Thursday, 30 April 2020

अलविदा ऋषी : पत्रकार हेमंत जोशी


अलविदा ऋषी : पत्रकार हेमंत जोशी 
१९८७ च्या जुन मध्ये मी कायमस्वरूपी मुंबईत राहायला आलो तत्पूर्वी ९-१० वर्षे जळगावला होतो तेव्हा चित्रपट सृष्टीविषयी मला पण सर्वसामान्यांसारखे कमालीचे आकर्षण होते. मुंबईत काही वर्षे सुरुवातीला वर्सोवा नंतर सात बांगला आणि आता सांताक्रुझजला जुहू गार्डन जवळ राहतो, अगदी आमच्या गल्लीत विधू विनोद चोप्रा, अनिल कपूर, संजय दत्त आणि सलमान खान यांची ऑफिसेस आहेत पण आता चुकूनही तिकडे लक्ष जात नाही. पण एक काळ नक्की असा होता कि सिने कलावंत बघणे किंवा त्यांच्याशी बोलणे माझे आवडते विषय होते. समृद्धी महामार्गाचे टॉप बॉस राधेश्याम मोपलवार मुंबईत येणे वाढले तेव्हा गोरेगावच्या चित्रनगरीचे उपमहासंचालक होते, एक दिवस त्यांचा फोन आला, तुम्हाला ऋषी कपूर बघायचा होता ना, सध्या त्याच्या 'नगीना' सिनेमाचा मोठा सेट लागला आहे, शूटिंग सुरु आहे, तेथे त्याला पहिल्यांदा बघितले, नंतर आरके स्टुडिओची शेवटची होळी जेव्हा खेळल्या गेली त्याचाही मी साक्षीदार नंतर जुहूच्या सन अँड सँड या पंचतारांकित हॉटेलात मी आणि माझी मुले नियमित पोहायला जात असू... 

तेथेच आम्ही स्विमिंग शिकलो. या हॉटेलात सतत सिने कलाकारांचा राबता असतो. त्यामुळे जवळपास सारीच हिंदी नामवंत चित्रपट सृष्टी अगदी जवळून सतत पाच वर्षे मला बघता आली. नियमित संध्याकाळी जेव्हा मी स्विमिंगला जात असे त्याचवेळी जितेंद्र राकेश रोशन सुजितकुमार आणि प्रेम चोप्रा अगदी नियमित पुलाशेजारच्या हेल्थ क्लब मध्ये यायचे आणि त्यांना अनेकदा भेटायला तेथे त्यांच्या मित्र कंपूतला ऋषी कपूर यायचा मग त्यांचे ड्रिंक होत असे. मित्रहो, चित्रपट सृष्टी जेवढी दुरून साजरी तेवढी अधिक चांगली, गेलेल्या माणसाचे दोष काढू नये म्हणतात पण कालच मी माझ्या मुलास म्हणालो कि मोस्ट व्हिमजिकल स्वभाव वरून विविध व्यसने, कर्करोग त्यातून होणे, त्यात नवल ते कसले ? ज्यांनी ऋषी कपूर किंवा इरफान खान यांना जवळून बघितले असेल ते नेमके यावर सांगतील. जाऊद्या कलाकार म्हणून ते अतिशय वरच्या दर्जाचे होते यात तिळमात्र शंका नाही...

अलीकडे जुहू चौपाटीलगत मॅरियट हॉटेलात काही ना काही कामानिमित्ते अनेकदा जाणे होते, आजारी पडण्यापूर्वी ऋषी कपूर मला अनेकदा तेथे दिसला, त्याचे ते अति दारू सेवन केल्याने कपूर घराण्याला शोभणारे बेढब शरीर बघून हाच का तो आपला आवडता हिरो त्या बॉबी सिनेमातला, मनाला प्रश्न पडत असे. आणि हेच चित्रपटसृष्टीचे मोठे अपयश आहे, कलावंत मग तो मराठी सिनेमातला असो किंवा हिंदी सृष्टीतला जे जे कलावंत व्यसनांपासून लफड्यांपासून चार हात दूर त्यांचे आयुष्य ते छान जगले आणि छान संसार करून मोकळे झाले. अन्यथा यांच्यातल्या बहुतेकांचा फक्त वक्त चांगला असतो त्यांचा अंत थोड्याफार फरकाने परवीन बॉबी सारखाच होतो. डोक्यात सतत हवा आणि फॅन्स जवळ गेलेत कि त्यांना अपमानित करून मोकळे व्हायचे, स्वतःच्या धुंदीत आणि मस्तीत जगणारे व विविध वाईट व्यसनांना बिलगले बहुतेक कलावंत, एवढेच सांगतो, चुकूनही यांच्या जवळ जाण्यात अर्थ नसतो. आम्ही तर त्यांच्याच परिसरात राहतो, जवळून गेलेत तर नक्की आजही त्यांच्याकडे एक कौतुकाचा कटाक्ष नजर टाकतो पण संधी असतांनाही या मंडळींशी जवळीक शक्यतो नकोशी वाटते. अर्थात सारेच वाईट आणि वादग्रस्त असा माझा दावा नाही पण प्रमाण मात्र फार मोठे आहे. पुन्हा एकदा आवडत्या ऋषी कपूरला श्रद्धांजली...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी.

चित्र विचित्र घटना आणि आपण : पत्रकार हेमंत जोशी


इरफान इहलोकात: पत्रकार हेमंत जोशी 
लॉक डाऊन ची घोषणा झाली आणि तेव्हाच माझ्या लक्षात आले कि आलेले संकट गहिरे आहे फार  मोठे आहे दीर्घकाळ कोरोनाचे दुष्परिणाम भारतीयांना भोगावे लागणार आहेत, नेमके तेच घडते आहे.  आमच्या इमारतीमध्ये हिंदुजा कुटुंबियांचे भाचे नागेश छाब्रिया माझे जवळचे मित्र आहेत म्हणाल तर आमचे ते शेजारी देखील आहेत. त्यांना एक मुलगा एक मुलगी, अक्षय तृतीयेला त्यांना त्यांच्या मुलीचे अतिशय धुमधडाक्यात लग्न करायचे होते, हिंदुजा बंधू जुहू समुद्र किनारी सकाळी फिरतांना अनेकदा मला म्हणायचे कि नागेशकडल्या लग्नात धमाल करूया पण दुर्दैवाने असे काहीही करता आले नाही, शेवटी नाईलाजाने मुलीचे त्यांनी अक्षय तृतीयेला कोर्टात फक्त चार लोकांच्या साक्षीने कसेबसे लग्न उरकले. सारी जय्यत तयारी पाण्यात गेली. असे कितीतरी कुटुंब आहेत ज्यांना आपल्या भावना बासनात गुंडाळून दिवस कंठावे लागताहेत. अभिनेता इरफान खान हे लिखाण करतांना गेल्याची बातमी कानावर पडली आणि त्याला कर्क रोग जडण्यापूर्वीचा इरफान माझ्या डोळ्यासमोर आला. एक दिवस तो माझ्या लोखंडवाला कॉम्प्लेक्स मधल्या अतिशय आवडत्या कॉफी बाय दि बेला मध्ये कोणाशी तरी अगदी गंभीर चर्चा करीत बसला होता, तेवढ्यात मी पण तेथे अचानक कॉफी प्यायला गेलो... 

मुंबईतल्या जवळपास साऱ्याच कॉफी बाय दि बेला मध्ये हिंदी आणि मराठी चित्रपट सृष्टीतले दिग्गज  बसलेले असतात, त्यांना इतरांनी डिस्टरब करणे फारसे आवडत नाही. एकदा सैफ अली खान आणि करीना कपूर वांद्र्याच्या त्यांच्या घराजवळच्या आवडत्या दि बेला मध्ये बसले होते तेवढ्यात काही तरुण त्या दोघांचे फोटो काढायला लागले पण जेव्हा हे तरुण त्या दोघांच्या बाजूलाच खेटून फोटो काढायला लागले तेव्हा मात्र सैफ ची सटकली मग तो त्यांच्यावर असे काही बरसला कि ते सारे आल्या पावली पळून गेले. इरफान खान गंभीर चर्चेत मग्न होता नेमके तेथेही तेच घडले काही तरुण नमाज पठण करून जात असतांना त्यांना इरफान असल्याचे कळले, ते आत आले त्यांनी पटापट त्याच्याबदोबर हवे तेवढे फोटो काढले आवश्यक असूनही इरफान चिडला नाही त्याने त्यांना हवे तेवढे फोटो काढू दिले. नंतर मलाच राहवले नाही मी त्याला म्हणालो, माझी आवडती कपचिनो कॉफी तुमच्यासाठी सांगू का त्याने होकार दिला, त्याला माझी स्ट्रॉंग कॉफी खूप आवडली असावी न राहवून तीनदा मला तो धन्यवाद देत होता, मलाच लाजल्यासारखे झाले. आज इरफान आपल्यात नाही, अतिशय वाईट वाटते, परमेश्वर या कठीण दिवसात आणखी कोणाकोणाला नेणार आहे काहीच कळत नाही... 

सरकारने लॉक डाऊन घोषित केल्यानंतर लोकांना विविध अडचणी आणि संकटांना यापुढे सामोरे जावे लागणार असल्याचे माझ्या लक्षात आले म्हणून मी एक पत्रकार या नात्याने सोशल मीडिया आणि फोन वरून अनेकांना सांगितले कि काही अडचण असेल किंवा सहकार्य लागले तर माझी आठवण ठेवा जे जे शक्य असेल ते ते मी अगदी मनापासून तुमच्यासाठी करेल. अनेकांना अडचणी आल्या काही सोडवल्या काही सोडविणे शक्य नव्हते समाधान मिळाले समाधान मिळते आहे. काही विचित्र फोन पण आले, आमच्या घराजवळच्या एक म्हातारी बाई म्हणाल्या, आठवड्यातून निदान दोनदा तरी माझा अंबाडा बांधून द्याल का, हे काम मी कधी केले नाही पण वाईट वाटले, जमले असते तर बांधून दिला असता वरून गजरा देखील खोवला असता. सध्या माझे पाच असे धमाल वृद्ध मित्र आणि मैत्रिणी आहेत कि जे त्यांच्या घरी एकटे आहेत मग काय दिवसातून एकदा तरी त्यांच्याशी गप्पा मारतो, त्यांना हसवतो, खूप छान वाटते. एका ओळखीच्या तरुणीचा फोन आला, म्हणाली मी काम करते ती गारमेंट फॅक्ट्री बंद आहे, पैसे संपले आहेत, पगार नाही, तीन दिवसांपासून माझ्या बाळाला मी कणकेची पेज दूध म्हणून पाजते, चिरंजीव विक्रांतला लगेच सूचना केल्या कि यानंतर तिच्यावर लॉक डाऊन संपेपर्यंत हा प्रसंग ओढवता काम नये. वयाच्या सोळाव्या वर्षी मी घर सोडल्यानंतर काही वर्षे अनेकदा उपाशी दिवस रडून काढत असे त्यामुळे भुकेचे महत्व मी जाणून आहे आणि तुम्हालाही नेमके तेच सांगायचे आहे कि हातचे न राखता यादिवसात एकमेकांना मनापासून सहकार्य करा, हात जोडून विनंती... 

पत्रकार हेमंत जोशी 

Monday, 27 April 2020

पोल खोल : पत्रकार हेमंत जोशी


पोल खोल : पत्रकार हेमंत जोशी 
वाचक मित्र मैत्रिणींनो, येथे आज मी तुम्हाला घाबरवत नाही पण सावध करतोय. तुम्हाला निराश करणार नाही पण आनंदही होणार नाही. मी तुम्हाला फ्रस्ट्रेट डिप्रेस करणार नाही पण जागच्या जागी तुम्ही आनंदाने उड्या माराल असेहींयेथे काही सांगणार नाही मी तुम्हाला आज हसवणारी नाही पण तुमचा चेहरा पुढले वाचून रडवलेला होऊ शकतो. हि तुमच्या आमच्यासाठी सुवार्ता नाही उलट टेन्शन  डिप्रेशन वाढविणारी हि माहिती आहे. २७ एप्रिलला पंतप्रधान मोदी आणि आपले मुख्यमंत्री या दोघात जी व्हिडीओ कॉन्फरन्स झाली त्याचा जसाच्या तसा रिपोर्ट ठाकरे यांच्याकडून आम्हा काही पत्रकारांना त्यांचे जनसंपर्क अधिकारी हर्षल प्रधान यांनी पाठवला आहे, ते अशी त्यांची जबाबदारी नेहमीच बऱ्यापैकी पार पाडतात. हा रिपोर्ट म्हणाल तर निराशाजनक आहे म्हणाल तर अस्वस्थ करणारा आहे म्हणाल तर घाबरवून सोडणार नक्कीच आहे. त्यात भारतावरचे संकट अजिबात टळलेले नाही असे स्पष्ट म्हटले आहे आणि तीच वस्तुस्थिती आहे. केवळ महाराष्ट्राचा विचार करायचा झाल्यास शहरातले कोरोना थैमान अद्याप अजिबात थांबलेले नाही. खरी आकडेवारी निदान मला तरी असे वाटते सामान्यांपुढे उघड केल्या गेलेली नाही वरून विशिष्ट टपोरी पुरुष विशेषतः त्यांच्यातला तरुण वर्ग अद्याप सावध नाही, ऐकायला तयार नाही, लपून बसतो वरून पोलिसांना देखील प्रसंगी मारहाण करतो त्यामुळे पोलीस देखील काही ठिकाणी जायला टाळतात आणि घाबरतात. लॉकडाऊन कुठे कडक करायचे कुठे शिथिल करायचे हे आता राज्य सरकारला ठरवायचे आहे त्यामुळे लॉकडाऊन संपेल असे आजतरी दूरदूरपर्यंत चित्र दिसत नाही...

कोरोना दीर्घ काळासाठी आपल्यात राहणार आहे हे समजून आपली धोरणे ठरवा. दो गज दुरी हा आपल्या जीवनाचा मंत्र बनवा आन आत्मसात करा. मास्क, फेसकव्हर हे देखील आपल्या जीवनात खूप काळासाठी राहणार आहे हे पंतप्रधानांनी स्पष्ट केले आहे. लॉकडाऊन राहील आणि जीवनही सुरळीत सुरु असेल असे समतोल धोरण आखण्याचे त्यांनी ठाकरे यांना सुचविले आहे. राज्यातही रेड झोन्स ची संख्या मोठी आहे तेथल्या लोकांना तर विशेष काळजी घ्यावी लागणार आहे. मित्रहो, मरण खूपच स्वस्त झाले आहे त्यामुळे कमालीची सावधगिरी घेणे आता अत्यावश्यक ठरले आहे. काही लोकांमध्ये कोरोना लपविण्याची जी गंभीर मानसिकता काहीशा कायद्याच्या भीतीपोटी निर्माण झाली आहे त्यामुळेही खरी आकडेवारी पुढे येण्यात मला वाटते अडचणी येताहेत. पंतप्रधान आणि मुख्यमंत्री यांच्यातली हि चर्चा अजिबात कुठेही समाधानकारक नाही, प्रचंड धोका वाढलेला आहे. परमेश्वर चिंतन आणि योग्य ती खबरदारी यावरच आपले पुढले भवितव्य अवलंबून आहे.

www.vikrantjoshi.com 

मित्रांनो, आता अत्यंत महत्वाच्या मुद्द्याकडे मला वळायचे आहे. सध्या आपल्यापैकी अनेकांच्या डोक्यात आलेले आहे कि पंतप्रधान किंवा मुख्यमंत्री सहाय्यता निधीमध्ये रक्कम दान करून मोकळे व्हावे. तुमच्या डोक्यातले हे विचार चांगले आहेत पण दान केल्या जाणारी रक्कम फार मोठी नसेल किंवा कर वाचविण्या त्यात उद्देश नसेल तर शक्यतो तुमच्याकडली रक्कम सरकार दरबारी जमा न करता आसपासच्या ज्या लोकांना खऱ्या अर्थाने यादिवसांत मोठी आर्थिक अडचण चणचण आहे त्यांना हुडकून काढून सहकार्य करा जसे अलीकडे आमच्या परिसरात अमीर खान या अभिनेत्याने केले. त्याने कित्येक कुटूंबाला १५ हजार अशी
मोठ्या रकमेची मदत करून त्यांचे दडपण ओझे कमी केले. कारण अनुभवावरून सांगतो कि सरकार मग ते कोणतेही असो, ओरबाडणे लुटणे हेच त्यांचे मुख्य काम ध्येय असते. जसे राज्य सरकारला रेल्वेच्या आयआरटीसी विभागाने लेखी कळविले होते कि शिवभोजन योजनेचे काम आमच्यावर सोपवा आम्ही केवळ १५ रुपयात तुम्हाला भोजन पुरविण्याची व्यवस्था करतो पण भुजबळ टीम ने त्याकडे दुर्लक्ष करून खाजगी कंत्राटदारांना प्रत्येक थाळीमागे थेट ५० रुपये मोजून शिवभोजन योजनेत देखील प्रेताच्या टाळूवरचे लोणी खाणाऱ्या या नालायक राजकीय आणि शासकीय अभद्र युतीने जबादारी सोपविलेली आहे. केवळ कल्पना केलेली बरी कि अशा गहन  संकटात देखील तुरुंगातून सुटून आलेले मंत्री अद्याप सुधारायला तयार नाहीत. आम्ही सत्य मांडले कि लिखाण ट्रोल करायचे किंवा जात आडवी आणायची. उद्धव ठाकरे या अशा मुद्यांवर या दिवसात प्रचंड अस्वस्थ आहेत पण संकटात सरकार चालवायचे आहे आणि टिकवायचेही आहे त्यामुळे
त्यांना नाईलाज आहे...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

Sunday, 26 April 2020

कवी आणि कवयत्री : पत्रकार हेमंत जोशी

कवी आणि कवयत्री : पत्रकार हेमंत जोशी 
पूर्वीच्या काळी प्रत्येकाला किमान ५-६ मुले असायचे कारण पूर्वी विशेषतः पुरुष घरी अधिक रमायचे बाहेर कमी पडायचे आणि स्त्रियाही धडधाकट असायच्या, पाच सहा बाळंतपणे त्या अगदी सहज सहन करायच्या. पूर्वीसारखे पुन्हा एकदा घडले आहे म्हणजे पुरुष घरात आहेत आणि त्यांच्या बायकाही. शिवाय सोशल मीडिया सहज उपलब्ध असल्याने बाहेरच्या भानगडी करतांना अगदी उधाण आलेले आहे त्यामुळे उद्या जर तुमच्या कानावर आले कि विजय दर्डा यांनी वयाच्या ७५ व्या वर्षी मिस बँकॉकशी लग्न केले किंवा हेमंत जोशी एका देखण्या मुलीच्या प्रेमात पडले किंवा धनंजय मुंडे पुण्यात नको ते करून बसले किंवा जयंत पाटलांना वयाच्या ६०व्या वर्षी अपत्य झाले किंवा यावेळी अजितदादांच्या चक्क राजस्थानची रूपवती राणी प्रेमात पडली किंवा उदय तानपाठक यांनी त्यांच्या शेजारच्या गोखले काकूंना पळवून नेले किंवा प्रमोद हिंदुराव त्यांच्यापेक्षा एका दुप्पट उंचीच्या मुलीच्या प्रेमात पडले किंवा नितीन राऊत यांना पुन्हा एकवार त्यांच्या बायकोने रंगेहात पकडले किंवा विश्वास पाठक यांच्या घरी पुन्हा चिमुकला नवा पाहुणा येणार किंवा उद्धव ठाकरे आणि देवेंद्र फडणवीस पुन्हा एकवार आपल्याच बायकांच्या प्रेमात पडले किंवा उदय सामंत यांच्या घरात नव्याने वादळ असे या दिवसात काहीही तुमच्या कानावर पडू शकते. बैठें बैठें क्या करें करना है कुछ काम, असे ज्याचे त्याचे झाले आहे...

एका वेगळ्या विषयाला मला या लेखापासून सुरुवात करायची आहे आणि हा विषय लिखाणाशी संबधित आहे. माझ्या विविध फेसबूकसवर जवळपास १५ हजार फ्रेंड्स आहेत ते विविध क्षेत्रातले बऱ्यापैकी मान्यवर आहेत त्यापैकी जवळपास १००० स्त्री पुरुष तरुण तरुणी कवी आणि कवयत्री आहेत नेमका हाच विषय मला नेमका याठिकाणी छेडायचा आहे. विशेष म्हणजे काव्य रचण्यात करण्यात स्त्रियांचा मोठा अधिक व्यापक असा वाटा आहे. माझ्या या फेसबुक्स वरील परिवारात दोन मैत्रिणी  अशा आहेत कि ज्या त्यांच्याकडे असलेल्या शब्द भांडाराच्या भरवशावर स्वतःचा त्या बर्यापैकीं आर्थिक डोलारा सांभाळून आहेत, त्या विविध विषयांवर इंग्रजी आणि मराठी भाषेत एकाचवेळी अगदी तरुण वयात भाषांवर प्रभुत्व ठेऊन कन्टेन्ट रायटिंग करतात आणि त्यांना त्यात चांगले पैसे मिळतात. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे ज्या स्त्रिया तरुणी कविता रचतात त्यांच्याकडे असलेला शब्दांचा साठा पुरुष कवींपेक्षा अतिशय समृद्ध असूनही किंवा या दोघींपेक्षा शब्दसाठा अधिक श्रीमंत असूनही बहुतेक कवी किंवा कवयित्रींच्या कविता हा त्यांना ओळखणार्यामध्ये थट्टेचा विषय असतो ठरतो. मला वाटते दर  दिवशी या राज्यात जे असंख्य कवी किंवा कवयत्री जन्माला येतात त्यांच्यापैकी त्यातल्या फारतर एक टक्का मंडळींना प्रवीण दवणे किंवा शांता शेळके होता येते. बहुतेकांच्या कविता केवळ त्यांना स्वतःच वाचण्यासाठी असतात. येथे मला कोणालाही कमी लेखायचे नाही वस्तुस्थिती तेवढी पटवून द्यायची आहे...

कवी आणि कवयत्री यांचे त्यांच्या आयुष्याच्या अखेरपर्यंत कस्तुरी मृगासारखे होते म्हणजे त्यांना आपल्याकडे असलेल्या समृद्ध शब्द कस्तुरीचा गंध अखेरपर्यंत कळत नाही आणि शेवटी त्यांच्या कविता या त्यांच्या जणू प्रेताबरोबर जळून खाक होतात, त्यांच्या मागे घरातल्यांना देखील त्यांच्या काव्याची कवितांची आठवण राहत नाही, आठवण होत नाही. एक नक्की आहे कि काव्य हा प्रकार नक्की इतिहासजमा होता कामा नये पण आपल्या कवितांना फारशी ओळख प्रसिद्धी नाही समाजमान्यतानाही हे एकदा का नवोदितांच्या लक्षात आले कि त्यांनी कविता करण्यात रचण्यात उगाच वेळ न घालवता जर विविध प्रोफेशनल विषयांवर स्वतःकडे असलेल्या श्रीमंत शब्दांच्या भरवशावर लिखाणकेले तर पैसे तर मिळतील पण नावही होईल, समाधान अधिक मिळेल. काही काम नाही, रिकामटेकडा वेळ अधिक आहे म्हणून उचलले शब्द आणि केल्या कविता असेच  काव्य करणाऱ्या बहुतेकांच्या बाबतीत घडते आणि अशा शिघ्र कविता करणाऱ्यांना मग भीक नको पण कुत्रे आवर हि अशी वागणूक समाजात अनेकदा मिळते. गद्य नव्हे पद्य अधिक महत्वाचे, प्रोफेशनल कन्टेन्ट रायटिंग खरे महत्वाचे हे जर विशेषतः तरुणींच्या स्त्रियांच्या लक्षात आले तर मला वाटते त्या प्रसंगी त्यांच्या नवर्यापेक्षा अधिक पैसे कमावून मोकळ्या होतील आणि अशा लिखाणाची चर्चा पण रंगेल. कोणालाही कमी लेखणे माझ्या मनातही नाही...
क्रमश: हेमंत जोशी. 

Thursday, 23 April 2020

जितेंद्र आव्हाड : पत्रकार हेमंत जोशी

जितेंद्र आव्हाड :  पत्रकार हेमंत जोशी 
करू नका हाड हाड, मथळ्याखाली अलीकडे जेव्हा मी जितेंद्र आव्हाड यांच्यावर लिहिले, त्यांचा मला  फोन आला, त्यांचे बोलणे नेहमीसारखे नव्हते त्यात ती नेहमीची मस्ती नव्हती त्यामुळे त्यादिवशी  आमची नेहमीसारखी जुगलबंदी रंगली नाही पण काही वेळ बोलणे सुरु होते. म्हणाले, एक मी पत्र  मीडियाला उद्देशून लिहिले आहे, पाठवतो. पत्र आले वाचले पण पत्रातल्या पहिल्या आणि शेवटच्या ओळी अस्वस्थ करून सोडणाऱ्या होत्या. सुरुवात होती, मला माफ करा, मी हरलो आणि शेवट होता,  जन पळभर म्हणतील, हाय हाय, मी जातां राहील कार्य काय? कारण आव्हाडांच्या ते लक्षात तेव्हाच  आले असावे कि ते कोरोना ने घेरल्या गेले आहेत. आता याक्षणी त्यांना कस्तुरबा रुग्णालयात दाखल  केले आहे आणि माझे वाक्य लिहून घ्या, जितेंद्र कमालीचा जिद्दी आणि लढवय्या त्यामुळे ते १००% तेथून सुखरूप परततील. मोठे नेते आहेत ते, त्यामुळे शंभर माणसे जेव्हा त्यांचे वाईट चिंतत  असतात त्याचवेळी पाचशे माणसे त्यांना दुवा देणारे देखील असतात. शरद पवारांचे जेव्हा अनेक  माझ्याकडे वाईट चिंतित असतात तेव्हाही माझे त्यांना हेच उत्तर असते कि पवारांचे तुमच्या वाईट  चिंतण्याने काहीही होणार नाही कारण ते भरपूर जागावेत अशी त्यांच्यासाठी देवाकडे प्रार्थना करणारे तुमच्यापेक्षा कितीतरी अधिक पटीने पवार फॅन्स आहेत.... 

पण तरीही कमी प्रमाणात का असेनात, लोकांचे शिव्या शाप शक्यतो घेऊ नयेत,  एखादा माणूस  शिव्या शाप घेऊन देखील खूप जगत असेल पण अनेक व्याधी किंवा दुःख झेलून त्याचे जगणे सुरु असेल तर त्या जगण्याला अर्थ नसतो. एकदा मी आणि जितेंद्र नागपूरला अधिवेशनासाठी जाण्या विमानात एकत्र होतो. मला त्यांनी विचारले, तुमची राहण्याची काय व्यवस्था आहे, मी म्हणालो, नारायण राणे दरवर्षी माझ्यासाठी त्यांच्या हॉटेलात एक रूम ठेऊन देतात. काळजी नाही. पण जे आव्हाड अगदी दरवर्षी मीडियाची नागपूरला सेंटर पॉईंट हॉटेल मध्ये राहण्याची किंवा इतरहीवेळी त्यांना मोठी आर्थिक मदत करायचे आज तेच मीडियावाले त्यांच्यावर उलटले तेव्हा आव्हाड अस्वस्थ झाले. पुढारी पोलीस पत्रकार आणि पाक विचारांचे मुसलमान हे चार प कधीही कोणाचे नसतात, कधीही कोणाचे होत नाही म्हणून निदान मी तरी या मंडळींना कायम त्यांची जागा दाखवत आलो आहे. मीडियातले भ्रष्ट विनाकारण फडफड करायला लागले कि त्यांची अशी लेखणीतून उतरवतो कि त्यांना जिवंतपणी नर्क दर्शन घडते. ज्यांच्याकडून पैसे खायचे त्यांचीच पुढे आई बहीण घेऊन मोकळे व्हायचे, असले काही थर्ड ग्रेड मीडियावाले सुरुवातीपासूनच माझ्या मस्तकात जातात आणि हे तर मला माहित आहे कि मॉरली संपलेला माणूस जगातला सर्वाधिक गांडू माणूस असतो... 

जितेंद्र आव्हाड नेहमी जी उघड उघड कायम मुसलमानांची विशेषतः गोंधळ घालणाऱ्या मुसलमानांची बाजू घेतात त्यांचे हे वागणे साहजिकच हिंदूंना मग ते कोणत्याही राजकीय विचारांचे पक्षाचे असतील हि बाजू घेणे बहुतेकांना आवडत नाही. शिवाय त्यांच्या वागण्या बोलण्यात एकप्रकारची टपोरेगिरी लोकांना जाणवते, तेही लोकांना अतिशय खटकते. पण आव्हाड असे का वागतात हे बहुतेकांच्या लक्षात न आल्याने ते आव्हाडांच्या बाबतीत नाक मुरडून मोकळे होतात. एकनाथ शिंदे असोत कि अन्य शिवसेना भाजपा नेते किंवा आव्हाडांच्या पक्षातले दिवंगत वसंत डावखरे, हे सारेच तसे जितेंद्र आव्हाडांच्या राजकीय आयुष्यावर पेटून उठलेले, आव्हाडांना राजकारणातून संपवायचे याच मुद्दयांवर ठाणे जिल्ह्यात सारेच्या सारे नेते एकत्र असायचे, एकत्र यायचे जमायचे म्हणून आव्हाडांनी मग निवडून येण्यासाठी वादग्रस्त मुंब्रा परिसर निवडला आणि तेथल्या बहुसंख्य मुसलमान मतदारांची मने केवळ जिंकण्यासाठी आव्हाड हे असे कायम मुसलमानांचे लांगुलचालन करत आले आहेत त्यात त्यांची मोठी चूक आहे असे निदान मला तरी वाटले नाही.  जाऊद्या आव्हाडांना सहीसलामत बाहेर पडू द्या, मी त्यांची अनेक गुपिते तुम्हाला सांगून मोकळा होईल. जेव्हा केव्हा आव्हाड तुम्ही बाहेर याला तेव्हा ठरवून टाका कि शाप मग ते हिंदूंचे असोत वा अधिकाऱ्यांचे किंवा अन्य कुठल्याही समूहाचे, घेणे वाईट असते, यापुढे असे वागणे शक्यतो टाळावे... 
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी. 

साला मैं तो साब बन गया : पत्रकार हेमंत जोशी

साला मैं तो साब बन गया : पत्रकार हेमंत जोशी 
२१ एप्रिलला मला नि माझ्या एका लेखाला मोठ्या प्रमाणात चारी बाजूंनी ट्रोल करण्यात आले. मजा आली असे मी म्हणणार नाही पण असे ट्रोल करण्याने मला फारसा फरक पडला नाही हेही तेवढेच खरे. एरवी माझ्या लिखाणावर जगभरातल्या वाचकांकडून साधारणतः पाच हजार शिव्यांचा वर्षाव होतो तो यावेळी लाखभर शिव्यांचा झाला एवढाच काय तो फरक. तसेही तुमच्या ते लक्षात आलेच असेल कि माझ्या लिखाणावर ज्या अतिशय वाईट किंवा अश्लील कमेंट्स दुखावलेले वाचक दर दिवशी टाकून मोकळे होतात मी अशा कमेंट्स कधीही यासाठी डिलीट करत नाही कारण वाचकांची भूमिका अनेकदा रावणाला देव मानणारी असते म्हणजे ज्या रावणाला आपण येथे हिंदू भूमीत राक्षस म्हणतो त्याच रावणाची श्रीलंकन देव मानून पूजा करतात. थोडक्यात अमुक एखादी व्यक्ती जेव्हा मला चुकीची वाटते इतरांना ती साक्षात परमेश्वराच्या ठिकाणी असते आणि मी तर प्रत्येक व्यक्तीच्या भावनांचा आदर करणारा पत्रकार आहे म्हणून कमेंट्स डिलीट करत नाही उलट या अशा शिव्या कायम ओव्या म्हणून स्वीकारतो. महत्वाचे म्हणजे जेव्हा कोणीही सामाजिक चळवळीत उतरतो त्या व्यक्तीने मृत्यू किंवा अन्य कुठलेही भय बाळगायचे नसते, उलट असे मरण आलेच तर ते हसत हसत स्वीकारणे आमचे कर्तव्य ठरते...

अर्थात भय नाही असा भयमुक्त माणूस या जगात नाही. माणूस मग ते शरद पवार असतील किंवा रस्त्यावर फिरणारा ठार वेडा माणूस, प्रत्येकाला कुठेतरी भयाने ग्रासलेले असते. मला आठवते काही  वर्षांपूर्वी एक वेडा माणूस खारच्या महामार्गावर रस्त्याच्या मधोमध बसून वेडेचाळे करीत बसला होता, समोरून वेगाने येणारी वाहने भयाने वेग कमी करून त्याच्या बाजूने निघून जात होती. नेमका मी व माझा मित्र तेथे आलो, मी मात्र माझी मर्सिडीज बाजूला घेतली वळविली नाही सरळ त्याच्या अंगावर घालताच तो विद्युत गतीने बाजूला तर झालाच पण पुन्हा  त्याची रस्त्याच्या मध्ये येऊन बसण्याची हिम्मत झाली नाही थोडक्यात अमुक एखादा माणूस वेडा असो कि गुंड मवाली पुढारी किंवा अन्य कोणी, प्रत्येकाला कशाची तरी कायम भीती वाटत असते. मला भीती वाटते ती कुटुंब सदस्यांची. तेथे काही घडले तर मी कोसळतो अस्वस्थ होतो विशेषतः उद्या जर माझ्या कुटुंबातले सदस्य चुकून नालायक निघाले घरात हाणामारी करणारे किंवा शिवीगाळ करणारे निघाले व्यसनी निघाले जन्मदात्या आई वडिलांनाच त्रास देणारे निपजले तर मला वाटते मी कदाचित आत्महत्या करूनही मोकळा होईल कारण ज्यांच्यासाठी आपण आयुष्यभर  लढत आलो त्याग करून मोकळे होत असतो तेच जर नालायक निघाले तर मीच काय प्रत्येक भारतीय पालक देवाकडे मरण मागत असेल...

मित्रहो, तुम्हाला कदाचित कोणी यासाठी सांगणार नाही कि तुम्ही घाबरून जाण्याची दाट शक्यता आहे पण मी तुम्हाला जे सांगतो आहे ते हिम्मतीने ऐका आणि तशी मानसिक तयारी ठेवा. विशेषतः मुंबई पुणे किंवा राज्यातल्या अन्य महानगरात कोरोनाचे थैमान जून अखेरीपर्यंत संपेल असे दूरदूरपर्यंत वाटत नाही आणि ज्या भागात ज्या जिल्ह्यात कोरोनाची लागण कमी आहे त्यांनी आपण सेफ आहोत असे अजिबात अजिबात अजिबात समजू नये आणि बिनधास्त म्हणजे आमचे काही होणार नाही या भ्रमात राहून कृपया बाहेर पडू नये. मला वाटते तीन मे नंतर पुन्हा पंधरा दिवस लॉक डाऊन कालावधी वाढविल्या जाईल. जगण्यासाठी जे जे आवश्यक आहे  तुमच्यापर्यंत पोहोचविण्याचे उत्तम नियोजन उद्धव ठाकरे यांनी केले असल्याने, आता उपाशी राहावे लागते आहे कि काय, अशा मनाशी वलगना करून एखाद्या डाकूसारखे दैंनदिन लागणाऱ्या वस्तूंवर कृपया तुटून पडू नये. साध्या कांदे बटाटयांवर  देखील खरेदी करतांना तुम्ही एवढे तुटून पडता जेवढे मधुचंद्राच्या रात्री देखील तुटून पडले नव्हते. कोरोना संकट मोठे आहे जीवावर नक्की बेतणारे आहे तेव्हा या पेटलेल्या विस्तवाशी खेळून स्वतःला आणि कुटुंबाला उध्वस्त करू नका. कोरोना संकट आज तरी मला हेच वाटते कि यापुढेही वाढणारे आहे पण जर आपण शिस्त पाळली तर त्यातून सहीसलामत बाहेर पडून उर्वरित आयुष्याचा आनंद आपल्याला पुन्हा एकवार उपभोगता येईल...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

Tuesday, 21 April 2020

राष्ट्रपती राजवटीची दाट शक्यता : पत्रकार हेमंत जोशी


राष्ट्रपती राजवटीची दाट शक्यता : पत्रकार हेमंत जोशी 
जसे दारू, सिगारेट, गुटका, तंबाखू, जरदा पान इत्यादी व्यसनांचा अतिरेक करून आपापल्या देखण्या सुस्वरूप बायकांशी शारीरिक संबंध ठेवणारे त्याचवेळी जबरदस्तीने पत्नीच्या सुंदर मुखाशी चाळे करणारे पुरुष कोणत्याही स्त्रीची इच्छा नसतांना कायम अत्याचार करतात मला वाटते ती तशी सध्या शिवसेनेची विशेषतः काँग्रेस व राष्ट्रवादीशी आघाडी केल्याने करूण दारुण दयनीय अवस्था झाली आहे. दाबल्या गेलेले किंवा दबलेले शिवसैनिक मी इतक्या वर्षानंतर पहिल्यांदाच बघतो आहे आणि हेच ते शिवसैनिक किंवा शिवसेना नेते जे युती असतांना भाजपाने हू का चू जरी केले तरी आपापसात भाजपावर दात ओठ खात धावून जायचे, वाट्टेल तसे तेवढे तोंडसूख घेऊन मोकळे व्हायचे पण यात तरीही अधिक चूक भाजपाची भाजपा नेत्यांची आहे ज्यांना विशेषतः उद्धव ठाकरे आणि कोणत्याही कानाकोपऱ्यातल्या शिवसैनिकाला सांभाळता आले नाही आणि त्यातून उद्धव मेटाकुटीला आले, नको तो निर्णय घेऊन सद्य परिस्थितीत मराठी माणसाचे हिंदूंचे शिवसेनेचे भाजपाचे फार मोठे वाटोळे करून घेतले. टाळी अर्थात एका हाताने वाजत नसते, नेमका फायदा शरद पवार आणि राज्यातल्या असंख्य पाक विचारांच्या मुसलमानांनी करून घेतला...

जे पाक बिचारांच्या मुसलमानांनी बांद्र्यात घडवून आणले किंवा जे पालघर मध्ये साधूंचे सार्वजनिक हत्याकांड घडले, मला भीती वाटते, असे आणखी चार दोन प्रकार जर या बिकट अवस्थेत राज्यात घडले तर राज्यपाल राज्यातली हि आणीबाणी अवस्था केंद्राला कळवून मोकळे होतील त्यातून येथे राष्ट्रपती राजवट आल्यास आपण काँग्रेस व राष्ट्रवादीला सोबत घेऊन मोठी चूक केली असे उद्धव यांना नक्की वाटेल. मात्र राष्ट्रपती राजवट किंवा शिवसेना भाजपा युती यातले काहीही एक घडले नाही तर हि पंचवार्षिक योजना संपतांना आपल्याला पाक विचारांच्या मुसलमानांनी मोठ्या युक्तीने राज्यात चारी बाजूंनी जेरबंद केल्याचे नक्की लक्षात येईल जे चित्र हिंदूंच्या मराठी लोकांच्या दृष्टीने दूरवर घातक असेल ठरेल. काळ्या पैशांसाठी चटावलेले अधिकारी पुढारी मंत्री दलाल मीडिया मधले इत्यादी साऱ्यांवर वचक ठेवणे देखील उद्धव यांना आजमितीला अतिशय आवश्यक आहे पण त्यांच्या आघाडीची सुरुवात तर नक्की निराशजनक आहे म्हणजे कोरोना संकट आले नसते तर मीच काही गंभीर प्रकरणे उघड करून मोकळा झालो असतो. अगदी अलीकडे मुंबई महापालिकेने ८० कोटी रुपयांचे जे हेल्थ किट्स खरेदी केले टाळूवरचे लोणी खाणाऱ्यांनी त्यातही ४० कोटी रुपये खाऊन टाकले, अतिशय नित्कृष्ट दर्जाचे किट्स या हरमखोरांनीं इस्पितळात कर्मचाऱ्यांना वाटले...

www.vikrantjoshi.com

आणखी एक दाट शक्यता मला अशी वाटते आहे जी जास्त धोकादायक आहे म्हणजे येथे उद्या राष्ट्रपती राजवट समजा लादल्या गेली नाही तरी जे काही आंतरराष्ट्रीय उद्योग पुढल्या काही महिन्यात हिंदुस्थानात चीनला टाळून येणार आहेत ते येथे आपल्या मुंबईत आपल्या राज्यात न येऊ देता म्हणजे मनात राग ठेवून मोठ्या प्रमाणावर जेथे भाजपाची सत्ता आहे अशा गुजराथ, गोवा, उत्तर प्रदेश इत्यादी कोरोना ची विशेष लागण न झालेल्या राज्यांमधून वळविल्या जाऊन मुंबई व महाराष्ट्राला मोठ्या उद्योग धंद्यांपासून वंचित ठेवले जाण्याची मला अधिक शक्यता वाटते. शरद पवार आणि इंदिरा काँग्रेस यांचे पंख कापणे त्याचवेळी उद्धव ठाकरे यांना वाकुल्या दाखवून सतत अस्वस्थ करून सोडणे हे भाजपाचे पुढले महत्वाचे धोरण असू शकते यात निदान मला तरी शंका वाटत नाही. शिवसेना आणि भाजपा म्हणजे उद्धव ठाकरे आणि देवेंद्र फडणवीस या दोघांनीही या प्रसंगी चार पावले मागे येऊन पुन्हा एकवार मैत्रीचा युतीचा प्रगतीचा हात हातात घेऊन राज्याला अनेक विघातक नेत्यांपासून आणि पाकधार्जिण्या मुसलमानांपासून वाचविणे अत्यंत गरजेचे आहे. दबलेले शिवसैनिक संपलेले भाजपा नेते माजलेले पाकधार्जिणे बहुसंख्य मुसलमान आणि भ्रष्टाचार करण्यात वाकबगार असलेले काँग्रेस राष्ट्रवादीचे बहुसंख्य मंत्री पाहवत नाहीत, काहीतरी चमत्कार घडायला हवा...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

Saturday, 18 April 2020

मुसलमानांवर बहिष्कार : पत्रकार हेमंत जोशी

मुसलमानांवर बहिष्कार : पत्रकार हेमंत जोशी 
लॉक डाऊन मुळे मुंबईत कधी नव्हे ती स्मशानवत शांतता अनुभवतो आहे, एरवी आमच्या घरावरून दर तीन मिनिटांनी एक विमान धावते पण दचकायला होत नाही, यादिवसात मात्र दिवसातून जेमतेम एखादे जरी विमान गेले तरी दचकायला होते. मी सहाव्या माळ्यावर राहतो, पर्वा रात्री दोन वाजता चवथ्या माळ्यावरचे अंकल लागोपाठ दोन वेळा पादल्यानंतर अंगावर एखाद्याने सुतळी बॉम्ब फोडावा तसा मी जागा झालो. माझ्या शेजारच्या सदनिकेत नव्याने लग्न झालेले जोडपे राहते, रात्री त्यांच्या बेड रूम मधून निघणारा प्रत्येक आवाज ऐकून ऐकून आता मलाही वाटायला लागले आहे कि पुन्हा आपणही लग्न करायलाच हवे. समोरच्या सदनिकेतल्या आंटीची आक्रमकता त्याचवेळी तिच्यासमोर हात जोडून, मला झोपू दे, विनवण्या करणारे हतबल अंकल, उद्या पोलीस स्टेशन मध्ये, हि मला जबरदस्ती करते, अशी त्या अंकल ची लेखी तक्रार आल्यास मला त्यात फारसे आश्चर्य वाटणार नाही कारण मी माझ्या उघड्या डोळ्यांनी बघतोय कि अंकलला कोरोना पेक्षा  आंटीचे आक्रमक रूप जास्त भीतीदायक वाटते. या रिकाम्या दिवसात आंटी दिवसा नको त्या निळ्या फिल्म्स बघतात आणि रात्री अंकलचा थेट ससा होतो...

राज्याच्या कानाकोपऱ्यातून मला मित्रांचे फोन येतात त्यावरून जे काय धक्कादायक राज्यात घडते आहे ऐकून मी यासाठी अस्वस्थ झालो कि या राज्यात जे काही मूठभर असतील कि हातभर राष्ट्रप्रेमी मुसलमान आहेत त्यांच्यावर आम्ही हिंदू कळत नकळत अन्याय करणार आहोत कि काय कारण या देशात विशेषतः या राज्यात ज्या काही पाकवेड्या मुसलमानांनी कोरोना पसरवून ठेवलाय त्यातून आलेल्या रागाचे रूपांतर हिंदूंनी त्यांच्यावर बहिष्कार टाकून एकप्रकारे त्यांच्या आपल्याला  कायम त्रास देण्याच्या वृत्रीचा जणू अप्रत्यक्ष बदला घेतला आहे. अलीकडे तर माझ्या गावातले मुसलमान प्रांताधिकाऱ्यांना भेटून म्हणाले कि आमच्यावर अप्रत्यक्ष टाकलेला बहिष्कार त्यातून आमचे जे व्यावसायिक नुकसान होते आहे, नुकसान होणार नाही असे काहीतरी करा. त्यावर प्रांताधिकारी हेच म्हणाले कि आम्ही लोकांना तुम्ही अमुक माणसाकडून तमुक घ्या किंवा अमुक जातीच्या माणसालाच तुमच्याकडे रोजगार द्या, जबरदस्ती करणे आम्हाला शक्य नाही. प्रत्येक गावातले जे पाकवेडे काही मुसलमान असतात त्यांच्यावर या देशातल्या राज्यातल्या हिंदूंनी अलीकडे कोरोना संकटांनंतर जो अप्रत्यक्ष प्रत्येक बाबतीत बहिष्कार टाकला आहे त्याचे मी कदाचित समर्थन करणार नाही किंवा असा बहिष्कार टाकणे कितपत योग्य त्यावर मला मत व्यक्त करण्याइतका मी मोठा माणूस नाही पण या देशातल्या राष्ट्रप्रेमी प्रत्येक व्यक्तीला जर मनापासून खरोखरी बहिष्कार टाकायचा असेल तर तो त्यांनी सर्वात आधी चीनच्या प्रत्येक वस्तू वर टाकून ज्या पद्धतीने महात्मा गांधी यांनी स्वदेशी चळवळ राबवून इंग्रजांना जेरीस आणले होते त्याच पद्धतीने चीनच्या माजलेल्या वृत्तीचे मनापासून भारतीयांनी खच्चीकरण करायला हवे...

ज्यावर मेड इन चायना लिहिलेले असेल अशी वस्तू प्रसंगी हरामखोर चिन्यांनी आम्हा हिंदुस्थानी जनतेला फुकट जरी दिली तरी ती आम्ही त्यांच्या तोंडावर फेकून मारू असे जेव्हा तुमचे सर्वांचे मन आणि तन ठरवेल तेव्हा आपण चिन्यांविरुद्ध अर्धी लढाई आजच जिंकलो असे म्हणता येईल. मी कधीही चीनमध्ये जाणार नाही आणि मी कधीही चायना वस्तूला हात लावणार नाही अशी शपथ घेण्याची हिच योग्य वेळ आहे. आता प्रश्न उरला या देशातल्या काही आगाऊ वृत्तीच्या मुसलमानांचा, त्यांना मला वाटते यापुढे मुख्य प्रवाहात सामील होण्याची हि शेवटची संधी असेल. मुख्य प्रवाहात सामील न होता जर काही किंवा बहुसंख्य पाकवेडे मुसलमान अरेरावी करीत असेच  राष्ट्रविरोधी भूमिका घेण्यात स्वतःला धान्य समजणार असतील तर या देशातल्या हिंदूंनी मनातल्या मनात मनापासून ठरविले असेल कि जेथे असे पाकधार्जिणे मुसलमान तो रस्ता ओलांडून पुढे निघून
जायचे थोडक्यात त्यांच्याविरुद्ध असहकार पुकारायचा. एक मात्र नक्की या देशात एक मोठा वर्ग राष्ट्रप्रेमी मुसलमानांचाही आहे, ओल्याबरोबर सुके जळले तर माझ्यासारख्या अनेकांना त्यावर वैचारिक धक्का बसेल. कोणत्याही प्रचार किंवा प्रसाराशिवाय गावोगावी हा बहिष्कार प्रयोग सुरु झाला आहे त्यावर आवर घालणे आता कायद्यालाही शक्य होणार नाही असे दिसते...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी. 

विवाहबाह्य संबंध : पत्रकार हेमंत जोशी

विवाहबाह्य संबंध : पत्रकार हेमंत जोशी 
व्हाट्सअप हे विवाहबाह्य संबंध ठेवणाऱ्यांसाठी, प्रियकर प्रेयसींसाठी, विशेषतः शारीरिक आकर्षण आणि संबंध असणाऱ्यांसाठीचे अलीकडे अतिशय प्रभावी माध्यम ठरले आहे. समजा मला माझ्या भावाला काही सांगायचे असेल तर मी फोन करेन पण माझे लफडे असेल तर सर्वांसमोर मला सतत उठसुठ फोन करणे शक्य नसते अशावेळी अलीकडे व्हाट्सअप हे महत्वाचे माध्यम ठरले आहे. अमुक एखाद्या स्त्री किंवा पुरुषाचा व्हाट्सअप सतत ऑन लाईन असेल तर हमखास समजावे कुठेतरी नक्की पाणी मुरते आहे, विशेषतः या लॉक डाऊन च्या दिवसात आपल्या लहानशा घरात एकमेकांपासून लपून छपून शिवशिवीसारखा जो व्हाट्सअप नावाचा प्रेम खेळ खेळताहेत, तुमच्या ते लक्षात येईल कि राज्यातले देशातले घटस्फोटाचे प्रमाण नक्की वाढणार आहे. लॉकडाऊनच्या दिवसात सतत शारीरिक संबंध ठेवण्यास जबरदस्ती करतो अशी तक्रार करण्याची हिम्मत कुठल्याशा तरुणीने दाखवली आहे, तिने ती हिम्मत केली इतर असंख्य स्त्रिया किंवा पुरुष तसे करण्यास धजावत नाहीत एवढाच काय तो फरक अन्यथा जो पुरुष लॉक डाऊन आधी आठवड्यातून फारतर दोन वेळा पत्नीकडे शरीर सुखाची मागणी करीत असे आज तोच पुरुष जर दररोज शारीरिक सुखाची मागणी करीत असेल तर अर्थ सरळ आहे, साहेब बाहेर नक्की शेण खाताहेत...

स्वातंत्र्याचा मनमुराद आनंद उपभोग घेणाऱ्या स्त्रियांची देखील संख्या कमी नाही त्यामुळे एरवी जी पत्नी नाक मुरडून आठवड्यातून कधीतरी नवऱ्याची शारीरिक इच्छा पूर्ण करीत असे तीच आज या लॉक डाऊन च्या काळात नवर्याकडे कायम आशाळभूत किंवा वखवखलेल्या नजरेने बघत असेल तर चतुर पुरुषांनी समजून घ्यावे पाणी नक्की कुठेतरी मुरते आहे. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे आपले शौक पूर्ण करून घेण्यासाठी भरपूर पैसा तर हवा, त्यातून  असे कितीतरी नवरा बायको किंवा कुटुंब सदस्य आहेत असतात कि ज्यांच्या घरातील तरुण स्त्रियांचे एखादे लफडे बाहेर असले तरी खपवून घेतल्या जाते. मला नेमकी भीती याच लफड्यांची वाटते कि लॉक डाऊन संपल्यानंतर स्त्री पुरुष विवाहबाह्य संबंधाचे प्रमाण यासाठी मोठ्या प्रमाणात वाढणार आहे कि बहुतेकांना आर्थिक चणचण जाणवणार आहे किंवा असुरक्षतेची भावना वाढीस लागल्याने देखील या अशा लफड्यांची नक्की मोठी चलती राहणार आहे. मला अशा स्त्री पुरुषांचे आश्चर्य वाटते कि जे एकाचवेळी घरी आणि दारी बेमालूम प्रेमाचे प्रदर्शन घडवून आणतात...

बाहेर प्रियकराच्या प्रेमात आकंठ बुडालेली स्त्री जेव्हा घरी आल्यानंतर नवऱ्यासमोर प्रेमाचे असे काही नाटक करते कि नेमके कळतच नाही कि तिचे अधिक प्रेम नक्की कोणावर आहे. पुरुष तर याबाबतीत एकदम हरामखोर. घरात आल्यानंतर बहुसंख्य पुरुष असे भासवितात कि तेच एकपत्नीव्रत प्रभू रामाचे अवतार आहेत आणि बाहेर तेच पुरुष कितीतरी बायकांशी विवाहबाह्य संबंध ठेवून असतात. ज्यांना घरात खरोखर अडचण आहे, नवरा बायको मधले संबंध दुरावलेले आहेत किंवा जबरदस्तीने संसार रेटावा लागतो आहे अशा स्त्री पुरुषांचा एकवेळ तोल गेला पाय घसरला तर त्यात काही चुकीचे घडले म्हणता येणार नाही पण केवळ शारीरिक विकृती आणि सुख त्यातून विवाहबाह्य संबंध वाढीस लागले असतील तर ते नक्की चुकीचे आहे. येथे मी नाव
नमूद करीत नाही पण अशा एका देखण्या स्त्रीला मी माझ्या फेसबुकवरून डिलीट केले जी फेसबुकवर स्वतःचे उत्तान फोटो टाकायची, विशेष म्हणजे जेव्हा मी तिची फ्रेंड लिस्ट चेक केली त्यात केवळ पुरुषांचा भरणा होता जे पुरुष तद्दन चालू आणि स्त्रीलंपट होते. पुन्हा एकवार सांगतो ज्यांना खरोखरी आधाराची प्रेमाची गरज आहे त्यांचा एकवेळ तोल गेला तर आपण समजू शकतो पण एकमेकांना फसवून विवाहबाह्य संबध ठेवणाऱ्या नवरा बायकोची पुढली पिढी फारशी चांगली निघाली, असे फारसे घडत नाही....
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

Friday, 17 April 2020

जितेंद्र आव्हाड त्यांना करू नका हाड हाड : पत्रकार हेमंत जोशी


जितेंद्र आव्हाड त्यांना करू नका हाड हाड : पत्रकार हेमंत जोशी 
राज्याचे गृहनिर्माण मंत्री जितेंद्र आव्हाड यांच्यात कोरोनाचे लक्षणे आढळून आल्याचे कानावर पडल्यानंतर क्षणभर छातीत धस्स झाले. जितेंद्र आता मंत्री आहेत पण ते राजकारणात उतरले आले तेव्हापासून मी त्यांना जवळून बघत आलो आहे. तुमच्यापैकी बहुतेकांना अनेकांना किंवा कित्येकांना मला माहित आहे जेवढा शरद पवार यांचा राग येतो त्यापेक्षा कितीतरी अधिक पटींनी जितेंद्र आव्हाडांचा राग येतो. जसे जितेंद्र राष्ट्र्वादीबाहेर बहुतेकांना नावडते आहेत तसे ते त्यांच्या राष्ट्र्वादीतही चेष्टेचे टीकेचे आणि नावडते व्यक्तिमत्व आहे. अगदी सुरुवातीला म्हणजे जितेंद्र जेव्हा ठाण्याच्या स्थानिक राजकारणात उतरले तेव्हा मला देखील एक पत्रकार म्हणून नावडते होते कारण त्यांचे वागणे बोलणे दिसणे सारे काही उर्मट उद्धट वाटायचे. अशा पद्धतीचा वात्रट भासणारा मग तो कोणीही असो माझ्या डोक्यात बसला कि मग तो सहसा माझ्या तडाख्यातून सुटत नाही मग ती व्यक्ती घरातली असेल किंवा घराबाहेरची. अशांना वठणीवर आणणे मी माझे पत्रकारितेतील कर्तव्य समजतो. जितेंद्रच्या बाबतीत सुरुवातीला मनात हेच होते कि या नेत्याशी पंगा घेऊन मोकळे व्हायचे...

मात्र माझे त्यांच्याविषयीची मत नेमके केव्हा कोणत्या क्षणी बदलले नक्की आठवत नाही पण असा एक क्षण आला कि ज्या जितेंद्र कडे मी कायम रागाने बघत असे त्याच्याशी अचानक गट्टी जमली आणि त्यांनीही मैत्रीचा हात पुढे करून पुढे भेटल्यानंतर आमच्यात गप्पांचा फड जमू लागला आणि हळूहळू आव्हाड वेगळे कसे लक्षात आले आणि आवडायला लागले. मला माहित आहे कि आत्ता याक्षणी मी आव्हाड यांना चांगले म्हणणे किंवा त्यांची स्तुती करणे तुम्हा अनेकांना नक्की आवडणारे नाही, आव्हाडांना चांगले म्हणणे म्हणजे सिनेमातल्या एखाद्या खलनायकाला थेट संत तुकाराम म्हणण्यासारखे किंवा सिनेमातल्या हेलनला संतोषी माता म्हणण्यासारखे ठरेल पण जेव्हा नेमका हा जितेंद्र आव्हाड वेगळा, भन्नाट कसा विस्ताराने तुम्हाला सांगितले कि त्यांच्या काहीशा वात्रट वाटणाऱ्या भूमिकेबद्दल फारसा राग तुम्हाला राहणार नाही. आव्हाड यांची नेता म्हणून विशेषतः ठाण्यात कशी नितांत गरज आहे हेही तुम्हाला मी काही गुपिते उघड करून नक्की सांगणार आहे. आव्हाडांचे कुटुंब, आव्हाड यांचे मित्र मैत्रिणी व्यवसाय स्वभाव वृत्ती पैसे राजकारण अशा अनेक विविध असंख्य विविधांगी विषयांवर मला नेमके आवश्यक असेल आणि आहे ते नक्की सांगावे लागणार आहे म्हणजे आव्हाड नेमके वेगळे कसे तुमच्या ते लक्षात येईल...

www.vikrantjoshi.com

जितेंद्र आव्हाड म्हणजे अति उत्साह आणि हीरोगिरीचा जिताजागता नमुना. त्यांना लोकांना अट्रॅकट आकर्षित करायला मनापासून आवडते आणि त्यांचे हे वागणे राजकारणात पडल्यापासून आहे. जेथे एखादा नेता चालत जाईल तेथे आव्हाड दुडूदुडू उड्या मारत जातील. शरद पवार जेव्हा अमुक एखाद्या घोळक्यात असतात अडकतात तेव्हा इतर नेते पवारांच्या मागे लपतात पण आव्हाड मात्र एखाद्या ढालीसारखे पवारांच्या पुढे पुढे चालत असतात इतरांना अंगावर घेत असतात. आव्हाड यांचे हे असे आक्रमक प्रोटेक्टिव्ह पुढे पुढे करणे इतरांना खटकते पण शरद पवारांना आणि सुप्रिया सुळे यांना मनापासून आवडते म्हणून आव्हाड हे पवार बाप लेकीचे अत्यंत आवडते म्हणाल तर कार्यकर्ते आहेत म्हणाल तर आवडते नेते आहेत. आव्हाडांचे हे शरद पवारांना इम्प्रेस करणे प्रसंगी जयंत पाटील असोत अथवा थेट अजित पवार किंवा रोहित पवार, इत्यादी राष्ट्र्वादीत असलेल्या बड्या नेत्यांना देखील खटकते. रोहित पवार हे ज्या पद्धतीने शरदरावांच्या पुढे पुढे विशेषतः अमुक एका गर्दीच्या ठिकाणी मुद्दाम करतात तेव्हा ते आव्हाड यांची हुबेहूब नक्कल करण्याचा मला भास होतो. सांगितले ना कि जेथे इतर चालत जातील तेथे आव्हाड पळत जातील, जेथे एखादा कार्यकर्ता पवारांच्या समोर रामरक्षा म्हणेल तेथे आव्हाड मात्र पोवाडा म्हणून मोकळे होतील. आपण वेगळे आणि आक्रमक कसे हे त्यांना कायम दाखवायचे असते आणि त्यात ते यशस्वी ठरले आहेत, यशस्वी होतात. आणि आता त्यांना हि अशी कायम आक्रमक राहून आरडाओरड करून समोरचा विरोधक मग तो त्यांच्या राष्ट्रवादी पक्षातला असो कि अन्य विरोधक ज्याला त्याला प्रत्येकाला थेट अंगावर घेण्याची सवय जडली आहे...
क्रमश: हेमंत जोशी. 

Wednesday, 15 April 2020

लांगुलचालन आणि आपण : पत्रकार हेमंत जोशी


लांगुलचालन आणि आपण : पत्रकार हेमंत जोशी 
नो मेकअप नो रंगरंगोटी नो पार्लर्स नथिंग त्यामुळे ललनांचे नेमके रूप स्वरूप यादिवसात बघायला मिळते. सांताक्रूझला या दिवसात लोणच्यासाठी कैऱ्या फोडून देणाऱ्या बायकांसारख्या माझ्या खिडकीतून दिसणाऱ्या मिसेस शेठ यांना बघून मी स्वतःच भर उन्हाळ्यात गार झालो. अलीकडे काहीही घडले तरी आधी जात कोणती हे बघितल्या जाते. सध्या राजीव खांडेकर विषय चवीचा आणि चघळण्याचा आहे. एका ब्राम्हण पत्रकाराचा फोन आला, म्हणाला, राजीव ब्राम्हण ना रे, निदान चेहऱ्यावरून बोलण्यावरून तरी ब्राम्हण वाटतो, तो म्हणाला. चेहऱ्यावरून जात ठरत असेल तर सुशीलकुमार शिंदे, जितेंद्र आव्हाड, मधुकर पिचड इत्यादींना कोकणस्थ ब्राम्हण म्हणावे लागेल किंवा उदय तानपाठक, यदु जोशी इत्यादी पत्रकार कोणत्या अँगल ने ब्राम्हण वाटतात? वास्तविक याआधी किंवा यापुढेही जातीपातीवरून लढायचेच असेल तर पाक विचारांचे जे बहुसंख्य मुसलमान सध्या उतमात करताहेत त्यांच्याविरुद्ध आम्ही समस्त मराठींनी एकत्र येऊन लढले पाहिजे आणि ज्यांना हा देश मनापासून आवडतो अशा काही मुस्लिमाना हुडकून काढायला पाहिजे त्यांना उघड पाठिंबा समर्थन ताकद  देऊन त्यांच्याच माध्यमातून भरकटलेल्या बहुसंख्य मुस्लिमांचे विचारमंथन  करून त्यांना देशाच्या मुख्य प्रवाहात कसे आणले जाईल त्यावर विचार व्हायला हवा, हे तसे मुश्किल काम आहे पण नामूमकिन नाही...

१४ तारखेला विशेषतः बांद्रा आणि मुंब्रा परिसरात घडलेला प्रकार पूर्वनियोजित आणि निंदनीय होता हे नक्की आहे आणि हा कट शिवसेनेला बदनाम आणि कमकुवत करण्यासाठी रचल्या गेला काय त्यावर उद्धव ठाकरे आणि अन्य शिवसेना नेत्यांनी विचारमंथन करून कोरोना संकट संपले म्हणजे योग्य दिशेने पाऊल उचलायला हवे तसे त्यांनी कठोर निर्णय घ्यायला हवेत. शरद पवार किंवा त्यांची राष्ट्रवादी किंवा काँग्रेस च्या माध्यमातून अतिशय कल्पकतेने बहुसंख्य पाक विचारांचे मुसलमान या राज्याच्या सत्तेत चोहो बाजूंनी येऊन बसले आहेत किंबहुना त्यांनी आपल्याला मोठ्या खुबीने घेरले आहे, म्हटल्यास वावगे ठरू नये. भाजपा आणि शिवसेना युती संपल्यानंतर तुटल्यानंतर यापुढे मराठी माणूस अधिकाधिक गावगाड्यातून किंवा शहरांमधून देखील कमकुवत होत गेल्याचे आणि पुन्हा एकवार तो पाक विचारांच्या असंख्य मुसलमानांना घाबरून राहत असल्याचे चित्र नजीकच्या काळात झपाट्याने बघायला मिळेल याची मला खात्री आहे. कोरोनोचे संकट असो किंवा अन्य कोणतेही संकट असो, पाक विचारानं हे तरुण आणि मुसलमान दरदिवशी मोठ्या संख्येने एकत्र येतात आणि हाच विचार मांडतात कि हिंदूंचे खच्चीकरण कसे केल्या जाईल..

www.vikrantjoshi.com

या राज्यात सर्वसामान्य लोकांचे संकटातले तारणहार म्हणजे शिवसैनिक, विशेषतः मुंबईत तर समस्त शिवसैनिकांचा मराठींना मोठा आधार असतो पण जसा कोरोना बोकाळला तसे मुसलमानांचे विविध गट ज्या मोठ्या प्रमाणावर मुंबईच्या रस्त्यांवरून धुडगूस घालतांना बघायला मिळताहेत तसे विविध उपक्रम राबवून मराठींना धीर देणारे शिवसैनिक मात्र कुठेही दिसत नसल्याचे चित्र जागोजाग पाहायला मिळते आहे. सत्तेच्या खुर्चीला गालबोट लागायला नको म्हणून शिवसैनिकच जर घाबरून रस्त्यावर न उतरणे त्यासी प्राधान्य द्यायला लागले तर या पोकळीचा मोठा गैरफायदा पाकड्या विचारांचे मुसलमान नक्की घेतील, १४ एप्रिल रोजी बांद्र्यात घडलेला प्रकार भविष्याची नांदी होती म्हटल्यास वावगे ठरू नये. शिवसैनिक हा कायम राग उफाळून बाहेर पडणारा लढवय्या असतो पण आपल्या उद्धव साहेबांना उगाच त्रास होऊ नये नजर लागू नये म्हणून जर हा शिवसैनिक मुंबई किंवा राज्यातील प्रत्येक गावाला शहराला चारी बाजूंनी घेरलेल्या धुडगूस घालणाऱ्या बहुसंख्य पाक विचारांच्या मुसलमानांना धुडगूस घालण्यास अप्रत्यक्ष पाठिंबा देत असेल तर हे चित्र नक्की भयावह आहे. नफरत पाक विचारांच्या मुसलमानांविषयी ठेवायला हवी त्यांच्यात जे हिंदुस्थान प्रेमी मुसलमान आहेत त्यांच्याकडे  मात्र कायम आदराने प्रेमाने बघायला वागायला पाहिजे...अत्यंत महत्वाचे म्हणजे रस्त्यावर उतरणारा शिवसैनिक हाच बाळासाहेबांचा जणू प्रेसरिलीज होता, असायचा, मीडिया रिलेशन असायचा. आता उद्धव ठाकरेंच्या प्रतिमा संवर्धनाचे भरपूर प्रयत्न होताहेत, पण शिवसेनेची प्रतिमा लोकांच्या हृदयात ठसवणारा शिवसैनिक यावेळी नेमका दिसेनासा झालाय. असे का होते आहे आणि ते कसे दुरुस्त करता येईल, याचा विचार व्हायला हवा.... 
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

Sunday, 12 April 2020

Uddhav Thackeray will not spare anyone: Part 2

Uddhav Thackeray will not spare anyone: Part 2

Approx. 5 lakh passes are issued till now by the Govt agencies in the state to various people for various reasons since the lockdown begun. 

E.g. A particular set of people want to feed stray dogs or pegions, pass was demanded and issued accordingly.
Wadhawan was just one of such case, wherein a pass was demanded and issued accordingly , without cross checking, a grave mistake from Gupta.

As I wrote in my blog  , Amitabh Gupta's controversy was like a well planned murder. The target was obviously Amitabh Gupta, but it was supposed to be equally detrimental for Home Minister Anil Deshmukh. But it obviously missed the Home Minister. 

How was  India's most trusted intelligence person  allegedly involved? What I hear is this person wanted to settle scores with Anil Deshmukh due to that stupid letter that involved Tabligi blame games written on Deshmukh's letter head was leaked.  But someone saw an opportunity to finish of one more competition (Amitabh Gupta) who was soon to become ADG and this person sent the letter to Delhi.

In the meanwhile , my friends in the bureaucracy are smart enough to know who must have sent this Amitabh Gupta fiasco letter to Delhi. So now you know how this became national news yesterday not to forget regional media too. How some section of the IPS  are hell bent on creating a rift between Sharad Pawar and CM Uddhav Thackeray and malign the CM's image even during such trivial times ? Shameful. Disgusting!!

One Baba came in my dreams and said Next in queue is another honest IPS: who sits right next to CP Parambir Singh's cabin . Vinoy Kumar Choubey!! Be careful, boss!!!

 *Vikrant Hemant Joshi*

जरा संभालकें : पत्रकार हेमंत जोशी

जरा संभालकें : पत्रकार हेमंत जोशी 
यादिवसात शक्यतो एखाद्याच्या कुलंगडी भानगडी काढणे नको, मृत्यूच्या दारात आपण सारे उभे नि एकमेकांवर अशाही प्रसंगी चिखलफेक, नको वाटते, त्यामुळे मला नित्यनियमाने पुरावे माहिती पुरविणाऱ्या माझ्या  तमाम मित्रांची यादिवसात मी माफी मागून त्यांनाही हेच सांगतो कि काही दिवस जरा धीर धरू या, धीराने घेऊ या, या संकटातून आधी बाहेर निघूया, पडूया. संचारबंदी पुन्हा १५ दिवसांनी वाढविल्या गेली आहे विशेषतः राज्यातल्या महानगरातून हि संचारबंदी मला वाटते मे अखेरपर्यंत तरी सुरु राहणार आहे. यादिवसात एकमेकांना सर्वोतपरी मनापासून सहकार्य करणे आणि मानसिक आधार देणे आपल्या सर्वांचेच कर्तव्य आहे आधी हे कर्तव्य योग्य प्रकारे व्यवस्थित पार पाडूया, शक्यतो हलक्याफुलक्या विषयांवर माझे लिखाण असेल ज्यातून वातावरण आनंदी राहील हाच त्या मागचा हेतू असेल. अर्थात या भीषण संकटातून जर राज्यातले विशेषतः आम्ही हिंदू नेमका बोध घेऊन मोकळे होणार नाही का, असे घडणार नसेल तर आमच्यासारखे दुसरे मूर्ख जगात कोठेही नसतील, संकटाच्या या भीषण दिवसात निदान हे जरी आम्हा हिंदूंच्या लक्षात आले कि आमचे नेमके शत्रू कोण, त्यादृष्टीने जर भविष्यात आपण कणखर कायम निर्णय घेऊन मोकळे होणार नसाल तर आपल्यासारखे मूर्ख आपणच हेच ध्यानात ठेवावे...

सलून बंद, पार्लर्स बंद त्यामुळे काही दिवसांनी सडे माडे तीन मधले अशोक सराफ कोण आणि मंत्री जयंत पाटील नेमके कोणते हे पाटलांच्या वाढणाऱ्या केसांमुळे लक्षात आले नाही तर त्यात फारसे आश्चर्य वाटून घेण्याचे कारण नाही. मला तर वाटते, काही दिवसात अनेक बायकांना देखील दाढी मिशा फुटून, विद्या चव्हाण आपल्या सुनेवर मिशांवर पीळ देत दात ओठ खातांना दिसतील किंवा पवारांचा जावइ सुळे अमेरिकेतल्या हिप्पी समूहात सामील झाला तरी ओळखू येणार नाही, अनेक खूबसूरत बायकांच्या भुवया वाघिणीच्या भुवयांसारख्या दिसायला लागतील ज्यातून त्यांनी साधे दातओठ जरी नवऱ्यावर काढले तरी तमाम नवरे मागच्या दाराने जंगलात भीतीने पळून जातील. एवढेच काय, पत्रकार अतुल कुलकर्णी पत्रकार यदु जोशींची वेणी वळताना घालतांना तुम्हाला दिसू शकते किंवा एबीपी माझा च्या खांडेकरांची त्यांच्या बायकोने  घरच्या घरी बॉबकट करून त्यांना वाहिनीवर नेहमीच्या पद्धतीने आवंढा गिळून नंतर बोलतांनाचे खांडेकर यादिवसात तुम्हाला नक्की पाहायला मिळतील. पत्रकार हर्षल प्रधान दोन छान वेण्या घालून उद्धवजींच्या मागे उभा असल्याचेही तुम्हाला नक्की पाहायला मिळणार आहे...

भाजपाचे प्रसाद लाड मधेच बोलतांना बायका करतात त्यापद्धतीने केसांमध्ये क्लिप्स खोवतांना अडकवितांना दिसतील आणि बाबा सिद्दीकी  दारात बसून सकाळच्या उन्हात न्हाऊन आलेल्या बायकांसारखे केस वाळवितांना तुम्हला हमखास पाहायला मिळतील. तुझी दाढी खूपच वाढली आहे ग, काल रात्री माझ्या गालांना टोचत होती हे सांगायची वेळ यापुढे नवर्यांवर येणार आहे आणि जितेंद्र आव्हाडांचे केस एखाद्या दाक्षिणात्य स्त्रीसारखे कित्ती कसे लांब आणि दाट आहेत, कौतुकाने चर्चा करतांना त्यांचे कार्यकर्ते पाहायला  मिळतील. मेकअप किट बहुतेकांचे आता संपले असल्याने उद्या एखाद्या तरुणाने प्राजक्ता माळी ऐवजी समीर चौगुले यांना एकांत गाठून घट्ट मिठी मारली तरी फारसे आश्चर्य वाटून घेण्याचे कारण नाही किंवा मला तर ज्युनियर सोनाली कुलकर्णी आत्तापासूनच ह्रितीक रोशन सारखी दिसायला लागलेली आहे. कपडे आणि मेकप तद्दन सामान्य दिसणाऱ्या बहुसंख्य तरुणींचे आयुष्य कसे खुलविते हे नेमके या दिवसात तुम्हाला बघायला मिळणार आहे. अमुक एखाद्या घरात बायको कोण आणि नवरा कोण कदाचितत्यांच्या सख्खे शेजाऱ्यांना देखील संचारबंदी उठेपर्यंत लक्षात येणार नाही त्यामुळे तुम्ही शेजारच्या एखाद्या पुरुषाला त्याची बायको समजून संधी साधून चुंबन दिले असेही आता हमखास घडू शकते, संचारबंदीने बहुतेकांची पंचाईत करून ठेवली आहे...
क्रमश: हेमंत जोशी 

Friday, 10 April 2020

लाजू नका आणि माजू नका : पत्रकार हेमंत जोशी

लाजू नका आणि माजू नका : पत्रकार हेमंत जोशी 
सध्या तुम्ही आम्ही सारे जेवढे किराणा आणि भाजी विकत घेण्यावर तुटून पडलो आहोत तेवढे अगतिक आक्रमक याआधी कधी झाल्याचे तुम्हाला आठवते का, शक्यच नाही. जणू पुढल्या काही दिवसात चक्क उपासमारीची वेळ येणार आहे पद्धतीने आपण खरेदीवर तुटून पडलो आहोत नि कोरोनाचे त्यातून संकट अधिकाधिक गडद करून सोडतो आहोत. प्रत्येकाच्या घरी यादिवसात तर असे वातावरण आहे कि जणू दिवाळीच्या सुट्टीनिमीत्ते सारे घरात एकत्र जमले आहोत आणि आनंदोत्सव साजरा  करतो आहोत, आज काय तर चायनीज उद्या काय तर श्रीखंड पुरी पर्वा काय तर पिझ्झा, कधी चिकन तर कधी मद्याचे प्याले, कधी गोडधोड तर कधी विविध चमचमीत पदार्थ, दररोज सकाळ संध्याकाळ वेगवेगळे पदार्थ आणि त्या पदार्थांचे फेसबुकवर विभत्स प्रदर्शन, मृत्यूच्या दारावर आणून सोडलेल्या संकटाचे भान न ठेवता हे जे काय एखाद्या सणासुदीसारखे खाण्यावर आणि त्यासाठी लागणाऱ्या खरेदीवर तुटून पडणे सुरु आहे त्यातून आपल्याला संकटाचे गांभीर्य अजिबात समजलेले नाही असे दिसते...

याउलट या कठीण दिवसात नियोजन करणे म्हणजे काय असते ते मुलांना समजावून सांगायला हवे. घरात कमीतकमी भांडी वापरून काटकसर करून पोटाला आवश्यके तेवढे गरजेपुरते अन्न शिजवण्याचे सोडून जर अधिक बेशिस्तीकडे वागण्याचा आपला कल असेल तर कोरोना किंवा तत्सम संकटांचे गांभीर्य आपण लक्षातच घ्यायला तयार नाही असा सरळ अर्थ त्यातून निघतो. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे मारून मुटकून साऱ्यांना या दिवसात कंपलसरी घरात बसावे लागते आहे, विशेषतः कमावत्या मुलामुलींच्या सुनांच्या गराड्यात आपले म्हातारपण नेमके कसे असेल हे यादिवसात विशेषतः वृद्ध किंवा वृद्धत्वाकडे झुकलेल्यांच्या एव्हाना ते नक्की लक्षात आले असेल, जर अशा बुजुर्ग वयस्क मंडळींकडे तरुण मंडळींचे वागणे बोलणे पाहणे चुकीचे असेल, त्रासदायक असेल, मुलांच्या शिव्या बोलणी प्रसंगी अंगावर हात देखील उगारला जात असेल तर या संकटातून बाहेर पडल्यानंतर आपला वृद्धापकाळ सुखकर जाण्यासाठी तमाम बुजुर्ग मंडळींनी नियोजन करणे किंवा स्वतःची भविष्यात सेफ सोय लावून ठेवणे अत्यावश्यक आहे, त्यादृष्टीने त्यांनी पावले उचलावीत...

माझा एक व्यापारी मित्र आहे, कोरोनामुळे त्याच्या एकुलत्या एक मुलाचे उत्पन्न बंद असल्याने तरुण आडदांड मुलगा जातायेता आलेले फ्रस्ट्रेशन मायबापावर काढून मोकळा होतो, बायको श्रीमंत घरातली असल्याने तिला मात्र राणीसारखे वागवतो. या विवाहित मुलास यादिवसात सतत घरात राहावे लागत असल्याने मुलाच्या नेमक्या वाईट सवयी व्यसने मित्राच्या लक्षात आलेली आहेत. हे चिरंजीव कधी या कोपऱ्यात जाऊन सिगारेट ओढतात तर कधी त्या कोपऱ्यात जाऊन दारूचा पेग मारून मोकळे होतात त्याशिवाय बाहेरची लफडी त्यामुळे फोनवर हळू आवाजात बोलणे, पै पै जमवून वाढविलेल्या मुलाचे हे वेगळे रूप पाहून शेवटी मित्राने बायकोशी बोलून ठेवले आहे कि कोरोना संकट दूर झाले कि आपल्या गावाकडल्या घरात जाऊन आयुष्याचा अखेरचा काळ सुखासमाधानाने व्यतीत करायचा. मला आठवते, माझे एक जवळचे नातेवाईक, जेव्हा त्यांच्या मुलाने आणि सुनेने त्यांना यापद्धतीने झिडकारले, शेवटी ते एके सकाळी उठले आणि विदर्भातल्या एका खेड्यात झोपडीवजा घरात जाऊन सुखाने राहू लागले, उलट असे केल्याने त्यादोघांचे आरोग्य व्यवस्थित आहे आणि आयुष्य देखील वाढले आहे. कष्टाने वाढविलेल्या, संकटांवर मात करून घडविलेल्या मुलांचा घरातला वावर जर आयुष्याच्या संध्याकाळी खरोखरी त्रासदायक वाटत असेल तर यावयातही आईवडिलांनी बाहेर माधुकरी मागून आयुष्य व्यतीत करावे पण नालायक कुटुंब सदस्यांपासून दूर राहावे...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी. 

Thursday, 9 April 2020

Uddhav Thackrey will not spare anyone!

Uddhav Thackeray will not spare anyone!

So apparently my promise to you just couple of days ago of not writing anything political till this pandemic gets over, am about to break. Regret this....But such was the issue! I had to step in 😀. Couple of matters which have shook the state amidst the pandemic are both shameful and disgraceful. Oh Yes, they are! It is straight away taking everything away from the immense hard-work and time and effort put from every individual in this state to fight this Covid19. It is for them I have broken my promise. Hope you all to forgive me, as am not an individual who breaks promises made 😉!

So, 1st obvious matter is that of the Wadhawan's and the permission given for travel to their bunglow in Mahabaleshwar. The letter was issued to this family from none other than a friend of mine, IPS Amitabh Gupta- Principal Secretary of  the Home Department. Yes, he is a friend! Currently, Gupta has been asked to proceed on compulsory leave by Home Minister Anil Deshmukh. Gupta's character and name have been tarnished. If he has done this on purpose, let me tell you, he deserves this. But like me, many of us who know Gupta personally will say, that he is that talkative and emotional type of a person who will go to any extend to help anyone, sometimes even out of his way. But, the Wadhawan's who are allegedly criminals of our country, if they are being protected by Gupta, it will not acceptable howsoever good you are. Such acts need strict action.

So the whole of Wadhawan family, residents of plush Bandra's Pali Hill (5 floor bunglow), are close to the Bollywood circle and everyone in our suburbs know their lifestyle. They love to flaunt-- be it their pub visits, most expensive cars they drive with an entourage, cars full of South African & Israeli "men & women" bodyguards.  BTW, their bodyguards roam in Range Rovers, so imagine the rest!! Everyone who knows them, wants to be their  friends. Several politicians/bureaucrats, business houses are too... Even an Ambani is their friend. Remember whenever CBI/ED would issue an arrest warrant against this Baba Dewan (Wadhawan) he use to go to Kokilaben Hospital  and get admitted to evade arrest? Then one accused's wife is a socialite who was often seen at Bombay Times Page 3 parties with all the star-wives. 

Anyway, the matter is of their travel to Mahbaleshwar and the permission they took. When a look out notice is there from CBI/ED, a senior IPS officer who is of the Principal Secretary rank didn't know this, am surprised. On what I'm told when the Wadhawan called Gupta to seek permission and when Gupta in fact asked them about how can he give permission to travel in this lockdown, it was Wadhawan who said---everything is fine and I am allowed to travel within the state. Only mistake Gupta did--he did not cross check!!  There has to be someone big, if it is not done by Gupta all by himself. But Gupta is not ready to name anyone. He says, it is ultimately his responsibility and he is owning this one.  His job is at stake, his reputation has gone for a toss and yet he is ready to face the consequences, but he is not ready to name. Imagine the kind of person, if & only if there is, Gupta is protecting ....Who must be behind this? Any guesses? 

By the way, some gossip in this matter--tell me, Who broke this story in the media?  Who was against Amitabh Gupta's rising fame and who didn't want him to take promotion in the IPS lobby itself? What is the connection of this media house and these IPS officers? Does it ring a bell?  I was told Gupta could have been the next Thane CP (for which he was lobbying) or an intelligence head in place of Rashmi Shukla or even he was considered for the posting in place of Rajnish Sheth. But the 'gang' is not leaving any opportunity to defame Gupta, is what going on in the rumour market. 

Second poor incident was that of Minister Jitendra Awhad. Now what was the need for Awhad to do all this beating up people thing, I don't know, especially when the nation and the world is going such trivial times? I am going to write about how the Minister made one Class 1 officer of the SRA cry similarly 15 days ago in front of everyone (MHADA, SRA officials, ACS Housing) without any mistake of his. I'm sure this arrogance will not be accepted by anyone, not even Sharad Pawar. When Ajit Pawar's dadagiri was not tolerated by the veteran, there is no question of Awhad will be given special treatment. Senior Pawar knows when to up such people and when to down without even them coming to know, that the game is over.  As what I believe, this is sheer arrogance and if and only if Awhad wants to make a mark for himself, he will have to be polite, and change his body language. What that person who got the beating was defiantly wrong, but hello, you are the Government, take strictest action and punish him but within the law. What has happened, again in this, people perceive that CM Uddhav Thackeray entertains all of this, which is NOT TRUE!

Now these 2 incidences have taken a slight beating on CM Uddhav Thackeray's image. He hasn't spoken about both the incidents. People like Anil Deshmukh will tweet & go, but ultimately it is the Chief Minister who gets the brickbats and it is for the later stage when you realise that. And mind you, I was not a fan of Shiv Sena, but boss the way this Chief Minister has handled Covid in Maharashtra with the help of Rajesh Tope, CS Ajoy Mehta & MC Pravin Pardeshi, Mumbai CP Parambir Singh, and every OFFICER involved --hats off to all these guys efforts in Mumbai & outside Mumbai. Deepak Mhaisekar along with Shekhar Gaikwad in Pune, Aastik Kumar in Nagar,  Tukaram Mundhe in Nagpur and so many other officers who are the real heroes for me today.

Don't you all agree that had it not been Uddhav Thackeray's approach and strategy--Mumbai & Maharshtra's numbers would have been in lakhs? Let me assure you,  whatever call will be taken by CM Thackeray after April 15th, it will be beneficial for all of us. So no Uddhav sir, don't worry about all these small matters, people will remember you for the lives you saved and the effort our Government & bureaucrats have put. But at the same time, my personal request, don't leave the person who is responsible for this Gupta/Wadhawan fiasco. He/She even in these testing times tried to put you down. 

No doubt, in this whole Amitabh Gupta episode, am told CM is very very upset with Gupta for being so casual, but what I know Uddhav Thackeray is not going to take this lying down. He knows there is a lobby behind protecting Wadhawan, but he will wait. He will dig into the matter once this covid goes away, and believe me CM will not spare be it anyone. And God forbid, if the message to help Wadhawan has come from any of "partner -party" --God bless them!! But on the second side, I'm loving the way Devendra Fadnavis and the whole of BJP is supporting Sena, read it, only ShivSena, in these trying times to fight the pandemic. Fadnavis & team of entire BJP & BJYM are in close coordination with the CMO and are fighting this pandemic at their levels. 

May we rise above all this hate & stories, and help our country stand on it's feat yet again!!

Vikrant Hemant Joshi 

Monday, 6 April 2020

ईश्य ! हमें करोना : पत्रकार हेमंत जोशी

ईश्य ! हमें करोना : पत्रकार हेमंत जोशी 
करोनाच्या संकटात महामारीत अनेक मृत्यूला गाठतील पण करोनाचे संकट टळल्यानंतर भारतीयांसमोर अचानक लोकसंख्या वाढीचे मोठे संकट उभे राहण्याची दाट शक्यता आहे कारण भारतीयांना काही काम नसले कि आपली लोकसंख्या झपाट्याने वाढते हा इतिहास आहे. अगदी परवा मी नागपुरातल्या माझ्या वृद्धत्वाकडे झुकलेल्या हेमंत नानिवडेकर या उद्योगपती मित्राला देखील हेच म्हणालो कि हेमंतराव सध्या तुम्ही घरातच असता जरा सांभाळून अन्यथा आदित्यला लहान भाऊ किंवा बहीण झाली अशी बातमी काही महिन्यांनी आमच्या कानावर पडायला नको, अनेक घरातून नक्की ८-९ महिन्यांनी पूर्वीचे ते दृश्य हमखास बघायला मिळणार आहे, बाळंपणासाठी एकाचवेळी सासू आणि सुना माहेरी निघाल्या आहेत हे ते दृश्य बघायला मिळणे आता अनेक वर्षानंतर सहज शक्य होणार आहे असे एकंदरीत गॉसिपिंग माहितीवरून माझ्या ते लक्षात आले आहे. माझा एक पत्रकार मित्र आणि बांधकाम खात्यातील एक अभियंता मित्र सिंगल आहेत, त्यांनी म्हणे या दिवसात पुरुष नोकरांना घरात डांबून ठेवल्याचे त्यांच्या भागातल्या पोलिसांनी माझ्या कानावर घातले आहे. देवाची कृपा कि पुरुषाला पुरुषापासून दिवस जात नाहीत. फार पूर्वी एकदा का शेतीची कामे आटोपलीत कि आमच्या विदर्भातले शेतकरी कित्येक महिने घरातच बहुतांश वेळ पडून असायचे, शेतीही सुपीक त्यातून घरी आणि शेतात दोन्हीकडे पीक भरपूर यायचे, एकेकाला पूर्वीच्या काळी ६-७ मुले विशेषतः स्त्रीला वयाची पन्नाशी येईपर्यंत सहज असायची, ८-१० वर्षे त्याकाळी बायका अगदी म्हाताऱ्या होईपर्यंत दरवर्षी पोटुशी असायच्या.  हे यापुढे नक्की पुन्हा एकवार बघायला मिळणार आहे. म्हणजे आमचे मित्र आशिष मोहदरकर यांनी वयाच्या ५५ व्या वर्षी गोंडस बाळाला जन्म दिला, हि गुड न्यूज तुमच्या कानावर सहज पडू शकते. अनेक वयस्क मित्र मैत्रिणी तुम्हाला अशा गुड न्यूज नक्की देणार आहेत...

केवळ सामजिक भान ठेवण्यासाठी म्हणून करोनाच्या अगदी सुरुवातीच्या दिवसात ज्यांना काम पडू शकते अशा जवळपास ५०० मित्र मैत्रिणींना मी मेसेज केला होता नंतर जाहीर देखील लिहून टाकले कि ज्यांना म्हणून या दिवसात काही अडचण आली तर त्यांनी माझ्याशी थेट संपर्क साधावा, जे जे करणे शक्य आहे ते सहकार्य अगदी मनापासून माझे असेल. अनेकांनी काही छोटी मोठी कामे सांगितलीत, बहुतेकांना एकतर इकडून तिकडे जायचे होते किंवा तिकडून इकडे मुंबईत यायचे होते, सुरुवातीला ते करणे मला शक्य झाले. पण असे १०-१२ मित्र निघालेत कि ज्यांनी मला दारू बाटल्या उपलब्ध करून देण्याचे काम सांगितले. नशीब मी आता मुंबईत राहायला आहे, पूर्वीसारखा जर मी जळगावच्या बळीराम पेठेत राहायला असतो तर या मित्रांनी मला तेही काम सांगितले असते. यातला गमतीचा भाग सोडा, पण व्यसनाच्या का म्हणून एवढे अधीन असावे कि तुम्हाला त्या दारू सिगारेट किंवा गुटक्याशिवाय जीवन जगणे अशक्य व्हावे. तुमच्या बायका जर दारू सिगारेट किंवा गुटका या व्यसनांच्या आहारी असतील तर ठीक आहे पण त्यांना ती व्यसने नसतील तर त्या तुमचा रोज एक बलात्कार सहन करतात असे तुम्हाला वाटत नाही का, मग कशाला म्हणून त्या मुसलमानांना दोष देता कि त्यांच्या बायका रोज नवर्याचा एक बलात्कार सहन करतात. व्यसनांनी तुमचे ते तोंड आधीच गलिच्छ दुर्गंधीतून संडासमय झालेले, कसले नर्कमय जगणे असल्या घाणेरड्या पुरुषांच्या बायकांचे, शी शी शी...

खरोखरी सरकारने सतत तीन दिवस दारूची दुकाने उघडून द्यावीत आणि समजा अमुक एक बाटली पाचशे रुपयांना मिळत असेल तर ती दुप्पट किमतीला विकावी. त्या तीन दिवसात बाटल्यांची किंमत दुप्पट करून या जमा होणाऱ्या कोट्यवधी रुपयांचा सदुपयोग करोना महामारी रिलीफ फंड साठी म्हणून उपयोगात आणावा. एवढी रक्कम सरकारकडे त्या तीन दिवसात जमा होईल कि सरकारला त्यानंतर कोणाही पुढे हात पसरण्याची गरज पडणार नाही. व्यसनाधीन माणसे शिस्तीत रांगा लावून दारूचा साठा करून ठेवतील आणि सरकारची देखील आर्थिक चिंता दूर होईल...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी

केवल वयस्कोके लिये : पत्रकार हेमंत जोशी

केवल वयस्कोके लिये : पत्रकार हेमंत जोशी 
ऐन मधुचंद्राच्या राती पत्नीची पाळी यावी आणि पुढले काही अत्यंत महत्वाचे दिवस नवरदेवाला भजन कीर्तनात घालावे लागावेत किंवा उत्तम पोहे समोर आल्यानंतर नेमका पहिल्याच घासाला पोरकीडा चमच्यात यावा किंवा तुमच्या आवडत्या मोलकरणीने नेमके लाडात यावे, तेवढ्यात तुमच्या कजाग आडदांड बायकोने पलंगावर उडी घ्यावी किंवा विवाहित मैत्रिणीने तिच्या घरी बोलावून घ्यावे आणि दाराआड तिने हाती काठी देऊन आडदांड नवऱ्याला उभे करावे आपले मनोरथ तेथेच हवेत विरावे किंवा प्रेयसीला घेऊन एखाद्या आडवाटेच्या हॉटेलात रूम बुक करावी आणि खोलीत शिरत नाही तोच पोलिसांमुळे तुमच्यावर रुमालाने अर्धवट तोंड झाकण्याची वेळ यावी ते तसे माझ्या लंडन स्थित मित्र विजय डफळ याजवर आलेली आहे. विजयची आणि माझी ओळख अझरभाईजान या देशातल्या राजधानीत एका रेस्टारंट मध्ये जेवतांना झाली. विजय तसा पुण्याचा पण व्यवसायानिमीत्ते लंडनला स्थिरावला आणि त्याच्या व्यवसायानिमीत्ते तो आणि मला आवड असल्याने मी जगभर फिरत असतो म्हणून आमची आधी भेट नंतर ओळख आणि ओळखीचे रूपांतर मोठ्या मनाच्या विजयशी मैत्रीत झाले...

करोनाचे संकट आले तेव्हा विजय अझरभाईजानला त्याची आई पुण्याला आणि पत्नी व दोन लहान मुली लंडनला होत्या, याला देश सोडायला सांगितल्यावर हा थेट पुण्याला आला आणि येथेच अडकला, परिस्थिती गंभीर झाल्याने आता तो लंडनला जाऊ शकत नाही, त्याने जी चूक केली त्यावर मी वर काही उदाहरणे दिली योगायोगाची. आता त्याचे लंडनला व्हिडीओ कॉलवर तेवढे बोलणे होते त्यात विरहाची दर्दभरी गाणी अधिक असतात. खरी गम्मत पुढे आहे म्हणजे विजय अडकला तेही टोमणे मारणाऱ्या पुण्यात आणि तेही त्याच्या एका सोसायटी मधल्या सदनिकेत, सुरुवातीला तर त्याला थेट १४ दिवस होम कोरंटाईन व्हावे लागले, रिझल्ट निगेटिव्ह आल्यावर आता खाली उतरल्यानंतर सोसायटीतले सारे त्याच्याकडे अशा नजरेने बघतात कि जणू एखाद्या खानदानी कुटुंबात नागपुरातल्या गंगा जमाना किंवा जळगाव जिल्ह्यातल्या माहिजी मधली एखादी नको ती बाई घुसली आहे. पण करणार काय बिच्चारा, साऱ्यांच्या नको नको त्या नजरा सहन करतोय...

अलीकडे आपण सारे कमालीचे आपापल्या क्षेत्रात नको तेवढे व्यस्त आणि त्रस्त झालो आहोत, त्यामुळे करोना निमित्ते यादिवसात घरात राहणे कंपलसरी झाले आहे आणि नको तेवढे आपले आर्थिक व्यावसायिक नुकसान होते आहे त्यामुळे तुम्ही आम्ही सारेच कमालीचे अस्वथ आहोत किंवा येत्या काही दिवसात आपल्यापैकी अनेकांना मानसोपचार तज्ज्ञांचा सल्लाही घ्यावा लागणार आहे आणि तशी गरज पडली तर घ्यावा देखील, पण पूर्वी विशेषतः आमच्या लहानपणी म्हणजे ७०-८० च्या दशकात म्हणजे आपल्या आधीच्या पिढीपर्यंत तसे अजिबात नव्हते, बहुतेकांना उन्हाळ्याच्या दोन महिने सुट्या  असायच्या, घरी वातानुकूलित यंत्रणा तर फार दूर साधे पंखे किंवा मनोरंजनाचे कोणतेही साधन नसायचे त्यामुळे भर दुपारी देखील आई बाबा त्यांच्या मुलांना जबरदस्तीने झोपण्या सांगायचे आणि मुले झोपल्या झोपल्या ते स्वतः आई बाबा आई बाबा खेळ खेळात बसायचे असे काही बुजुर्ग मला सांगतात अन्यथा तुम्हाला तर माहित आहेच का  मी याबाबतीत किती इनोसंट आहे.  थोडक्यात, मित्रहो, तुम्ही देखील पूर्वीच्या ब्लॅक अँड व्हाईट जमान्यात पुन्हा एकदा अवतरले आहात असे समजून आपला वेळ कोणत्याही चिंता काळज्या न करता मजेत घालवा म्हणजे तुमचे प्रकृती स्वास्थ्य चांगले टिकेल आणि करोना  संकट एकदाचे टळले कि पुन्हा पूर्वीसारखे जोमाने आपणा सर्वांना कामाला लागून झालेले नुकसान काही महिन्यात नक्की भरून काढता येईल...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

सध्या मी काय करतो : पत्रकार हेमंत जोशी

सध्या मी काय करतो : पत्रकार हेमंत जोशी 
मी सध्या एवढा मोकळा आहे कि घरात मुंग्या जरी वाट चुकल्या तर त्यांनाही मार्गदर्शन करतो. अजितदादांचे वेगवेगळे फोटो अपलोड करून त्यांच्या बारीक मिश्या बारकाईने न्याहाळतो. समोरच्या गच्चीवर मानेकाका त्यांच्या बायकोचे विविध टोलेजंग अंतर्वस्त्र वाळत घालायला आलेत कि शीळ वाजवून मुद्दाम त्यांना डिवचतो. कुकरची शिटी तिसऱ्यांदा वाजली रे वाजली कि गुमान गॅस बंद करायला जागेवरून उठतो. घरातल्यांची नजर चुकवून शेजारच्या मोकळ्या स्वभावाच्या शहा भाभींकडे गप्पा मारायला जातो. खूप खूप वेळ स्वतःचा चेहरा आरशात न्याहाळत बसतो. आमटी फोडणीला घालतो, संध्याकाळी पिठले  भात करून वाढतो. वा करोना काय दिवस आणलेत  ना आमच्यावर. खिडकीच्या फटीतून कित्येक तास समोरचे घर न्याहाळतो. महत्वाचे म्हणजे मोठ्या संख्यने माझे लेखक कवी कवियत्री पत्रकार फेसबुक फ्रेंड्स आहेत, पूर्वी त्यांच्या लिखाणावर केवळ नजर टाकून त्यांना खुश करण्यासाठी मी अभिप्राय देत असे किंवा लाईक करीत असे, आता तसे नाही, लिखाण मग ते कितीही जुलमी अत्याचारी असो आता मी ते अतिशय सावकाश वाचतो नंतरच अभिप्राय देतो...

अभिनेता अरुण कदमच्या सुपुत्रीने तिचे अपलोड केलेले फोटो तर बघतोच पण अरुण कदमची त्याच्या मुलीसारखी दिसणारी शोभणारी पत्नी वैशालीने देखील टाकलेले फोटो बघून लाईक करतो, पूर्वी मात्र तसे नव्हते. पत्रकार अभय देशपांडेचे सध्या केवढे हाल आहेत, सारखा भाज्या चिरण्यात मग्न असतो, मग त्याच्या फोटोकडे बघितले कि अक्षरश: रडायला होते किंवा पत्रकार विवेक भावसार जेव्हा म्हणतो कि थांब पोळी उलथवून येतो तेव्हाही मन भरून येते. पत्रकार उदय तानपाठक तर त्याने केलेल्या स्वयंपाकाचे असे वर्णन करतो कि हा नेमका पत्रकार आहे कि चार घरी स्वयंपाकाला जाणाऱ्या मावशी आहेत, नेमके लक्षातच येत नाही. पुण्यातले मित्र घरातच कोंडून आहेत, त्यांचे मला फोनवरून हमखास हेच सांगणे असते कि बाहेर पडून करोना होणे एकवेळ परवडेल पण पुणेरी बायकोचे टोमणे खाणे नको. पुरुषांचे सध्या खऱ्या अर्थाने हाल सुरु आहेत म्हणजे खटल्याच्या घरात असलेल्या बाईसारखे दिवसभर काम करायचे आणि रात्री बायकोने आशाळभूत नजरेने बघितल्यानंतर जर कमी पडलो तर संशयावरून, मैत्रिणींवरून टोमणे ऐकायचे. आम्हा पुरुषांचा जीव अक्षरश: मेटाकुटीला आलाय...

आता एका महत्वाच्या मुद्द्याकडे वळतो, तुम्हाला त्या मुद्दयांवर आलेला खरा अनुभव सांगायचा आहे. विशेषतः आम्हा उतावीळ पुरुषांना हा अनुभव येतो, बायकांच्या बाबतीत असे खचित घडत असावे कारण त्या बऱ्यापैकी सावध असतात आणि उतावीळ नसतात. आम्हा पुरुषांचे मात्र तसे नसते म्हणजे दिसली बाई कि आली लाळ तोंडात, असेच  बहुतेक पुरुषांच्या बाबतीत असते. विशेषतः फेसबुकचे फॅड वाढल्यानंतर आम्हा पुरुषांच्या बाबतीत अनेकदा असे घडते आहे कि बहुसंख्य स्त्रिया मेकअप करून आणि फोटो ट्रिक्स वापरून स्वतःचे असे काही फोटो अपलोड करतात कि बघणार्याला वाटावे कि एखादी माधुरी मधुबाला त्यांच्यासमोर फिकी ठरावी पण प्रत्यक्षात तसे बहुतेकवेळा नसते. टाकलेले फोटो तद्दन फसवे असतात आणि पुरुष आपली फजिती आणि फसवणूकही करवून घेतात. नाव सांगत नाही पण माझा एक सरकारी अधिकारी मित्र फेसबुकवरून झालेल्या ओळखीतून फोटोत जाम सुंदर आणि सेक्सी दिसणाऱ्या फ्रेंडला मुद्दाम सुटी टाकून छानपैकी ड्रेसअप होऊन भेटायला गेला आणि प्रत्यक्षात ब्रेस्ट कँसर झालेल्या त्या जख्खड म्हातारीला बघून हॉटेलच्या रूममध्ये जागेवरच कोसळला. मला माहित आहे कि असा एकही पुरुष नसावा कि ज्याची या पद्धतीने फजिती झालेली नाही. अलीकडे अतिशय बेधुंद जीवन जगणाऱ्या विशेषतः शहरी तरुण स्त्रियांच्या मुलींच्या बाबतीत खूप सावधगिरी बाळगणे गरजेचे असते अन्यथा मोठ्या संकटाला अनेकांना सामोरे जावे लागते...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 

Friday, 3 April 2020

मुस्लिमांचे लांगुलचालन : पत्रकार हेमंत जोशी

मुस्लिमांचे लांगुलचालन : पत्रकार हेमंत जोशी 
१५ मार्चला बंगलोरला राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या देशातील महत्वाच्या प्रतिनिधींची बैठक होती  त्यांनी ती कोरोना लक्षात घेता लगेच रद्द केली, हि मुसलमानांची रा. स्व. संघाशी तुलना नाही पण  शहाणपणा त्यांना आजही आपण सारेच यांच्यासहित मृत्यूच्या उंबरठ्यावर असतांना सुचत नाही कधी या मशिदीत तर कधी त्या मशिदीत ते एकत्र सापडताहेत, वाट्टेल तसे देशद्रोही देशविघातक व्हिडीओ ते व्हायरल करताहेत वरून मर्कज प्रकार तर अंगावर शहारे आणणारा तरीही काही नेते केवळ मुसलमानाच्या मतांसाठी त्यांचे लांगुलचालन करण्यात गुंतलेले असतील तर हिंदुराष्ट्र खतम करणाऱ्या या अशा जिहादी मुसलमानांचा बंदोबस्त करण्याची ताकद यापुढे तुम्ही आम्ही साऱ्यांनीच अंगात भिनवायला हवी. या राष्ट्रावर प्रेम करणाऱ्या मुसलमानांच्या मी किंवा अन्य कोणत्याही विचारांचा हिंदू नक्की विरोधात नाही पण दूर दूर पर्यंत नजर टाकल्यानंतर जर असा  एखादा दुसरा राष्ट्रप्रेमी मुसलमान केवळ औषधाला म्हणून सापडत असेल तर हे संकट गहिरे आहे आणि त्याचा बिमोड करण्याची ताकद यापुढे प्रकर्षाने आम्हा हिंदूंना शंभर टक्के एकत्र येऊन वाढवावी लागणार आहे, दुर्दैवाने असे हिंदूंचे एकत्रीकरण निदान या महाराष्ट्रात तरी आजच्या घडीला दिसत नाही कारण आम्ही मराठी जातीपातीच्या घाणेरड्या राजकारणात काही नालायक नेत्यांच्या चिथावण्यावरून अडकून पडलेलो आहोत... 

या राज्यात मागच्या पाच वर्षात अशा प्रकारची टगेगिरी करण्याची ताकद निदान या राज्यातल्या बहुसंख्य विध्वंस करू पाहणाऱ्या मुसलमानांमध्ये नव्हती कारण शिवसेना आणि भाजपा या हिंदू विचारांच्या पक्षांच्या हाती या राज्यातले, महाराष्ट्रातले सरकार होते पण उद्धव ठाकरे आणि देवेंद्र फडणवीस यांनी केलेल्या चुका आम्हा साऱ्यांना भोवल्या कारण या दोघांच्या नेमक्या मतभेदांचा भांडणांचा गैरफायदा घेऊन मुस्लिम धार्जिणे काँग्रेस, शरद पवार यांची राष्ट्रवादी मोठ्या खुबीने सत्तेत तर आलेच पण हे नेते राज्यातल्या तमाम वादग्रस्त मुस्लिम नेत्यांनाही सत्तेत घेऊन बसले. आजमितीला देवेंद्र फडणवीस आणि उद्धव ठाकरे या मुसलमान नेत्यांसमोर मंत्र्यांसमोर हतबल झाल्यासारखे सतत कायम अलीकडे हे दृश्य बघायला मिळते आहे ज्याचा असुरी आनंद १००% पाक धार्जिण्या बहुसंख्य मुसलमानांना आणि त्यांच्या नेत्यांना होतो आहे. कोरोनाचे संकट अधिक गहिरे करू पाहणाऱ्या करणाऱ्या बहुसंख्य मुसलमानांसमोर आम्ही मराठी आम्ही हिंदू किमान या राज्यात तरी हतबल ठरलो आहोत आणि तीच वस्तुस्थिती आहे. मुसलमानांना जरा सांभाळून घ्या असे जर आदेश वरून मंत्रालयातून किंवा काही प्रभावी नेत्यांकडून पोलिसांना या दिवसात दिले जात असतील तर आम्ही मराठी हिजड्यांच्या भूमिकेत शिरलो आहोत का, असे 
आपणच आपल्या मनाला विचारायला हवे... 

याठिकाणी मी मुस्लिमांशी संबंधित दोन वेगवेगळ्या मुद्द्यांवर पत्रकार मकरंद मुळे आणि दुसरे एक लेखक जयेश शत्रुघन मेस्त्री यांचे अनुक्रमे व्हायरस तबलिगी आणि चिनी समर्थनाचा तसेच मुसलमान समाज भारतीय कधी होणार या मथळ्याखाली दोन लेख वाचकांसाठी उपलब्ध केले आहेत, अतिशय सोप्या भाषेत पण व्यापक असे मुळे आणि मेस्त्री यांचे हे हिंदूंचे मराठी माणसाचे डोळे खाड्कन उघडण्यास भाग पाडणारे लेख आहेत, आपण तर वाचायलाच हवे पण इतरांनाही ते वाचा तुम्ही साऱ्यांना सांगायला हवे. याशिवाय बहुसंख्य विघातक मुसलमानांवर तुम्हाला काही सांगायचे असेल किंवा यापद्धतीने विचार मांडणारे लिखाण तुमच्याकडेही आलेले असेल तर माझे हे वीस लाख वाचकांचे व्यासपीठ त्यासाठी खुले आहे. शेवटी मला पुन्हा तेच सुचवायचे आहे कि साक्षात मृत्युच्याही उंबरठ्यावर या देशातले बहुसंख्य टगे मुसलमान आपले होणार नसतील तर हीच ती वेळ आहे कि कोणताही पक्ष भेदाभेद मध्ये न आणता विशेषतः महाराष्ट्रातील तमाम मराठी मंडळींनी हिंदूंमधले जातीपातीचे घाणेरडे राजकारण बाजूला ठेवून एकमेकांच्या हातात हात घेऊन या गहिऱ्या संकटाला एकत्रित सामोरे जाणे नितांत गरजेचे आहे... 
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी. 


Wednesday, 1 April 2020

विचारांचे वादळ : पत्रकार हेमंत जोशी

विचारांचे वादळ : पत्रकार हेमंत जोशी 
डोक्यात सतत नकारत्मक विचार, इतरांविषयी कायम तिरस्कार, वायफळ बडबड करणे, हमेशा इतरांचे वाईट चिंतणारे आणि घरातल्याना किंवा सभोवताली असणाऱ्यांना कायम तोडून बोलणारे मला वाटते हे एकप्रकारे सायको पेशंट असल्याचे लक्षण आहे, नेमकी अशी माणसे बहुतेक साऱ्या कुटुंबातून आढळतात, अशा मंडळींनी वास्तवीक वास्तवात एकतर योगाद्वारे नकारत्मक विचारांवर नियंत्रण आणावे किंवा मानसोपचार तज्ज्ञांचा सल्ला प्रसंगी औषधोपचार देखील करून घ्यावेत त्यात गैर काहीही नसते उलट होतो तो अख्ख्या कुटुंबाचा किंवा सभोवतालच्या मंडळींचा फायदाच. समजा अशी सायको माणसे तुमच्या सभोवताली असतील तेव्हा एकतर ती तुम्हाला घाबरून तरी असावीत किंवा असे काही सतत आरडाओरड करणारे असतील तर आपण स्वतः मौनव्रत धारण करून समोरच्या माणसाशी आणि त्यामुळे उदभवणाऱ्या परिस्थितीशी मुकाबला करावा. असे अनेक जोडपी आहेत ज्यात एकतरी  म्हणजे नवरा किंवा बायको दोघांपैकी एक हा असा निगेटिव्ह विचारांचा असला कि अशा कुटुंबाची जोडप्याच्या आयुष्याची वाट लागते. माझा एक दूरचा नातेवाईक ते दोघेही एकाचवेळी या अशा निगेटिव्ह विचारांचे त्यामुळे ते दोघेही सतत आपापल्या सवयीनुसार बिनधास्त वागत जगत आलेले सुदैवाने त्यांचे दोन्ही मुलगे समजूतदार निघाले म्हणून देव पावला अन्यथा मुले रस्त्यावर आली असती...

लॉक डाऊन च्या दिवसातही जर एखाद्या स्त्रीला तिचा नवरा घरात असणे त्रासाचे वाटत असेल तर त्या नवऱ्यासारखा दुर्दैवी दुसरा कोणीही नाही. आणि अशा कितीतरी बायका तुम्हाला बघायला मिळतात ज्यांचे यादिवसातही नवऱ्याला अतोनात छळणे सुरु आहे. एक काम तुम्हाला धड करता येत नाही, अशा प्रकारची बोलणी या दिवसात खाऊन गप्प बसणे अधिक फायद्याचे ठरावे. घरात फेरफटका मारावा तर आत्ताच केरकचरा काढला आहे असे तिखट शब्द कानावर पडतात. झोपलो तर बेडशीट आताच बदलली आहे खराब होईल आणि बायकोजवळ जावे तर त्या सटवीला घ्या कि बोलावून असे शब्द कानावर पडतात. मुलाना बोलावे तर तुम्हाला काय त्रास होतोय आणि बोललो नाही तर डोक्यावर बसवून ठेवले आहे, असे कानावर पडते. घरात बसून आहोत तरी त्रास आणि शेजारी मित्राकडे जातो, म्हटले तर खबरदार बाहेर पडलात तर. कितीही उशिराने खायला मागितले तरी आताच तर खायला दिले होते किंवा चहा जरी मागितला तरी किती चहा पिता हे खडे बोल ऐकावे लागतात. कामवाल्या बाईला साधा आवाज जरी दिला तरी संशयाने टोमणे मारणे सुरु आणि पत्नीकडे सुखाची डिमांड करावी तर चेकाळलात वाटते हे तिखट शब्द कानावर पडलेच म्हणून समजा...

घर असे असावे ज्या ठिकाणी एका खोलीतून दुसऱ्या खोलीत आवाज बाहेर न यावा. एकमेकांकडे हसतमुख चेहऱ्याने बघावे आणि मोठ्यांचा मान राखल्या जावा. आपण जे बोलतोय किंवा ज्यापद्धतीने वागतोय त्याचे अनुकरण तुमच्या नकळत तुमची मुले करीत असतात हे नेहमी ध्यानात ठेवावे. घरात जर मद्याचे पेले रिचविल्या जात असतील आणि सिगारेटचे झुरके तोंडातून बाहेर पडत असतील त्या घरातली मुले चांगली निघावीत अशी अपेक्षा करणे देखील चुकीचे असते. मुलांच्या आयुष्याची वाताहत करण्यात आई वडिलांचा सिंहाचा वाटा असतो ठरतो हे ज्यांच्या लक्षात येते ती जोडपी खऱ्या अर्थाने सुशिक्षित आहेत झालीत असे समजावे केवळ पदव्या मिळवून काहीही घडणार नाही त्याचवेळी उत्तम संस्कारांची जोड तेवढीच आवश्यक असते ठरते. मुलांना आईवडिलांच्या कष्टांची जशी जाणीव असते तसा आईवडिलांच्या वाईट कृतींचाही त्यांना तेवढाच प्रखर सखोल अभ्यास असतो म्हणून आपण कसे वागतो आणि कसे जगतो त्याकडे विशेषत्वाने ध्यान देणे गर्जेचे असते, आवश्यक  ठरते. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे जे पुरुष घरात सतत तापट डोक्याने आरडाओरड करीत कुटुंब सदस्यांना गॅसवर ठेवतात अशा कुटुंब सद्द्स्यांना जिवंतपणी नरक यातना भोगण्याचे दुर्भाग्य वाट्याला येते आले असे समजावे...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी.