Friday, 30 November 2018

The funny side of this Winter Session 2018!

The funny side of this Winter Session 2018!

I must agree I missed the Nagpur chills, Nagpur's Hotel stays, the food and overall the Nagpurian welcome that we Mumbaikar's get in Decembers since so many years; the weekend gateways, the Saoji food, the Umred/TAdoba drive et all...For your information, Umred's Ramesh Bhau (for unknown, in Nagpur Saoji is the typical style of preparing your meat, but a 50 km drive from Nagpur serves the best i.e. in Umred prepared by Ramesh bhau) has closed down his operations and only take away's have started. Bad news for Mumbaikars who travelled to Nagpur just to get the glimpse of the best non-vegetarian food Ramesh Bhau made...

Anyway, point is not food--my favourite topic, but the session that concluded yesterday. If you need technical happenings of what happened & how it unfolded, please read newspapers of the last 8 days! In Marathi, Lokmat covered all the possible happenings hands down as they had a team of more than 4 journalists in Vidhan Bhavan premises. Two covered the upper and lower houses shift wise and two covered the premises, in short, liasoning and maintaining PR. The first week began with a boom. Two days of holiday owing to Eid & Gurupurab and rest three days in just adjournment of both the houses over the reservation issue. We all reached late, left early. Opposition in the lower house only chanted one mantra, table the bill on Maratha reservation and let a discussion happen. But as smart and snooty the Government is, it was firm on its ground that only the Action Taken Report would be tabled and the bill would be passed without any discussion. This happened exactly on the 7th day and as decided it was passed in both the houses. The credit of course for this floor management entirely goes to our CM. 

In midst of getting house adjourned regularly, I saw a new trend this time... On many occasions during the ruckus, opposition members lifted the Rajdand to show their protest. What I recollect, in the last government ex Speaker Dilip Walse Patil had suspended 3 of BJP's & SS's MLA's for doing so till that particular session got over, unlike this time. Ajab Sarkar hai na...Anyways, on one particular day, when Nana (Haribhau Bagde) was on the chair, Congress's Naseem Khan wanted to speak for which he was raising his hand for a long time....a pattern followed by MLA's to seek speakers attention; but Nana apart from Khan was giving everyone their turn to speak on a particular issue. Frustrated and angry, Naseem Khan stood up and with vengeance  & anger and on top of his voice he screamed at the Speaker whilst making some rude gestures by his hand. This angered Minister Girish Bapat to know extend who immediately registered his protest against Khan. That was the first time, I guess I saw Bapat shouting in the house and getting red faced all these years.

Also, for the first time I saw "bhaichara" in the house. "Muslims should get reservation too" asserted Hindu MLA's. People made fun of Dr. Jitendra Ahwad by tagging pen names such as "Jittudddin" on social media but for me, he was doing his job. Admist rumours of his closest associate Najeeb who helped Ahwad capture Mumbra like never before, joining ShivSena, Ahwad's frustration and anger could be seen on all 8 days. Never he got enough opportunity to speak in the house nor his bosses allocated important topics to him to which he is very good at. A power packed MLA who has great oratory skills was yet again, asked to remain silent. By the way one of the boss of NCP, Jayant Patil looked younger than his age than he is. Must be the weird "hair weaving" he has got it done. I'm sure he must have got it done in Sangli, he should asked his sons who travel to London regularly... But I still prefer Uday Samant with these artificial hair to Jayant Patil. At least, Samant still has that child-like innocence on his face. 

CM's master stroke was taming Ajit Pawar yet again. I must agree, I have never seen CM so tensed in this sessions against all others put together. The Maratha, OBC & Dhangar reservation along with the drought in the state and 26/11 I am sure CM has lost a lot of sleep in these 8 days. To top that, the command of running the CMO was with Abhimanyu Pawar, and the cabin next to the CM was more occupied with Laturkar's than other staff's. I know he wants the ticket for upcoming 2019 but....Sumit Wankhede was conspicuous with his absence after first 2 days but later it was learnt he had a wedding of close family member to attend too...CM & we missed you Sumit bhau!

As for IAS, I don't know where do they sit apart from Pravin Pardeshi and Bhushan Gagrani. I did not see most of them apart from few of them who showed up during the question /answer session when their department's topic was involved. On to the famous lunches now....If it was Congress's Satej (Bunty) Patil in the last government, this 5 years award for feeding guests goes to none other than NCP's Dhananjay Munde--- and yes like Bunty Patil's team even Munde's team welcomed with open arms whosoever came to their cabin for lunch. PS Prashant Bhamre take a bow for that. Some of my body weight is thanks to you too now...Had you not been so welcoming even I would have had a body like Minister Vishnu Savra today. Minister Girish Bapat has the most "satvik" dabba of all of them. Bawankule, is another person with a big dabba and heart too...Some of my colleagues were joking that Minister Eknath Shinde is so corrupt that he charges an entry fee whosoever comes to his cabin to eat...Jokes apart, if you for once happen to have a round in Vidhan Bhavan the aroma of food is the only bets thing you smell here. 

Some 18 bills were passed in the lower house and the record one being the Maratha reservation which was passed unanimously by both the houses in one single day. Gritty Prithviraj Chavan was more outside than inside the house for giving bytes (as he is the only sensible and intelligent ones, actually) to the TV channels and Ajit Pawar laid low after the ACB news came out. Bhujbal tried to be the old Bhujbal we knew, but ting tong--BJP was too good him. Ram Kadam and Prasad Lad were hobnobbing with everyone and MLA's Ashish Shelar, Sunil Prabhu, Anant Gadgil (MLC), Atul Bhatkalkar and Parag Alwani spoke and made sense whenever they got a chance. Capt Tamil Selvan's LAQ was made a laughing stock by Minster Vinod Tawde on PT being made compulsory for 1 hour in school. Does Vinod Tawde and exercise go together? Just asking....

Pankaja Munde seemed to lost a lot of weight after her overseas trip in the US recently.  For a change, her hairdo and dressing sense made sense to me. I think the next time you guys see Minister Pravin Pote Patil (for those who don't know he is our MoS PWD) try searching for his neck. His face is directly connected to the lower body such is the impact of over eating on him. Our Amul Baby was always lost in space and time but she was never asked nor she was a Thakurain in the House. Girish Mahajan--our Bjp's Akshay Kumar the lady killer-- wore a suit on the day of reservation announcement often sweating in places I don't want to mention in public...but yes, he did it publicly. 

At the end, at the cost of some crores of public money, we all had a gala time in these 8 days...The mantri's and MLA's wore expensive clothes, showed off their cool wheels and we all ATE...Till the 18th of Feb now, see you round folks...


पुरेपूर कोल्हापूर २ : पत्रकार हेमंत जोशी

पुरेपूर कोल्हापूर २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
श्रीमान धैयशील माने हे दिवंगत माजी खासदार बाळासाहेब माने यांचे नातू आहेत, माजी खासदार निवेदिता माने यांचे सुपुत्र आहेत ते म्हणायला गेले तर एकेकाळी जिल्हा परिषदेचे उपाध्यक्ष नावापुरते होते पण त्यावेळी त्यांनी जवळपास अध्यक्ष म्हणूनच काम केले, त्यामुळे धैर्यशील यांनी जिल्हा परिषदेच्या माध्यमातून कोल्हापूर जिल्ह्यात तळागळात जाऊन काम केलेले आहे, नंतर त्यांच्या पत्नी याच जिल्हा परिषदेच्या निवडणुकीत पराभूत झाल्या तो भाग वेगळा, अर्थात माने घराण्याला पराभव नवीन नाही, निवेदिता माने दोनदा खासदार झाल्या पण त्याआधी त्या एकवेळा अपक्ष म्हणून आणि एकदा थेट शिवसेनेच्या तिकिटावर खासदारकीला पराभूत झाल्या होत्या....

धैर्यशील माने अत्यंत रुबाबदार देखणे उत्तम छाप पाडणारे व्यक्तिमत्व आहे, मला जर तुम्ही धैर्यशील यांच्यासारखे मोहक सुंदर डौलदार स्मार्ट आकर्षक ऱ्हित्तिक रणवीर सलमान समजत असाल तर माझ्या रांगेत तुम्ही मग उद्धव यांचे डावे हात ( उजवे हात मिलिंद नार्वेकर आहेत ) हर्षल प्रधान, जंगली कबुत्तर सारख्या जुन्या सेक्सी नाटकात भूमिका करणारे पत्रकार गुरुदत्त लाड पत्रकार मंदार पारकर पत्रकार किरण तारे राज्यमंत्री कांबळे मंत्री विष्णू सावरा इत्यादींनाही माझ्या रांगेत नक्की आणून बसवावे. आपल्या राज्यात जे निष्णात बोटावर मोजण्याएवढे सर्वोत्तम उत्कृष्ट प्रभावी शब्दप्रभू अभ्यासू खणखणीत वक्ते आहेत किंवा होते त्या देवेंद्र फडणवीस दिवंगत श्रीकांत जिचकार दिवंगत मधुकरराव चौधरी दिवंगत प्रमोद महाजन दिवंगत बाळासाहेब ठाकरे राज ठाकरे यांच्या पंक्तीला आदराने बसण्याचा मान शंभर टक्के श्रीमान धैर्यशील माने यांना आहे त्यांचे भाषण तिकीट लावून ठेवले तरीही श्रोते आचार्य अत्रे पद्धतीने माने यांचे भाषण ऐकायला येतील, थोडक्यात सभा जिंकण्याचे कसब धैर्यशील माने यांच्याकडे आहे. तुम्हाला माहित आहे का या राज्यातले एक प्रभावी दानशूर पराक्रमी लोकमान्य लोकप्रिय नेते दिवंगत आनंद दिघे यांना भाषण करण्याचे एवढे वावडे होते किंवा त्यांच्या मनात भाषणाची एवढी धास्ती होती कि त्यांना एक जबरदस्त शिवसेना नेते म्हणून त्याकाळी अवघ्या ठाणे जिल्ह्यात दिवसाला किमान दहा वेळा तरी स्टेजवर बसावे लागत असे पण त्यांनी उभ्या आयुष्यात एकदाही कधीही भाषण केले नाही किंवा अजित पवार यांना मुतणे या शब्दाची अलीकडे एवढी भीती वाटते कि ते भाषणाला सुरुवात करण्यापूर्वी म्हणे किमान दोनवेळा तरी सु सु करून येतात...

इचलकरंजीच्या माजी खासदार निवेदिता माने यांनी, मी देखील शिवसेनेत दाखल झाले आहे असे धैर्यशील यांच्याप्रमाणे जाहीर केले नसले तरी त्याही मनाने आणि शरीराने यापुढे शिवसेनेतच पुन्हा एकदा आल्या आहेत हे नक्की, आणि माने माय लेकाला पुन्हा एकदा शिवसेनेत आणण्याचे श्रेय दिवंगत बाबासाहेब कुपेकर यांचे पुतणे आणि कोल्हापूरातले शिवसेना नेते संग्रामसिंग कुपेकर यांना जाते. ऐन लोकसभा निवडणुकीच्या तोंडावर माने कुटुंब शिवसेनेत गेले कारण उघड आहे, जवळपास २००९ नंतर शरद पवार किंवा कोल्हापूर जिल्ह्यातील राष्ट्रवादीचे प्रभावी नेते हसन मुश्रीफ यांनी त्यांना जवळपास अडगळीत टाकलेले होते, राष्ट्रवादीच्या देशाच्या महिला अध्यक्ष म्हणून त्यांची कामगिरी अगदीच सुमार ठरली त्यातून त्या पवारांच्या मनातून उतरल्या असाव्या असे दिसते किंवा त्याचवेळी माने यांचे पक्षातले तगडे विरोधक हसन मुश्रीफ कोल्हापूरच्या राजकीय वर्तुळात अधिक प्रभावी ठरल्याने देखील पवार मुश्रीफांना मांडीवर घेऊन प्रेमाने गाल धरून बसले असावेत. अर्थात हसन मुश्रीफ हेही या राज्याचे एकेकाळी मंत्री होते सांगणे येथे आवश्यक आहे कारण एक मंत्री म्हणून त्यांची कामगिरी बऱ्यापैकी सुमार होती. ते मंत्री होते हे देखील जनतेला स्मरत नसेल जसे फडणवीस मंत्रिमंडळात दादा भुसे राज्यमंत्री आहेत हे तरी कुठे लोकांना माहित आहे ? 

यानिमीत्ते आणखी एक सांगतो, अत्यंत महत्वाचे मोठ्या जबाबदारीने मनातून सांगतो, दीपक सावंत यांचा मंत्रिपदाचा कार्यकाळ संपल्यानंतर उद्धव ठाकरे यांनी उरलेल्या काळात कोल्हापूरच्या डॉ. सुजित मिणचेकर यांना नक्की संधी द्यावी, येथे मी सांगू इच्छितो कि ते फडणवीस यांच्या मंत्रिमंडळातले निश्चित एक प्रभावी मंत्री म्हणून ते काम करून मोकळे होतील, गडी लै उत्साही आहे विशेष म्हणजे त्यांची सफारी शिवून तयार आहे. आणि हो, निवेदिताताई तुमच्या या पराक्रमी लेकाला त्याचे कान धरून सांगा कि शरीरात आकंठ घुसलेला तेवढा तो आळस झटकून टाकून उत्साहात कामाला लाग हेच शरद पवार एक दिवस मुश्रीफांना ढकलून तुला आधी कडेवर घेतील नंतर खांद्यावर घेऊन अख्ख्या कोल्हापूर जिल्ह्यात तुला मिरवून आणतील, तुझी हत्तीवरून मिरवणूक काढतील. खानदानी मराठ्यांनी झालेल्या अपमानाचा बदला नक्की घ्यायचा असतो, बेटा तुला खासदारकीला राजू शेट्टी यांना नक्की पराभूत करायचे आहे, मानेताईंनी आळस झटकून कामाला लाग, वेळ कमी आहे, हे लेकाला ठणकावून सांगायलाच पाहिजे....
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी 

Thursday, 29 November 2018

पुरेपूर कोल्हापूर जिल्हा १ : पत्रकार हेमंत जोशी

 पुरेपूर कोल्हापूर जिल्हा १ : पत्रकार हेमंत जोशी 
मी पाळतो तुम्हीही पाळा, श्रीमंती सत्ता आणि सौंदर्य कधीही कायम टिकत नसते या तिन्हींचा कधी गर्व नसावा. जमिनीवर असावे जमिनीवर राहावे म्हणजे जेव्हा केव्हा उतरती कळा लागलीच तर आपल्याकडे बघणार्यांना सहानुभूती राहते अन्यथा माणसे प्रसंगी तोंडावर सांगून मोकळे होतात, कि गर्वाचे घर खाली झाले. मी विधान भवनाच्या मुख्य द्वारापाशी उभा होतो तेवढ्यात अजित पवार आले, त्यांना कुठलेसे काम सांगण्यासाठी एक सामान्य कार्यकर्ता त्यांच्यासमोर आला आणि हात जोडून काम सांगू लागला, सटकली कि अजितदादांची, म्हणाले, कार्यकर्त्याने नेत्यांसमोर असे हात जोडून उभे राहायचे नसते, आधी ते हात खाली कर, कार्यकर्त्याने क्षणार्धात हात खाली करून ताठ मानेने त्याने काम सांगितले, दादांनी ते तेथल्या तेथे करून दिले, मी कौतुकाने हे पाहतच राहिलो. अजितदादा तो तुमचा पार्थ आहे ना, त्यालाही किंवा दोन्ही मुलांना जरा स्वातंत्र आणि संधी द्या कि बाहेर पडण्याची, पुढे जाण्याची, पार्थ नक्की बापसे बेटा सवाई ठरेल. काकांनी तुमचा पार्थ केला असता तर...

राजकारणात जातीला महत्व आहे, मराठ्यांना तर नक्की अधिक महत्व आहे,पण जात असली म्हणजेच नेता म्हणून अमुक एखादा मोठा होतो असे मला वाटत नाही, येथे कोल्हापूर जिल्ह्यातल्या सद्द्य राजकारणाविषयी लिहायचे आहे म्हणून तेथल्या नेत्यांची नावे सांगतो, साऱ्यांना मागे सारत म्हणजे निवेदिता माने किंवा कुपेकर कुटुंबाला मागे सारत, खुबीने युक्तीने व मेहनतीने अख्ख्या कोल्हापूर जिल्ह्यात राष्ट्रवादी पक्षातले क्रमांक एकचे नेते हसन मुश्रीफ मराठा तर नाहीत पण थेट मुस्लिम असून देखील त्यांच्या मागे जिल्ह्यातली राष्ट्रवादी ठामपणे उभी आहे. शेतकरी संघटनेचे नेते आणि दोन दोन वेळा खासदारकीला निवडून आलेले राजू शेट्टी हे तरी कुठे मराठा आहेत पण राजू शेट्टी यांना मराठा नेत्यांनी पुढे गेलेले फारसे आवडत नसावे मग त्यांच्या जाचातून कधी लोकमान्य नेते शिवाजी माने त्यांच्यापासून दूर गेले तर कधी सदाभाऊ खोत यांनी शेट्टी यांच्याविरुद्ध बंड केले. जे राजू शेट्टी बारामती मध्ये जाऊन आंदोलनातून थेट शरद पवारांना जेरीस आणायचे तेच राजू शेट्टी अलीकडे पवारांच्या किंवा साऱ्या साखर कारखानदारांच्या मांडीवर जाऊन बसल्याने परवा धैर्यशील निवेदिता माने देखील असेच पवारांपासून आईसहित दूर झाले आणि पुन्हा एकदा शिवसेनेत जाऊन बसले. राजू शेट्टी हेच लोकसभेला आघाडीचे उमेदवार असतील असे पवारांनी म्हटले आहे याचा सरळ अर्थ पवारांनी एकाच दगडात अनेक पक्षी मारले आहेत अत्यंत महत्वाचे म्हणजे त्यांनी अत्यंत खुबीने शेट्टी यांना सामान्य शेतकऱ्यांच्या मनातून उतरविण्याची हि व्यूहरचना आखली आहे, पवार त्यात यशस्वी ठरत चालले आहेत....

मराठा नेत्यांना मोठे होऊ न देणारे, किंवा शेतकऱ्यांचे नेते नव्हे तर श्रीमंत साखर कारखानदारांच्या गळ्यातले ताईत असे जर राजू शेट्टी यांच्या नावावर शिक्कामोर्तब झाले तर, शेट्टी यांना लोकसभा निवडून येणे नक्की कठीण होऊन बसेल, ती तयारी सुरु आहे, काहीसे कठीण आहे पण अगदीच नामूमकिन नाही, लोकसभेला राजू शेट्टी यांना धैर्यशील माने पराभूत करू शकतील, राजू यांचे राजकारण बिनसले आहे हे निश्चित. दिल्लीत जाऊन स्वाभिमानी शेतकरी संघटनेचे संस्थापक खासदार राजू शेट्टी जर काँग्रेसचा कोणत्याही कारणासाठी पाठिंबा घेण्यासाठी अहमद पटेलांशी वारंवार गुफतगू करण्यात आनंद घेत असतील तर हे शेट्टी आता आमचे राहिले नाहीत असे सामान्य शेतकरी नक्की तेही अगदी उघड सांगून मोकळे होतील....

भारतीय जनता पक्षाचे नेते, महत्वाची खाती सांभाळणारे राज्यचे महसूल व बांधकाम खात्याचे मंत्री कोल्हापूर जिल्ह्यात भल्याभल्यांना भारी पडलेले वरकरणी काहीसे बालिश नसूनही एखाद्या लहान मुलासारखे निदान वरकरणी निरागस वाटणारे मंत्री चंद्रकांत पाटील, नक्कीच कोल्हापूरकर नेत्यांच्या मनात धडकी भरणारे हेही मराठा नाहीत, कोल्हापूर जिल्ह्याचे आजचे राजकारण मंत्री चंद्रकांतदादा पाटील यांचे नाव निघाल्याशिवाय अजिबात पुढे सरकत नाही. चेहरा असे बावळा अंतरी नाना कळा, हि म्हण दादा पाटलांना तंतोतंत लागू पडते, राजकीय कामगिरी फत्ते करून आणणारे भाजपातले नेते, असे त्यांच्याविषयी उगाच बोलले जात नाही, थोडक्यात कट्टर मराठ्यांच्या जिल्ह्यात जर हे घडते म्हणजे मराठेतर नेते मराठा नेत्यांना प्रसंगी भारी पडतात तर ते इतरत्र, राज्यात कुठेही घडू शकते, घडते म्हणजे जातीला राजकारणात नक्की महत्व आहे पण जात हेच सर्वस्व आहे, असे अजिबात नाही. एक मात्र नक्की कोल्हापूर जिल्ह्यातले राजकारणातले संदर्भ झपाट्याने बदलायला सुरुवात झालेली आहे. पुढल्या काही दिवसात वाघासारख्या शेट्टी यांचे मांजर केल्याशिवाय शरद पवारांना चैन पडणार नाही, हि काळ्या दगडावरची रेघ आहे....
क्रमश:
पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 28 November 2018

आरोग्य मंत्री डॉ. दीपक सावंत : पत्रकार हेमंत जोशी


आरोग्य मंत्री डॉ. दीपक सावंत : पत्रकार हेमंत जोशी 
दोन प्रकारचे नेते असतात, टोप्या बदलणारे म्हणजे कपडे बदलतो तसे आणि टोप्या न बदलणारे म्हणजे कधीही पक्षांतर न करणारे. सुखी कोण टोप्या बदलणारे कि टोप्या न बदलणारे त्यावर उत्तर सोपे आहे, ज्यांना पैशांसाठी किंवा व्यापारी वृत्तीने राजकारणात आयुष्य घालायचे आहे त्यांना टोप्या बदलण्याच्या नक्की फायदा होतो, केवळ राजकारणाला सर्वस्वी मानणाऱ्यांनी शक्यतो टोपी टोप्या बदलवू नयेत. जेव्हा विधान परिषदेला आरोग्य मंत्री डॉ दीपक सावंत यांच्या नावाचा विचार झाला नाही तेव्हाच हेही फायनल झाले कि पुढले केवळ सहा महिने फारतर डॉ. सावंत या राज्याचे मंत्री असतील...

आणि जेव्हा विधान परिषदेला डॉ. सावंत जाणार नाहीत ठरले तेव्हा, त्यादिवसात ते आणि त्यांच्यावर प्रेम करणारे त्यांचे खाजगी सचिव महल्ले खूपच अस्वस्थ नाराज डिस्टरब होते, साहजिकच विधान परिषदेवर रिपीट न होणे डॉ सावंत एकप्रकारे अपमानित झाले होते, निराश झाले होते, एवढे कि ते मागल्या वर्षी नागपुरात पार पडलेल्या हिवाळी अधिवेशनात दांड्या मारायला लागले होते, एक दिवस ते कसेबसे भेटले, महल्ले पण होते त्यांना त्या दोघांना एवढेच म्हणालो, आयुष्यात राजकारणात चढउतार येतच असतात, नैराश्य आणायचे नसते, महत्वाचे म्हणजे यापुढे काही नेते तुमच्यासमोर प्रस्ताव आणतील कि शिवसेना सोडून आमच्याकडे या, तसे अजिबात करू नका, डॉ सावंत देखील हेच म्हणाले कि मी निराश नक्की आहे पण शिवसेना सोडणे किंवा मातोश्री विरोधात शब्दाचीही नाराजी व्यक्त करणे माझ्या रक्तात नाही, पुढे तेच सर्वांसमोर आले, डॉ. सावंत मंत्री म्हणून पुन्हा जोमाने कामाला लागलेले आहेत त्यांची मंत्रिपदाची मुदत संपेपर्यंत....

प्रोफेशनली राजकारणाचा वापर आणि विचार करणाऱ्यांचे काही खरे नसते, त्यांचे विचार तिरळ्या डोळ्यांच्या स्त्रीसारखे असतात म्हणजे तिरळे डोळे असलेली स्त्री नेमके कोणाकडे बघते आहे हे जसे कळत नाही तसे या नेत्यांचे असते म्हणजे कालपर्यंत शरद पवारांशी, राष्ट्र्वादीतल्या छगन भुजबळ किंवा जितेंद्र आव्हाड यांच्यासारख्या अनेक विविध नेत्यांशी कधी राजकीय तर कधी व्यावसायिक जवळीक आहे, दाखविणारे प्रसाद लाड आज मी कसा मुख्यमंत्र्यांना सर्वाधिक जवळचा हे दाखविण्यात यासाठी अधिक तत्पर असतात, वातावरणनिर्मिती करतात कारण त्यांना खर्या अर्थाने राजकीय दुकान जोरात जोमात चालवायचे असते किंवा कालपर्यंत अजित पवारांशी केवढे माझे सख्ह्य हे भासविणारे पुण्यातले संजय काकडे अचानक अजितदादांविरुद्ध एक दिवस बंड करून मोकळे झाले, पुढे ते असे काही भाजपामय झाले कि बघणार्यांना वाटायचे, भाजपाच्या जडणघडणीत सर्वाधिक वाटा बहुदा संजय काकडे यांचाच असावा, आता तेथेही त्यांचे मन 
रमत नाही, ते का रमत नाही, हे मला माहित आहे पण त्यावर येथे चर्चा नको, पण आता याच संजय काकडे यांची पावले म्हणे इंदिरा काँग्रेसच्या नेत्यांच्या घराबाहेर उमटू लागलेली आहेत, अर्थात असे कितीतरी संजय काकडे किंवा प्रसाद लाड या राज्यात या राज्यातल्या राजकारणात आहेत. कधी आर्थिक तर कधी राजकीय प्रसंगी नुकसान झाले तरी पक्षांतर करायचे नाही, निष्ठा जपायच्या असे मानणारे फार कमी आहेत. एखाद्या वेश्येसारखी गिर्हाईके बदलणारे नेते केव्हाही राज्याच्या राष्ट्राच्या दृष्टीने घातक ठरतात, असतात. 

अत्यंत महत्वाचे म्हणजे माझ्या देशाला मी काय देणार आहे त्यापेक्षा माझ्या कुटुंबाला मी काय देणार आहे हाच विचार जवळपास साऱ्याच नेत्यांच्या डोक्यात सतत घोंघावत असल्याने आपला देश आपले राज्य कायम सतत 
अधिकाधिक खड्ड्यात जातांना दिसते आहे...दीपावली निमित्ते थेट या राज्याच्या आरोग्य मंत्र्याने म्हणजे डॉ. दीपक सावंत यांनी संग्राह्य असा, वाचावासा असा दिवाळी अंक काढला आहे, ' महाराष्ट्र आरोग्यदीप ' हे त्या दिवाळी अंकाचे नाव, अख्खा अंक, लठ्ठपणा का वाढतो लठ्ठपणाचे तोटे आणि त्यावर उपाय या विषयाला वाहिलेला आहे. राज्यातल्या डॉ. रेखा दिवेकरांसारख्या नामवंत डॉकटरांच्या अभ्यासपूर्ण वाचनीय लेखांनी परिपूर्ण असा हा जपून ठेवावा हा अंक, आरोग्य मंत्र्याने केलेले हे एक चांगले काम, असे त्यावर नक्की म्हणता येईल. डॉ. रमाकांत पंड्या यांच्यासारख्या मोस्ट बिझी डॉक्टरांनी तज्ज्ञांनी लिखाण करणे केवळ दीपक सावंत यांचे त्यांच्याशी मंत्री होण्यापूर्वी असलेले वैयक्तिक संबंध, त्यातून हे घडले, अशी माझी माहिती आहे, बघा अंक वाचायला मिळाला तर...
तूर्त एवढेच :


पत्रकार हेमंत जोशी 

Monday, 26 November 2018

Pleasure was all mine meeting you Mr. Fad!!

Pleasure was all mine meeting you Mr. Fad!!

Meet Mr. Maruti Fad, the gentleman in the centre, working with Minister Dilip Kamble nowadays. What a day today, 26/11, to get introduced to him by our very own Irshad Bagwan, to the left, who is Asst Director DGIPR --Met them at Vidhan Bhavan today. Well the story goes like this...On the fateful day of 26/11 Mr. Fad was driver to then Secretary to the CM-- Bhushan Gagrani.. Gagrani ji called Fad at around 2;30 in the night to be picked up from Mantralaya for his residence. When the phone rang in the Fad household, the wife was very adamant that Maruti ji should not go for the job tonight as terrorist had already punctured Mumbai and news had already spread like fire everywhere. 
But committed to his duty, Fad removed his car with a red beacon flashing and began driving. He reached the lane of St. Xavier's College and guess whom does he see right in front of him? None other than Ajmal Kasab. Kasab fires at the car, thinking that the car with beacon must be some VVIP. But apart from Maruti ji, there was no one in the car. At that very moment, Maruti decides to run over Kasab but Kasab had already climbed the footpath and was continuously showering the car with bullets. Unforutantly two bullets brushed passed his fingers (one finger had to be amputed) and one bullet hit Maruti's hips. Maruti knew his end was near, but using his presence of mind, Maruti had locked his car's all 4 doors and acted dead. Kasab came near the car to check his victim, but on seeing the driver dead he tried to unlock the car but failed as the car's doors were already locked. Furious and frustrated from a distance Kasab and his partner threw a hand grenade below the car, but it was the day fate had decided to keep Maruti alive; the grenade skidded below the car on the other side of the footpath and burst. In the meantime Kasab's attention  was "diverted" with the car approaching from the front side for which he had to take cover. The car approaching had Late Hemant Karkare and team whom Kasab and his partner killed mercilessly. Maruti saved himself, but even today regrets his inability to save the brave police officers. 
By the way, even today, Maruti fad has not accepted a single rupee from the government in form of compensation. Salute to this great man, and thanks Irshad bhai for getting me introduced to Maruti Fad...

Vikrant Hemant Joshi 

Saturday, 24 November 2018

बोलणे एक कला : पत्रकार हेमंत जोशी


बोलणे एक कला : पत्रकार हेमंत जोशी 
काही नेते डिफेक्टिव बोलतात तरीही इफेक्टिव्ह ठरतात जसे किरीट सोमय्या, काही नेते बोलतात त्याच्या नेमके उलटे करतात जसे शरद पवार, काही माणसे क्षणार्धात जगातल्या कुठल्याही व्यक्तीला आपलेसे करू शकतात जसे पत्रकार हेमंत जोशी ( आत्मस्तुती करणारा तो एक मूर्ख जाणावा ) काही पत्रकार केवळ हसविणे हाच आमचा धंदा मानून क्षणात एखाद्याला खिशात घालतात जसे उदय तानपाठक काही माणसे लोकमान्य टिळक वि. दा. सावरकर देशभक्ती इत्यादी महान विषयांच्या खाली उतरतच नाहीत जसे पत्रकार यदु जोशी काही नेत्यांचे बोलणे आकर्षकही असते आणि आश्वासकही जसे देवेंद्र फडणवीस काही नेते त्यांना गुरुस्थानी असलेल्या नेत्यांची बोलतांना वागतांना हुबेहूब नक्कल करतात जसे राज ठाकरे आणि धनंजय मुंडे किंवा पंकजा मुंडे, होय, पंकजा मुंडे भाषण करतांना ऐका, असे वारंवार जाणवते कि स्त्रीच्या वेशातले जणू गोपीनाथ मुंडे बोलताहेत. काही नेत्यांनी बोलायला सुरुवात करायचा अवकाश ते ज्ञानी हुशार अभ्यासू आहेत लगेच जाणवते जसे पृथ्वीराज चव्हाण, अनंत गाडगीळ किंवा काही नेत्यांची भाषा काहीशी शिवराळ काहीशी अश्लील असल्याचेही लगेच जाणवते जसे दिलीप सोपल किंवा ब्राम्हण अतुल भातखळकर....

विशेषतः भ्रमणध्वनीवर थोडक्यात नेमके बोलणे, नेमके सांगणे केव्हाही चांगले. जे प्रत्यक्ष भेटीत किंवा भ्रमणध्वनीवर देखील बोलण्याचा अतिरेक करतात त्यांना सुरुवातीला जोडलेले बहुसंख्य मित्र पुढे त्यांच्या बडबडीतून टाळायला लागतात, अशांची लोकप्रियता झपाट्याने कमी होते. जगप्रसिद्ध विचारवंत पास्कल यांनी एके ठिकाणी असे म्हटले आहे कि जर आम्ही मानवांनी अकारण बडबड वायफळ बोलणे थांबवले टाळले तर जगातले ९० टक्के प्रॉब्लेम्स आपोआप कमी होतील. आपल्यातले बहुतेक अनेक दिवसभरात अनावश्यक बोलत असतात. विशेष म्हणजे मानसशास्त्र असे सांगते कि वेड्यांना बोलायला खूप आवडते. किंबहुना अति बडबड केल्याने अति बोलण्यानेच ते वेडे झालेले असतात. माझे सांगणे खोटे वाटत असेल तर एकनाथ शिंदे यांची ओळख काढून मुद्दाम ठाण्यातल्या वेड्यांच्या इस्पितळात जाऊन या, तुमच्या ते लक्षात येईल कि ठार वेडी माणसे खूप बोलतात किंवा आधी ते खूप बोलायचे म्हुणुन वेडे झाले. अर्थात सारेच वेडे वेड्यांच्या इस्पितळात असतात असेही नाही कारण वेड्यांच्या इस्पितळात भरती न झालेल्या वेड्यांना उगाचच वाटत असते कि ते वेडे नाहीत. मनातले सांगतो, ज्यांना वाटते आपले घर उध्वस्त होऊ नये अशा अति बोलणाऱ्यांनी मानसोपचार तज्ज्ञांचा सल्ला घेऊन योग्य उपचार करवून घेणे गरजेचे असते, त्यात लाज वाटून घेऊ नये....

काही माणसे वायफळ प्रश्न विचारून समोरच्याला हैराण करून सोडतात. जसे मधुचंद्र साजरा करायला आलेल्या अनेकांना विचारणारे असतात, हनिमून साजरा करायला आलात वाटते, आता तुम्हीच सांगा, नवपरिणीत जोडपे मधुचंद्र साजरा कारण्यासंही येतील कि ब्रम्हचाराचे फायदे या विषयावर अभ्यास करायला येतील, स्मशानात येऊन विचारणारेही असतात कि कोणी गेले वाटते, अशावेळी विचारणाऱ्या व्यक्तीला काय उत्तर द्यावे कि नाही कुणी गेलेले, घरी वेळ जात नव्हता म्हणून येथे आम्ही बिड्या फुंकायला आलोत, थोडक्यात काहीही करून सतत तोंडाची वाफ गमावणारे, अशांची गणना केवळ वेड्या माणसात करून मोकळे व्हावे....
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी 

Thursday, 22 November 2018

OFF THE RECORD review on some of todays headlines....

OFF THE RECORD review on some of todays headlines....

1. Minister goofs up big time. 
Yesterday an event turned out to be a laughing stock for some but a painful one for this senior IAS officer. Yesterday my father happened to meet Minister Chandrakant Patil in the corridors of Vidhan Bhavan. Minister held my father's hand, pulled dad close to him (eek don't gather any other meanings pleaseeee) and whispered in his ear, "Today morning, wife of this XYZee senior IAS officer has passed away." Frantically my father called me to confirm the news. In such a situation I couldn't even call the officer who is an extremely close friend of mine. Best way to confirm this news was to call his fellow IAS officer, who I know shares an excellent rapport with him both at professional and at personal level. We find out the news was false. I sent my father again to the Minister to apprehend him of the mistake he had made and the trouble and horrid experience the IAS went through. The Minister's Private Secretary who was nearby immediately told us that it was a journalist's wife from Sangli just having the same name, who had passed away. The Minister profusely apologised for his mistake on learning so....
Now publicly, my apologies to the IAS officer for putting him under this ! Such MInister's we have, I tell, you who run our Government. Hope the Minister does not goof up some figures in tenders of PWD contracts....Bureaucrats at PWD & staff's of Chandrakant dada, henceforth please cross check twice what Minister says huh...I'll say, take everything in writing....

2. Shivsena in Ayodhya 
So, finally Uddhav Thackrey is roaring in true Shiv_Sainik style. The Ayodhya agenda seems to be a hit. But naysayers are gossiping something else. They say, all this is done to just make the party's presence and strength felt at Delhi and overseas market. Often Amit Shah is seen playing with emotions of Uddhav whenever it  is time for ShivSena to take part in any activity concerning Centre-- be it an by-election of a MP or support when BJP requires it. What I personally see from this, is it is a great marketing activity from Uddhav Thackrey to go to Ayodhya and support the Ram Mandir agenda. It might not be his only agenda, but a thought must have surely gone though the think tank of SS....
You all must be aware that Christian's and Muslims all across the globe support their ideologies by strengthening the party or people carrying the same agenda, wherever you might be in the world.  There are agencies and private institutions who support such causes financially big time in form of donations. With this Ayodhya visit and Hindutva agenda, I see ShivSena receiving "GLOBAL FUNDS" to further strengthen their base financially.... I mean nothing is wrong if they do so, but Uddhav ji, here in Maharashtra your partner in your Government  is fighting drought, reservation and  many more serious issues every single day...To begin with,  Late Shri Balasaheb's memorial is still pending.  But anyways, "जो दिखता है, वो बिकता है". With elections coming, raising funds is not all a bad idea, whilst supporting the saffron Hindutva tag. 

3. Tukaram Mundhe gets posted in Mantralaya 
A side posting finally to silence the firebrand Tukaram Mundhe. 

4. MP Gopal Shetty 
So if SRA, MHADA were not enough for this MP Shetty to participate, fight and support the wrong doers of our city, Shetty has now moved his attention to the MLA's of his own party. The team Shetty is supported by the likes of Bhai Girkar and other two MLA's. But inside information is that the whole team is not liked by CM Fadnavis. Shetty on purpose has adopted some dirty tactics to fight against the MLA's who are not supporting his endeavours. Very soon, shall update with details....

5. MLA Yogesh Sagar's this side was unknown. 
Not many know that apart from being the firebrand in Vidhan Sabha who even from the back bench can silence his opposition when he stands to talk or if I could say against whom even Ajit Pawar takes a down stand in an argument in the house, we know this MLA is the saccha karyakarta of BJP. When most of the journalists of leading papers forget to take his name in the papers for information he provides for his social work, I thought I should share this emotional side of Sagar for you readers. Apparently, being a Gujrati, Sagar is a die hard fan of Garba and Dandiya. But if you know after the 10 days of celebrations when people throw away the Garba's at the Mandir's, Sagar himself collects them in big numbers and does this unique thing.He uses Tulsi plantation in these thrown away Garba's and also converts some of them into sparrows nest and hangs them at various gardens and in private society's trees. Isn't that nice? See, someone is at least doing something for the birds right? Not all who are friends with MP Gopal Shetty and Bhai Girkar are bad...

Vikrant Joshi


Tuesday, 20 November 2018

प्रकाश विश्वास आणि चंद्र २ : पत्रकार हेमंत जोशी

प्रकाश विश्वास आणि चंद्र २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
विश्वास पाठक हे नागपूरचे आहेत ते राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे कट्टर स्वयंसेवक आहेत भारतीय जनता पक्षाचे नेते आहेत एकनिष्ठ कार्यकर्ते आहेत ते भाजपाचे प्रवक्ते आहेत ते महाजनको चे संचालक आहेत ते एकाचवेळी अनेकांचे उजवे आणि डावे हात आहेत म्हणजे देवेंद्र फडणवीस यांना वाटते मी सांगितले पळत ये भेटायला तर विश्वास पाठक धावत येतील चंद्रशेखर बावनकुळेंना वाटते कि माझा हात दाबून पकडून उभे राहा तर पाठक त्यांना घट्ट मिठीचे आलिंगन देऊन स्तब्ध पुतळ्यासारखे म्हणजे चेहऱ्यावर कुठलेही भाव न उमटू न देता एका पायावर उभे राहतील किंवा सुधीर मुनगंटीवार यांनी जर पाठक एखादी कविता म्हणून दाखवा, सांगितले तर क्षणाचाही विलंब न लावता विश्वास पाठक त्यांना राग दरबारी आळवून आळवून गाऊन दाखवतील हे असे त्यांच्याविषयी ज्याला त्याला वाटते कारण कोणाचा कसा विश्वास संपादन करायचा हे त्यांना तंतोतंत कळलेले आहे. नेमके कोठे आक्रमक व्हायचे आणि कोठे तोंडावर बोट ठेवून मूग गिळून बसायचे हेही पाठकांना नेमके माहित असल्याने त्यांचा कधीही मधू चव्हाण झालेला नाही, होणारही नाही...

विश्वास पाठक अगदी बारीक मिशा राखून आहेत. बारीक मिशा किंवा चार्ली चॅप्लिन सारख्या मिशा ठेवणारे चतुर असतात. तलवारीसारख्या मिशा म्हणजे राणा प्रतापांसारख्या मिशा राखणारे आक्रमक पराक्रमी लढवय्ये असतात. ज्यांना मिशा ठेवायला आवडत नाहीत ते मायाळू असतात आणि आपल्याला सर्वांनी तरुण म्हणावे त्यांना वाटत राहते. ज्यांच्या मिशा झुबकेदार असतात त्यांना आपण रुबाबदादार आहोत, कायम वाटत राहते आणि ज्या बायकांना दाढी किंवा मिशा असतात त्यांच्या नवऱ्याचे काही खरे नसते कारण पलंगावर, दाढी मिशा असणाऱ्या बायकांचे नवरे बायकांसारखे निपचित पडून राहतात जे काय आक्रमक व्हायचे असते ते त्या बायकांचे काम असते, पुरुषांची अवस्था वाघाने जबड्यात पकडलेल्या हरणासारखी असते....

अत्यंत महत्वाचे सांगतो जर भाजपाला मुंबईत अमुक एखादी जागाविधानसभेला निवडून येतांना अडचणीची वाटत असेल प्रदेशाध्यक्षांनी आजच विश्वास पाठक यांना बोलावून सांगावे कि तुम्हाला अमुक विधान सभा मतदार संघ लढवायचा आहे, मी तुम्हाला लिहून देतो नागपूरवरून मुंबईत स्थिरावलेले विश्वास पाठक जर निवडून आले नाहीत तर मला हेमंत जोशी म्हणू नका वाटल्यास हलकट म्हणा, वात्रट म्हणा, हेकट म्हणा, उर्मट म्हणा, आमदार अतुल म्हणा किंवा गावठी प्रतुल म्हणा...

विश्वास पाठक कसे आहेत हे सिद्ध करायचे झाल्यास त्यावर राज्याच्या वीज खात्याचे उदाहरण द्यावे लागेल. या खात्याच्या मंत्र्याने म्हणजे चंद्रशेखर बावनकुळे यांनी गेल्याचार वर्षात त्यांच्या खात्याची जी चौफेर प्रगती साधली त्याची दवंडी सध्या विश्वासजी राज्यातल्या प्रत्येक जिल्ह्यात फिरून तेही वाकबगार पत्रकारांसमोर पिटताहेत. अर्थात बावनकुळे यांनी बहुसंख्य निर्णय घेऊन ते पूर्णत्वाकडे वेळेत नेलेत म्हणून विश्वासजी ज्याला त्याला मोठ्या विश्वासाने, कोणत्याही थापा न मारता सांगत सुटले आहेत, बावनकुळे, वीज खाते आणि युतीचे कौतुक करताहेत.अमुक एखाद्या नेत्याला तमुक एका जिल्ह्यात जाऊन ये, असे जरी सांगितलेतरी तो नाक मुरडतो पण पाठक यांनी हातचे काहीही न राखता पायाला भिंगरी लागल्यागत अख्खे राज्य पिंजून काढले, पिंजून काढताहेत आणि नेमके वीज खात्याचे काम समजावून सांगितले, सांगताहेत त्यावर त्यांचे नक्की कौतुक करावे....

बारीक मिशा राखणारा चतुर माणूस एकाच दगडात किती पक्षी मारू शकतो त्यावर विश्वास पाठक हे उत्तम उदाहरण कारण त्यांनी उत्तम प्रवक्ते उत्तुंग नेते म्हणून अख्ख्या राज्यासमोर स्वतःला प्रोड्युस तर केलेच पण वीजखात्यालाआणि या खात्याच्या मंत्र्याला त्यांनी मोठ्या उंचीवर नेत असतांना मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीसांना आणि वित्त मंत्री सुधीर मुनगंटीवारांना देखील खुबीने उंचीवर नेऊन सोडले कारण मुख्यमंत्र्यांनी आणि वित्त खात्याच्या मंत्र्यांनी जर बावनकुळे यांच्याकडे संशयाने बघितले असते किंवा सहकार्य केले नसते तर घेतलेले निर्णय बावनकुळे कधीही पूर्ण करू शकले नसते. त्याशिवाय भारतीय जनता पक्ष वेगळा कसा हेही पाठकांनी राज्यातल्या पत्रकारांसमोर मोठ्या खुबीने मांडले त्याची योग्य दाखल भाजपा नेत्यांनी नक्की घ्यावी...
क्रमश 
पत्रकार हेमंत जोशी 

Friday, 16 November 2018

प्रकाश विश्वास आणि चंद्र : पत्रकार हेमंत जोशी


प्रकाश विश्वास आणि चंद्र : पत्रकार हेमंत जोशी 
जसे मुख्यमंत्रयांचे खास सुमित आहेत, उद्धवजींचे खास मिलिंद नार्वेकर आहेत आमदार भारती लव्हेकरांचे खास योगीराज आहेत राज्यमंत्री विद्या ठाकुरांचे खास त्यांचे पती आहेत आशिष शेलारांचे खास कवी प्रशांत डिंगणकर आहेत स्वर्ग च्या मालकांचे खास पत्रकार अनिल थत्ते आहेत ( ओ स्वामी ओ प्रभू...) गिरीश महाजनांचे खास रामेश्वर आहेत किंवा निशिकांत देशपांडे आहेत तसे केंद्रीय मंत्री नितीन गडकरी यांची काही खास माणसे आहेत ती फार पूर्वीपासून त्यांच्यासंगे त्यांच्या सोबतीला आहेत त्यात सुधीर दिवे असतील, मनोज वाडेकर असतील, जयंत म्हैसकर असतील सुधीर देऊळगावकर असतील अविनाश घुसे असतील, इत्यादी इत्यादी अनेक पण रायगड जिल्ह्यातल्या उरणचे माजी नगराध्यक्ष आणि भावी आमदार महेश बालदी त्याहीपलीकडे म्हणजे ९० च्या दशकापासून तर आजपर्यंत किंवा आयुष्याच्या अखेरपर्यंत गडकरी यांचे म्हणाल तर उजवे हात होते आजही विश्वासू साथीदार आहेत आणि उद्याही असतील...

नितीन गडकरी तसे सांगणार नाहीत पण त्यांनी जर रामदास स्वामी यांनी जशी आपल्या शिष्यांची सत्वपरीक्षा घेतली होती तशी जर उद्या नितीन गडकरी यांनी महेश बालदी, सुधीर दिवे आणि मंत्री चंद्रशेखर बावनकुळे या आपल्या पट्ट शिष्यांची सत्व परीक्षा घ्यायची ठरविले आणि या वाटीतले पोट्याशियम सायनाईड तुम्हाला चाखायचे आहे, सांगितले तर मला खात्री आहे, बालदी, दिवे आणि मंत्री बावनकुळे क्षणाचाही विलंब न लावता ते जहाल विष चाखून मोकळे होतील, गडकरींनी सभोवताली टीम विश्वासू आणि मेहनती तयार केलेली आहे. येणारी विधानसभा गडकरींचे उजवे हात महेश बालदी उरण मधून लढवतील आणि विवेक पाटलांना म्हणजे विद्यमान आमदाराला अगदी सहज पराभूत करून महेश निवडून येतील, आमदार होतील आणि भाजपा सत्तेत आली तर नामदारही होतील...

या लेखाचा मथळा एखाद्या सिनेमाच्या नावासारखा आहे, प्रकाश विश्वास आणि चंद्र, मथळा विस्ताराने सांगायचा झाल्यास प्रकाश म्हणजे प्रकाश गड मुंबई, वीज खात्याचे मुख्यालय, विश्वास म्हणजे बावनकुळे यांचे सध्याचे हनुमान म्हणाल तर त्यांची काळजी घेणारी सुस्वरूप नर्स आणि चंद्र म्हणजे श्री चंद्रशेखर बावनकुळे. मध्यंतरी गडकरींचे गळ्यातले ताईत किंवा नाकातलया नथीसारखे महेश बालदी यांच्याशी भेट झाली नंतर काही वेळ गप्पा आम्ही मारल्या. महेश बालदी माझ्याशी साधारणतः १५ मिनिटे गप्पा मारत होते आश्चर्य म्हणजे त्यातले तब्बल १० मिनिटे ते फक्त आणि फक्त चंद्रशेखर बावनकुळे यांचे कौतुक करीत होते....

महेश बालदी आपल्या इरसाल भाषेत म्हणाले, रायगड जिल्ह्याला दोन मुख्यमंत्री मिळाले विशेष म्हणजे सुनील तटकरे रोह्याचे आमच्या रायगड जिल्ह्याचे ते आघाडी सरकारात केवळ प्रभावी मंत्री नव्हते तर ते चक्क वीज खात्याचे मंत्री होते पण चांगली कामे करण्याची मानसिकता असावी लागते जी मला ठायी ठायी त्या विज मंत्र्याच्या म्हणजे चंद्रशेखर बावनकुळे यांच्यात दिसली जे या तिघांनी अजिबात केले नाही ते बावनकुळेंनी केले त्यांनी जगप्रसिद्ध आणि महाराष्ट्राची शान ठरलेल्या घारापुरीच्या लेण्यांना वीज दिली, जे अंतुले यांनी अनेकदा मागणी करून घारपुरीच्या लेण्यांना वीज दिली नाही, ज्या मनोहर जोशी यांच्याकडे सतत पाठपुरावा करून त्यांनीही घारपुरीवासियांचे स्वप्न पूर्ण केले नाही ज्या सुनील तटकरे यांनी रायगडवासीयांनी विनंती करूनही सहज शक्य असतांना वीज दिली नाही त्या घारपुरीशी दूर दूर पर्यंत संबंध नसतांना केवळ एकदा आम्ही त्यांना आठवण करून दिली आणि या कामवेड्या बावनकुळे यांनी आमच्या घारपुरी या जगप्रसिद्ध आणि सुप्रसिद्ध टुरिस्ट सेंटरला जातीने लक्ष घालून स्वतः सतत पाठपुरावा करून वीज पुरवठा सुरु केला, विरोधकांच्या डोक्यात निदान त्यातून तरी लख्ख प्रकाश पडला असेल, मान लाजेने खाली गेली असेल...हेमंतराव, विविध मंत्र्यांनी भरविलेले अनेक जनता दरबार मी बघितले पण बावनकुळे यांचा आमच्या पनवेल मधला जनता दरबार, फक्त मी वेडा व्हायचा तेवढा बाकी होतो, तेथल्या तेथे निर्णय आणि अधिकाऱ्यांवर जरब काय असते हे मी तेथे माझ्या उघड्या डोळ्यांनी बघितले आहे. मला वीज खात्याचे एक बडे अधिकारी म्हणाले चांदा ते बांदा, साहेबांच्या जनता दरबाराला हा असाच उत्स्फूर्त प्रतिसाद असतो...नितीन गडकरी यांचे खास, भाजपाचे हुकमी नेते, उत्तम व्यावसायिक, उद्याचे उरणचे आमदार आणि आजचे सन्मानीय नागरिक श्रीमान महेश बालदी यांनी हे असे वीज मंत्री चंद्रशेखर बावनकुळे यांच्याविषयी काढलेले हे उदगार, डोळ्यात आनंदाश्रू काढतात, असे मंत्री व्हावेत, असावेत....
क्रमश:


 पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 14 November 2018

तापलेले ठाणे ३ : पत्रकार हेमंत जोशी


तापलेले ठाणे ३ : पत्रकार हेमंत जोशी 
शिवसेनेत विशेषतः ठाणे जिल्हा प्रमुख असणे म्हणजे अप्रत्यक्ष आमदार होणे, हे पद नरेश म्हस्के यांनी खेचून आणले आहे, त्यातही काहींची आडकाठी होती, एकनाथ शिंदे यांचा आतून विरोध होता पण नरेश म्हस्के यांनी प्रेस्टिज इश्यू करून जिल्हा प्रमुख पद मिळविले त्यावर ते राजकीय ताकद पणाला लावून विराजमान झाले. विशेष म्हणजे यावेळी गणपती, नवरात्री आणि गोविंदा या ठाण्यातल्या गाजवून सोडणार्या उत्सवात सर्वत्र फक्त आणि फक्त नरेश म्हस्के यांचे पोस्टर्स वर मोठमोठाली छायाचित्रे झळकल्याने हा एकनाथ शिंदे यांना शह कि येणाऱ्या विधान सभा निवडणुकीची तयारी त्यावर मोठी चर्चा अख्य्या ठाणे राजकीय वर्तुळात रंगते आहे, ठाणेकर मोठ्या चवीने हा विषय चघळताहेत...

एकनाथ शिंदे राज्याचे सार्वजनिक बांधकाम खात्याचे मंत्री आहेत आणि नरेश म्हस्के ठाणे जिल्हा प्रमुख, दोघेही एकमेकांचे जिवलग मित्र आहेत पण एकनाथ हे राजकारणातले अमिताभ असतील तर नरेश हे अभिषेकच्या तोडीचे आहेत, क्रिकेटच्या भाषेत बोलायचे सांगायचे असेल तर एकनाथ हे ठाण्यातले सचिन तेंडुलकर आहेत तर नरेश म्हस्के यांना फार तर आजचा कृणाल पांडे म्हणता येईल. शेफ च्या भाषेत त्यांचे वर्णन करायचे असेल एकनाथ शिंदे हे संजीव कपूर आहेत त्यांच्यासमोर नरेश म्हस्के फारतर मारवाड्याच्या लग्नात बुंदीचे लाडू वळणारे किंवा डाल बाटीचा स्वयंपाक करणारे आचारी ठरावेत. दोघेही कट्टर शिवसैनिक आहेत, जिल्ह्यातली आणि ठाण्यातली शिवसेना वाढविण्यात या दोघांनीही मोलाची कामगिरी बजावली आहे. ज्या अनिल थत्ते यांनी धर्मवीर हा सन्मान आनंद दिघे यांना मिळवून दिला त्या दिघेंच्या पश्चात काही काळ काहीशी सैरभैर झालेली शिवसेना नंतरच्या काळात जोपासली ती या दोघांनीच म्हणजे शिंदे, म्हस्के या जोडगळीने....

आजही ठाण्यात नरेश म्हस्के किंवा अनंत तरे यांच्यासारखे सेनेतले मातब्बर नेते कोणती किमया घडवून आणू शकतात त्यावर रवींद्र फाटक यांचे उदाहरण पुरेसे ठरते. २०१४ च्या विधान सभा निवडणुकीत ठाण्यातून अनंत तरे आणि नरेश म्हस्के या दोघांनाही उमेदवारी हवी होती त्यांना डावलून तेथे त्यावेळेचे विद्यमान नगरसेवक रवींद्र फाटक यांना देण्यात आली, येथे त्या दोघांचीही म्हणे चांगलीच सटकली, त्यातून थेट सेनेच्या बालेकिल्ल्यात रवींद्र फाटक यांच्यासारखा बोलबाला असलेल्या दिलदार स्वभावाचा उमेदवार पराभूत झाला आणि फाटकांसमोर अगदीच कच्चे लिंबू वाटणारे भाजपाचे संजय केळकर पहिल्यांदाच मागच्या दराने नव्हे तर लोकांमधून निवडून आले, फाटक यांना पराभूत करून निवडून आले, हा झटका हा फटका तसा थेट एकनाथ शिंदे यांच्या डोळ्यात अंजन घालणारा होता, तेथूनच खऱ्या अर्थाने ठाणे जिल्ह्यातल्या भाजपाने थेट ठाणे शहरात आणि जिल्ह्यातही बाळसे धरले, राष्ट्रवादीला शेकडो कोस दूर लांब ठेवून त्यांची जागा नंतरच्या काळात भाजपाने घेतली आज ठाणे जिल्ह्यात शिवसेनेनंतर दुसर्या क्रमांकावर अगदी शंभर टक्के, भाजपा ला स्थान आहे आणि ज्या भाजपाला शिवसेना कायम बांगला देशाची कमकुवत अशक्त क्रिकेट टीम समजते आहे, हेच भाजपावाले सेनेला धोबीपछाड मारून केव्हा जगज्जेता टीमच्या आवेशात पुढे येतील सांगता येत नाही कारण ठाणे जिल्ह्यातले अनेक मातब्बर निरंजन डावखरे यांच्यानंतर भाजपामध्ये प्रवेश घेण्यास इच्छुक व उत्सुक आहेत. भाजपाच्या बाबतीत जर पुढली पाच वर्षे जमेची असतील हे जर या चाणाक्ष मातब्बरांच्या ध्यानात आले तर सेनेत मोठ्या प्रमाणावर गळती होईल, हे नक्की आहे. तरीही सामान्य ठाणेकरांच्या कायम सुखदुःख्खात धावून जाणारी त्यांना अडीअडचणीत सहकार्य करणारी शिवसेना आणि त्यांचे नेते पदाधिकारी व ठाणे जिल्ह्यातलीभाजपा नेत्यांची मानसिकता यात मोठी तफावत असल्याने वाघ हे मरेपर्यंत वाघ म्हणूनच जगतात त्यांचे अल्पायुषी कमळ होत नसते हे देखील तेवढेच खरे आहे, ठाणे जिल्ह्यातील शिवसेना मोडीत काढणे आज तरी थेट ब्रम्हदेवाला देखील शक्य नाही...
तूर्त एवढेच :


 पत्रकार हेमंत जोशी 

तापलेले ठाणे २ : पत्रकार हेमंत जोशी

तापलेले ठाणे २ : पत्रकार हेमंत जोशी 

ठाणे जिल्ह्यात राष्ट्रवादीचे पाकिस्तानच्या क्रिकेट टीम सारखे झाले आहे म्हणजे पूर्वी ते या जिल्ह्यात टॉपला होते पण आज फारसे समाधानकारक चित्र नाही राष्ट्रवादीची जी दयनीय शोचनीय अवस्था मुंबईत आहे तेच चित्र त्यांच्याबाबतीत अख्ख्या ठाणे जिल्ह्यात आहे. काँग्रेस ची मते परंपरागत असतात त्यांना अमुक एखाद्या जिल्ह्यात उमदे नेतृत्व लाभलेले नसले तरी फारसा फरक पडत नाही. म्हातार्या झालेल्या गब्बरसिंग सारखी काँग्रेस ची अवस्था असते म्हणजे दे रे हरी खाटल्यावरी त्यांचे मतदारांना सांगणे असते आणि ठरलेले मतदार यांच्याव्यतिरिक्त इतरांना मतदान करून मोकळे होत नाहीत...

२०१४-१५ पर्यंत ठाणे जिल्ह्यात राष्ट्रवादीला मिळालेले नेते आणि मिळालेले यश अचंबित करणारे होते म्हणजे एखाद्या रिक्षावाल्याशी सरपंचाच्या मुलीने लग्न करून मोकळे व्हावे तसे या जिल्ह्यात राष्ट्रवादीला अचानक यश प्राप्त झालेले होते, पुढे ते टिकले नाही आणि यापुढे या जिल्ह्यात पुन्हा एकदा शरद पवार यांचे नेतृत्व मानणारे फार पुढे जातील असे वातावरण नाही अपवाद जितेंद्र आव्हाड किंवा गणेश नाईक आणि नाईक कुटुंबातले सदस्य. अर्थात नाईक आणि कुटुंबीय फार मनापासून पवारांसंगे आहेत असे अजिबात नाही, एक नक्की कुठलीतरी दुखरी नस पवारांच्या हाती असल्याने बायकोला घाबरणार्या पण दुसर्या स्त्रीच्या प्रेमात पडलेल्या पुरुषासारखे गणेश, संजीव आणि संदीप नाईक यांचे झाले आहे, त्यांना दुसरीकडे निश्चित निघून जायचे आहे पण पवारांना वचकून असल्याने त्यांची हिम्मत खचली आहे....

संघ भाजपाचे ख्रिश्चन मिश्नर्यांसारखे असते आणि राष्ट्रवादीचे मुस्लिम मुल्लांसारखे आहे. संघ भाजपा केव्हा कुठे झेप घेईल कळत नाही, सांगता येत नाही, त्यांच्याबाबतीत नेमका अंदाज बांधता येत नाही. पवारांना उगाचच वाटते कि मराठा समाज केवळ त्यांच्यासंगे मोठ्या प्रमाणात आहे, असे अजिबात नाही, पवारांना किंवा परंपरागत काँग्रेस ला सोडून मोठ्या संख्यने मराठा नेते आणि कार्यकर्ते भाजपासंगे गेले आहेत त्याखालोखाल शिवसेनेत आहेत. थोडक्यात ख्रिश्चन मिश्नर्यांमार्फत होणारे धर्मांतर जसे लक्षात येत नाही, संघ भाजपाचे नेमके चाललेले कार्य भल्याभल्यांच्या ध्यानात येत नाही. याउलट राष्ट्रवादी नेत्यांचे, अपवाद शरद पवार, सध्या काय चाललेले आहे हे आकांडतांडव करणाऱ्या मुल्लांसारखे असल्याने इतरांना पटकन कळते आणि विरोधक सावध होतात. सावधान होऊन अधिक जोमाने कामाला लागतात. ठाणे जिल्ह्यात शिवसेनेखालोखाल आज भाजपा नंबर दोनला पुढे आलेली आहे उद्या याच भाजपाने डिमाण्डेड नेते देवेंद्र फडणवीस यांच्या मार्गदर्शनाखाली सेनेच्याही पुढे मुसंडी मारली तरीही फारसे आश्चर्य वाटणार नाही. हे कदाचित तुम्हाला सांगून खरे वाटणार नाही कारण संघ भाजपामधले सारेच विश्वास पाठक पद्धतीने काम करून मोकळे होतात. आता हे विश्वास पाठक कोण आणि सध्या ते काय करताहेत, लवकरच त्यावर मोठा गौप्य्स्फोट मी करणार आहे....
क्रमश:

 पत्रकार हेमंत जोशी 

Tuesday, 13 November 2018

तापलेले ठाणे : पत्रकार हेमंत जोशी


तापलेले ठाणे : पत्रकार हेमंत जोशी 
ठाणे जिल्ह्यातल्या राजकीय वर्तुळात आता म्हणजे अलिकडल्या चार वर्षात भाजपाने मोठी मुसंडी मारून राष्ट्रवादीने मिळविलेले स्थान पटकावले आहे, बळकावले आहे, जेथे चार वर्षांपूर्वी म्हणजे क्रमांक दोन वर राष्ट्रवादी होती आता तेथे भाजपा आहे, ठाणे जिल्ह्यात अर्थात आजही पहिल्या क्रमांकावर शिवसेना आहे आणि राष्ट्रवादीची मोठी पीछेहाट झाल्याने सेनेनंतरचे स्थान भाजपाने मिळविले आहे. अलीकडे मुंबई भाजपाध्यक्ष आमदार आशिष शेलार आणि मनसेतून बाहेर पडलेले माजी आमदार शिशिर शिंदे यादोघांत गाठीभेटी होताहेत याचा अर्थ शिशिर शिंदे थेट भाजपामध्ये प्रवेश घेऊन मोकळे होणार आहेत हा एकमेव अर्थ त्यातून निघत नाही जसे जितेंद्र आव्हाड यांच्या मातोश्रीवरील भेटीगाठीने अर्थ काढल्या जातोय कि आव्हाड सेनेच्या मार्गावर आहेत...

मुंब्रा विधान सभा मतदार संघाचे एक प्रभावी आणि लोकप्रिय आमदार म्हणून काम करणारे जनाब जितेंद्र आव्हाड यांना तसेही शिवसेनेत प्रवेश करून मोठ्या कष्टातून बांधलेला मुंब्रा, बहुसंख्य मुस्लिम मतदार असलेला मतदार संघ सहजासहजी यापुढे इतरांच्या हाती जाऊ द्यायचा नाही, विशेष म्हणजे मुंब्रा मतदार संघ एवढा संवेदनशील आहे कि जितेंद्र आव्हाड हे चार दोन वेळा अलीकडे जे मातोश्रीवर जाऊन थडकले, हा मेसेज जर निगेटिव्ह पद्धतीने त्यांच्या मतदारांमध्ये पसरला तरीही आव्हाड यांच्या मतदारांची टक्केवारी मोठ्या प्रमाणात कमी होऊ शकते आणि आव्हाड हे तर मुंब्रा या मतदार संघात एवढे एकरूप झालेले आहेत कि उद्या जर त्यांनी स्वतःची सुंता करून घेतली तर आमच्यासारख्या त्यांच्या मित्रांना किंवा दादा सामंत यांच्या लाडक्या कन्येला त्यावर फारसे आश्चर्य वाटणार नाही, ये तो होनाही था, म्हणून मोकळे होऊ...

युती झाली आणि झाली नाही तरीही फारसा फरक पडू न देता २०१९ मध्ये होणाऱ्या विधान सभा निवडणुकीत ठाणे शिवसेना जिल्हा प्रमुख नरेश म्हस्के ठाण्यातून शिवसेनेतर्फे निवडणूक लढवतील, आमदार होतील आणि युती सत्तेत आली तर मंत्रीही होतील, बहोत मजा मार लिया है तुमने मिस्टर एकनाथ शिंदे, यापुढे मीच आमदार असेल आणि मीच नामदार असेल हे त्यांनी सर्वांना सांगून ठेवले आहे. पुरे झाले आता कपडे सांभाळणे किंवा मैदानावर जाऊन खेळणाऱ्या खेळाडूला एखाद्या राखीव खेळाडूसारखे पाणी नेऊन देणे, सरबताचे पेले पोहोचविणे, म्हस्के यांना यापुढे एकनाथ शिंदे यांच्यासमोर राखीव खेळाडू म्हणून भूमिका घ्यायची नाही म्हणजे पदे तुम्ही पटकवायची करोडो रुपये तुम्हीच मिळवायचे आणि आम्ही दरवेळी केसेस अंगावर घेऊन लढत राहायचे, नरेश म्हस्के यांना या हमालीचा आता मनातून मनापासून उबग आला आहे, त्यांना आधी आमदार तदनंतर धाडसी नामदार या नात्याने थेट रवींद्र चव्हाण यांच्यासारख्या दादा मंडळींना अख्ख्या ठाणे जिल्ह्यातल्या मातब्बर विरोधी पक्षातल्या नेत्यांना कधी शक्तीने तर कधी युक्तीने आव्हान देऊन त्यानंतर हळूच एकदिवस निवृत्त व्हायचे आहे, हि वाक्ये माझ्या नव्हे तर दस्तुरखुद्द शिवसेनेचे धाडसी प्रभावी नेते नरेंद्र म्हस्के यांच्याच तोंडून निघालेली आहेत. आणि तसेही वसंत डावखरे यांच्या निधनानंतर अत्र तत्र सर्वत्र मैत्रीचे संबंध जोपासण्यात एकनाथ शिंदे यांचे नव्हे तर नरेश म्हस्के यांचे नाव घेतल्या जाते.अत्यंत महत्वाचे म्हणजे आजही शिंदे आणि म्हस्के यांच्यात कोणतेही राजकीय वैमनस्य नाही, स्पर्धा असली तरी ती निकोप आहे म्हणजे शिंदे यांना पद मिळाले की नरेश म्हस्के अस्वस्थ होतात किंवा म्हस्के अमुक मोक्याच्या ठिकाणी बसले म्हणजे शिंदे सैरभैर होतात असे अजिबात नाही, हे दोघेही दिवंगत आनंद दिघे यांचे पट्टशिष्य होते आणि त्यांच्याच तालमीत एकाचवेळी तयार झाल्याने ते आजपर्यंत म्हणाल तर सख्ख्या भावासारखे किंवा म्हणाल तर जिवलग मित्र म्हणून एकत्र जगले आहेत, सुखदुःख्खात कायम एकमेकांसाठी प्रसंगी प्राणाची पर्वा चिंता काळजी न करता धावून आले आहेत त्यामुळे एकनाथ शिंदे हे मंत्री झाल्याने म्हस्के यांच्या फार पोटात दुखले असं अजिबात नाही पण त्यांनाही स्वतःच्या राजकीय महत्वाकांक्षा असल्याने म्हस्के यांना यापुढे आधी आमदार नंतर नक्की नामदार व्हायचे आहे...
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी 

Friday, 9 November 2018

मंत्रालय मुतारी : पत्रकार हेमंत जोशी


मंत्रालय मुतारी : पत्रकार हेमंत जोशी 
मागल्या आठवड्यात म्हणजे दिवाळीपूर्वी मी मंत्रालयात गेलो होतो. चवथ्या माळ्यावर सार्वजनिक बांधकाम खाते आहे त्यांचे दोन दोन सचिव देखील तेथेच बसतात, अन्य मंत्र्यांचे आणि इतर काही महत्वाचे विभाग देखील या चवथ्या माळ्यावरच आहेत, मुतायला झाले म्हणून तेथल्याच एका मुतारीत घुसलो, जे दृश्य अख्या मंत्रालयातील प्रत्येक सार्वजनिक मुतारीत आहेत तेच तेथेही होते म्हणजे साऱ्याच मुताऱ्यांमध्ये किंवा शौचालयांमध्ये केव्हा घसरून पडू, नेम नसतो, एवढे ते अस्वच्छ, गचाळ, मुताने आणि विष्ठेने तुडुंब भरलेले, उग्र वासाने वांत्या होतील एवढे घाण, दुर्गंधीयुक्त, बेशरमपणाचे जणू प्रतीक अशी अवस्था अख्य्या मंत्रालयातील मुताऱ्यांची संडासाची आहे, असते, दररोज असते. नेमके नको ते घडलेच म्हणजे माझ्या शेजारी मुतायला उभा असलेला एक वृद्ध कार्यभाग उरकल्यानंतर हात धुवायला गेला आणि एवढ्या जोरात घसरून पडला, मला क्षणभर वाटले हा मेला, मी त्याला उठून उभे केले, बाहेर आणले, सहज विचारले, कोठून आलात, तो म्हणाला, मी गडचिरोली वरून आमच्या राज्यमंत्री आत्राम साहेबांना भेटायला आलो, माझे त्यांच्या मार्फत चंद्रकांत पाटलांकडे काम होते पण अत्राम साहेब कधीही भेटतच नाहीत, ना त्यांची बंगल्यावर भेट होते ना कधी मंत्रालयात, तिकडे चंद्रकांत पाटलांकडेही तेच, त्यांना भेटायला बंगल्यावर गेलो तर दिवसभर त्यांच्या बंगल्याचे गेट बंद होते फक्त जी माणसे दिवाळीचे पुडके घेऊन येत होते त्यांना तेवढे आत सोडल्या जायचे, मला तर अक्षरश: तेथल्या सुरक्षा रक्षकांनी हाकलून लावले....

येथे मंत्रालयात त्यांच्या कार्यालयात एवढी गर्दी आहे कि भेट होईल शक्य वाटत नाही, आता पैसे देखील संपले आहेत, आज निघालो, माझ्या डोळ्यात पाणी आले. चंद्रकांतदादा, हे शंभर टक्के खरे आहे कि सामान्य माणसाला मंत्रालयात तुमची भेट घेणे सर्वस्वी तुमच्या स्टाफच्या हातात असते आणि बहुतेकवेळा खिसे पाहून त्यांना कार्यालयात आत घेतले जाते आणि बंगल्यावरनेमक्या कोणत्या लोकांना आत सोडल्या जाते, जरा तुमच्या बंगल्याचे कॅमेरे तपासा, तुमच्या ते सहज लक्षात येईल. असे घडता कामा नये निदान तुमच्या कडून हि अपेक्षा नाही, अत्यंत वाईट तुमच्याविषयी मेसेज राज्यात पसरतो, वाईट वाटते...

येथे अत्यंत महत्वाचा मुद्दा मंत्रालयातील संडासांचा आणि मुताऱ्यांचा आहे, जर राज्याच्या प्रमुख इमारतीमध्ये कमालीची दुर्गंधी आणि अस्वच्छता आहे, मोदींच्या स्वप्नातले स्वच्छ राज्य कसे प्रत्यक्षात उतरेल, राजाचा महाल जर घाणेरडा मग इतरत्र स्वच्छता कशी असेल. एक किस्सा सांगतो, एक दिवस हिटलर त्याच्या पार्लिमेंट मध्ये एक कोंबडा घेऊन आला आणि निर्दयी हिटलर सर्वांच्या समोर त्याचे एक एक पीस खेचून काढू लागला. कोंबडा वेदनेने विव्हळत होता, सुटण्यासाठी तडफडत होता. तरीही एक एक करून हिटलरने त्याची सारी पिसे अक्षरश: सोलून काढली, खेचून काढून टाकली. नंतर त्या कोंड्याला जमिनीवर तेथेच फेकून दिले. तदनंतर खिशातून काही दाणे काढून कोंबड्याच्या समोर टाकून हिटलर पुढे पुढे चालू लागला. तो कोंबडा दाणे खात खात हिटलरच्याच मग मागे जाऊ लागला, चालू लागला. हिटलर सारखे सारखे दाणे टाकत होता आणि कोंबडा ते खात त्याच्या मागे मागे चालत होता. शेवटी तो कोंबडा हिटलरच्या पायाजवळ येऊन उभा राहिला....हिटलरने मग स्पीकर कडे म्हणजे अध्यक्षांकडे बघितले आणि महत्वाचे वाक्य तो बोलून गेला, लोकशाही असलेल्या देशातल्या लोकांची अवस्था या कोंबड्यासारखी असते. लोकशाही असलेल्या देशातले नेते जनतेचे सर्व काही लुटून नेतात, त्यांना लुळे पंगू पार गरीब, मजबूर करून सोडतात. त्यानंतर जनतेसमोर हेच नेते थोडा थोडा तुकडा टाकत राहतात मग असे नेते या अधू जनतेला साक्षात दैवतासारखे, परमेश्वर वाटतात. 

मित्रांनो, प्रश्न कोणते शासन सत्तेत आहे त्याचा नाही, तुम्ही सारे जे सतत सर्वत्र त्या कोंबड्यासारखे जगता त्याचे मनाला वाईट वाटते, मी लढतो, मला अन्याय घरात होत असेल किंवा राज्यात, मला हेही माहित आहे कि माझे केव्हाही काहीही होऊ शकते तरीही लढतो, तुम्हीही लढणे शिकले पाहिजे, पुढल्या पिढीला देखील कोंबडा नव्हे तर वाघ बनून जगायला शिकवले पाहिजे तरच शासन ताळ्यावर राहील, अन्यथा तुमची अवस्था हि अशीच मूग गिळून बसलेल्या बलात्कार पीडित महिलेसारखी झालेली असेल...
तूर्त एवढेच :


पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 7 November 2018

संकल्प नवा ध्यास हवा : पत्रकार हेमंत जोशी


संकल्प नवा ध्यास हवा : पत्रकार हेमंत जोशी 

अमुक एखादा संकल्प सोडायला वयाची कोणतीही अट नसते. फक्त सोडलेल्या संकल्पावर ठाम राहायचे असते. नव्या वर्षात नवा संकल्प सोडूया, सोडलेल्या संकल्पावर ठाम राहूया. इगो, गर्व, लबाड वृत्ती हे तीन दोष सोडण्याचा संकल्प करून तर बघा, कारण हे तीन दोष तुम्हा आम्हा सर्वांना क्षणिक समाधान देणारे असतात पण पुढे हळूहळू हे दोष आयुष्यात नक्की अडचणी निर्माण करतात, भले भले त्यातून संपतात. जे पोटात आहे ते ओठावर आले म्हणजे मागाहून त्याचा त्रास होत नाही पण असे फार कमी व्यक्तींच्या बाबतीत घडते, अर्थात ओठावर आणणे म्हणजे घालून पाडून बोलणे असे होत नसते. हा देश लबाडांचा, फसविणाऱ्यांचा, म्हटल्या जाते, लबाडी न करता मोठे होता येते यावर निदान मराठी माणसाने तरी विश्वास ठेवायला हवा कारण त्याला सुसंस्कृत सुशिक्षित म्हटल्या जाते..

माझ्या सभोवताली मी असे कितीतरी नातेवाईक मित्र नेते पत्रकार अधिकारी बघितलेले आहेत जे त्याच्या चढत्या काळात इगो ठेवून जगले, गर्विष्ठ वृत्तीने वागले आणि सतत लांड्यालबाड्या करीत करीत मोठे झाले पण जेव्हा त्यांचा पडतीचा काळ आला किंवा मृत्यू समीप आला तेव्हा त्यांच्याजवळ कोणीही नव्हते, ते एकटे पडले तोपर्यंत स्वतः मध्ये बदल घडवून घेण्याची त्यांची वेळ देखील निघून गेली होती. असा पत्रकार मी अगदी जवळून बघितला आहे जेव्हा तो महत्वाच्या हुद्द्यावर होता त्याचे उर्मट बोलणे घालून पडून वागणे मुद्द्याचे फारसे नसायचे याउलट हा पत्रकार आता थेट गुद्यावर येतो कि काय त्याच्या उर्मट वात्रट भाषेतून बोलतांना ते जाणवायचे, अलीकडे तो मला त्याच्या निवृत्तीनंतर कुठल्याशा कार्यक्रमात भेटला, एकटाच कोपऱ्यात बसला होता कारण आता त्याच्या हाती काहीही उरलेले नव्हते त्यामुळे त्याची अवस्था शरपंजरी पडलेल्या भीष्मासारखी झालेली बघून मलाच खूप वाईट वाटले...

मला सर्वाधिक राग येतो तो लबाड वृत्तीच्या लोकांचा म्हणजे मी नाही त्यातली आणि कडी लावा आतली पद्धतीने वागणारी जी माणसे माझ्या रस्त्यात येतात, तेवढ्यापुरता मी शांत बसतो पण मोक्याच्या वेळी त्यांची लफडी काढून अमुक एक व्यक्ती कशी लबाड भ्रष्ट होती हे मी समाजासमोर नक्की आणतो. लबाड माणसांनीच या देशाचे वाटोळे करण्यात महत्वाची भूमिका पार पाडली आहे, ते पार पाडताहेत. माझा एक नातेवाईक मी फार आदर्श आहे, हे सांगून भासवून स्वतःला मिरविण्यात धन्य समजत असे किंबहुना मी कसा निर्व्यसनी हेही चित्र तो मोठ्या खुबीने रंगवीत असे ज्याचे उदाहरण मग हमखास आमच्या घरी दिल्या जात असे, मला माहित होते हा जे भासवतो तो तसा अजिबात नाही आणि नेमकी त्याची लबाडी एक दिवस सर्वांसमोर उघड झाली जेव्हा त्याचा दारू आणि बिअर पिण्याचा कोटा इतर बेवड्यांपेक्षा कितीतरी पटीने अधिक होता. त्याची अपत्ये त्याची हि लबाडी निरखित होते, पुढे असे घडले कि ती अपत्ये त्यालाच आम्हा सर्वांसमोर चिअर्स करून पेगवर पेग रिचवायला लागली...

व्यसन कि मजबुरी हे पोटच्या मुलांना नेमके कळत असते म्हणजे जळगावला असतांना माझ्या घराच्या आसपास राहणाऱ्या कोल्हाटी समाजतल्या तरुण स्त्रियांच्या घरी येणारे त्यांचे मालक थेट लहानग्या मुलांसमोर नको नको ते चाळे करून मोकळे व्हायचे पण अशा नाचकाम करून पैसे मिळविणाऱ्या स्त्रियांची मजबुरी त्यांच्या चिल्यापिलांना लक्षात येत असे म्हणून त्यांच्यातली पुढली पिढी आज मोठ्या पदांवर विराजमान झाली पण गरज नसतांना जर एखादी तरुण स्त्री नवर्याच्या पश्चात यार ठेवून मोकळी होत असेल तर हे असे वागणे देखील मुलांच्या लक्षात येते आणि अशा आईवडिलांची मुले देखील पुढे 
वाममार्गाला लागलेली हमखास दिसतात...

पुन्हा एकदा नवं वर्षात संकल्प सोडूया, इगो ठेवून गर्विष्ठ होऊन आणि लबाडीने वागून न जगण्याचा. ज्यांच्या ठायी हे तीन दुर्गुण चिकटले, त्यांचा, प्रसंगी त्यांच्या पुढल्या पिढीचा विनाशकाल जवळ आलाय हे नक्की...
तूर्त एवढेच :

पत्रकार हेमंत जोशी