Wednesday, 17 July 2019

वेगळे सर्व देवेंद्र पर्व : पत्रकार हेमंत जोशी



वेगळे सर्व देवेंद्र पर्व : पत्रकार हेमंत जोशी 

सांताक्रूझ पश्चिमेला आमच्या अगदी इमारतीजवळ जुहू गार्डन आहे जेथे मी अनेकदा सकाळी फिरायला जातो तेथे अलीकडे संघाची प्रभातशाखा भरते, भरायला लागली आहे. प्रार्थनेची वेळ झाली कि मी पण त्यात सहभागी होतो, आता पूर्णवेळ स्वयंसेवक नसलो तरी संघाचे झालेले अनेक उत्तम संस्कार संघशाखेवर प्रार्थना म्हणण्यास भाग पाडतात. अलीकडे नेमका सकाळी पाऊस पडतो त्यामुळे शाखेवर व फिरायला जाणे होत नाही, पण त्यातले दोन सिनियर स्वयंसेवक परवा अगदी ठरवून घरी आले आणि शाखेत न येण्याचे त्यांनी कारण विचारले, विशेष म्हणजे ते दोघेही साधे रिक्षा चालक आणि उत्तरप्रदेशी आहेत. आणि संघात हे असेच नेहमी घडते, तेथे कोणीही लहानमोठे नसते, सारे एकत्र आले जमले कि समसमान असतात हे विशेष....

नेमक्या त्याच संस्कारातून शिस्तीतून या राज्याचे मुख्यमंत्री फडणवीस घडलेले, जेथे कडवी देशभक्ती आणि राहणीतला साधेपणा आपोआप दररोजच्या विशेष संस्कारातून स्वयंसेवकाच्या रोमारोमात भिनत असतो म्हणून देवेंद्र फडणवीस यांची ओळख नसलेल्यांना व ओळख असलेल्या प्रत्येकाला आपले वाटतात, ते आपल्या घरातलेच एक मोठे भाऊ असे साऱ्यांना या राज्यात वाटत राहते. त्यांच्यापेक्षा वयाने मोठे असलेल्यांना देखील ते त्यांच्या कुटुंबातले ' दादा ' वाटतात, मोठे भाऊ आहे असे साऱ्यांना वाटते, राज्यातल्या जनतेला ते आपल्यातलेच एक आहेत, जणू आपले कुटुंब सदस्य आहे असे वाटत राहते. जेव्हा केव्हा अनेक राजकीय प्रतिस्पर्धीही फडणवीसांना मग ते त्यांच्या पक्षातले असोत किंवा बाहेरचे कामानिमित्ते भेटायला येतात तेव्हा मनात हेतू किंतु न ठेवता मुख्यमंत्री आम्हाला सहकार्य करीत आले आहेत हे त्यादिवशी अगदी विरोधकांनी देखील थेट सभागृहात फडणवीसांचे कौतुक करतांना अगदी जाहीरपणे सांगितले, त्यांचे मनापासून कौतुक केले....

www.vikrantjoshi.com

मागे केव्हातरी मी लिहिले आहे, श्रीकांत भारतीय हे मुख्यमंत्री कार्यालातले एक सदस्य आहेत, ज्या अनेकांची फडणवीसांच्या व्यस्ततेमुळे भेट होत नाही त्यांना संघ स्वयंसेवक श्रीकांत भारतीय आधार ठरले आहेत. हेच भारतीय दरवर्षी न चुकता पंढरपूर मार्गावर आषाढी एकादशीच्या काळात वारीत गुंतलेले असतात, लाखो वारकऱ्यांची ते संघाच्या माध्यमातून मनापासून काळजी घेतात, त्यादिवसात त्यांच्यातलेच एक होतात. वारी दरम्यान वारकऱ्यांना प्रामुख्याने मोठा त्रास असतो प्रचंड पडणाऱ्या पावसाचा, मागल्या वर्षी आषाढी एकादशी दरम्यान भारतीय मुख्यमंत्र्यांना म्हणाले, वारकऱ्यांना कायम वारीत सतावणारा पाऊस, त्यांच्यासाठी काहीतरी करायला हवे, आश्चर्य वाटेल, यावर्षी थेट वाऱ्या सुरु होण्याच्या सुरुवातीला लाखो तेही दर्जेदार मोफत रेनकोट्स वारकऱ्यांना देण्यात वाटण्यात आले पण कोठेही त्यावर फडणवीसांच्या नावाचा किंवा त्यांच्या पक्षाचा उल्लेख नव्हता, गाजावाजा न करता हे सारे घडायला हवे, मुख्यमंत्र्यांनी जणू अशी प्रेमाची तंबीच भारतीय यांना दिलेली होती, आणि हि अशी असते राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या कार्यपद्धतीची वाटचाल, जगभर त्यांचे हे कार्य बिनबोभाट विशेष म्हणजे लोकांच्या खिशातून देणग्या जमा न करता सुरु असते. गुरुपौर्णिमेनिमित्त जो तो स्वयंसेवक भगव्या ध्वजासमोर त्यालाच गुरु मानून गुप्त दक्षिणा ठेवतो त्याभरवंशावर अतिशय काटकसरीने प्रसंगी पदरचे शक्य असेल तरच पैसे टाकून जगभरातले स्वयंसेवक विविध क्षेत्रात कार्य करण्यात, संघ प्रचार व प्रसार करण्यात गुंतलेले असतात...

या राज्यातल्या शरद पवारांसारख्या अत्यंत खतरनाक राजकीय विरोधकाला फडणवीस कसे काय पुरून उरताहेत त्यावर अनेकांना कुतूहल असते, फडणवीसांवर प्रेम करणाऱ्यांना तशी भीती काळजी देखील वाटते. पण तत्वांशी तडजोड करणाऱ्यांशी न घाबरता सामना करून अतिशय थंड डोक्याने यश प्राप्त करणे हे संघ स्वयंसेवकाच्या अंगवळणी पडलेले असते. स्वतःची तारीफ नाही पण न घाबरता भल्याभल्यांशी लिखाणातून पंगा घेणे मला जे जमते, नक्की तो झालेल्या संघ संस्कारांचाच एक भाग आहे हे टाळून चालणार नाही. मनातली भीती कायम निघून गेलेली असते. मृत्यूचे भय कदापिही आम्हा वाटत नाही. थेट पाच लाख वारकऱ्यांना तेही दर्जेदार रेनकोट्स वाटप तेही गाजावाजा न करता, देवेंद्र यांचे हे असे कायम वागणे आहे. मी अमुक साठी तमुक केले असे ते उपकाराच्या भावनेतून जो भेटेल त्याला दवंडी पिटल्यासारखे कधीही सांगतांना ते दिसणार नाहीत. त्यांच्या वाढ दिवसानिमीत्ते त्यांना काही तुम्हाला गिफ्ट द्यायचे असेल तर एक करा, येथे आवर्जून विशेषतः त्यांना भेटणाऱ्या किंवा त्यांच्या संपर्कात येणाऱ्या नेत्यांना सांगावेसे वाटते कि अमुक एखादे काम झाले नाही किंवा केले नाही तर आधी केलेली कामें त्याचे उपकार विसरून तुमच्यातले बहुतेक नेते जी एखाद्याची बदनामी करीत सुटतात, ती पद्धत अतिशय चुकीची आहे. केवळ कामांच्या मोबदल्यात मैत्रीचा हात पुढे करणे, सध्याच्या कपटी हलकट राजकारणातले हे स्वार्थी गणित केव्हातरी कधीतरी चांगल्या मंडळींच्या बाबतीत बाजूला ठेवणे अत्यंत गरजेचे असते, आवशयक ठरते. देवेंद्र फडणवीस हे या राज्याला पडलेले अत्युत्तम स्वप्न आहे, त्याची सतत मनाला जाणीव ठेवायला हवी आणि हेच गिफ्ट त्यांना तुम्ही नेत्यांनी मोठ्या मनाने द्यायला हवे...
क्रमश: हेमंत जोशी.

देवेन्द्रजी अभिष्टचिंतन : पत्रकार हेमंत जोशी


देवेन्द्रजी अभिष्टचिंतन : पत्रकार हेमंत जोशी 
फडणवीसांचा २२ जुलै वाढदिवस, काळबादेवीला ठक्कर क्लब मध्ये भली मोठी अप्रतिम थाळी मिळते. थाळी समोर आली कि त्यातले काय काय खावे किती किती खावे असे खाणार्यांचे होते तसे मुख्यमंत्र्यांच्या वाढदिवसानिमीत्ते आमचे झाले आहे म्हणजे त्यांच्यावर काय काय लिहावे आणि कित्ती कित्ती लिहावे, अवघ्या साडेचार पाच वर्षात मुख्यमंत्री म्हणून अफाट कामगिरी त्यामुळे त्यांनी भल्याभल्यांना घाम फोडला आहे, विरोधकांच्या तर तोंडचे पाणी पळविले आहे. जे फडणवीसांच्या पार्टीत मुख्यमंत्रीपदाच्या शर्यतीत होते त्यांना तर देवेंद्र यांनी केव्हाच मागे टाकले, बघता बघता ते इतरांच्या तुलनेत खूप पुढे निघून गेले...

www.vikrantjoshi.com

फडणवीसांचे लोणीकरांसारखे नाही म्हणजे गाव तेथे कुटुंब किंवा त्यांना व्यसने नाहीत कि बसले चौफुल्याला जाऊन नगरवरून येता येता, ज्यामुळे फाजील वेळ खर्च व्हावा, दारू पिणे नाही सिगारेट ओढणे नाही, विदर्भातले असूनही ते आळशी नाहीत कि दुपारच्या वेळी घेतले घराचे दरवाजे लावून आणि झोपले नवरा बायको चार चार तास, आमच्या विदर्भात तर असे कितीतरी कि जे दुपारी सतत आठ दहा दिवस झोपले कि शेजारचे लगेच अंदाज बांधतात, बाळंतपण कोणत्या महिन्यात येईल ते. वरून देवेंद्रजींचे प्रचंड ज्ञान, अगदी लहान वयात महाराष्ट्रातल्या प्रत्येक भागातला विविध विषयांचा सखोल अभ्यास, त्यांच्याशी बोलतांना अनेकदा मला दिवंगत डॉ. श्रीकांत जिचकार आठवतात. त्यामुळे एकाचवेळी दहा दहा मुख्यमंत्री करतील एवढी कामें त्यांनी एकट्याने अल्पावधीत मुख्यमंत्री म्हणून उरकलीत, पद्धतशीर पूर्ण केली, करताहेत. झोप आवश्यक आहे तेवढी घेतात, फारतर ५-६ तास तेही कधी कधी झोपतात इतरवेळी फक्त आणि फक्त राज्याच्या विचारात गढलेले असतात. त्यामुळे पार पडलेल्या पावसाळी अधिवेशनात त्यांनी जे काव्य म्हणून दाखविले ते पुन्हा प्रत्यक्षात नक्की उतरणारे, काव्य असे, 
मी पुन्हा येईन, याच निर्धाराने, याच भूमिकेत, 
याच ठिकाणी, नवमहाराष्ट्राच्या निर्मितीसाठी, 
मी पुन्हा येईन, गावांना जलयुक्त करण्यासाठी, 
शहरांचा चेहरा बदलण्यासाठी, 
माझ्या महाराष्ट्राला दुष्काळमुक्त 
करण्यासाठी, 
नवमहाराष्ट्राच्या निर्मितीसाठी, 
मी पुन्हा येईन माझ्या युवा मित्रांना अधिक 
सक्षम बनविण्यासाठी, 
माझ्या बळीराजाचे हात बळकट करण्यासाठी, 
नवमहाराष्ट्राच्या निर्मितीसाठी, 
मी पुन्हा येईन याच निर्धाराने याच भूमिकेत, 
याच ठिकाणी प्रत्येक व्यक्तीची साथ घेत, 
त्याचा हात हातात घेत, 
माझ्या महाराष्ट्राला एक नवीन रूप देण्यासाठी, 
नवमहाराष्ट्राच्या निर्मितीसाठी मी पुन्हा येईन...
केवळ शब्दांचे इमले बांधणारे देवेंद्र असते तर त्यांना याच ठिकाणी शब्दातून नक्की आडवेतिडवे मी घेतले असते पण त्यांना त्यांच्या लहानपणापासून मी बघत आलोय, शब्दाला खरे कालवून दाखविणारे आणि सांगितलेल्या वाक्यांना प्रत्यक्षात उतरविणारे हे व्यक्तिमत्व म्हणून त्यांनी लिहिलेले याठिकाणी उल्लेख केलेले काव्य ते जसेच्या तसे खरे करवून दाखवतील असे मनाला वाटत राहते. ईव्हीएम मशीन मध्ये फेरबदल गडबड करून फडणवीस सत्तेत आले किंवा पुन्हा सत्तेत येतील याला नक्की अर्थ नाही. ते म्हणालेत तेच खरे आहे कि ईव्हीएम मशीन हे सन २००४ मध्ये होते व २००९ मध्ये होते, तरी देखील मनमोहनसिंग हे पंतप्रधान झाले. काही दिवसांपूर्वीच्या निवडणुकीत तीन राज्यात अन्य पक्षांची सत्ता आली. मागील लोकसभा निवडणुकीमध्ये श्रीमती सुप्रिया सुळे निवडून आलेल्या आहेत. असे असतांना ईव्हीएममध्ये दोष आहे असे आपण कसे काय म्हणू शकतो ? फडणवीसांच्या या सभागृहातील म्हणजे जाहीर वक्तव्याला नक्की अर्थ आहे. मतदारांचे मत या राज्यातही आघाडीविषयी वाईट झालेले असल्याने किंवा प्रगती केवळ आपल्या कुटुंबाची हेच आघाडीतले धोरण होते त्यामुळे मतदार या महा भ्रष्ट राजवटीला कंटाळे त्यातून त्यांनी एकत्रितपणे युतीला मतदान केले, पुढल्या पंचवार्षिक योजनेत जर युती हि आघाडीच्या पावलावर पाऊल टाकून मोकळी झाली तर मतदार नक्की परिवर्तन पुन्हा घडवून आंतील...
अपूर्ण : हेमंत जोशी.

निवडणूक कि अडवणूक : पत्रकार हेमंत जोशी


निवडणूक कि अडवणूक : पत्रकार हेमंत जोशी 
जे प्रिंट आणि टीव्ही मीडियामध्ये नवीन आहेत त्यांच्यात चंचल वृत्ती अस्थिर स्वभाव असणे अपेक्षित आहे किंबहुना ते त्याच पद्धतीने बहुतेक ठिकाणी वृत्तपत्र किंवा बातम्यांच्या वाहिन्या सांभाळतांना दिसतात. मी अनेकदा मित्रांना गमतीने म्हणतोही कि विजय दर्डा किंवा सुभाष गोयल त्यांच्या मराठी स्टाफला काय वापरून घेतील, याउलट त्यांच्याकडे काम करणारे असे मी कितीतरी बघतो कि तेच गोयल जैन किंवा दर्डांसारख्या मंडळींना मोठ्या खुबीने वापरून घेतात. त्या झी मराठीवर किंवा अन्यत्र असे काही महाभाग आहेत कि ज्यांनी गोयल दर्डा जैन इत्यादींच्या मालकीच्या मीडियाचा वापर करून दहशत पसरवून स्वतःचे असे मोठे उद्योगाचे किंवा कंत्राटदार म्हणून जाळेच उभे केले आहे. त्यांना मिळणारे वेतन त्यांच्यासाठी चखण्यासारखे असते, म्हणजे मीडियाने अशा मंडळींना वेतन जरी दिले नाही तरीही त्यांचे काहीच अडणार नाही...

स्वतःला विकणे हे अलीकडे वृत्तपत्र, टीव्ही इत्यादी मीडियामध्ये अतिशय कॉमन झाले आहे. सऱ्हास तोच प्रकार आहे असेही म्हणणे चुकीचे आहे पण बहुतेकांनी लाज सोडली आहे हि वस्तुस्थिती आहे. मीडियावर विश्वास ठेवून सामान्य माणूस आपले मतदान ठरवतो ते बघून मात्र वाईट वाटते. अलीकडे हेमंत देसाई बाळासाहेब थोरातांना स्वच्छ प्रतिमेचा नेता म्हणालेत किंवा अशोक चव्हाण मोठ्या मनाने अध्यक्ष पदावरून बाजूला झाले असे सुकृत खांडेकर म्हणाले. देसाई किंवा खांडेकर यांच्या सारखे प्रदीर्घ अनुभवी पत्रकार जेव्हा पोरकट विधाने करून लोकांच्या डोळ्यात धूळफेक करतात तेव्हा तर मनापासून हसू येते. नेत्यांविषयी नेमकी वस्तुस्थिती माहित असतांना हे असले पोरकट मतप्रदर्शन तेही मीडियातल्या बुजुर्गांनी करणे चुकीचे वाटते. सामान्यांना न फसविणारी मीडिया असावी....

तिसरा मुद्दा तोंडावर आलेल्या विधान सभा निवडणुकीचा. त्याकडे बघितले तर असे लक्षात कि येणाऱ्या विधानसभा निवडणुकीत या राज्यात काँग्रेस मनसे राष्ट्रवादी इत्यादी विरोधकांना काहीच गमवायचे नाही. जे काय गमवायचे होते ते त्यांनी पार पडलेल्या लोकसभा निवडणुकीत मोठ्या प्रमाणावर गमावलेले आहे. येत्या विधानसभा निवडणुकीत जे काय गमवायचे आहे ते भाजपा आणि सेना युती गमावणार आहे. वंचीत आघाडीचे बांगला देशाच्या क्रिकेट टीम सारखे असते म्हणजे हरण्याची त्यांना एवढी सवय झालेली आहे कि जर ते कधी कुठे अधून मधून जिंकले तर तोच त्यांचा परमोच्च आनंद असतो. आपल्यामुळे काय घडले पेक्षा आपल्यामुळे काय बिघडले हे बघून त्यांना अधिक आनंद होत असतो. प्रभावी एकखांबी नेतृत्व त्यांच्याकडे नसल्याने वंचित आघाडी राजकारणात लागणाऱ्या लॉटरीवर जगत असते.येत्या विधानसभा निवडणुकीत खऱ्या अर्थाने युती खूप काही गमावू शकते...

तिकीट वाटपावरून आधीच चार बाहेर पडले आहेत त्यात आणखी चार बाहेर पडले तरी त्याचे वाईट आणि आस्चर्य आघाडीला अजिबात वाटणार नाही, वाईट वाटेल ते युतीला, नुकसान होईल ते युतीचे कारण तेथे आमदारकीचे तिकीट मिळविण्यासाठी मोठी स्पर्धा प्रत्येक मतदारसंघात आहे आणि तीच सेना भाजपा युतीची मोठी डोकेदुकी ठरणार आहे. प्रत्येक विधानसभा मतदारसंघात ज्याला त्याला वाटते कि उमेदवारी आपल्याला मिळावी कारण युतीकडून यावेळी निवडून येणे सोपे आहे आणि निवडून आल्यानंतर आपल्याला मंत्री व्हायचे आहे. सारे इच्छुक या अशाच ध्येयातून विधान सभा निवडणुकीवर डोळा ठेऊन आहेत. महत्वाचे म्हणजे शिवसेनेने मंत्री करतांना किंवा अलीकडील मंत्रिमंडळ विस्तार करतांना जे मतदारातून निवडून आले होते त्यांची साधी दखलही न घेतल्याने तेथे नाराजांची मोठी संख्या आहे. हि विधानसभा निवडणूक उद्धव ठाकरे व देवेंद्र फडणवीस यांची कठीण अशी परीक्षा घेणारी निवडणूक आहे, त्यात ते जर नापास झाले तर त्यांना त्या अपयशाची मोठी किंमत मोजावी लागू शकते. अत्यंत स्वाभाविक आहे किंवा तेच अपेक्षित आहे कि युतीतल्या प्रत्येक इच्छुकाला उमेदवारी देणे अशक्य आहे त्यामुळे त्यांच्याकडे बंडाळी होऊन इच्छुक दुसरा पर्याय निवडण्यासाठी बाहेर पडतील, इतरांचे दरवाजे ठोठावून मोकळे होतील आणि याच बंडाळीवर शरद पवार नजर ठेऊन आहेत....

www.vikrantjoshi.com

यश अपयश अडीअडचणी इत्यादींची उद्धव ठाकरे यांना देखील बऱ्यापैकी सवय आहे, सवय नाही ती देवेंद्र फडणवीस यांना कारण सत्तेत आल्यापासून सारे काही त्यांच्या सतत त्यांच्या मनासारखे घडत आले आहे. या पंचवार्षिक योजनेत नशीब त्यांच्याबाजूने होते ते कायम तसेच त्यांच्याचबाजूने घडेल असे राजकारणात होत नसते त्यामुळे जशी त्यांनी यशाची सवय करवून घेतली तीच सवय त्यांना अपयश मिळाले तरी डगमगून न जाण्याची सवय लावून घ्यावी लागणार आहे. लोकसभा निवडणुकीत जसे नागपुरातून आमदार म्हणून आशिष रणजित देशमुख किंवा खासदार म्हणून नाना पटोले आणि नेते म्हणून शरद पवार या तिघांचे अंदाज चुकले त्यातून त्यांनी स्वतःचे मोठे राजकीय नुकसान करवून घेतले ते तसे यावेळीही काहींचे होऊ शकते म्हणून क्षणिक राजकीय संधीला प्राधान्य दिल्यापेक्षा लॉयल्टी ठेवणार्या नेत्यांना राजकीय फायदे अनेक असतात हे ध्यानात ठेऊन ज्या त्या इच्छुकाने सावध निर्णय घ्यावेत म्हणजे फायदे होतात. नेते, बाळासाहेब थोरात होतात, मोठे होतात. संधी येण्यासाठी वाट पाहावी लागली तरी चालेल पण धरसोड करणे फायद्याचे नसते हे ज्याने त्याने ध्यानात ठेवावे...

शरद पवारांनी नरेंद्र मोदी यांना, आशिष देशमुख यांनी देवेंद्र फडणवीस यांना आणि नाना पटोले यांनी एकंदर भाजपा व गडकरी फडणवीस यांना अंडरएस्टीमेट केले स्वतःचे मोठे तूर्त राजकीय नुकसान करवून घेतले. पवारांनी जर पार पडलेल्या लोकसभा निवडणुकीत मोदी यांच्या बाबतीत मवाळ आणि मैत्रीची भूमिका बजावली असती तर त्यांना ते अधिक फायद्याचे ठरले असते पण पवारांना सांगणे म्हणजे पेटत्या दिव्यावर हात ठेवण्यासारखे ते असते म्हणून कोणीही त्यांना काहीही सांगण्याच्या भानगडीत पडत नाही. नुकसान पवारांचे होते त्यातून त्यांना नेहमीच्या प्रताप आसबे यांचा आधार घेऊन मुलाखतीततून वेगवेगळे पिल्लू सोडावे लागतात, गोंधळाचे वातावरण तयार करायचे असते. प्रताप आसबे यांच्या मुलाखतीमध्ये कोणताही दम नसतो पण वातावरण निर्माण करण्यासाठी पवार आसबेंचा नेहमीप्रमाणे उपयोग करवून घेतात, संपलेल्या आसबेंना त्यातून उगाचच आनंद होतो. मी आजही कसा पत्रकारितेत जिवंत आहे, जक्खड आसबेंना तेवढेच मनाला बरे वाटत असावे...
हेमंत जोशी.

Tuesday, 16 July 2019

OFF THE RECORD review on some of headlines...

OFF THE RECORD review on some of headlines...

1. Mallikarjun Kharge, Vishwajit Kadam & Brahmins...

Mallikarjun Kharge incharge of INC Maharashtra has proved once again why he is the big fish when it comes to taking decisions in Maharashtra Congress. It was after his green signal that Balasaheb Thorat got the nod to head Congress in the state. But now, lately it has been observed and heard in the corridors of power that Kharge is in no mood to uplift Brahmins of his party. In the recent reshuffle when Thorat was appointed as the President of Congress in Maharashtra, and others Working President posts were filled, Kharge did justice with the OBC's, Muslims,  Maratha's (Bhai Jagtap will soon be getting the good news) of the party. But he has avoided Brahmins to get elevated in the party. Kharge saab, I know Congress is a very secular party, but Brahmins in your party are gossiping of getting ill treatment from you. Also, forget Brahmin's, your one Maratha leader is thinking of shifting loyalties. Vishwajit Kadam, son of ex Minister Patangrao and son-in-law of Avinash Bhosale has often been cited in the company of MLC and Minister Parinay Fuke of the BJP and mostly they meet at Chandrakant Patil's bunglow and zoom in laters car nowadays. Everyone knows Avinash Bhosale enjoys good relations with CM Fadnavis too, but loosing Kadam at this juncture I think reached your ears and you made him the working president after skipping bigwigs like Harshvardhan Patil & Amit Deshmukh who are merely another loners at the Tialk Bhavan. From Deshmukh, I recollect, when Amit came up to you with a certain candidate to be chosen from the Latur consituteny you just insulted him and went ahead with your own choice who lost with a huge margin. All said & done, Mr. Kharge, Deshmukh's of Latur cannot be avoided, and yes, keep a check on your Brahmin leaders--nowadays, Devendra Fadnavis is on a shopping spree. 

2. Chandrakantdada Patil as State President & Mangal Prabhat Lodha as City President. 
This is what Devendra Fadnavis is all about. Clipping wings. Whilst Ranjit Patil was forefront in the race to become the Maharashtra President for the BJP, his daughters marriage to Pratap Sarnaik's son must have created some hustle bustle in CM's mind. Hence "patta" cut. But now appointing Chandrakant dada is a great move or again clipping wings? Chandrakant Patil has handled Revenue & the PWD (the most corrupt departments otherwise) and now with this new responsibility will the No 2 and Amit Shah "da ladlaa" resign and help the party gain more stronger base in the state? Or will this arrangement of being the Minister & handling the party continue? Also Chandrakant Patil has been the only Minister in the cabinet of Fadnavis who never TRIED to go ahead of Fadnavis. Don't ask me about corruption. Every Minister or a journalist climbing the stairs of Mantralaya are corrupt, the definition for many changes. Anyways, appointing Mangal Prabhat Lodha has to surely to do with clipping more wings of Sharad Pawar of the BJP_-Ashish Shelar. Now there are groups of MLA's who supported Shelar and who were against Shelar. One MLA from Mumbai since last two days is said to be in Delhi outside JP Nadda's office wanting to become the city chief, but in vain. With Lodha's money power the whole equation of Mumbai BJP changes. Lodha is the most neglected BJP member till date I assume. Never has anyone had any close equations with him in the BJP including sitting MLA's & Corporators. CM in this way by appointing Lodha has got his lost control of Mumbai in his own hands...Here Mohit Bhartiya is also doing a good job at the BJYM handling all the restaurants who were once troubled by a certain MLA in our suburbs. Impressed by this CM Fadnavis has given him the charge of the rallies slated to happen in August across Maharashtra. 

www.vikrantjoshi.com

3. 26 IAS transfers.
I'm done with this now. Forget Fadnavis, tomorrow even Indra bhagwan also walks down to Mantralaya and say's to one officer--My friend you do your job for 3 years, no political pressure and nothing can come in the middle of your performance till you are eligible of transfer--I still will not believe. Majority here transfers happen if the MLA complains. I don't know what to do with officers like Khushwah or Tuakram Mundhe's or such other "head strong" officers. Now at Mhada if gossip is to be believed Chairman Uday Samant rattled CM's brain to transfer Khushwah as the IAS refused to sign any file. But Uday ji, how can Navjivan School plot be transferred without verification just because a call came to you from Matoshri? Not done nah....But again look at the Channakya Fadnavis here. Uday Samant insisted on bringing Chandrakant Dange in place of Khushwah. CM has appointed another Khushwah namely Radhakrishnan B...See the changes in bureaucracy at the new Ministers. All new Ministers whom Fadnavis think have come for "3 month picnic" under everyone he has given Non-corrupt and straight forward officers. Forget "kamaai" these officers will not pass a single file without consulting apt people at the CSO & CMO. CSO, you heard it right...CM has brought power back to the CSO. He is making institutions strong...Governance will follow with institutions are backed up...

Saturday, 13 July 2019

Kabir Singh-A non-requirement for today!



Kabir Singh-A non-requirement for today!

Returning from a vacation after nearly a month overseas, Indian food & the hard BMC water (research it, its the most alkaline and safest to drink as compared to any bottled water available) made my stomach blow and how...For almost a week I was confined to my bed and my loo! But since last two days, I on my own with the help of some heavy antibiotics and dal khichadi's decided to end this tradition of being home and headed to watch the much spoken about film, Kabir Singh-- starring Shahid Kapoor in the leading role along with Kiara Advani.

This has happened to me twice now. Padmavat was the only movie in which Ranveer Singh's character played on my mind for next three days of watching the movie. This Kabir Singh is the second one now...I just couldn't get over the character of Shahid Kapoor. If you ask me script wise, a bit slow a bit dragged but a very well made movie keeping the current trends of its jokes and jibes in place perfectly. But after all this, was it necessary for such a movie to be made will be my question? It is about a frustrated guy who believes, if he has failed in love, it is the end of the world for him. He has been shown as drug addict, a drunkard, a sex maniac and a chain smoker all through out. Even if the movie was tagged as "A" in my views such movies affects even an adult. The anger, the frustration, the I don't care attitude, the goondagiri has just given many timid male chauvinists something to live by, am sure! Filmmakers should understand that people get influnced in this country by the so called God admirers. Forget Mumbai or a Bangalore, there are a billion people living in the rural parts who watch such negative movies and start their day just the way the character has been potrayed. 

When already in our country 98% of people are fighting some or the other frustration & negative emotions, to promote and showcase such a movie is a non-brainer. It affects the society. No one has been forced to watch the movie but these so called "paid" critics & media walla's paint such a rosy picture that it gets anything but tempting for us to watch. And to add, every smooch scene apart from couple of them could have been avoided. There are people in the country, forget smooching, who get turned on even if they see a girl in a sleeveless. So my question is why? We as a country are in a transformation phase. We aren't yet fully westernised nor we are practising age old traditions anymore. We are in the middle. Whomsover am speaking in terms of business circles are just crying--No business and very less income. The ones who once tweaked rules and made money are either flying abroad or been thrown out by our Government. To earn daily bread in this country is a challenge now (legally) the traffic now in any Metro A or B kills us and the frustration levels be it from our spouses to your own children has grown. Our patience levels are depleting slowly but steadily. The only people who are making businesses are psychiatrist and pharma companies. If you don't believe me, ask any psychiatrists of the increase in their patients...

No doubt the movie is brilliant, it might win many awards, but do we need to promote such movies in circumstances in our country where emotions are very fragile? 

Vikrant Joshi 

Friday, 12 July 2019

लेखा जोखा सरत्या सरकारचा : पत्रकार हेमंत जोशी


लेखा जोखा सरत्या सरकारचा : पत्रकार हेमंत जोशी 
वयाच्या विसाव्या वर्षांपासून या राज्याचा कारभार मी अतिशय म्हणजे अतिशय जवळून बघत आलोय, जी बोटावर मोजण्याइतकी माणसे हे राज्य हाकतात, चालवतात, घडामोडी घडवून आणण्यात आघाडीवर असतात, अशा सर्व मंडळींना मग त्यात आमदार, खासदार, विविध पुढारी, आजवरचे मंत्री व मुख्यमंत्री, शासकीय प्रशासकीय अधिकारी, दलाल, पत्रकार, कंत्राटदार, समाजसेवक, व्यापारी, उद्योगपती,इत्यादी प्रामुख्याने हे राज्य ज्यांच्या ताब्यात असते त्या सर्वांना जवळून बघत आलोय, त्याचवेळी सर्वसामान्य मराठी माणसांशी ते जगात जेथे जेथे म्हणून भेटतील त्या सर्वांशी सतत चर्चा करीत आलोय, कधी गर्व म्हणून केला नाही कारण गर्व करण्यासारखे देवाने आम्हा बहीण भावन्डात नेमके माझ्याकडे फारसे काही वाट्याला दिले नव्हते पण जे दिले ते सहन करीत करीत प्रगती साधण्याचा प्रयत्न केला...

परदेशातल्या उच्चशिक्षित चंद्रू आचार्य सारख्या मित्रांशी गप्पा मारतांना त्यांच्याकडून हे राज्य नेमके समजावून घेत असतांना त्याचवेळी माझा एखादा मित्र साधा वॉचमन जरी असला तरी न लाजता त्याच्याकडून आजवर विविध विषयांची माहिती करून घेत आलो, त्यातून हे लक्षात आले कि महाराष्ट्राची धुरा नेमकी कोणत्या वृत्ताच्या लोकांच्या हाती असायला हवी, त्यातून मग जेथे चुकीची माणसे आढळली अजिबात न घाबरता, कुठेही विचलित न होता लिहीत आलो, राहिलो. चांगली कामें करून देखील पैसे खाता येतात, पैसे मिळविता येतात हे सांगत आलो पण वर उल्लेख केलेल्या फार कमी मंडळींच्या ते लक्षात आले. दोन हजार शतकाच्या सुरुवातीला 'तेही शरद पवार मुख्यमंत्री ' असतांना एक ग्रामीण नेता या राज्याचे मंत्री म्हणून चित्र पालटतो हे असे आजवर फार कमी लोकांनी या राज्यासाठी केले...

दिवंगत आर आर पाटील या राज्याचे ग्रामविकास मंत्री झाले आणि केवळ पाच वर्षात त्यांनी त्या खात्याचा चेहरा मोहरा बदलवून टाकला, हे या पंकजा मुंडे किंवा त्या त्या वेळेच्या ग्रामविकास मंत्र्यांना का हो करता आले नाही, पैसे काय थोडे कमी जास्त, कोठेही खाता आले असते, नालायक आणि हरामखोर राज्यबुडवे मंत्री कोठले. परवा मला कोणीतरी म्हणालेही कि फडणवीसांची सतत जरा अधिकच तारीफ मिस्टर जोशी तुमच्याकडून होते. अहो, करणार काय, तोच एकमेव नेता आता या राज्यात नजरेसमोर दिसतोय जो हाती सोटा घेऊन अनेकांकडून विकासाची कामें करवून घेतोय. त्याला अपेक्षाविरहित सहकार्य करायलाच हवे. जे सहकार्य आर आर आबा ग्रामविकास खाते मंत्री असतांना मी त्यांना करीत असे. ग्रामविकासाचा चेहरामोहराच त्यांनी चंद्रकांत दळवी यांच्यासारख्या मूठभर अधिकाऱ्यांना हाताशी घेऊन बदलवून टाकला होता, म्हणून सांगत आलोय, ते एकमेव असे जे स्वर्गात असतील त्या बाळासाहेब ठाकरे त्यांच्यासारखे, इतर अनेक मेले, मरतील पण केवळ नरकात सडत असतील...

अलीकडे यावेळी जून महिन्यात जेव्हा अमेरिकेत गेलो होतो तेव्हा मुद्दाम न्यूयॉर्क मध्ये ३-४ दिवस थेट टाइम स्क्वेअरला थांबलो, एका हॉटेलात उतरलो. एका रात्री मुख्य टाइमस्क्वेअरच्या भर चौकात जगात जो सर्वाधिक खपाचा आणि बघितल्या जाणारा हलत्या जाहिरातीचा फलक आहे ज्याचे बुकिंग किमान पाच वर्षे आधी करावे लागते तो बघत असतांना एका मोठ्या जाहिरातींकडे लक्ष गेले आणि मला आधी अभिमान वाटला नंतर माझीच मला लाज वाटली. मित्रांनो, वाचकांनो, त्या फलकावर केरळ राज्याच्या टुरिझम खात्याची टुरिझमची भव्य अशी जाहिरात दाखविण्यात येत होती. हे असे महाराष्ट्र केरळ पेक्षा टुरिझमच्या बाबतीत कितीतरी पुढे जाऊ शकत असतांना रावल आडनावाच्या राज्याच्या टुरिझम मंत्र्याला किंवा आधीच्या जयदत्त क्षीरसागर सारख्या मंत्र्यांना का हो करता आले नाही, मिळतील तेथून केवळ पैसे लुटायचे एवढेच या आजवरच्या नालायक मंत्र्यांचे उद्दिष्ट, मग कसा हो पर्यटनातून जनतेचा विकास साधणे शक्य होईल ? एकट्या फडणवीसांनी कोठे कोठे लक्ष घालावे, कधीतरी गिरीश महाजन देखील व्हावे ज्या महाजन यांनी या राज्यातले करोडो गोरगरीब शासनाच्या पैशांचा योग्य वापर करून रोगमुक्त केले. गिरीश महाजन यांची मंत्री म्हणून रुग्णसेवा, त्यावर एक कादंबरी लिहिता येईल. मग का म्हणून महाजन यांना खान्देशच्या जनतेने डोक्यावर उचलून घेऊ नये जे खडसे यांना अगदी सहज जमले असते...

त्या देवेंद्र फडणवीसांची तर थेट द्रौपदी करून ठेवली आहे. सारे काही त्यांना बघावे लागते. लक्ष घातले नाही तर मंत्र्यांनी त्या त्या योजनांची पैसे खाऊन वाट लावलेली असते. देवेंद्र म्हणजे आधुनिक द्रौपदी, भीम पप्पी घेऊन गेला कि लगेच अर्जुन हजार. येतो आणि कडेवर उचलून घेतो, अर्जुन गेला कि लगेच नकुल नाचवायला येतो, तो जात नाही तो सहदेव येऊन वाकुल्या दाखवतो, शेवटी धर्मराज देखील सोडत नाही, हे असे फडणवीसांचे द्रौपदीसारखे म्हणजे एकाचवेळी अनेक पती असलेल्या बायकोसारखे झालेले आहे, ज्या फडणवीसांना पुढे त्यांचे योग्य चांगले आरोग्य ठेवून राज्यातल्या जनतेला देशाची मोठी सेवा करण्यासाठी केंद्रात पाठवायचे आहे. सहकारी मंत्र्यांनी देखील जबाबदारीने वागून आम्ही देखील कसे फडणवीसांच्या विचारांचे, लोकांना केवळ विकास कामातून दाखवून दिले पाहिजे...

पत्रकार हेमंत जोशी 

Sunday, 7 July 2019

फडणविशीचा लेखाजोखा : पत्रकार हेमंत जोशी

फडणविशीचा लेखाजोखा : पत्रकार हेमंत जोशी 
अगदी अलीकडे राज्याचे अधिवेशन आटोपले. या पंचवार्षिक योजनेचे ते अखेरचे अधिवेशन होते, त्यामुळे अधिवेशनाच्या शेवटच्या दिवशी अनेकांची भाषणे झालीत त्यात सत्ताधारी होते, विरोधात बसणारे देखील होतेच. राष्ट्रवादीच्या जयंत पाटलांना आयते मिळत आल्याने राष्ट्रवादीचे प्रदेशाध्यक्ष म्हणून किंवा विधानसभेत प्रमुख विरोधी नेता म्हणून शरद पवारांना मोठी मदत होईल असे काहीही त्यांना करायचे नसते त्यामुळे त्यांनी केलेले भाषण म्हणजे अधिक पाणी मिसळलेल्या दुधासारखे ते म्हणाल तर पांचट वाटले म्हणाल तर बेचव होते. प्रदेशाध्यक्ष म्हणूनही त्यांची कारकीर्द प्रभावी आणि यशस्वी नाही म्हणजे जयंत पाटील सोलो सभा घ्यायला गेले तर मला वाटते, ज्यांच्या सतरंजा किंवा सभेचे साहित्य पुरविण्याचे कंत्राट असेल तेवढे थांबतील आणि जमतील, इतर घरी बसून राहणे पसंत करतील...

भाषण कसे असावे आणि कसे करावे त्यात जसे दिवंगत अटलबिहारी वाजपेयी, राज ठाकरे, दिवंगत बाळासाहेब ठाकरे, दिवंगत आचार्य अत्रे, दिवंगत प्रमोद महाजन, खासदार अमोल कोल्हे, त्याच रांगेतले आपले मुख्यमंत्री देखील, त्यांनी त्यादिवशी या सभागृहातले या पंचवार्षिक योजनेतले काव्यमय केलेले अखेरचे भाषण तर भाजपाने सरळ सरळ येणाऱ्या विधानसभा निवडणुकीत प्रचारासाठी वापरावे एवढे ते प्रभावी होते, अजिबात कंटाळवाणे नव्हते. पुनःपुन्हा ऐकावेसे वाटणारे ठरले, होते. नेमके भाषण खटकले ते एकनाथ खडसे यांचे. प्रेयसी सोडून गेलेला प्रियकर जसा रस्त्याने कपडे फाडून मोकाट फिरतो लोकांना हाती येईल ते फेकून मारतो वाट्टेल तसे बरळतो मोकाट सुटतो ते तसे भाषण एकनाथ खडसे यांचे वाटले. येनकेनप्रकारेण फक्त आणि फक्त देवेंद्र फडणवीस त्यांचे त्यादिवशी भाषणात टार्गेट होते त्यातून काहीही साध्य झाले नाही उलट फडणवीसांना अधिक सिम्पथी मिळाली, गिरीश महाजन यांना राजकीय फायदा मिळाला व खडसे यांचा नारायण राणे झाला, उघड वैताग करून राजकारणात काहीही साध्य होत नसते कारण नेत्याने स्वतःच केलेल्या चुकांतून सारे काही गमावलेले असते...

किडनी आणि नी ट्रान्सप्लांट केल्यानंतर एकनाथ खडसे यांचे प्रकृतिस्वास्थ्य तसे फारसे चांगले नसते. त्यांचे अलीकडे सुटलेले अवाढव्य पोट त्यांच्या अतिशय नाजूक तब्बेतीची ती साक्ष देते. मंत्रिमंडळातून बाहेर फेकल्या गेल्यानंतर तरी एकनाथ खडसे यांनी फडणवीस आणि भाजपा श्रेष्ठींशी जुळवून घेणे आवश्यक व त्यांच्यासाठी, त्यांच्या राजकीय वारासदारांसाठी ते मोठे फायद्याचे ठरले असते पण ते घडले नाही याउलट त्यांची लोकसभा निवडणुकीदरम्यान थेट शरद पवार यांच्याशी वाढलेल्या सलगीचीच अधिक चारचा रंगली होती ज्यातून राज्यातल्या जनतेचे मनोरंजन नक्की झाले पण खडसे यांचे भाजपामधले वर्चस्व आणि महत्व खूपच कमी झाले, मोठा फायदा विनाकारण गिरीश महाजन यांचा झाला...

www.vikrantjoshi.com

सत्तेत येण्यापूर्वी जळगाव जिल्ह्यात किंवा या राज्यात भाजपा बांधणीत नक्की खडसे यांचा मोठा सहभाग पण कोणत्याही राजकीय पक्षात नेमके तेच असते कि एकदा का अमुक एखाद्या नेत्याला वाटायला लागले कि हे सारे काही माझ्यामुळे घडते आहे,घडले आहे कि तेथेच सारे संपते. ज्या पद्धतीने शरद पवार यांनी अजितदादा किंवा तत्सम नेत्यांना ते स्वतःला मोठे समजायला लागल्यानंतर त्यांचे महत्व कमी केले तेच शिवसेनेत तर फार मोठ्या प्रमाणावर घडले, छगन भुजबळ गणेश नाईक नारायण राणे भास्कर जाधव कृष्णराव इंगळे, गुलाबराव गावंडे, इत्यादी काही नेत्यांना शिवसेना केवळ आमच्यामुळे मोठी आणि जिवंत, असे वाटायला लागले ते बाहेर पडले आणि बऱ्यापैकी राजकारणातून संपले पण शिवसेना मात्र वाढतच गेली हे असेच एकनाथ खडसे यांचे झाले आहे, होते आहे, त्यांना उगाचच वाटत राहते कि आपण केलेल्या आगपाखडीतून त्यांचे नेते घाबरतील आणि आपल्याला संधी देऊन मोकळे होतील पण असे अजिबात होत नसते, वर बसलेले पक्षश्रेष्ठी उलट या अशा प्रकाराला बघून गालातल्या गालात हसत असतात, गम्मत बघतात आणि संताप करणारा नेता मात्र एकाकी होतो किंवा बाजूला पडतो...

एखादी भांडखोर स्त्री कमी पाणी मिळाले कि कसे एकतर्फी एखाद्या समंजस शांत स्त्रीशी भांड भांड भांडते तिला अद्वातद्वा बोलून मोकळे होते त्यातून घडते असे कि सारी सिम्पथी त्या ऐकून घेणाऱ्या किंवा शांत बसलेल्या स्त्रीला मिळते आणि त्या परिसरातभांडणारी बाई भांडखोर म्हणून बाजूला पडते. हे असे त्यादिवशी सभागृहात घडलेले मी बघितले म्हणजे एकनाथ खडसे त्यांच्या पक्षाशी नव्हे तर केवळ देवेंद्र फडणवीस यांना टार्गेट करून भांडत होते आणि फडणवीस हे सारे शांतपणे ऐकून घेत होते, कोणतेही प्रत्युत्तर त्यांनी वडिलांच्या या एकेकाळच्या मित्राला दिले नाही आणि खडसे यांचे हे असे नेहमीप्रमाणे चुकले. वास्तविक चंद्रकांतदादा पाटलांसारख्या बुजुर्ग नेत्यांनी एक सहकारी आणि मित्र म्हणून खडसे यांना तुम्ही स्वतःचे कसे राजकीय नुकसान करवून घेता आहेत, समजावून सांगणे अत्यंत गरजेचे असतांना, अनेकांना गम्मत बघायला आवडते आहे कि काय असे आम्हा त्रयस्थांना वाटायला लागलेले आहे...
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी 

Saturday, 6 July 2019

लेखा जोखा २०१४ ते २०१९ : पत्रकार हेमंत जोशी

लेखा जोखा २०१४ ते २०१९ : पत्रकार हेमंत जोशी 

एखाद्याला प्राप्त झालेले मोठेपण मान्य करावे नि पुढे जावे. डॉ. नेने यांना माधुरी मिळाली का, त्यावर चडफडत बसण्यापेक्षा नेनेंना माधुरी मिळाली ठीक आहे, पुढे आपल्याला करीना कतरीना कशी मिळेल त्यासाठी प्रयत्न करावेत किंवा मिळाली तिजवर समाधान मानावे नि पुढल्या कामाला लागावे. गोपीनाथ मुंडे अचानक जग सोडून गेले त्यामुळे मंत्री नव्हे तर देवेंद्र फडणवीर थेट मुख्यमंत्री झाले आणि येथेच त्यांचे काही सिनियर्स डिस्टरब झाले अस्वस्थ झाले त्यात विनोद तावडेही होते पण अलीकडे त्यांनी फडणवीसांचे अफाट कर्तृत्व आणि दमदार नेतृत्व पाहून त्यांच्याशी जुळवून घेतले, लोकसभा निवडणुकी दरम्यान या दोघातले सुधारलेले संबंध, त्यांचे एकमेकांना बिलगणे, संबंध सुधारलेत, भाजपा वर्तुळात ते लक्षात आले...

आपल्या, अलीकडे काहीशा वादग्रस्त राजकीय वाटचालीला सांभाळून घेणारा किंवा काही गंभीर चुकांवर पांघरूण घालून वरून केवळ आशिष शेलारांना प्राधान्य देऊन केवळ त्यांना राजकीय संधी न देणारा प्रभावी नेता विनोद तावडे यांची ती मोठी गरज होती त्याला फडणवीस हा एकमेव उतारा योग्य असल्याने चाणाक्ष विनोद तावडे यांनी बरे झाले फडणवीसांचे आधी नेतृत्व मान्य केले तदनंतर मैत्रीचा चुम्मा देऊन घेऊन तावडे मोकळे झाले, नाहीतर त्यांचे सत्तेच्या राजकारणात काही खरे नव्हते, एकनाथ खडसे, प्रकाश मेहता इत्यादींच्या रांगेत तेही जाऊन बसले असते. प्रभावी समवयस्क आणि सिनियर्स यांना फडणवीसांना अचानक चालून आलेले मुख्यमंत्रीपद पटकन पचनी पडले नाही शिवाय मुख्यमंत्री होण्याआधीचे देवेंद्र हे पूर्णतः भिन्न होते, त्यामुळे त्यांना जवळून ओळखणाऱ्यांनी सुरवातीला अगदीच लाइटली घेतले, त्यात एकनाथ खडसे आघाडीवर होते...

www.vikrantjoshi.com

गावातल्या एखाद्या सर्वसामान्य तरुणाला मस्त बायको नशिबाने मिळते ते बघून जो तो त्याला मिळालेली आपल्याला कशी खेचून आणता येईल, प्रयत्नात असतो, तिला इम्प्रेस करण्याचे मग अनेकांचे प्रयत्न सुरु असतात पण एखाद्याची बायको म्हणजे काय गावजेवण असते कि कोणीही यावे नि पाटावर बसून दुसऱ्याच्या ताटातले अलगद जेऊन घ्यावे. कोणाचेही सुग्रास अन्नाने वाढलेले ताट आपल्याकडे खेचून घेणे तेवढे सोपे नसते. फडणवीसांचे मुख्यमंत्रीपद हा असाच दुसऱ्याला मिळालेल्या देखण्या बायकोसारखा प्रकार होता त्यामुळे आता हे ताट आपल्याकडे कसे खेचून घेता येईल, निदान फडणवीस यांच्याकडून कसे खेचून घेता येईल, अनेकांनी या पाच वर्षात जोमाने जोराने ताकदीने कधी उघड तर कधी छुप्या पद्धतीने प्रयत्न व डावपेच खेळणे सुरु केले ज्यात शरद पवार सर्वाधिक आघाडीवर होते...

मुख्यमंत्री झाल्यानंतर जर राजकीयदृष्ट्या मानसिकदृष्ट्या फडणवीसांचे खच्चीकरण आणि अनेकविध मार्गांनी बदनाम करण्याचा त्यांना त्रास देण्याचा मोठा प्रयत्न भाजपमध्ये एकनाथ खडसे आणि पक्षाबाहेर केवळ शरद पवार यांनी अनेकांना खुबीने हाताशी धरून किंवा अनेकांना फितवून आटोकाट केला पण साऱ्या विरोधकांचे केलेले प्रयत्न मातीमोल ठरले याउलट देवेंद्र या सर्वांच्या कित्येक पटीने पुढे निघून गेले. शरद पवार तर बाहेरचे होते पण आजही दररोज एकनाथ खडसे यांचे फडणवीसांना खिजविणे चिडविणे बदनाम करणे मानसिक त्रास देणे जे सुरु आहे, ते त्यांनी वास्तविक यापूर्वीच थांबवायला हवे होते, न थांबविल्याने मानसिक स्वास्थ्य आणि राजकीय नुकसान फडणवीसांचे नव्हे तर खडसे यांचेच मोठ्या प्रमाणात झाले. मामला केवळ 'तेरी साडी मेरे साडी से सफेद कैसे, हा असाच होता. फडणवीस म्हणजे किस झाड कि पत्ती, हा जो समज मंत्री असतांना खडसे यांनी करवून घेतला त्यातून बेधुंद कारभार आणि फडणवीसांना अगदी मंत्रिमंडळ साप्ताहिक बैठकीतही अद्वातद्वा बोलणे, नुकसान फक्त खडसे यांचे झाले...

वास्तविक उभ्या राज्यात कम्पेअर टू फडणवीस, खडसे नेते म्हणून भाजपा व युतीमध्ये अधिक प्रभावी होते, त्यांचे फडणवीसांपेक्षा नक्की अधिक वजन होते पण ते यश तो प्रभाव त्यांना टिकविता आला नाही, मंत्री म्हणून बेधुंद वागणे वरून मी नाही त्यातली काडी लावा आतली,पद्धतीने मी कसा चांगला हे साफ खोटे रेटून सांगणे, खडसे यांचे नाव खराब होत गेले याउलट फडणवीसांचे दिल्ली पासून तर गल्लीपर्यंत राजकीय सामाजिक वजन वाढत गेले. असे अजिबात घडले नसते, झाले नसते जर खडसे यांनी सारेच दमाने घेतले असते. आता तर त्यांचा हुकमी जळगाव जिल्हा देखील त्यांच्या फारशा प्रभावाखाली राहिलेला नाही ती जागा बऱ्यापैकी गिरीश महाजन यांनी घेतली आहे, ज्या गिरीश महाजन यांना खडसे यांनी आधी जिल्ह्यात मोठे केले तेच महाजन त्यांच्यापेक्षा पुढे निघून जाणे, त्यासारखे दुर्दैव नाही. खडसे योग्य सल्ला देणार्यांचे ऐकायलाच तयार नव्हते, ऐकण्याच्या मूडमध्ये नव्हते, त्यांचे त्यातून मोठे राजकीय नुकसान झाले वरून ते बदनाम देखील झाले. लोकांचा नेता म्हणून माहित असणाऱ्या माझ्यासारख्या त्यांच्या मित्रांना त्याचे मनापासून मनातून वाईट वाटते...
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी 

Thursday, 4 July 2019

लेखा जोखा : पत्रकार हेमंत जोशी

लेखा जोखा : पत्रकार हेमंत जोशी 

ज्या अमिताभला राजेश खन्ना किंवा तत्सम सुरुवातीला ' अनिल धवन ' समजले पुढे आजतागायत तोच अमिताभ सुपरस्टार झाला. एखाद्या आयटेमला उगाच तुम्ही तरुण उसाचे चिपाड म्हणून डिवचता पण पुढे तीच छोरी जेव्हा सेक्सबॉम्ब किंवा आयटेमगर्ल बनून तुमच्या तोंडात लाळ आणते तेव्हा वेळ निघून गेलेली असते. एखाद्याला कमी लेखू नये, पश्चाताप करण्याची वेळ येते. शाळेत शिकत असतांना माझ्या वर्गातले घरातले काही सदस्य नातेवाईक मला अतिशय कमी लेखायचे, अपमानित व्हायचे रडू यायचे, मग एखाद्या हिंदी सिनेमातल्या हिरोसारखी शपथ घेतली या सर्वांच्या पुढे एक दिवस नक्की निघून जायचे आहे, अविरत कष्ट केले आणि इप्सित साध्य केले. गावातला शाळेतला वर्गातला नामवंत आणि श्रीमंत त्यांना करून दाखविले. लहानपणी मी खूप भित्रा होतो, जे मला त्याकाळी घाबरवायचे, पुढे माझी नजर जरी त्यांच्यावर पडली तरी ते घाबरून दूर पळतात, पळायचे....

जाऊ द्या, आज पहिल्यांदा तुमच्याशी एखाद्या गर्विष्ठासारखे बोललो, माफ करा. पण पेटून उठलो म्हणून नेमके ध्येय गाठता आले. या राज्यात किमान १०० पत्रकार हेमंत जोशी म्हणून तयार होतील, मग या राज्याला बुडविण्याची लुटण्याची एकाचीही हिम्मत होणार नाही. हे सारे मुख्यत्वे मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्या पाच वर्षाच्या कामगिरी वरून आठवले. जेव्हा फडणवीस मुख्यमंत्री झाले तेव्हा ज्यांनी त्यांना अंडरएस्टिमेट केले कमी लेखले काहीसे हिणविलें किंवा दुर्लक्षित केले त्या साऱ्यांचा एकनाथ खडसे किंवा शरद पवार झाला आणि ज्यांना फडणवीस नेमके कसे हे अगदी सुरुवातीला कळले ते चंद्रकांत पाटील चंद्रशेखर बावनकुळे इत्यादी अनेकांसारखे मजेत राहिले, अजितदादांच्या पक्षांतर्गत सूचनांकडे अनेकांनी दुर्लक्ष केले पण दादांनी हेच सांगितले होते कि गडी लै तयारीचा आहे, देवेंद्र यांना अजिबात कमी लेखू नका, अजितदादांनी नेमके तेच केले, त्यांनी फडणवीसांना विरोधक असतांनाही मान दिला, ऑफ द रेकॉर्ड सांगतो, दादा आणि फडणवीसांच्या छुप्या मैत्रीतून आजितदादांचे भले झाले, भले कसे झाले ते मात्र आज या ठिकाणी मला सांगणे अजिबात शक्य नाही, पुढे नक्की सांगेल...

www.vikrantjoshi.com

अलिकडल्या पाच वर्षातले अजित पवार तर मला एखाद्या हिंदी सिनेमातल्या वृत्तीत बदल झालेल्या केलेल्या नायकासारखे वाटले कारण ते तसेच वागले, बदलले. एखाद्या सिनेमात पूर्वार्धातील खलनायक उत्तरार्धात अचानक बदलून नायक होतो, नायिकेचे मन जिंकतो तसे दादांचे झाले आहे. यानंतरचे अजित पवार पूर्णतः वेगळे असतील हे नक्की सांगतो. फारसे आश्चर्य वाटणार नाही जर शरद पवार यांच्या राजकीय निवृत्तीनंतर अजितदादा सकाळी संघस्थानावर आणि दुपारी भाजपा मुख्य कार्यालयात ठाण मांडून बसलेले आहेत, हे दृश्य दिसले तरी. जळगाव जिल्ह्याचा राजकीय इतिहास तपासला तर ज्यांना गर्व झाला ते सारे नेते होत्याचे नव्हते झाले. ज्यांच्याकडे बघून त्यांचा राजकीय असत होणे शक्य नाही ते सारे संपले, जणू उग्र सूर्याचे मवाळ चंद्र झाले...

जळगाव जिल्ह्यात प्रतिभाताई पाटील या एकमेव अशा कि त्यांना त्यांच्या नेतृत्वाच्या मर्यादा नेमक्या ठाऊक होत्या म्हणून त्या कायम जमिनीवर होत्या आणि आयुष्याच्या संध्याकाळी देखील सामान्य वकूब असलेल्या या नेत्या देशाच्या पहिल्या महिला राष्ट्रपती झाल्या मात्र नेमके हेच जमिनीवर टिकणे मग ते दिवंगत मधुकरराव चौधरी असोत कि सुरवंशदादा जैन किंवा एकनाथ खडसे असोत कि अन्य अनेक, ज्यांना मीच तेवढा मोठा प्रभावी ताकदवान असा भ्रम निर्माण झाला हे सारे राजकीय अस्ताला गेले. नेमके हे असे यापुढे गिरीश महाजन यांचे होऊ नये असे त्यांना जर मनापासून वाटत असेल तर सभोवताली जमा झालेली माणसे स्टाफ मित्र किती आणि कसे बदमाश आहेत हे त्यांनी ओळखून त्यांना दूर करणे ठेवणे अति आवश्यक आहे आणि गर्व होऊ न देणे हा तर नेतृत्व टिकून ठेवण्यात उत्तम मार्ग आहे हेही त्यांनी ध्यानात घेतले पाहिजे, अन्यथा जळगाव जिल्ह्याच्या राजकारणात होत्याचे नव्हते व्हायला एखादे वर्ष पुरेसे असते. या पंचवार्षिक योजनेत राजकीय दृष्ट्या प्रचंड ताकद ठेवणार्या एकनाथ खडसे यांनी आयुष्याच्या संध्याकाळी खूप काही केवळ मस्तीतून गमावले त्यावर वारंवार वाईट वाटते...
क्रमश :

पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 3 July 2019

मुंडे के फंडे : पत्रकार हेमंत जोशी

मुंडे के फंडे : पत्रकार हेमंत जोशी 
विधान भवनातील विधान सभा आणि विधान परिषद हे अनेकांचे चरण्याचे कुरण आहे, विधानभवनात काळा बाजार केवळ सभेचे आणि परिषदेचे अध्यक्षच आटोक्यात आणू शकतात जर त्या त्या अध्यक्षांचे स्वतःचे मॉरल जागेवर असेल तरच, अन्यथा लागलेली कीड नष्ट करणे शक्य नाही. शेट्ये आडनावाचा एक व्यक्ती आहे तो नेमका कोण आहे म्हणजे विधान सभेतले कामकाज बघतो कि अध्यक्षांकडे नोकरी करतो कि नाही नेमके मला ठाऊक नाही पण सभेत किंवा परिषदेत अमुक एखाद्यावर आलेले बालंट निपटायचे असले कि त्याच्या म्हणे तो हातचा मळ असतो, करोडो रुपये त्यातून त्याने मिळविलेले आहेत. विधान भवन म्हणजे न्यायदेवता पण तीच भ्रष्ट असेल तर खेळ खल्लास....विधान परिषदेचे विरोधी पक्ष नेते धनंजय मुंडे यांच्याकडून या राज्याला, राज्यातल्या जनतेला विशेषतः त्याच्या ज्ञातीला फार मोठ्या अपेक्षा आहेत कारण गोपीनाथ मुंडे यांच्या कन्येने साऱ्यांचा हिरमोड केला. पुढल्या विधानसभेत जरी पंकजा मुंडे निवडून आल्यात तरी त्या नक्की मंत्री होणार नाहीत, फडणवीस सरकारला भ्रष्टाचाराच्या गटारगंगेत ढकलण्यात पंकजा यांचा दुर्दैवाने सिंहाचा वाटा आहे, हे तुम्हाला सांगणे म्हणजे पत्रकार महेश पवार हे विवाहित आहेत असे त्यांच्या बायकोला सांगण्यासारखेकिंवा बबनराव लोणीकरांनी नेमक्या किती बायका केल्या आहेत हा विषय अर्धवट सोडलेल्या काँग्रेसचे प्रवक्ता सचिन सावंत यांना सांगण्यासारखे. दिवंगत गोपीनाथ मुंडे आणि धनंजय मुंडे यांचे आपापसातले संबंध बिघडले नसते तर धनंजय यांच्याबाबतीत यापूर्वीच फार वेगळे राजकीय चित्र बघायला मिळाले असते पण धनंजय यास राजकीय दृष्ट्या ताकद देणे म्हणजे आपल्याच पायावर कुर्हाड मारून घेण्यासारखे हे राजकीय चतुर गोपीनाथ मुंडे यांच्या चाणाक्ष नजरेने हरल्यामुळे त्यांनी पंडितराव आणि धनंजय या दोघांनाही काट्यासारखे दूर केले...

www.vikrantjoshi.com

विधान सभा निवडणुका तोंडावर आहेत त्यात जर राष्ट्रवादी काँग्रेसला अपेक्षित यश मिळाले नाही तर धनंजय मुंडे यांच्याविषयी जी चर्चाच मध्यंतरी  रंगली होती ती त्यांनी प्रत्यक्ष कृतीतून उतरावी म्हणजे त्यांचे पुढे फारसे राजकीय नुकसान होणार नाही, त्यांनी जवळचे जिवलग मित्र मिलिंद नार्वेकर यांचा मध्यस्थीने थेट शिवबंधन बांधून मोकळे व्हावे. अजिबात गरज नसतांना पंकजा मुंडे यांनी मंत्री म्हणून जो आर्थिक घोळ घातला आहे, त्यांचा समाज सध्या तरी त्यांच्या पाठीशी असल्याने गैर काही घडले नाही म्हणजे पंकजा यांचा ' प्रकाश मेहता ' झाला नाही, पुढल्या वेळी मात्र मोठ्या प्रमाणावर आर्थिक घोळ घालणारे मंत्री राज्यमंत्री सत्तेत नसावेत, ती काळजी शिवसेना आणि भाजपा दोहोंनाही घ्यावी...

सध्याचे विरोधी पक्ष नेते धनंजय मुंडे यांच्याबाबतीत नेहमी असे वाटते कि नेता स्मार्ट आहे, असे नेते शरद पवारांना फार मोठे होऊ द्यायचे नसतात त्यामुळे शरद पवार मुंडे यांची गरज संपल्यानंतर त्यांचे राजकीय वर्चस्व अस्ताला आणून मोकळे होतील असे वाटते. दुसरे अत्यंत महत्वाचे म्हणजे ज्या पद्धतीने पंकजा मुंडे पैसे मिळविण्यावरून बदनाम झाल्या, त्यांच्याविषयी नेता म्हणून आकर्षण संपले ते तसे जर धनंजय मुंडे यांना बिघडवून घायचे नसेल तर सभोवताली जमलेले नेमके कोणत्या भानगडी केवळ पैसे मिळविण्यासाठी करतात त्यावर त्यांनी काळजी घ्यायला हवी. विशेष म्हणजे नेता दीर्घायुषी आणि आरोग्यसंपन्न असेल तरच अमुक एक ध्येय साध्य करणे सोपे जाते, धनंजय यांनी तंदुरुस्त असावे, अधिक भावनिक स्वभावाला मुरड घालून आपले प्रकृतिस्वास्थ्य जपावे....

जाता जाता : अलीकडे एक दिवस उपवास केला होता, त्याचदिवशी एका समवयस्क मैत्रिणीकडे जाणे झाले. जेवणार नाही म्हटल्यावर ती म्हणाली किस ( बटाट्याचा ) देऊ का, तुझे पोट भरेल. तसाही मी केलेला किस तुला नेहमीच आवडत आलाय.  मी लाजत नाही म्हणालो, तेवढ्यात तिची मुलगी म्हणाली, आई तू हो बाजूला, साहेबांना मी किस देते. मी पुन्हा लाजून नाही म्हणालो. पुढे मुलीचे वडील म्हणाले, तुम्ही दोघीही व्हा बाजूला, मी करतो किस. तेवढ्यात आतून कोणे एकेकाळी आचारी असलेले तिचे सासरे ओरडून म्हणाले, माझा केलेला किस त्यांना नक्की आवडेल. क्षणार्धात मी घामाघूम झालो...

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी