले तर ते वाचून त्यातील माझ्यावर वेळोवेळी बेतलेले ओढवलेले प्रसंग वाचून तुमच्या अंगाचा नक्की थरकाप उडेल. भाऊ तोरसेकर, पंढरीनाथ सावंत सारखे मोजके पत्रकार सोडल्यास वाहिन्या व वृत्तपत्रांमध्ये विविध पदांवर काम करणारे किंवा मालक असलेल्यांचे जर कुभांड तुम्हाला सांगितले तर पत्रकारिता किंवा विविध मीडिया किती खालच्या पातळीने सडलेली, समजल्याने तुमची बातम्या बघण्याची किंवा वाचण्याची त्यानंतर कधीही इच्छा नक्की होणार नाही. अर्थात मीडियावर जेथे घाव घालायचा तेथे शक्यतो आम्ही मागे वळून पाहत नाही पण राजकारणातले मीडियातले सारेच उघड करणे शक्य नसते... 

एक उद्योगपती माझा अतिशय जवळचा मित्र आहे, तो मुंबईतल्या महागड्या मसाज पार्लर मध्ये नियमित जातो. महाराष्ट्रात  पुण्यात मुंबईत नागपुरात थोडक्यात या राज्यात विविध शहरातून गेल्या काही वर्षात स्पा म्हणजे मसाज पार्लरचे फार मोठे पीक आलेले आहे त्यात काम करणाऱ्या बहुसंख्य मुली या मणिपूर आसाम त्रिपुरा अरुणाचल इत्यादी पूर्व भागातून तर काही थेट थायलंड मधून आलेल्या आहेत, त्यांना अगदी जेमतेम वेतन मिळते त्यामुळे वाट्टेल ते करून भरमसाठ टीप मिळविणे, त्यांचा प्रमुख हेतू असतो, अर्थात या व्यवसायात स्थानिक मुलींचा बायकांचा नक्की सहभाग आहेच, स्पा किंवा पार्लर या नावाखाली वेश्याव्यवसाय करणे हे हमखास त्यामुळे जर तुमच्या घरातले पुरुष अगदी राजरोस सांगून दिवसाढवळ्या या अशा स्पामध्ये जात असतील तर त्यांना नेमकी कोणती सवय आहे हे ध्यानात घ्यावे. कारण मसाज करूनच घ्यायची असेल कित्येक पुरुष थेट घरी येऊन मसाज करतात, मी व माझी मुले सुनील नावाच्या व्यक्तीला अगदी घरी बोलावून त्याच्याकडून अनेकदा मसाज करून घेतो. विशेष म्हणजे अलीकडे विशेषतः हे मसाज पार्लर चालविणारे या मुलींना ग्राहकाच्या विनंतीवरून थेट घरी देखील पाठवू लागले आहेत. कोरोना महामारीत देखील मसाज पालर्स फुल आहेत, थोडक्यात हा छुपा वेश्या व्यवसाय तेजीत आहे. घरी बायकोला शंभर रुपये देतांना शंभर प्रश्न विचारणारे पुरुष अशा पार्लर्स मध्ये मात्र किमान ३ ते ५ हजार रुपये अगदी सहज उधळून येतात हि वस्तुस्थिती आहे. तर माझा हा उद्योगपती मित्र अलीकडे नेहमीच्या मुलीकडून मसाज करून घेण्यास गेला असतांना ती तेथे नव्हती, विशेष म्हणजे ती सोशल वर्क मध्ये कायम इंटरेस्ट दाखवणाऱ्या खान आडनावाच्या सुप्रसिद्ध अभिनेत्याच्या थेट घरी गेलेली होती. येथे मला हा विषय फार वाढवता येणार नाही पण मसाज पार्लरच्या नावाखाली हा छुपा वेश्या व्यवसाय थेट तुमच्या घरात घुसला आहे, सावध राहावे सावध असावे...
 
सुशांतसिंग आत्महत्या कि खून प्रकरण गुंडाळले, रिया सुटली, दिशा सालियन खून प्रकरण उजेडात आलेच नाही, कंगना राणावत आदळआपट करून कुठेतरी गायबही झाली, ड्रग्स प्रकरणी सारे काही शांत शांत, विविध वाहिन्या थंडावल्या, आणि राज्यातले हे सारे गंभीर प्रकार अगदी सहज थांबले दाबल्या गेले त्यातून नैराश्य आले आहे ते सर्वसामान्य माणसाला, तरीही वाचक मित्रानो, तुम्ही असे तडकाफडकी निराश नाराज होण्याचे कारण नाही असे आजही निदान मला तरी वाटते आहे किंबहुना बिहार निवडणुकांमुळे हि वादळापूर्वीची शांतता आहे असे मानायला हरकत नाही त्यात गृहमंत्री अमित शाह यांची प्रकृती सध्या तोळामासा असल्याने हि गंभीर प्रकरणे बाजूला पडलेली असावीत. अर्थात वर उल्लेख केलेल्या साऱ्या प्रकरणांचा जर खरा सत्य सोक्षमोक्ष लागला तर त्यानंतर या राज्यात या मुंबईत विशेषतः ड्रग्स घेणे विकणे या अतिशय गंभीर प्रकाराला नक्की वचक बसेल अन्यथा असे जर घडले नाही तर जशी या राज्यात अगदी उघड दारू विकल्या जाते, अगदी सहज घुटका मिळतो, चंद्रपूर व वर्धा जिल्ह्यात सर्वाधिक दारू विक्री होते किंवा असे अगदी उघड स्पा च्या नावाखाली वेश्या व्यवसाय फार मोठ्या प्रमाणात फोफावला आहे तसे माल है क्या, असे ओरडून अमुक एखादे ग्राहक विचारेल आणि आपला आजचा सुसंस्कृत महाराष्ट्र पुढल्या काहीच दिवसात उडता महाराष्ट्र म्हणून देशात व जगात बदनाम होईल. माझ्या ज्या ज्या मित्रांचे मुले व मुली लग्नाचे आहेत त्यांना मी कायम हेच सांगतो कि होणारी सून किंवा जावई भलेही चार इयत्ता कमी शिकलेले असतील किंवा त्यांचे उत्पन्न जेमेतेम असेल पण ते व्यसनी नाहीत  याची आधी खात्री करून घ्या नंतरच विवाह जुळवून मोकळे व्हा. मुले वयात येताच त्यांना आपणहून दारू ऑफर करणारे माय किंवा बाप जगातले सर्वाधिक नालायक असतात असे माझे स्पष्ट मत आहे, दुर्दैवाने असे मायबाप अनेक घरातून अलीकडे आढळतात हे दुर्दैव आहे... 

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 








Tuesday, 13 October 2020

STP (Ghotala) Series--Part 3



STP (Ghotala) Series--Part 3

Rs. 2 crores per MLD for a project size of 150 MLD in Delhi

Rs. 9 crores per MLD for 360 MLD project in MUMBAI 😡😤😵

For the uninitiated, STP projects have been going around since the time IAS Rajiv Jalota has been the Additional Municipal Commissioner i.e. almost 8 years ago. Due to various discrepancies done in the bid in connivance with the consultant 'Mott' along with our Pune Businessman who of late has become MP, Mr Jalota kept the project in abeyance. It was retrieved later by IAS Dr. Sanjay Mukherjee who took over the charge from him.

Dr Sanjay Mukherjee to his credit removed the first successful bid in 2018 which was covering all aspects of CVC but what he missed out was the regressive order of the NGT which was earlier BOD 20 mg/l or less and TSS 50 mg/l or less and then later was changed to BOD 10 mg/l or less and TSS 20 mg/l or less. This above change happened after the bids were submitted and so many contractors didn’t agree to do the plant in the same quoted amount catering to the new parameters hence the bids were recalled. The shocking thing however was that instead of supporting NGTs order which made effluent outlet parameter stricter thereby saving the environment, MCGM was the only Organization to move the Supreme Court against it. I yet wonder why? Might be helpful if the new young Environment Minister Aaditya Thackeray to find out for his own consumption as to why the order helpful for the environment was challenged?

 God alone knows what happened after 2018 but from that time onward almost twice the bids were uploaded and recalled, each time the bids been called by different specifications but the same old consultants. When the bids called by Mr Mukherjee had received good response why the specifications were changed time again is what baffled me! Only the output parameter needed to be changed as per the new NGT norms and the tender uploaded but then that was not done.

So, in 2018 MCGM had consortium of three JV partners allowed in which one had to have the financial prowess with the requisite project management skills, the other needed to possess skill set of having successfully completed & operating an STP plant of the desired outlet quality while the third was to be a technology provider having provided the technology for a working plant having the desired outlet quality. This above complied with the CVC condition of having similar experiences and made the bidder responsible for having the past capability and expertise apart from their financial prowess to quote for such prestigious project.

 So, what had changed from 2018 was, very conveniently the need for the past expertise and capability of an STP contractor was removed and only the association of a Large infrastructure company and technology provider was enough. MLD sizes of projects were tweaked and parameters were changed so that Indian technology providers & STP contractors who had worked in India were not able to get qualified. In the guise of open technology, specifications were so tweaked to favour only & only one technology. The land loading criteria was injected to favour a Chinese company disguised as a Singaporean firm. It was earlier limited to only two STP projects i.e. Bandra & Worli and as the relationship grew cosier the land loading criteria was extended to all the projects in the recent bids. God, MCGM sure gives a chance for the department and the consultants to do research and development at the cost of the tax payers money. If the land loading criteria was so important and would save money why no action was proposed on the consultants or the department of not thinking it earlier??? It is evident that the R&D done by the consultants and the department was only for tilting the balance in favour of certain few.

The estimate stated was abnormal as compared to the current trend in India. Here it is very important to note that in case of STP projects the price is inversely proportional to the size of the project i.e. the bigger the size in MLD the lower the price. So, considering the ongoing price at 2cr per MLD for a project size of 120 MLD to 150 MLD, the current estimate at Rs 9cr/ MLD for 360 MLD project at Dharavi is way too abnormal but might be for a towel making company trying to do an STP plant for the first time such expenditure can be justified for his attempt at trial and error.

The above all abnormalities has quirked my interest and the journalist in me was forced to find out the truth. What I was able to find out will amaze all of you? So be tuned in as I take you in the subsequent blogs where I unearth the wrong doings in the so far biggest STP project in MCGM. Keep reading!!!

Vikrant Hemant Joshi 

 


Monday, 12 October 2020

(A) Vinash Here, Vinash There, Vinash Everywhere....



(A)Vinash Here, Vinash There, Vinash Everywhere....

STP (Ghotala) Series--Part 2

                        --Vikrant Hemant Joshi 

Dear Iqbal Singh Chahal Sir, I hope by now you must have found out the work which I was talking about is the Sewage Treatment Plant (STP) projects worth almost 21,000 Cr. (my previous blog in Part 1)

Now sir, what I'm hearing is really from my credible sources at Bureaucracy! So, please read it and ACT now...First of all, I am not getting it, I have heard a company who makes Towels & Bed-sheets called, "Welspun" is active in this STP Project. I mean what is Welspun even doing in STP project? The word around is that anyone interested in getting a slice of the pie has to approach them who then leads them to a Business man from Thane (Ajay, yes, the same person who a senior Cabinet Minister of Sena absolutely adores) who in turn puts them across to the wealthy Business man from Pune (“Vinash” kale Viprit buddhi). Now from when did Welspun garner the credentials for building an STP plant? And what I hear is that those who have built STP plants have been kept out of such important projects whereby it’s not only construction which needs to be done but also there is operation and maintenance which needs to be done for next 15 years. Surprisingly, developers like Welspun & Adani who usually subcontract their work are in the race but all building contractors are not being qualified. Isn’t STP also a building structure made of columns, beams and slabs?

 Also Sir, I wanted to know why the farce of keeping open technology done when the land loading criteria which have been put, forces bidder to go only for one technology i.e MBR which in turn favors only two providers i.e Suez who I had mentioned in the earlier blog of being the capable company who, allegedly, has not been able to complete even 15% of a 300 cr project in the last 8 years and that too in MCGM & the other is  "Memstar" a Chinese company disguising itself as a Singaporean firm, again all this is a hearsay. How the use of MBR helps in justifying the exorbitant rise in price is what I shall let you know in my upcoming blogs. It seems both of the above companies are moving around town claiming to have secured projects after they have done MOU with the influential Business man from Thane (Ajay Bhai) who claims to run the Urban Development department as per his whims and fancies. Didn't I tell you this Ajay is adored by a Cabinet Minister from Shivsena?

By now the grapevine suggest that all the projects have been allotted to respective parties which the two influential wealthy Business man from Pune and Thane have decided and the bidding supposed to happen is just a mere formality. Don’t worry sir, I shall through my blog let you know much more earlier as to who the lucky bidders are. Makes me wonder in such crucial time of Covid when the revenue income of MCGM has dipped and is further expected to dip due to mayhem in realty sector then why is there so much rush & desperation to dole out such bumper Diwali bonanza to some scrupulous undeserving contractors & that too at the expense of the poor tax payers? Is this desperation stemming out of the fact of a probable regime change about to be played out or for filling up the coffers keeping in mind the upcoming MCGM elections?

Sir, time is running out. Hope better judgement will prevail & I will keep posting enough material as proof for you to take cognizance & make necessary changes and save money of the MCGM exchequer.

Vikrant Hemant Joshi 
 
 

Sunday, 11 October 2020

असे का घडते आहे ? : पत्रकार हेमंत जोशी



असे का घडते आहे ? : पत्रकार हेमंत जोशी 
आम्हाला तलवारी काढण्याची वेळ आणू नका किंवा आम्हाला तलवारी काढाव्या लागतील, असे काहीतरी खासदार संभाजी राजे म्हणाले नि त्यावर अतिशय प्रगल्भ समर्पक थोडक्यात पण नेमकी प्रतिक्रिया मंत्री विजय वडेट्टीवार यांनी दिली, ते एवढेच म्हणाले, राजा हा रयतेचा म्हणजे लोकांचा जनतेचा असतो, आता राजा रयतेवर तलवार काढणार का, वडेट्टीवारांचे हे म्हणणे बोलणे खूप काही सांगून गेले, ज्यावर मला वाटते संभाजी राजे यांनाही केवळ सारवासारव करावी लागली. तसेही मला कायम याचे मोठे वाईट वाटते कि जसे इतर संत महात्मे किंवा राष्ट्रपुरुषांच्या बाबतीत आपल्या या राज्यात घडत आले आहे नेमके जे शिवाजी महाराजांच्या बाबतीत घडायला नको होते ते बहुसंख्य मराठा नेत्यांनी आणि त्यांच्या आंदोलनाने या राज्यात नकळत घडवून आणले त्यांनी थेट शिवाजी महाराजांना केवळ मराठा समाजापुरते मर्यादित करून टाकले जे अत्यंत दुर्दैवी असे घडते आहे, ज्या शिवाजी महाराजांना रयतेचा प्रामाणिक राजा सतत आणि आजतागायत म्हटल्या जायचे म्हटल्या जाते त्या शिवाजी महाराजांना असे एका जातीपुरते मर्यादित करून इतिहासाची पाने बदलायला भाग पाडू नका. जसे काही ब्राम्हणेतर नालायकांनी सावरकर टिळक आगरकरांना ब्राम्हणांपुरते मर्यादित करून सोडले तेच जर शिवाजी महाराजांच्या बाबतीत असे घडणार असेल आणि त्यांचे वंशज त्यासाठी रयतेवर तलवारी उपसणार असतील तर मराठेतर देखील एक दिवस काश्मिरी पंडितांसारखे महाराष्ट्रातून इतरत्र स्थलांतरीत होण्या नक्की सुरुवात करतील. मराठ्यांनो, महाराष्ट्रातल्या प्रत्येक गाव किंवा खेड्यातला, शहरातला राजा किंवा कप्तान हा कायम आजतागायत फक्त आणि फक्त मराठा हाच आहे आणि होता, राजाने स्वतःच स्वतःविरुद्ध स्वतःसाठी हे आंदोलन सुरु करून का म्हणून स्वतःला मराठेतर मंडळींच्या हृदयातले स्थान कमी करून घेण्यास सुरुवात केली आहे ? 

या राज्यात गेल्या काही वर्षात काँग्रेस पक्षाची अवस्था शोले मधल्या ए. के. हंगलसारखी खंगलेली दुभंगलेली खालावलेली दिसते आहे पण पुन्हा एकवार ते सत्तेत आल्याने त्यांच्या विशेषतः कार्यकर्त्यांच्या अपेक्षा नक्की पल्लवित झाल्या आहेत. रात्रीच्या वेळी एखाद्या नवतरुणीच्या तिच्या कायम पाठ करून झोपणाऱ्या कायम कोमेजलेल्या नवऱ्याकडून अचानक एकेदिवशी आशा पल्लवित व्हाव्यात तसे या राज्यातल्या काँग्रेसबाबत त्यांच्या कार्यकर्त्यांना वाटू लागलेले आहे आणि हे असे वाटणे शुभ लक्षण आहे मानण्यास हरकत नाही. आजही राज्यातल्या काँग्रेस मध्ये अनेक नेते आहेत म्हणजे विजय वडेट्टीवार आहेत, नितीन राऊत आहेत, अशोक चव्हाण किंवा पृथ्वीराज चव्हाण आहेत नाही म्हणायला त्यांचे ए. के. हंगल किंवा रवी पटवर्धन सुशीलकुमार शिंदे आहेत  पण वर दिल्लीत ज्यांचे चालते किंवा चलती आहे त्यात प्रमुख या दिवसात प्रदेशाध्यक्ष आणि महसूल मंत्री बाळासाहेब थोरात आणि माजी राज्यमंत्री रजनी सातव यांचे सुपुत्र राजीव सातव हे आहेत, मी तर आजच तुम्हाला सांगून ठेवतो कि जर उद्या येथे पुन्हा एकदा काँग्रेसचा मुख्यमंत्री होण्याची संधी त्यांना सांगून आली तर मराठेतर मधून राजीव सातव किंवा मराठा म्हणून बाळासाहेब थोरात यापैकी एक नक्की असतील. बाळासाहेब थोरात कमी बोलणारे पण मितभाषी आणि मेहनती त्यामुळे एकाचवेळी ते प्रदेशाध्यक्ष आणि महसूल मंत्री म्हणून यशस्वी आहेत. महत्वाचे म्हणजे अशोक चव्हाण ह्यांची काँग्रेस प्रदेशाध्यक्ष म्हणून पक्षावर जशी हुकमत होती म्हणजे त्यांना कोणी पुढे पुढे केलेले पसंत नसे नेमके त्यांच्या विरुद्ध बाळासाहेब थोरात यांच्या कामाची पद्धत आहे म्हणजे अमुक एखादा नेता किंवा कार्यकर्ता आपणहून पुढे जाण्यासाठी काहीतरी वेगळे करून दाखवत असेल, धडपडतांना दिसत असेल तर बाळासाहेब त्याला न अडवता उलट प्रोत्साहन देऊन मोकळे होतात अर्थात प्रदेशाध्यक्ष म्हणून तेही योग्य होते पण हेही अधिक योग्य आहेत असे थोरातांच्या बाबतीत म्हणता येईल, सांगता येईल... 

दिवंगत शंकरराव चव्हाणांच्या मंत्री मंडळात रजनी सातव राज्यमंत्री होत्या, नंतरच्या काळात भाजपा आणि शिवसेना त्यांच्या जिल्ह्यात झपाट्याने पुढे आली आणि अशोक चव्हाण यांनाही त्या भागात माळी समाजाच्या स्त्री नेत्याला पुढे न येऊ देण्याचे मनात असल्याने रजनीताई काहीशा विस्मरणात गेल्या खऱ्या पण पुढे लवकरच ती कसर त्यांच्या खऱ्या अर्थाने काँग्रेस मध्ये लहानाचे मोठे होऊनही सुपुत्र असलेल्या राजीव सातव यांनी भरून काढली. यावेळी देखील राजीव सातव यांना लोकसभा लढवण्याची संधी होती तसे त्यांना वरून सांगण्यात आले होते पण राजीव यांनी निवडणूक लढविण्यास नकार दिला त्याऐवजी दिल्लीत राहून त्यांनी काँग्रेस पक्ष संघटना सांभाळणे पसंत केले एवढेच काय, पुढे महाराष्ट्रात महाआघाडी सत्तेत आल्यानंतर राजीव यांनी महत्वाच्या खात्याचे मंत्रिपद स्वीकारावे असे त्यांना त्यांच्या श्रेष्ठींनी त्यादिवसात अनेकवेळा सांगितले पण राजीव सातव यांनी अतिशय नम्रतेने मंत्री होण्यास साफ नकार दिला, सत्तेपासून आपणहून दूर राहण्याचा त्यांच्या स्वभावातला हा मोठेपणा त्यातून आजघडीला राजीव यांना वर दिल्लीत त्यांच्या पक्षात अतिशय आदराचे व मानाचे स्थान प्राप्त झालेले आहे. अगदी अलीकडे मला रजनीताई म्हणाल्या कि खूप लहान वयात ज्याच्या बापाचे छत्र देवाने हिरावून घेतले तो राजीव मात्र त्यांच्यासठी गॉड गिफ्ट आहे. कदाचित आपल्या या राज्यातल्या सामान्य जनतेला राजीव सातव कोण हे माहित नसेल पण लक्षात ठेवा अशा निष्ठा व त्यागाचे प्रतीक असलेले नेते या राज्याची गरज आहे भलेही अशांचा पक्ष कोणताही असला तरी... 
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

BMC & MMRDA--What a MESS!

BMC & MMRDA--What a MESS!

Last week a letter has been written by  the BMC Commissioner Iqbal Singh Chahal to Chief Secretary Sanjay Kumar in regard to transferring the ambitious project of 5000 bedded Infectious diseases at Mulund in regard to citing various reasons on to the State Government. This is no less than a confession statement, in my views.  Me Culpa! (I am guilty?) the letter is eloquent testimony of goof ups and how the whole hospital money scam unfolded and should become a subject matter of probe instead of allowing a decent burial to a mind boggling scandal which was aborted only after this blog exposed the murky details. But finally, the project has been shelved and readers our money in tune of Rs. 4000 crores is saved. 

In the said letter (copy with me) MC Chahal has very conveniently shifted this ambitious project of CM of having an hospital for Infectious diseases on to the State Government now. It means very clearly had I NOT WRITTEN/EXPOSED this, the BMC would have gone through with it right? So now that they are exposed, they thought just to save the embarrassment, instead of shelving, why not transfer the responsibility on to the state government & let them take a call. So will Mr. Chahal or even the Chief Secretary punish the entire panel for putting the image of BMC at stake just to please the coterie & fooling us? Were the Chief Minister & Sharad Pawar even aware of this 'to be' scam? Will the guilty be punished by the BMC? Just for record, The 9 member committee who had planned this "operation" are Director (Land Acquisition) Chief Engineer (DP), Deputy Commissioner (Public Health), Municipal Architect, Chief Accountant (Finance)Dean of Kasturba Hospital, Assistant Commissioner (Improvement) and a representative from Legal Department of the BMC.

The laughable part of the letter was the mention of non-availability of plots of BMC with the size requirement to build this hospital. If a BMC Commissioner does not know the various plots & reservations on them, who will? OK, just a peak outside cabin Mr. MC, and the peons of the BMC know which plot is available where and believe me I won't be surprised if any of the peon told me, sir, "Use Section 50 of the MRTP act, under public emergency , any reservation can be changed as less than as 24 hours". And they say, they don't have plots. Laughable isn't it? I have a list of such available plots, but the agenda of the BMC was never to acquire plots available with them free of cost, the plan was to help the likes of Bhosale's & Shah's, allegedly, by allowing acquisition & give them FSI. By the way, the said plot at Mulund has reservation that of PG & school, am told.

Just off the topic: Readers, very delighted to tell you all, again after my expose on shifting Metro Car Shed from Aarey to Pahadi Goregaon, MMRDA has scrapped that plan too....What I have heard in the meeting held with the CM, MMRDA boss R A Rajeev (and many senior bureaucrats present) has convinced CM to shift the metro car shed now to Kanjurmarg😆😆...Yes, the same salt pan land of Central Government wherein the Madan Committee and Manoj Saunik Committee had out rightly decided to reject this proposal 2 years ago as it is NOT FEASIBLE. God alone knows what is Mr. Rajeev up to? Why doesn't he take anyone in confidence including the Advisor and then present his ideas to the CM? Watch this space for more..But one more ZHATKA to the coterie from moi....

Now Mr. Chahal, though you have been getting quite a number of accolades & awards for handling Covid, I hope your attention is not diverted from a serious scam about to happen right under your nose of the Sewage Treatment Plant

It would be justified if I pass on some hints. If you can act NOW, this scam can be averted saving almost more than 10,000 cr of money which otherwise would land in the pockets of undeserving contractors. Few Corporates who have been known for making towels and being Developers have suddenly decided to become Contractors and that too at the expense of the MCGM. Being good at weaving things, they have used their expertise to weave a cartel of again Contractors who have no prior experience of the project which they are going to bid. Of course they have the backing of an influential Pune Business man & his closest bureaucrat friend who had initiated the same project two years earlier. The criteria & specifications are tweaked to accommodate only certain companies whose tie up is mandatory. Among those one is a prominent name in the corporation known to have procured work in MCGM in the year 2012 and not having completed even 15% of the said work. Yes, corporation is busy trying to find out way to help him out of this sticky situation by trying to foreclose the contract or else he might get blacklisted. The other agency is a Chinese conglomerate showcasing itself as a Singaporean company. Will get muckier to protect this company when the truth will eventually come out about its Chinese veracity. 

It seems this scam has got the knives out amongst the political partners (Cong-Shivsena & NCP) also and official letters from political leaders have been shot to your office highlighting the rather glaring points or might I call the restrictive clauses put to favor the few fortunate. The MCGM seems to have got all out of its way to make sure the "Aatmanirbhar Bharat" & the vocal for local request by the PM is thrown out of the window as what I heard is that specific clauses have been put just to make sure only international companies qualify. 

I am just giving you a heads-up here!! I'm on to it...in my coming blogs I shall unearth each of the character mentioned above and how the exchequer of the MCGM will be looted if immediate action on the same is not taken at your end and your team.

Vikrant Hemant Joshi