Sunday, 29 July 2018

धनंजय मुंडे : पत्रकार हेमंत जोशी

धनंजय मुंडे : पत्रकार हेमंत जोशी 

कुठल्याशा एका पार्टीत एका अधिकाऱ्याने मुद्दाम अगदी समोर येऊन आपल्या देखण्या बायकोशी तावडेंची भेट घालवून दिली.
ओळख करवून देतांना तो म्हणाला, हि माझी बायको...
मी ओळखतो हिला, आमचे एकत्र झोपणे...
अनेकदा पकडल्या गेलो त्यामुळे आमचे 
झालेले अपमान..
कसेतरी तावडेंना थांबवत, काहीशा रागानेच तो 
अधिकारी म्हणाला, काय बोलताय हे..
त्यावर तावडे म्हणाले, हो, जे काय मी म्हणतोय, 
शंभर टक्के सत्य आहे, वाटल्यास तुमच्या सौंना 
विचारा..ती आणि मी एकाच वर्गात होतो आणि 
इतिहासाच्या, गणिताच्या तासाला आम्हाला 
दोघांनाही हमखास डुलकी लागायची..
वाचक मित्रहो, मराठीतले शब्द हे असे हलकट असतात, विशेषतः द्विअर्थी शब्द तर अतिशय जपून वापरायचे असतात. विशेषतः निदान मराठीत शिकविणाऱ्या शिक्षकांनी शुद्ध मराठीत बोलणे, त्यांच्याकडून अपेक्षित असते, पण ते फार कमी शाळांमधून घडते, शिक्षकच अशुद्ध बोलायला लागले तर विद्यार्थ्यांकडून शुद्ध मराठीतून बोलण्याची अपेक्षा देखील ठेवणे चुकीचे. जसे लहान मुलांना तोतरे बोलायला आपणच शिकवतो असे माझे मत आहे कारण आपण त्यांच्याशी लाडाने तोतऱ्या शब्दात बोलतो, आणि त्यांनी मात्र तोतरे बोलू नये, अपेक्षा ठेवतो...नियम्स, अचानकली असे चुकीचे इंग्रजाळलेले शब्द वापरणारे देखील आम्हीच किंवा पिवळा पितांबर, मुलींची कन्याशाळा, केसांची हेअरस्टाईल, गाईचे गोमूत्र, राईटला उजवीकडे, थंडा कोल्डड्रिंक, गरम हिट बाहेर पडते, वटवृक्षाच्या झाडाखाली, त्याच्याखाली अंडरलाईन, संडेच्या दिवशी, रायटिंगमध्ये लिहून द्या, सरळ स्ट्रेट जा, गोल सर्कलच्या बाजूची इमारत, शेवटी एन्ड मस्त केलाय...इत्यादी कितीतरी हमखास चुकीचे शब्द वापरणारे, भले भले म्हणजे स्वतःला मराठीप्रभू, भाषाप्रभू समजणारे...एकदा का आपल्या शिक्षकांनीच मातीची फक्की तोंडात टाकल्यानंतर विद्यार्थ्यांनी का म्हणून तोंडात साखरेची फक्की घ्यावी, थोडक्यात जशी खाण तशी माती किंवा जसेजसे शिकविणारे तसे शिकणारे...

नेमक्या विषयाकडे वळतो, धनंजय मुंडे थोडेसे थंड पडले, वरमले, सावध झाले, शांत झाले अलिकडल्या दोन महिन्यात मला ते अनेकदा जाणवले आणि त्यांचे हे असे अचानक सावध पावित्रा घेणे, काहीसे सावध होऊन वागणे व बोलणे निदान मला स्वतःला तरी वाटते तेच योग्य आहे, त्यांनी चार पावले मागे येणे पसंत केले नसते तर नक्की ते त्यांच्या राजकीय वाटचालीत त्यांनाच अडचणीचे ठरले असते. आपल्या नेत्यांच्या पुढून आणि गाढवाच्या मागून जायचे नसते हे गावकरी, बेधडक, थेट धडक देणार्या, लोकांवर नेता म्हणून अगदी सहज छाप मारणारे धनंजय मुंडे मधल्या काळात हे विसरले होते आणि हरणाच्या वेगाने ज्या पद्धतीने ते पुढे पुढे वेगाने धावत होते तेव्हाच राजकीय बुजुर्गांच्या लक्षात आले होते कि त्यांच्यातल्या बारामतीकर वाघांना, वाघा पुतण्यांना नक्की ते सहन होणारे नव्हते, नाकापेक्षा मोती जड, हि म्हण तेथे त्या बारामतीमध्ये चालत नाही, नेत्याचा हमखास आदिक गोविंदराव होतो, वाघाचा बोका होतो किंवा खली चा थेट प्रमोद हिंदुराव होतो...

जे धनंजय मुंडे यांच्या बाबतीत दोन अडीच महिन्यांपूर्वी घडले ते सारे अतिशय पूर्वनियोजित होते हे नक्की आहे म्हणजे मे मध्ये पार पडलेल्या विधान परिषद निवडणुकीत ऐनवेळी धनंजय मुंडे यांनी सुचविलेल्या उमेदवाराने म्हणजे रमेश कराड यांनी उमेदवारी मागे घेणे त्यानंतर सुरेश धस निवडून येणे हा वरकरणी जरी पंकजा मुंडे यांचा व्यक्तिगत विजय आहे, वाटत असले तरी ते तेवढेसे सत्य नाही, राष्ट्रवादीत, सभागृहात, राज्यात अलीकडे सोलो नेता म्हणून श्री धनंजय मुंडे यांचे वाढलेले महत्व, महत्वाचे कारण होते आणि परळीच्या पोराला डोक्यावर, कडेवर बसवून घेतल्यावर ते थोड्या थोड्यावेळाने आपल्याच खिशात मुतून ठेवते आहे हे बारामतीच्या वाघा काकांना नक्की सहन होणारे नव्हते, नेमके मग तेच घडले म्हणजे वेगाने लयबद्ध धावून प्रजेला आकर्षित करू पाहणाऱ्या धनंजय नामक हरणावर त्या दोघांनी झडप घातली आणि क्षणार्धात धनंजय मुंडे राजकारणातून मागे खेचले गेले, महत्व कमी करण्यात आले...

रमेश कराड यांनी विधान परिषद निवडणुकीत ऐनवेळी म्हणजे अगदी शेवटच्या क्षणाला उमेदवारी अर्ज मागे घेणे, तेथे राष्ट्रवादी नव्हे तर धनंजय मुंडे तोंडघशी पडले, फजित झाले, खजील झाले म्हणाल तर अपमानित झाले, महत्वाचे म्हणजे बारामतीकर पुतण्याने म्हणे आपल्या जिवलग मित्राला म्हणजे सुरेश धस यांनाच हाताशी धरून एकाच दगडाने अनेक पक्षी मारले आहेत, पुतण्याची हि अलीकडली अत्यंत यशस्वी ठरलेली आणि स्वतःचे राजकीय महत्व अबाधित ठेवणारी अशी हि खेळी ठरलेली आहे, निदान यापुढे तरी काका पुतण्याच्या पुढे आणि गाढवांच्या मागे जाण्यापूर्वी धनंजय मुंडे यांना शंभरवेळा विचार करावा लागणार आहे...एकमात्र नक्की स्वर्गीय गोपीनाथजी यांचे कट्टर अनुयायी समजले जाणारे आणि ज्या रमेश कराड यांनी पंकजा मुंडे यांना आपली बहीण मानली आहे, ते आपल्याकडे कसे म्हणून टिकतील, किंवा बिधान परिषदेची उमेदवारी राष्ट्रवादीतून का म्हणून स्वीकारतील, हि एकूणच खेळी त्यांच्या लक्षात अजिबात आली नाही आणि धनंजय यांचे अतिशय योजनाबद्ध पंख छाटण्यात आले, एका हरहुन्नरी नेत्याला त्याच्याच मंडळींनी किंवा नेत्यांनी मोठ्या युक्तीने खालसा केले, यापुढे धनंजय यांना मोठ्या खुबीने पुढे जाणे सोयीचे ठरणार आहे म्हणजे त्यांचा भुजबळ किंवा आदिक होणार नाही, ते पुढे पुढे सरकत जातील पण हे असे बारामतीकर नेत्यांच्या पुढे जाणे किंवा पुढे जाण्याचा नकळत प्रयत्न त्यांच्याकडून होणे नक्की धनंजय यांना तोट्याचेच ठरेल, ते अडचणीत देखील येतील..
तूर्त एवढेच :

पत्रकार हेमंत जोशी 

Saturday, 28 July 2018

नेत्यांचे वाईट धंदे : पत्रकार हेमंत जोशी


नेत्यांचे वाईट धंदे : पत्रकार  हेमंत जोशी 

हे बघा, जाळ्यात अडकलेला मासा जाळ्याच्या आतून बाहेरचे बघू शकतो पण त्यातून तो बाहेर पडू शकत नाही, अगदी वाघाचे देखील तेच होते, एवढा ताकदवान प्राणी पण पिंजऱ्यात अडकला कि ताकद निरुपद्रवी ठरते आणि पिंजऱ्याबाहेर उभे असलेले माकड देखील त्याला वाकुल्या दाखवून मोकळे होते किंवा पिंजऱ्याभोवती जमलेली लहान मुले दगडं मारून मारून मोकळी होतात. माणसांचेही तेच आहे, मोहपाशात अडकलेली विशेषतः व्यसनाधीन माणसे, त्यांना हे कळत असते कि बाहेरची माणसे त्यांना काय म्हणताहेत तरीही ते त्यातून बाहेर पडायला तयार नसतात, आयुष्याचा वाईट अंत करवून घेतात...

दारिद्र्याला कंटाळलेले असे कितीतरी कि त्यांनी दारिद्र्याच्या जॊखडातूनबाहेर पाडण्यासाठी म्हणजे श्रीमंत होण्यासाठी त्यांनी नको ती पापे, नको ते धंदे केलेले आहेत पण अमाप पैसे मिळविल्यानंतरही हि मंडळी चुकीची कामें करून मोकळी होणार असतील तर हा त्यांचा देशद्रोह आहे, म्हणणे अजिबात चुकीचे ठरणार नाही समजा १५ वर्षांपूर्वी दारिद्र्यात खितपत पडलेले अमरावतीचे आमदार श्रीकांत देशपांडे त्यातून बाहेर पडण्यासाठी त्यांनी अगदी सुरुवातीला काही बरी वाईट कामे करून पैसे मिळविले असतील तर प्रसंगी त्यांच्या त्या वाईट कामांकडे माहितगार दुर्लक्ष देखील करतील पण दुर्दैवाने शिक्षकांचे अमरावती भागातले हे आमदार जर उद्या पुण्यामध्ये, मिळविलेल्या काळ्या कमाईतून एखादा वाईट व्यसनांना चालना देणारा म्हणजे एखादा पिकअप पॉईंट असलेला पब चालवीत असतील, मोठी किंमत मोजून एखादा असा पब विकत घेत असतील तर त्यांच्या या गैरकृत्याला का म्हणून माफ करावे, उलट असे नेते लोकांसमोर नागडे करून मोकळे व्हावे...

www.vikrantjoshi.com

अर्थात येथे हे सहजच उदाहरण दिले, देशपांडे हे असले उद्योग करीत असतील, असेही नाही किंवा मागेही एकदा मी या राज्यातल्या एका आमदाराला म्हणजे अमुक एका जातीचे नेतृत्व करणाऱ्या विधान परिषद सदस्याला हेच म्हणालो होतो कि तुम्ही जेव्हा अतिशय दारिद्र्यावस्थेत होता, तुम्हाला मी तेव्हापासून अगदी जवळून ओळखतो, नंतर तुम्ही नको ते उद्योग करून प्रचंड पैसे मिळविले, चुकीच्या पद्धतीने लोकांना कोट्यवधी रुपयांचा चुना लावणाऱ्या नाशिकच्या आणि पुण्यातल्या दोन वेगवेगळ्या भामट्यांना वाचविण्यासाठी तुम्ही त्यांच्याकडून प्रचंड पैसे मिळविले, त्यापैकी नाशिकचा तो भामटा तुरुंगात गेला नाही पण पुण्यातला मात्र अद्याप तुरुंगात आहे, ज्याने अनेकांना ' चिट ' करून फंड्स मिळविलेले आहेत, मला तेव्हा देखील फारसे वाईट वाटले नाही पण अलीकडे तुमचे मुंबईत ठिकठिकाणी ' हॅपी एंडिंग ' करणारे थोडक्यात पडद्याआड वेश्या व्यवसाय चालविणारे जे मसाज पार्लर्स आहेत, हे तुम्हाला अजिबात न शोभणारे आहे. त्यावर ते म्हणाले, ते मसाज पार्लर्स माझे नाहीत, माझ्या अमुक एका कार्यकर्त्याचे आहेत, त्यावर मी एवढेच म्हणालो, पोलिसांवर दबाव असल्याशिवाय, मुंबईत वेश्या व्यवसाय करणारे एकही मसाज पार्लर चालणे अशक्य आहे, असते. मी दुधखुळा नाही, पण हे असे वागणे योग्य नाही, त्यांना त्याचे काहीही वाटले नसावे, बेशरम माणसाच्या ढुंगणावर झाड उगवले तरी त्याला त्याचे काहीही वाटत नसते, याला तो म्हणतो, सावली झाली, मस्त गार गार वाटते...

आपल्या घरातले पुरुष मसाज घ्यायला नेमक्या कोणत्या प्रकारच्या पार्लर्स मध्ये जातात त्यावर करडी नजर ठेवणे अत्यावश्यक ठरते, असते. ज्या मसाज पार्लरला चावट पुरुष हॅपी एंडिंग करणारे मसाज पार्लर म्हणतात, तो एकप्रकारे छुपा वेश्या व्यवसाय करणारा अड्डा असतो, हे त्यातले नेमके सत्य आहे पण मोठमोठाल्या शहरांमधून सारेच मसाज पार्लर छुपा वेश्या व्यवसाय करणारे असतात, असेही नाही, काही पार्लर्स अतिशय प्रोफेशनल असतात, तेथे चावट चवीचे ग्राहक घुसले आणि नको ती मागणी करायला लागले तर अशा ग्राहक मंडळींना प्रसंगी बाहेर देखील काढल्या जाते पण असे पार्लर्स फार कमी असतात, अभावाने दिसतात...
तूर्त एवढेच :


पत्रकार  हेमंत जोशी 

Thursday, 26 July 2018

OFF THE RECORD review on some of todays headlines....

OFF THE RECORD review on some of todays headlines....

1. CM Fadnavis's lone battle
Caste based politics is the only one thing where you can catch Fadnavis off guard, and his detractors know this very well!  We have seen this during Kopardi rape case where Bhaiyyu Maharaj bailed the situation for the CM, Bhima-Koregaon incidence wherein a lot was compromised with a veteran Maratha politician and now the Maratha "agitated" stir for reservation. See, we need to understand that no politician in Maharashtra can now compete with Fadnavis on the political front in terms of character and achievements. Devendra Fadnavis is competent and has proved with results from time-to-time. Now the opposition (even from the BJP internal ) have got together and hit the weakest bone of Fadnavis. His only problem in his political career in Maharashtra is that he is a Brahmin. Now Maharashtra, cannot handle this. They say Manohar Joshi never faced such problem, but friends who dared to go against 'Sir' who had absolute backing of Balasaheb Thackrey? Balasaheb & ShivSena was at their peak at that time, so no morcha no reservation fights could have taken place then....Fadnavis today is left in a lurch as his mentor has gone and the other one has his own lobbying taking place.

2. MLA Ravi Rana shows his support 
Finally someone came in the front and spoke about his extended support.No pun intended, but I guess some files are still awaiting CM's nod it seems. Ravi ji, today is Guru Purnima...Aaapke Guru Kaun? Baba Ramdev, Bar Dance owner Shetty or Devendra Fadnavis? It seems Rana arrives well before time to meet any top bureaucrat and waits in the lobby till his mentor Shetty comes for 'discussion' and then both of them meet the bureaucrat. But anyway, I'm happy he is, whatever it is, at least showing his concern for Fadnavis. But where are the imports who have taken maximum advantage of Fadnavis's good nature? Lad, Darekar, Ram Kadam are all known to have full potential to fight this stir single handedly. Also it is surprising for the likes of Ashish Shelar and Vinod Tawde who have chosen to take a back seat and enjoy the show. Forget it, hope Fadnavis at least now understands who are advantage takers and who are really behind him? In my view,  its high time RSS & Nitin Gadkari to actually step in now. Sharad Pawar will step in favour of the government, once the stir takes yet another ugly turn, proving that even today he is the master of the game.

3. Is Shivsena ignoring party veterans?
First MLC and Minister for public health Dr. Deepak Sawant and now MP from Sambhaji Nagar Chandrakant Khaire. Just think in your wildest of imagination had you ever imagined you could hackle a Sainik, forget an MP, and get away with it? You could have been tormented for the rest of your life for slapping or even pushing a Sainik. Day before yesterday--Sena MP was manhandled and hackled by the agitators at the funeral of Kakasaheb Shinde, and it was ugly. He was pushed and insulted. But surprisingly, till today, no official statement has been made from the Sena Bhavan nor any repercussion has occurred to my knowledge supporting Khaire. What should we draw from this? IS the party tired of the old generation? But then there are others too who are warming the chairs as Ministers and only 'eating' money at Mantralaya? When will their chance come--ShivSena?

Vikrant Hemant Joshi 

Tuesday, 24 July 2018

फितूर : पत्रकार हेमंत जोशी

फितूर : पत्रकार हेमंत जोशी 
या राज्यात आता यापुढे काहीही घडू शकते असे वाटायला लागले आहे,म्हणजे ज्या नाशिकच्या कराडांना शिक्षकांनी विधान परिषदेवर निवडून पाठविले त्या उच्चशिक्षित शिक्षकांचे नेतृत्व करणाऱ्या दराडेंना नागपूर येथे विधान भवनात शपथ घेतांना त्यातले शब्द देखील धड वाचता येत नव्हते केवढे हे या राज्याचे दुर्दैव. भविष्यात एखादा तडीपार गुंड या राज्यात यापुढे गृहमंत्री झाला तर फारसे आश्चर्य वाटून घेऊ नये..आता खरेच असे वाटायला लागले आहे कि देवेंद्र फडणवीस यांनी या राज्याचे मुख्यमंत्रीपद स्वीकारण्यात विनाकारण घाई केली त्यावर एकदा मला अर्थमंत्री मुनगंटीवार मात्र नेमके उलटे म्हणाले होते म्हणजे ते हेच म्हणाले कि एवढ्या मोठ्या राज्याचे मुख्यमंत्रीपद नशिबाने चालून येते, त्यामुळे फडणवीसांनी ते स्वीकारून घाई आणि चूक केली वाटत नाही..

माझा पत्रकारितेतला प्रदीर्घ अनुभव हेच सांगतो कि फडणवीस हे एकदा किंवा अनेकदा मुख्यमंत्री होणारच होते, फक्त त्यांनी आधी काही महत्वाची खाती या राज्याचे एक सक्षम मंत्री म्हणून हातावेगळी केली असती तर त्यांना आज वारंवार दरदिवशी जणू वाढून ठेवलेल्या संकटांना तोंड द्यावे लागते, ते नक्की घडले नसते जर ते आधी मंत्री तदनंतर मुख्यमंत्री झाले असते. आज फडणवीस आहेत पण त्यांच्या जागी दुसरे कोणीही मुख्यमंत्री झाले असते तरी त्यांना शिवसेनेने आणि विरोधकांनी सुचू दिले नसते त्यामुळे उर्वरित दोन ते अडीच वर्षे नक्की फडणवीस मुख्यमंत्री जर झाले असते तर त्यांना आज बसता उठता जो मानसिक बौद्धिक त्रास होतोय, तेवढे नक्की सहन करावे लागले नसते...

बहुसंख्य मोस्ट फेल्युअर मंत्री राज्यमंत्री आणि गुप्त हितशत्रू शरद पवार यांच्यासारखे, सतत नामोहरम करण्याची एकही संधी न सोडणारे विरोधक, केवळ फडणवीस कणखर आहेत म्हणून एवढे सहन करू शकले, एखादा लेचापेचा असता तर ३५ वर्षांपूर्वी जसे स्व. मधुकरराव चौधरी विरोधकांना कंटाळून अज्ञातवासात निघून गेले होते, पुढे ते सेवाग्रामला सापडले, ते तसे एखाद्या कमकुवत मनाच्या मुख्यमंत्र्यांचे झाले असते त्याने सरळ उठून राजीनामा दिला असता आणि काही दिवसांसाठी असा मुख्यमंत्री थेट काशीला निघून गेला असता...

www.vikrantjoshi.com

एखादे रान चारही बाजूने पेटवून द्यायचे आणि मध्यभागी गरीब प्राण्यांना कोंडून ठेवायचे हे असे फडणवीसांचे करून ठेवले आहे त्यांच्या सभोवताली अक्षरश: संकटांचा वणवा पेटवून दिलेला आहे वरून जणू अप्रत्यक्ष आव्हान त्यांना दिले आहे कि दाखव सहीसलामत त्यातून सुटका करवून. मराठा आंदोलन करतांना नक्की पैसे तर लागतात, हे पैसे कोण देतंय ती नवे जर समोर आलीत तर सारेच्या सारे तोंडात बोटे घालून अवाक होतील पण वेगळ्या विचारांचे मुख्यमंत्री त्यापलीकडले आहेत, एवढेच सांगतो विरोधक आर्थिक दृष्ट्या अमुक एखादया आंदोलनाच्या पाठीशी उभे राहणे प्रसंगी आपण हे समजू शकतो पण जेव्हा सत्तेतलेच किंवा शासन व प्रशासनातले ज्यांच्यावर मुख्यमंत्र्यांनी प्रचंड विश्वास ठेवून त्यांना पदे किंवा महत्वाच्या ठिकाणी नेमलेले आहे असे झारीतले शुक्राचार्य जेव्हा मराठा आंदोलनाला मोठी आर्थिक रसद पुरवितात, ते बघून हसावे कि रडावे, कळत नाही, जेव्हा आपले घरच जणू आपल्याला ठार मारायला निघते तेव्हा अपेक्षा तरी कोणा कडून करायची, ठेवायची, हे असे तंतोतंत फडणवीसांच्या बाबतीत घडते आहे, घडले आहे...

मला वाटते अगदी जवळच्यांनी अतिशय खुबीने मुख्यमंत्र्यांचा ' अभिमन्यू ' करून ठेवला आहे, बदमाश अधिकारी, नेहमीचे थर्डग्रेड दलाल आणि अति भावनाशून्य नेत्यांनी अत्यंत चलाखीने फडणवीसांच्या भोवती आधी खुबीने स्थान निर्माण केले आणि आज मुख्यमंत्र्यांना अतिशय अडचणीत आणून ठेवलेले आहे. ज्या दिवशी मला मुख्यमंत्री या झारीतल्या शुक्राचार्यांनी नावे विचारतील, मी ती पटापट सांगून मोकळा होईल, प्रसंगी लिहून मोकळा होईल कारण तुम्हाला माहित आहे, भीती हा शब्द माझ्या शब्कोशात नाही...

अत्यंत आणि अतिशय महत्वाचा मुद्दा सांगतो, ज्या निरागस मनाने फडणवीस सच्चा देशसेवक म्हणून हे राज्य हाकताहेत, विरोधकांना किंवा झारीतल्या शुक्राचार्यांनी वाटते कि ते लोकांच्या मनातून उतरतील आणि हे राज्य हाती घेणे सोपे जाईल, नेमकी हि मोठी चूक या मंडळींची होते आहे. राज्यातले सामान्य मतदार अगदी मराठयांसहित अति भावनिकरित्या फडणवीसांशी मनाने मनातून मनापासून जोडल्या गेलेले आहेत त्याचा येणाऱ्या कोणत्याही निवडणुकीत मग ती लोकसभेची असो अथवा विधानसभेची, फायदा १०० टक्के फक्त आणि फक्त फडणवीसांनाच होईल विशेष म्हणजे ते एखादया सोलो हिरोसारखे हे राज्य पुन्हा एकदा जिंकून मोकळे होतील, अशा स्वच्छ साफ नियतीच्या नेत्याला असे छळणे नक्की चांगले नाही...
तूर्त एवढेच :

पत्रकार हेमंत जोशी 

वीजदरवाढीचा शॉक : पत्रकार हेमंत जोशी

वीजदरवाढीचा शॉक : पत्रकार हेमंत जोशी 
अंदाज अपना अपना मध्ये जेव्हा जेव्हा अमीर खान हसतो तेव्हा तेव्हा, आज काहीतरी आफत ओढवणार आहे, त्याच्या बापाला देवेन वर्माला वाटत राहते. श्री विश्वास पाठक संघ परिवारातले आहेत पर्यायाने भाजपा परिवारातले आहेतच. जेव्हा केव्हा अमुक एखादया ठिकाणी व्यवस्थित घडी बसवायची असते, पाठक यांना तेथे मुद्दाम पाठविले जाते, पक्के संघ स्वयंसेवक असल्याने आदेश झालेत कि आपल्या उत्तम चाललेल्या व्यवसायाचा गाशा गुंडाळतात आणि क्षणाचाही विलंब न लावता हो सांगून जबाबदारी स्वीकारतात. सुरुवातीचा मुद्दा पुढे करतांना मला नेमके असे सांगायचे आहे कि जेव्व्ह जेव्हा विश्वास पाठक हे आपल्या नेहमीच्या वेगळ्या शैलीत हसायला सुरुवात करतात, का कोण जाणे पण त्यांना जवळून ओळखणारे हेच म्हणतात, काहीतरी नौबत येणार आहे, येथे हे यासाठी सांगितले कि वीज दरवाढ होण्याआधी पाठक यांना ज्या ज्या मंडळींनी पहिले, भेटले त्यांना पाठक सतत हसत असल्याचे जाणवले आणि तेच घडले, वीज दरवाढीचा प्रस्ताव पुढे आला...

नागपुरातले संघाचे मुखपत्र दैनिक तरुण भारत जेव्हा आर्थिक आचके द्यायला लागले, विश्वास पाठक यांना तेथे लगेच बसविण्यात आले. तोपर्यंत पाठक यांचे व्यवसायानिमीत्ते मुंबईत छान बस्तान बसलेले होते, त्यासाठी ते जगभर फिरतीवर असल्याचे. अर्थतज्द्न्य पाठक यांनी मग नागपुरातल्या तरुण भारताला थेट व्हेंटीलेटवरून बाहेर काढले, नव्या जोमाने तरुण भारत पुन्हा एकदा काठी टेकवत टेकवत का होईना बऱ्यापैकी चालायला लागलेले आहे. येथे बूड टेकत नाही तोच नागपूरचे त्यादरम्यान चंद्रशेखर बावनकुळे मंत्री झाले, त्यांनी आपणहून आग्रह करून विश्वास पाठकांना मुंबईत आणले, ऊर्जा मंडळाचे संचालक म्हणून नेमले, पुन्हा एकदा पाठक यांनी हि नवी जबाबदारी स्वीकारली, ऊर्जा खात्याला आणि बावनकुळे यांना कुठेही काळा डाग लागणार नाही याची आता ते डोळ्यात तेल घालून काळजी घेतात, असे दिसते कि त्यांनी आपली राजकीय महत्वाकांक्षा बाजूला ठेवून चंद्रशेखर बावनकुळे यांचे मंत्री म्हणून भले व्हावे, चांगले नाव व्हावे म्हणून पाठक यांनी स्वतःला 
सध्या ऊर्जा खात्यात वाहून घेतलेले आहे...

अलीकडे वीज दरवाढ झाली किंवा होते आहे त्यामुळे वीजखात्याच्या नावाने नव्याने बोंबाबोंब सुरु झालेली आहे, साहजिकच सर्वसामान्यांचा वीज किंवा वीजदरवाढ हा आपुलकीचा विषय, विरोधकांनी दुखती नस नेमकी पकडून सामान्यांना भडकावणे सुरु केले असतांना विश्वास पाठक यांनी त्यावर नेमके कारण सांगून दरवाढ आवश्यक कशी, छान सांगितले आहे, स्पष्ट शब्दात मांडले आहे, ' आपल्या या राज्यात सध्या वीज महावितरण कंपनी २ कोटी ४० लाख ग्राहकांना वीज पुरवठा करते. तिच्या ताळेबंदानुसार ती वर्षाला सरासरी ६५ हजार कोटी रुपयांची वीज विक्री करते. त्यापैकी तब्बल ८० टक्के खर्च केवळ वीज खरेदीवर होतो. विशेष म्हणजे महाराष्ट्र राज्य नियामक आयोग हा खरेदी दर ठरवत असतो. उर्वरित २० टक्क्यांपैकी १० टक्के हा वित्तीय खर्च असतो व उर्वरित १० टक्के कर्मचाऱ्यांचे पगार, संचलन व सुव्यवस्थेवर होत असतो. वस्तुस्थिती अशी आहे कि जर वीज दरवाढ केली नाही तर दरवर्षी वाढत गेला वाढत जाणारा खर्च वसूल कसा करायचा, मोठी समस्या वीज वितरण कंपनी समोर उभी ठाकल्याने वीज दरवाढ करण्याशिवाय त्यांच्यासमोर मार्ग नव्हता...

सध्या अतिशय हास्यास्पद आरोप असा केला जातोय कि जी ३० हजार कोटी रुपयांची थकीत वसुली आहे त्यासाठी म्हणजे थकीत रक्कम वसूल करण्यासाठी ३५ टक्क्यांनी वीज दरवाढ होणार आहे. हा म्हणाल तर कांगावा आहे म्हणाल तर शुद्ध थाप आहे म्हणाल तर केवळ अफवा पसरवलेली आहे, कारण थकीत वसुलीसाठी दरवाढ हि बाब कोणत्याही कायद्यात बसत नाही. त्यामुळे वीज वसुलीसाठी दरवाढ होणार आहे, असे म्हणणे म्हणजे एकतर अज्ञान आहे किंवा बदनामीचे मोठे षडयंत्र आहे. ' वीजदरवाढीची पाठक यांनी सांगितलेली वस्तुस्थिती वरील दोन परिच्छेदात मांडलेली आहे, सांगितलेली आहे, वास्तविक त्यांनी आणखी व्यापक मुद्दे वीज दरवाढी संदर्भात मांडलेले आहेत, सारेच मुद्दे येथे घेणे अशक्य आहे, त्यासाठी तुम्हाला ' ऑफ द रेकॉर्ड ' चा पुढला अंक वाचावा लागणार आहे. मला तर कधी कधी असे वाटते कि विशेषतः विदर्भ आणि मराठवाडा सोडून केवळ पश्चिम महाराष्ट्रातल्या सदस्यांचे तेवढे मंत्रिमंडळ तयार केले आणि ब्राम्हणेतर मुख्यमंत्री दिला रे दिला कि ना कोणती आंदोलने उभी राहतात, ना कोणाची बदनामी, महाराष्ट्र मग कितीही पोखरला गेला तरी. असे वाटते,हे राज्य केवळ पश्चिम महाराष्ट्रापुरते तेवढे मर्यादित आहेत, इतर भागाची अवस्था गुलामांसारखी आहे आणि या गुलामांच्या नेत्यांनी चांगले होण्यासाठी धडपड केली कि त्यांच्यातले नेतृत्व मारून टाकण्यासाठी आकाश पाताळ एक केल्या जाते. उर्वरित महाराष्ट्रातल्या लोकांनी या गुलामगिरीतून कधी बाहेर पडायचे, कधी समाधानाचा मोकळा श्वास घ्यायचा...
तूर्त एवढेच :

पत्रकार हेमंत जोशी 

Saturday, 21 July 2018

HBD-Devendra Fadnavis & Ajit Pawar.

In the cricketing world, whenever there is a fund raiser for a world disaster, cricketers around the world get together & participate in one team and play a charity match--World 11 V/s Legends 11. This is the only time when we see great players of different teams playing with each other in partnerships. In the past Sachin Tendulkar and Brian Lara have batted together and Wasim Akram has bowled along side Shane Warne. It is a sight no cricketing fan would ever want to miss to see his dream best playing for each other rather than against each other. 

I too, have such a fantasy. I would call it a fantasy-- as never ever what I am wanting to see, will ever happen. Just as cricket is a national topic of discussion amongst all, politics today cannot be left behind. Such is the bug, that the latest HUG of Rahul Gandhi to a somewhat surprised PM Modi, was the topic amongst the youngsters discussed at a pub where I was partying Friday night. Anyway, can one day come in our Maharashtra State Politics when we see great politicians working TOGETHER for a common cause for a limited time? They come together many times, but then party ideologies or message from the torch bearers of their respective party, spoil it, even at the cost of a genuine cause. I want to see our today's Birthday boys working for some time together. Ajit Pawar & Devendra Fadnavis. Fantasy hai? Kya Kare??

22nd July is the date when two of my most favourite politicians celebrate their birthdays. I don't know why but for one day I want these two firebrands working together....Both are the bestest administrators of good governance in my little knowledge of Maharashtra politics after Sharad Pawar & Vilasrao Deshmukh. Oh No, this does not come from the party karyakartas but from the various IAS non-IAS bureaucrats who have worked under these two. Never ever, has Ajit Pawar known to interfere in working of any of his ACS, PS, or even Secretaries. He might have his agenda, but once convinced by the bureaucrat, he always took the logical step, says a veteran bureaucrat who took VRS and has had the opportunity to work under him at the power department. 

Another bureaucrat said to me once that Ajit Pawar has his own style of making money. He is not the one who will have an eye on every small tender or file coming to his table. His style is somewhat similar to a heavy weight of BJP who is in Delhi now. He 'co-operates' only in 1 or 2 big files in a year and that's it. It is only an impression that Ajit Dada has an interest in every file that comes to his table. It is not like that. He has his own way of making money. But on that, some other time....I recollect, his Janta Darbar's .....every Thursday Ajit Pawar use to be present at state HO of NCP at 7 am sharp leaving then State Presidents and many ministers in awe. Ajit Pawar helped and met every individual who thronged for hours at NCP office on this particular day and everyone means everyone got an audience with him along with patient hearing and at times even calls to the local governing staffs to do their works. Who does this now? RR Patil who gathered equal attention and audience  was only a sweet talker. He helped only journalists get their news and only to whom he was 'pressured' from. Even today many journalists and my friends in bureaucracy say, the control which Ajit dada had on bureaucracy, no one could demand that, leave apart Narayan Rane who too enjoyed good support. 

With exact same enthusiasm and agenda Devendra Fadnavis our another birthday boy cannot be left behind.  Few helps to his best friends here & there (that also if you tell him and explain him logically he will call his best friend and ask him to take a step back) is alright. After all, he is running a huge party. Bureaucrats who hated him and tried to pass him as 'new' have been silenced and how. Fadnavis has managed to gain control over them too....To manage RSS, PMO his own internal corrupt team of Ministers is no easy task but yet the man is running the show successfully along with few good bureaucrats whom he has shown a lot of faith in. Pravin Pardeshi tops the list in that, along with the Mhaiskar's (both brilliant husband-wife), Ajoy Mehta, Nitin Kareer, Deepak Kapoor, Bhushan Gagrani and so on...Few controversies in regard to the his support to Brahmin category and in justice to Medha Gadgil had his opponents tongues wagging, but Fadnavis paid no heed. Similarly he had decided right from the beginning to have yet another "KAYASTA" CP Mumbai which he got in form of Jaiswal. A lot of them tried, but in vain. 

Believe me when I say this, Fadnavis is next level of Sharad Pawar. He is shrewd, lethal and emotional also at the same time. If someone thought that he is the closest to Devendra Fadnavis now, believe me it is Devendra Fadnavis who wants him to become close. Once if the person takes his advantages few here & there, Fadnavis will take no time to show send him far, very far and yes he does this with his patent innocent smile. Ashish Shelar is one of the biggest example of this, along with Eknath Khadse. There were bureaucrats who were his blue eyed boys but God alone knows what happen they are suddenly in his not so liked list. A Municipal Commissioner who initially had a non-corrupt background was due to take place of Pravin Darade in the CMO. But gossips of his friendship with the Collector and Police Commissioner of the largest district of Maharashtra reached his ears and gone...he was dropped--same for an ex IT department's ACS.  But there are cases also when Fadnavis wants a particular bureaucrat in his team he will go out of the way for them. Take case of Pallavi Darade or Sachin Kurve. 

Both Ajit Pawar & Devendra Fadnavis are dynamic. They are young and have mass base. Ajit Pawar gets shadowed at times because of his uncle and here Fadnavis gets pressurised by the PMO & Gadkari. Both are excellent orators with excellent knowledge gained from ground work. Due to the irrigation scam, Ajit Pawar has lost his voice a bit, but it would be no time that this leader, if & when given a clean chit, will be delivering. Have attended assembly sessions for long to understand that there is no match to Devendra Fadnavis in controlling the House. Had Ajit Pawar not been groped in the irrigation scam, he was the only one along with Prithviraj Chavan who could have been a challenge to the government. What  more to say, even with different ideologies and teachings may these two guide our Maharashtra to become one of the most powerful states of our country for years to come....

Wishing these two dynamic leaders a very very Happy Birthday !!!

Vikrant Hemant Joshi 


पार्थ अजित पवार : पत्रकार हेमंत जोशी


पार्थ अजित पवार : पत्रकार हेमंत जोशी 
आधी थोडीशी चकल्लस, मस्ती नंतर नेमक्या विषयाला सुरुवात. पाळी चुकली म्हणून बापट त्यांच्या सारखी पुढे पुढे करणाऱ्या सेक्रेटरीला डॉक्टरकडे घेऊन गेले, तसे काही नाही, डोळे मिचकावत डॉक्टर म्हणाले, बापटांनी मग समाधानाचा सुस्कारा सोडला..पण कमरेला एक इंजेक्शन टोचावे लागेल, दगदगीने पाळी चुकली, डॉक्टर म्हणाले. नंतर काही केल्या पेटीकोटचा नाडा सुटेना, ते बघून बापट पुढे आले,मग हात बसलेल्या बापटांनी स्वतःच नाडा सोडायला घेतला वरून रागाने म्हणतातही कसे, हिचे हे नेहमीचेच, घरी आणि आता येथेही...

नागपूर अधिवेशन संपले म्हणून विमानाने परतलो, नागपूरच्या विमानतळावर अजितदादांच्या मोठ्या चिरंजीवांची म्हणजे पार्थ यांच्याशी भेट झाली. एवढ्या मोठ्या घराण्यातला हा ताकदवान बापाचा मुलगा, पण विमानात बसण्यासाठी थेट रांगेत उभा होता, अगदी शांततेत, आजूबाजूच्या नेत्यांना देखील माहित नव्हते कि हे पार्थ अजित पवार आहेत म्हणून..मानसशास्त्र असे सांगते कि मुले मोठी झाली कि त्यांना त्यांच्या आवडीच्या क्षेत्रात मनसोक्त उडू द्या, माझी माहिती अशी कि दादा त्यांच्या घरी या बाबतीत काहीसे मागे आहेत, त्यांनी म्हणे मुलांवर, अमुक करू नका, तमुक करू नका, अशी बंधने लादलेली आहेत आणि हे खरे असेल तर ते नक्की चुकीचे आहे, पार्थ असो कि त्याचा धाकटा भाऊ, दादांनी त्यांना त्यांच्या मनाने करू द्यावे, जगू द्यावे, बघा पार्थ एक दिवस बापापेक्षा किंवा आत्येपेक्षा, कदाचित काकेआजोबा शरद पवार यांच्या देखील पुढे निघून जाईल. अजून 
आम्हीच यौवनात आहोत असे सांगलीच्या जयंत पाटलांनी किंवा बारामतीच्या अजित पवारांनी स्वतःचा गैरसमज करवून न घेता, पोटच्या प्रगल्भ वयातल्या मुलांना देखील संधी द्यावी. आता तर पुढल्या काही दिवसात जयंत पाटलांना सून देखील येणार आहे..जयंत पाटील किंवा अजित पवार हि सहजच उदाहरणे दिलीत पण अनेक बड्या घराण्यातून हे घडतांना दिसते म्हणजे बापाला विनाकारण वाटत असते कि आपणच तेवढे प्रगल्भ, हुशार आणि अनुभवी, मुले म्हणजे बेअक्कल त्यामुळे हमखास असे घडते कि अगदी सहज पैसे हाती पडत असल्याने आणि बाप कोणतीही जबाबदारी टाकत नसल्याने रिकामटेकडी श्रीमंत नेत्यांच्या घरातली तरुण मुले त्यातून व्यसनाधीन झालेली आढळतात, वाममार्गाला देखील लागतात, दारू ढोसतात किंवा ड्रग्स देखील घेतात..

ज्या मुलांच्या रक्तात पराक्रमी बापाचे गुण आहेत अशी तरुण पिढी सुरुवातीला कदाचित काही चुका करेल पण एक दिवस ते नक्की खूप खूप पुढे निघून जातात म्हणजे अकोल्याच्या माजी आमदार विठ्ठल पाटलांपेक्षा त्यांचा मुलगा राज्यमंत्री रणजित पाटील राजकारणात कितीतरी पुढे निघून गेलेला आहे, जे बापाला जमले नाही ते रणजित पाटलांनी राजकारणात शिरताच करून दाखविले. ते थेट राज्यमंत्री झाले..एक मात्र नक्की ज्या चुका वडिलांनी केल्या त्याच जर मुलांच्या हातूनही घडत असतील तर मात्र यश मिळणे नक्की अवघड ठरते,म्हणजे उद्या मेहेकर जिल्हा बुलढाण्याचे माजी राज्यमंत्री सुबोध सावजी केवळ हेकट आणि उर्मट स्वभावातून सत्तेबाहेर फेकले गेलेले असतील पुढे त्यांच्या मुलाने राजकारणात प्रवेश केल्या नंतर असेच बापासारखे वागायचे ठरविले तर अशांची धडपड देखील नक्की अवघड ठरते. अर्थात येथे सुबोध सावजी हे अगदी गमतीने उदाहरण दिले. असे काही असेलच असे नाही...

मुलांनी देखील बापाच्या व्यवसायात किंवा क्षेत्रात उतरल्यानंतर बापालाच अडगळीत टाकून मोकळे होऊ नये अश्लील भाषेत 
सांगायचे झाल्यास बापाला सेक्स करायला शिकवू नये म्हणजे उद्या नाशिकच्या दैनिक गावकरीतली किंवा अकोल्यातल्या दैनिक देशोन्नती मधली पुढली पिढी बापाला अक्कल शिकवायला लागली किंवा त्यांना फार्म हाऊस वर सोडून यायला लागली तर अशा घरातले, घराण्यातले वर्तमानपत्र दर्डा परिवाराच्या पुढे जाणे अशक्य वाटते कारण विजय किंवा राजेंद्र यांनी जवाहरलाल दर्डा यांना कधीही असे म्हटले नाही कि तुम्ही बाजूला व्हा, तुम्हाला अक्कल नाही. अर्थात देशोन्नती किंवा गावकरी हि देखील अगदी सहजच उदाहरणे दिलीत, आजही हि वर्तमानपत्रे नाही म्हणायला टिकून आहेत. मुले दीड शहाणी निघालीत कि असे बहुतेक घडू शकते, अनेकदा मला देखील हा अनुभव येतो पण मी बंड करून उठेल, असे मुलांना सांगितले कि ते गप बसतात प्रसंगी मग ते माझ्यामुळे नुकसान देखील सहन करतात. घरोघरी मातीच्या चुली...
तूर्त एवढेच:


पत्रकार हेमंत जोशी 

मंत्रिमंडळाची पोलखोल ३ : पत्रकार हेमंत जोशी


मंत्रिमंडळाची पोलखोल ३ : पत्रकार हेमंत जोशी 
फारतर बैलजोडीच्या तोंडाला फेस येईपर्यंत शेतकरी त्यांच्याकडून कामें करवून घेतात, तोंडाला अक्षरश: फेस येईपर्यंत तेही लोकांसाठी कामें करणारे फार कमी आहेत, त्यातलेच एक ऊर्जामंत्री चंद्रशेखर बावनकुळे ज्यांना सुरुवातीला, ' आपला कृपाभिलाषी ' च्या वर सही करणारा अडाणी मंत्री म्हणून काहींनी चिडविले हिणविले होते, आजचे सर्वाधिक यशस्वी मंत्री. त्यांना फारतर त्यांच्या विरोधकांनी आधुनिक द्रौपदी म्हटले असते तर हरकत नव्हती कारण बावनकुळे यांची अवस्था गडकरी आणि फडणवीस यांच्या मध्ये बसून बसून किंवा त्या दोघातला नेमका समानव्य साधता साधता नक्की द्रौपदीसारखी झालेली आहे पण येथे महाभारतातल्या द्रौपदीसारखे त्यांचे नाही म्हणजे रोटेशन पद्धतीने सहा महिने गडकरींसंगे आणि सहा महिने फडणवीस यांच्याबरोबर, त्यांना एकाचवेळी या दोघांनाही सांभाळावे लागते म्हणजे राहुल गांधी पद्धतीने फडणवीसांना त्यांनी सकाळी डोळा मारला रे मारला कि संध्याकाळी लगेच गडकरींना कडेवर घेऊन ' गोल गोल राणी ' म्हणावे लागते, पण ते त्यांना मस्तपैकी यासाठी जमले आहे कि बावनकुळे यांचा हेतू शुद्ध आहे, फुक्काचे राजकारण त्यांना खेळायचे नाही, मंत्री, पालकमंत्री म्हणून त्यांना आलेल्या, पडलेल्या जबाबदाऱ्यांचे निपटारे करायचे असतात, पेंडिंग काहीही न ठेवता...

कदाचित प्रेमापोटी नागपूरकर त्यांना चांगले म्हणतील किंवा त्यांना मस्तपैकी फ्लाईंग किस देऊन मोकळे होतील किंवा धाकापोटी कदाचित त्यांच्या ऊर्जा किंवा उत्पादन शुल्क खात्यातले झक्कास मंत्री म्हणून मोकळे होतील पण तसे अजिबात नाही, खरे वास्तव असे आहे कि या राज्यातले मग ते कोणत्याही राजकीय पक्षाचे किंवा अन्य राजकीय विचारांचे, ज्यांनी ज्यांनी म्हणून आजपर्यंत अमुक एखाद्या कामानिमित्ताने बावनकुळे यांची भेट घेतलेली आहे, त्यांनी कोणीही सांगावे कि बावनकुले हे फेल्युअर कुचकामी बिनकामाचे काम न करणारे मंत्री आहेत, हे असे सांगणारे, मला शंभर टक्के खात्री आहे, कोणीही पुढे येणार नाही, एवढेच काय, मागल्यावेळी जे कोणी उमेदवार विधान सभेला त्यांच्या विरोधात निवडणूक लढविणारे होते ते देखील त्यांच्याकडे एक मंत्री म्हणून समस्या घेऊन येतात आणि बावनकुळे त्या तेथल्या तेथे सोडवून मोकळे होतात म्हणजे उद्या जर एकाचवेळी त्यांच्याकडे अमुक एखाद्या कामासाठी गिरीश महाजन आणि एकनाथ खडसे हे एकमेकांचे कट्टर विरोधक आले तर बावनकुळे दोघांचीही कामे करून मोकळे होतील, चावट भाषेत किंवा गिरीश महाजनांना आवडणाऱ्या भाषेत सांगायचे झाल्यास, बावनकुळे एकाचवेळी खडसेंना मिठीत घेतील आणि महाजनांना मांडीवर बसवून मोकळे होतील...

एक बरे आहे कि माननीय मुख्यमंत्री आणि अर्थमंत्र्यांना विजेमधले सारे काही कळते, त्यामुळे बावनकुळे यांच्या ऊर्जा मंत्री म्हणून अमुक एखाद्या प्रस्तावावर त्यांदोघांचे एकाचवेळी एकमत होऊन ते यांना पुढे जा, सांगतात किंवा अलीकडे झालेली वीज दरवाढ त्यातलाच एक प्रकार, बसता उठता आघाडी सरकारला बेदम ठोकणार्या मंडळींनी देखील वीज दरवाढीवर फारशी बोंब ठोकली नाही कारण वीजदरवाढ आवश्यक होती, वीजखात्याला वाचविणारी होती. एक मात्र नक्की विशेषतः गरीब शेतकऱ्यांना शाश्वत व सुलभ दराने वीज देणे हे बावनकुळे यांच्यासमोर मोठे आव्हान होते ते त्यांनी लीलया पेलले आहे, नक्की दिसते. केवळ रात्री नव्हे तर शेतकऱ्यांना दिवसा देखील वीज मिळायलाच हवी, बावनकुळे यांचे ते स्वप्न बऱ्यापैकी पूर्ततेकडे वाटचाल करून आहे, त्यासाठी सौर उर्जेवर त्यांचा भर आहे, अमेरिकेसारखे इकडेही लवकरच घडेल, बावनकुळेंना विश्वास आहे म्हणजे घराघरांवर सौर ऊर्जेचे उपकरण, त्यांचे हे स्वप्न नक्की पूर्ण होईल. एक समस्या मात्र आजही अतिशय गंभीर आहे येथे या राज्यात मोठ्या प्रमाणावर विजेची चोरी केल्या जाते आणि विजेची गळती देखील फार मोठ्या प्रमाणावर होते, त्यांनी यावर बऱ्यापैकी नियंत्रण आणले आहे पण ते आजही अद्याप अपुरे आहे, बावनकुळे यांनी आणखी कठोर पावले उचलणे गरजेचे आहे त्यातून वारंवार मग विजेची दरवाढ सर्वसामान्यांना सोसावी लागणार नाही....

विजेच्या दरवाढीचे समर्थन त्यावर नागपूरचे पत्रकार गजानन निमदेव यांनी जे नेमके विश्लेषण केलेले आहे, ते ' ऑफ द रेकॉर्ड ' पुढल्या अंकात नक्की वाचा, तुमचे त्यावर नेमके काय म्हणणे आहे तेही आम्हाला कळवायला विसरू नका..
तूर्त एवढेच.

पत्रकार हेमंत जोशी 

Thursday, 19 July 2018

मंत्रिमंडळाची पोलखोल २ : पत्रकार हेमंत जोशी


मंत्रिमंडळाची पोलखोल २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
आजपर्यंत गेल्या चार दशकात ज्यांच्या ज्यांच्यावर मी बरे वाईट लिहिले आहे ते सारेच्या सारे मला अतिशय जवळून ओळखतात, मी बोचरी टीका केली तरी त्यांना ते बोचत नाही कारण त्या प्रत्येकाला माहित आहे, असते कि मी लिहिलेले सारे अतिशय तळमळीने असते, खोटे नसते, टीका असेल तर त्यांना ते सावध करणारे असते आणि स्तुती केलेली असेल तर त्यातून माझी कधी साधी चहाची देखील अपेक्षा नसते. ज्यांच्यावर टीका करतो त्यांना हे नक्की माहित असते कि हेमंत जोशींनी जे लिहिलेले आहे ते केवळ एक हिमनगाचे टोक आहे, आपल्याला सावध करण्यासाठीच त्यांनी हे असे शब्दांतून झोडलेले आहे, सांगण्याचा उद्देश हाच कि हेतू शुद्ध असला कि अडचण होत नाही...

सुधीर मुनगंटीवार, चंद्रकांत पाटील आणि विनोद तावडे, फडणवीस मंत्री मंडळातील हे तसे माझे अतिशय जुने परिचित, म्हणाल तर मित्र, तरीही अधून मधून त्यांच्यावर थोडीफार टीका करतो पण त्यापेक्षा अधिक, प्रत्यक्ष भेटीत वेळ आली कि वाद घालतो, त्यांना माझे हेच सांगणे असते जे एकनाथ खडसे यांना देखील सांगणे होते कि देवेंद्र फडणवीसांऐवजी मुख्यमंत्री कोण, हा सवाल जेव्हा चुकून माकून समोर येईल त्यावेळी फक्त आणि फक्त तुमच्या नावाचीच चर्चा होऊ शकते पण आलेल्या संधीचे या मंडळींना हवे तेवढे सोने अजिबात करता आलेले नाही, सुवर्ण संधी वारंवार मिळत नसते म्हणजे नितीन गडकरी यांच्याकडे १९९५ ते २००० म्हणजे केवळ पाच वर्षे या राज्याचे बांधकाम खात्याचे मंत्रिपद आले आणि त्यांनी मिळालेल्या संधीचे सोने केले, कदाचित ते पंतप्रधान देखील होऊ शकतील...

श्री चंद्रकांत पाटील यांच्याकडे तर सारेच होते म्हणजे बांधकाम खाते होते, अत्यंत महत्वाचे म्हणजे महसूल खाते होते त्यापेक्षा म्हणजे त्यांच्या खिशात अमित शाह आणि देवेंद्र फडणवीस होते, आजही आहेत पण जे चंद्रकांत पाटील प्रति गडकरी म्हणून या राज्याला अपेक्षित होते तसे घडले नाही, भ्रमनिरास झाला, त्यांचे आणि त्यांच्या पक्षाचे मोठे नुकसान झाले, चंद्रकांत पाटील कुठे कसे चुकले ते मात्र मला येथे ठाऊक असूनही सांगता येणार नाही कारण येणाऱ्या विधान सभा निवडणूका भाजपा सेनेने घालवाव्यात आणि पुन्हा एकदा इसवी सन २००० पुनरावृत्ती होऊन काँग्रेस राष्ट्रवादी आघाडीने या राज्याच्या बोकांडीवर बसावे, केवळ पश्चिम महाराष्ट्राने त्यातून आपले भले करून घ्यावे, निदान पुढल्या पाच वर्षांसाठी तरी मला वाटत नाही त्यामुळे माझ्याकडे या साऱ्यांचे मोठे पुरावे असूनही शक्यतो मला ते उघड करायचे नाहीत आणि हे पथ्य मी आघाडी सरकार देखील असतांना पाळले होते पण अति झाले तेव्हा मात्र गुप्त पद्धतीने मी ते पुरावे संबंधितांना देऊन मोकळा झालो होतो, त्यातून अनेकांच्या गंभीर चौकशा सुरु झाल्या होत्या. सारेच लिहून काढायचे, आवश्यक नसते, आपल्याकडे बदमाशांना संपविणाऱ्या ईडी किंवा आयकर खात्यासारख्या सारख्या यंत्रणा असतात किंवा काही दैनिके माझ्यापेक्षा खूप प्रभावी असतात, त्यांना,पात्यांच्या पैसे न खाणाऱ्या प्रतिनिधींना माहिती दिली कि आपले कर्तव्य नक्की पार पडत असते...

वेळ जवळपास निघून गेलेली आहे, अजूनही जनतेला युतीचे नेमके कोण कोण मंत्री आहेत, माहित नाही, सर्वांना जोमाने कामे करावी लागतील अन्यथा शरद पवार यांचे त्या राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघासारखे अतिशय गुप्त पद्धतीने पक्ष बांधण्याचे काम अविरत सुरु असते जे त्यांनी २००० च्या दरम्यान केले ते यावेळी देखील कंबर कसून पुढे सरसावत युतीला पुढली आणखी १५ वर्षे कशी सत्ता मिळणार नाही याची काळजी घेतील, युतीसाठी हि निवडणुकीपूर्वी उरलेली कमी वेळ आहे, सध्या विशेषतः भाजपामध्ये देवेंद्र फडणवीस हेच पक्ष आणि सरकार चालवितात, जे दृश्य दिसते आहे, जो ताण त्यांच्यावर दिसतो आहे, ते घडता कामा नये, सर्वांनी आत्मचिंतन करून निवडणुकांना सामोरे जाण्याची गरज आहे, अन्यथा पुढले सरकार नक्की आघाडीचे आहे, आजतरी तसे दिसते आहे...
क्रमश:


 पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 18 July 2018

मंत्री मंडळाची पोलखोल : पत्रकार हेमंत जोशी


मंत्री मंडळाची पोलखोल : पत्रकार हेमंत जोशी 
एकदा विद्येला तिच्या आईने विचारले, 
तुला हॉरर फिल्म्स ची भीती वाटते का, 
तिने चक्क नाही सांगितले..
पुढे आईने विचारले, 
जयप्रकाशला गं...?
हो, खूप खूप खूपच भीती वाटते, 
विद्या म्हणाली..
त्यावर तिची आई एवढेच म्हणाली, 
लग्नानंतरही..
आणि लग्नानंतर एवढ्या 
वर्षांनंतरही...!! 😀

मुलगा किंवा मुलगी उपवधू किंवा उपवर झालेत आणि त्यांचे कुठे काही नसले कि आई वडील साऱ्यांना, ओळखीच्यांना सांगून 
ठेवतात, आमच्या मुलाचे किंवा मुलीचे लग्न करायचे आहे, पत्रकार राजन पारकरला आम्ही सर्वांनी दत्तक घेतलेले आहे म्हणून आम्हाला सांगत सुटावे लागते, आमचा राजन लग्नाचा आहे, त्याच्यासाठी एखाद्या बाईचे स्थळ असेल तर सांगा..फक्त असे सांगण्याची जबाबदारी उद्या देवेंद्र फडणवीसांवर येऊन पडू नये कि आमच्या दिलीप कांबळेचे आणखी एक लग्न करवून द्यायचे आहे, एखादे त्यांना खपवून घेणारे स्थळ असेल तर सांगा..होप सो..अशी दुर्दैवी वेळ येऊ नये..निदान मला तरी वाटते, कांबळेंवर उत्तम संस्कार झाले असावेत, त्यांचा सदाशिव खोत अद्याप झालेला नसावा..मंत्रालयाचे, आमदार निवासाचे आणि नागपुरात अधिवेशन सुरु असतांना नागपुरातल्या हॉटेलांचे अनेक नेते, अधिकारी, मंत्र्यांचे कर्मचारी, अनेक आमदार आणि दलाल वेश्यालय करून ठेवतात. विशेषतः कामे करवून घेण्यासाठी काही पुरुष मंडळी जेव्हा देखण्या महिलांना मंत्रालयात सोडतात, तळपायाची आग मस्तकात पोहोचते...

या लेखाचा विषय तसा अतिशय साधा सोपा सरळ आहे, गुंतागुंतीचा अजिबात नाही, मंत्री मंडळाचा नेमका परिचय मला करवून द्यायचा आहे. सुरुवात करतो..तुम्हाला फारसे वेगळे सांगण्याची गरज नाही कि देवेंद्र फडणवीस या राज्याचे मुख्यमंत्री आहेत, फडणवीस किंवा असे चार दोनच मंत्री आणि राज्यमंत्री असे आहेत कि ज्यांची या राज्याला ओळख आहे, बहुतेक सारे जनतेला अपरिचित आहेत, दलललनां तेवढे ते माहित आहेत...मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्या मंत्रिमंडळात सर्वश्री चंद्रकांत पाटील, चंद्रशेखर बावनकुळे, सुधीर मुनगंटीवार, विनोद तावडे, गिरीश बापट, दिवाकर रावते, संभाजी निलंगेकर सुभाष देशमुख हे मंत्री आहेत आणि डॉ. रणजीत पाटील, गुलाबराव पाटील, दीपक केसरकर, सदाशिव खोत हे राज्यमंत्री आहेत. तुम्हाला हे एवढेच मंत्री फडणवीस यांच्याव्यतिरिक्त ठाऊक आहेत, मला माहित आहे पण फडणवीसांचे एवढे लहान मंत्रिमंडळ नाही आणि सार्वजनिक बांधकाम व उपक्रम खात्याचे मंत्री राधेश्याम मोपलवार नाहीत ते केवळ प्रशासकीय अधिकारी आहेत या खात्याचे मंत्री ठाण्यातले एकनाथ शिंदे हे आहेत, असे अलीकडे उद्धव ठाकरे यांनी एका कंत्राटदाराला सुनावल्याचे माझी माहिती आहे. 

तसेच यवतमाळचे मदन येरावार हे देखील फडणवीसांच्या मंत्रिमंडळात राज्यमंत्री आहेत, त्यांच्याकडे राज्यमंत्री म्हणून ऊर्जा, अन्न व औषध प्रशासन, सार्वजनिक बांधकाम, सामान्य प्रशासन हि अतिशय महत्वाची खाती आहेत, थोडक्यात येरावार हे सुधीर मुनगंटीवार यांच्या कार्यालयातले कर्मचारी नसून ते राज्यमंत्री आहेत आणि यवतमाळचेच एक सच्छितानंद उर्फ सच्चू ललवाणी हे देखील सुधीर मुनगंटीवार यांचे कर्मचारी नसून ते तेथे बसून काही उलटी सुलटी कामे करवून घेतात, नियमितपणे दरबार भरवून घेतही असतील पण हि केवळ मोठी चर्चा असावी. असे नेमके घडो, पण आजकाल कॅमेरे आपली नेमकी कामे मोठ्या चोखपणे पार पाडतात ना...

संचितानंद ललवाणी हे नेमके कोण म्हणजे मंत्रालयातले दलाल कि कंत्राटदार हे मात्र तुम्हाला माहित नसावे, थोडे थांबा, नेमके वास्तव नक्की मांडतो. त्यांचा आधीच्या काही मंत्रिमंडळातील इतिहास देखील सांगतो. अनेक पुरावे देतो, ते पैसे जमा करतात का आणि कोणासाठी, तेही व्यापक सांगतो. विशेष म्हणजे कामे करवून घेण्यासाठी कोणत्या मंत्र्याकडे तरुण बाईला नेले कि पटकन कामे होतात, कोणत्या मंत्र्याकडे त्याच्या भावाला भेटले कि कामे होतात किंवा विनोद तावडे यांच्यासारख्या मंत्र्यांकडे कामे करवून घ्यायची असतील तर नेमके कोणाला गाठावे लागते, कोणाला पैसे द्यावे लागतात, अमुक एखादे काम करवून घेण्यासाठी थेट पैसे मागणारे किंवा घेणारे मंत्री कोण, अगदी विस्तृत आणि नेमकी माहिती मला नक्की तुम्हाला सांगून तुमचे काम सोपे करायचे आहे. फक्त थोडा धीर धरा..
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी 

Tuesday, 17 July 2018

महादेव जाधव, नावात काय आहे? भाग ३ -पत्रकार हेमंत जोशी


महादेव जाधव, नावात काय आहे? भाग ३ -पत्रकार हेमंत जोशी 
नाव काहीही असले तरी चालते पण आडनावे, ढुंगणहलवे, हागे, झावरे सारखी चित्र विचित्र असतील तर अवश्य बदलवून घ्यावीत. कधी कधी आपले नाव आपल्याशी प्रत्यक्ष अप्रत्यक्ष निगडीतही असते म्हणजे दिवंगत खलनायक अजित आणि बारामतीकर अजितदादांच्या आवाज बराचसा मिळता जुळता आहे किंवा जितेंद्र आव्हाड आणि अभिनेता जितेंद्र, दोघांची भांग पाडण्याची पद्धत जवळपास सारखी आहे, आ. आव्हाडांना कोणीतरी त्यावर विचारलेही त्यावर ते नेहमीप्रमाणे पटकन बोलून गेले, जितेंद्र माझ्या भांग पाडण्याची नक्कल करतो जसे ते अलीकडे पटकन बोलून गेले कि त्यांना भगवतगीता पाठ आहे म्हणून, वास्तविक त्यांना म्हणे कुराण तोंडपाठ आहे सांगायचे होते...

जर हेतू शुद्ध असेल तर प्रसंगी शासनाने देखील अगदी मनापासून महादेव जाधव यांच्यासारख्या तळागाळातकाम करणाऱ्या, गोरगरीब महिला व सामान्य शेतकरी यांच्यासाठी विविध उपक्रमातून काम करणाऱ्या अशा उद्योगपतींना उघड पाठिंबा देऊन त्यांना अधिकाधिक प्रोत्साहित केले पाहिजे, आपल्याकडे नेमके असे होत नाही, अमुक एखाद्या उपक्रमातून मला काय मिळणार आहे याचाच आधी विचार होत असल्याने ऑन मेरिट म्हणजे स्वतःच्या हिंमतीवर निर्णय घ्यावे लागतात,या मंडळींना काम करावे लागते. अतुल्य ग्रुपचे महादेव जाधव नेमके नक्की काय करतात तर, अतुल्य निर्माण मायक्रो फायनान्स असोसिएशन, आपल्या पहिल्या उपक्रमाद्वारे दारिद्र्य रेषेखाली जगणाऱ्या गरजू महिलांना अल्प व्याज दराने पत पुरवठा ते करतात, हे जाळे देशाच्या अनेक भागात पसरलेले आहे, विशेष म्हणजे कंत्राटी शेतीसाठी त्यांनी मोठ्या प्रमाणात शेतकऱ्यांचे जाळे विणलेले आहे आणि शेतकऱ्यांची उत्पादने अतुल्य ग्रुप च्या माध्यमातून देश परदेशातून विकली जातात. डिजिटल तंत्रज्ञान आणि सौर ऊर्जा या क्षेत्रात ते नजीकच्या काळात नक्की भरारी घेतील असे दिसते...

नवनवीन कल्पना त्यांना सुचल्या कि ते त्यावर आधी सखोल अभ्यास करतात, त्यासाठी प्रसंगी जगभरात फिरतात. त्यांना आपला वर्षा सत्पाळकर किंवा गाव तेथे कुटुंब निर्माण करणारा मोतेवार करवून घ्यायचा नाही, उद्योगात ओतलेला प्रत्येक पैशांचे चीज व्हावे, नुकसान होऊन करून त्यांना या अशा मंडळींच्या मार्गावर पाऊल देखील ठेवायचे नाही, त्यांचा हेतू शुद्ध असल्यानेच, त्यांच्या सभोवताली देशातले, राज्यातले, जगातले अनेक मान्यवर उत्स्फूर्त उभे आहेत. अनेक मान्यवरांना देखील त्यांच्या विविध उपक्रमात सहभागी व्हायचे असते, मला वाटते हे जाधव यांचे मोठे यश आहे. तळागाळातल्या, ग्रामीण भागातल्या सर्वसामान्य शेतकरी कुटुंबांसाठी किंवा आर्थिक दृष्ट्या कमकुवत महिलांसाठी कार्पोरेट जगताची द्वारे, कवाडे, दारे उघडून देणे किंवा उपलब्ध करून देणे तसे अतिशय त्रासाचे आणि कटकटीचे काम म्हणजे या उतरत्या वयात गोपाल अग्रवालांना कत्थक नृत्य शिकविण्यासारखे, पण जिद्द आणि मेहनत, जाधव यांच्या प्रयत्नांना यश देते...

अतुल्य ग्रुप आणि महादेव जाधव या दोन्हींवर खूप काही लिहिण्यासारखे किंवा बोलण्यासारखे, विशेषतः महिलांना त्यांच्या छोट्या व्यवसायासाठी म्हणजे स्वयं रोजगारासाठी कर्ज देतांना या कंपनीने अतिशय सोपी पद्धत विकसित केलेली आहे. कर्जासाठी एखाद्या महिलेकडून अर्ज मिळताच त्या अर्जदाराची पार्शवभूमी तपासून दोनच दिवसात कर्ज वाटप करण्यात येते. हि रक्कम साधारणतः दोन ते पंचवीस हजार रुपयांपर्यंतची असते, मुख्यत्वे त्यावरील व्याज अल्प दराने घेतले जाते. कर्ज परतावा वेळेवर करणारी व्यक्ती एकापेक्षा जास्त वेळ कर्ज घेऊ शकते. अतुल्य ग्रुप ला अल्प पत पुरवठा करण्याचा कायदेशीर परवाना आहे..मित्रहो, गोरगरिबांसाठी मनापासून झटणारे बघितलेत कि माझे उर आनंदाने भरून येते. वास्तविक अतुल्य ग्रुप आणि महादेव जाधव या दोन्हींवर एवढ्यात सारे सांगणे शक्य नाही, पुढे नक्की कधीतरी त्यांच्यावर आणखी खूप खूप काही...
तूर्त एवढेच.

पत्रकार हेमंत जोशी 

महादेव जाधव, नावात काय आहे: भाग २--पत्रकार हेमंत जोशी


महादेव जाधव, नावात काय आहे: भाग २--पत्रकार हेमंत जोशी 
एक रामदास आठवले केंद्रात मंत्री झाले म्हणून अख्या दलितांचे भले होते, झाले असे होत नसते असे असते तर राज्यातले अख्खे मराठे तोंडात सोन्याचा चमचा घेऊनच जन्माला आले असते, तिकडे विदर्भ किंवा मराठवाड्यातल्या सर्वसामान्य मराठ्यांच्या घरी मुक्काम करा, लक्षात येते मराठ्यांचे मूठभर भ्रष्ट असलेले तेवढे अधिकारी आणि पुढारी फक्त श्रीमंत झाले, इतर आहेत तेथेच आहेत, बिनभरंवशाच्या शेतीवर आजही बहुतांश मराठ्यांचे अजिबात भागत नाही, सर्वाधिक आत्महत्या करणारे मराठे आहेत हे त्यांच्या नेत्यांना आणि अधिकाऱ्यांना सांगतांना लाजेने मान खाली जाते. एक फडणवीस मुख्यमंत्री झाले म्हणजे राज्यात पेशवाई आली असेही अजिबात झालेले नाही, होणार नाही. होत नसते अन्यथा मनोहरपंत देखील मुख्यमंत्री होते, त्यांनीच सांगावे स्वतःच्या घराव्यतिरिक्त त्यांनी किती ब्राम्हणांचे भले केले ते? केवळ सत्तेच्या मोहातून नेते सामान्यांची माथी भडकवून मोकळे होत असतात, वास्तविक आपण सर्वसामान्यांनी त्याकडे लक्ष द्यायचे नसते..

केवळ राजकारणात उतरूनच लोकांचे, शेतकऱ्यांचे भले करता येते, सर्व सामान्यांचे भले साधता येते, समाजसेवा करता येते असे न मानणारा एक गट आहे, त्यात अण्णा हजारे असतील हणमंत गायकवाड आहेत, गिरीश गांधी आहेत, पोपटराव पवार आहेत, चंद्रकांत दळवी आहेत, संभाजी भिडे आहेत, असे अलीकडे अनेक राजकारणाव्यतिरिक्त लोकांना घडविणारे, सर्वसामान्य मंडळींना पुढे नेणारे देखील अनेक आहेत, विविध समाजसेवक आहेत, समाजसेवी संस्था आहेत, त्यातलेच एक मुंबईतले महादेव जाधव आहेत, आज ते पंचतारांकित जीवन जगणारे उद्योगपती असलेत तरी त्यांची नाळ मुंबईतल्या किंवा साताऱ्यातल्या ग्रामीण भागाशीच जुळलेली असल्याने म्हणजे त्यांचे बालपण हलाखीचे त्यांनी काढलेले असल्याने त्यांना ग्रामीण त्याचवेळी शहरी भागातल्या चाळीत राहणाऱ्या, राहिलेल्या लोकांचे नेमके दुःख ठाऊक आहे, माहित होते म्हणून त्यांचे व्यावसायिक ध्येय एकाचवेळी स्वतःला आर्थिक दृष्ट्या स्थापित, सेटल करणे हे तर नक्की होतेच पण सर्वसामान्यांसाठी भले करावे, त्यांनी हेही ठरविलेले होते, बरे झाले...

ग्रामीण भागातून शिकून आलेल्या जाधवांचे इंग्रजी, हिंदी आणि अर्थातच मराठीवर असलेले प्रभुत्व वरून उत्तम आकर्षक व्यक्तिमत्व, मी अमुक एका कंपनीचा बॉस आहे, त्यांना सांगावे लागत नाही, अनेकांचे तसे नसते, माझे स्वतःचे देखील तसे नाही म्हणजे मला सांगावे लागते कि मी पत्रकार आहे, कारण पत्रकार म्हणजे खुर्चटलेली दाढी, चेहऱ्यावर उगाचच गंभीर भाव, 
गळ्यात शबनम बॅग, पायात जुनी चप्पल, संध्याकाळी कुठेतरी दारू पिणे, इत्यादी नेहमीच्या खाणाखुणा म्हणजे तो पत्रकार, अमुक एखाद्या सभेला किंवा कार्यक्रमाला गेल्यानंतर राज्यातल्या बहुतांश मंत्र्यांना सांगावे लागते कि मी मंत्री किंवा राज्यमंत्री आहे, कारण लोकांत मिसळून काम करावे लागते हे अलीकडले बहुसंख्य मंत्री राज्यमंत्री विसरलेले आहेत, आर आर पाटलांना कधी सांगावे लागले काय कि ते मंत्री आहेत म्हणून पण उद्या राज्यमंत्री विद्या ठाकूर त्यांच्या एखाद्या महिला पीएसंगे अनोळखी ठिकाणी कार्यक्रमाला गेल्यातर त्यांना नक्की सांगावे लागेल कि त्या राजमंत्री आहे, आणि हि माझ्या बाजूला असलेली माझी पीए आहे, नाही सांगितले तर विद्या ठाकूर लॉबी मध्ये आणि त्यांची पीए प्रमुख पाहुणे, असे दृश्य हमखास नक्की पाहायला मिळेल, कोणाच्या तरी दारावर बसायला निघाल्या आहेत, असेच सदासर्वदा त्यांच्याकडे बघून वाटते...

मुंबईतल्या अतुल्या ग्रुपचे संस्थापक सर्वेसर्वा असलेल्या महादेव जाधव यांची दाखल थेट ' कार्पोरेट इंडिया ' या सुप्रसिद्ध बिझनेस मॅगझिनने इंग्रजी मासिक रुपी पाक्षिकाने त्यांच्यावर भाला मोठा लेख लिहून घेतली तेव्हा मला देखील माझ्या याव्यावसायीक मित्राची दाखल घेणे भाग पडले, एकीकडे देशातल्या इंग्रजी पाक्षिकाने त्यांच्यावर पानेच्या पाने लिहून काढायची आणि आम्ही काही मराठी मित्रांनी महादेव जाधवांकडे लक्ष द्यायचे नाही, त्यांच्यावर चार कौतुकाचे शब्द लिहायचे नाही, हे चुकीचे ठरले असते म्हणून येथे त्यांच्यावर दिलखुलास लिहायला घेतले. अतुल्या ग्रुपच्या महादेव जाधव यांच्यावर कार्पोरेट इंडिया जुलै १५, २०१८ च्या अंकात अतिशय विस्तृत लिहिल्या गेले आहे..
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी 

Sunday, 15 July 2018

महादेव जाधव, नावात काय आहे: भाग १

महादेव जाधव, नावात काय आहे: भाग १ 

अलिकडल्या ८-१० वर्षात मी फारशी ड्रायविंग करीत नाही, ड्रायविंग ड्राइवरच्या भरवशावर...वयाच्या २१ व्य वर्षांपासून ड्रायविंग करतो, पहिली कार वयाच्या २१ व्य वर्षीच घेतली...कामाचा शीण आणि ताण असतो म्हणणं ड्रायविंग करणे टाळतो पण पुणे मुंबई एक्सप्रेस वे वर त्यातल्या त्यात फारशी गर्दी नसेल तर ड्रायव्हिंग करायला मजा येते, पुण्यातल्या व्यवसायानिमीत्ते ८-१५ दिवसांतून हमखास तेथे जावे लागते.जाणे होते. मग एक आयडिया करतो, जेथे एक्सप्रेस वे सुरु होतो आणि संपतो, तेथे जातांना आणि येतांना माझ्या ड्राइवरला सोबत घेतो नंतर त्याला सोडून केवळ एक्सप्रेस वे वर सेल्फ ड्रायव्हिंग चा आनंद घेतो..हे सारे येथे यासाठी सांगितले कि आपल्या कडे विशेषतः कोणत्याही महामार्गावर ड्रायव्हिंग करणारे बहुसंख्य अर्ध्या हळकुंडात पिवळे असतात, का कोण जाणे त्यांना कार मध्ये बसलेल्या इतरांवर फुक्काचे इम्प्रेशन मारण्याची भारी हौस असते, मग ते राज्यातल्या, देशातल्या महामार्गावर अतिशय वेगाने कार चालवितात, स्वतः तर जीवानिशी जातातच पण इतरांना देखील घेऊन जातात. वास्तविक माझ्या ताफ्यात काही महागड्या कार्स आहेत ज्या मी देखील वेगाने चालवू शकतो पण तरुणाईला कदाचित हे माहित नसेल तर सांगतो कि तुमच्या कार मध्ये बसलेल्यांना वेगाने नव्हे सेफ ड्रायव्हिंग करणारे अधिक भावतात, मनातून आवडतात. अतिशय तकलादू कार्स जेव्हा हि मंडळी वेगाने हाकतात, मनस्वी संताप येतो. इतरांना मरतांना बघतात तरी स्वतः तेच करतात अर्थात घरोघरी मातीच्या चुली. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे आपल्याकडे ज्या कार्सची किंमत १५ लाख रुपयांपेक्षा कमी आहे, अशा कार्स विशेषतः महामार्गावर फारशा सेफ नसतात, आणि नेमके सारे सेफ नसलेल्या कार्स अतिशय वेगाने चालवितांना दिसतात...

अनेकदा आपण काही गैरसमज विनाकारण करवून घेतो. अलीकडे इथोपिया मध्ये एका चाळिशीतल्या बाईशी ओळख झाली, सोबत तिची दोन मुले होती, मी तिला विचारले, तुम्ही सांगताय कि तुमचा नवरा जाऊन १५ वर्षे उलटलीत मग हि दोन दोन लहान मुले कशी झालीत त्यावर ती म्हणाली, ओ..यू इंडियन्स,माझा नवरा मेलाय..मी नाही..

जेव्हा माझी पहिल्यांदा महादेव जाधवशी फोनवरून ओळख झाली म्हणजे अगदी पहिल्यांदा जेव्हा महादेवशी बोलणं झाले आणि प्रत्यक्ष भेटायचे ठरले, तेव्हा कुठल्यातरी गावंढळ व्यक्तीसंगे वेळ घालावा लागेल हेच वाटले आणि आलिया भोगासी..पद्धतीने भेटून बोलायचे ठरले पण भेटल्यानंतर भेटण्याआधी केलेला अंदाज चुकला. हे अर्थात असे एकदा तरी आयुष्यात आपल्या सर्वांच्या बाबतीत हमखास घडलेले असते, विशेषतः फेसबुकच्या जमान्यात तर असे अनेकांचे अनेकदा घडते. समोरच्या व्यक्तीचा डीपीवर ठेवला फोटो आपण बघून त्याला किंवा तिला भेटायला जातो आणि आपलाच ' माकड ' होतो...

तरीही मी चावट मित्रांना नेहमी सांगतो, पॅडिंगचा आणि मेकअप चा जमाना आहे, बघितल्याशिवाय, खात्री पटल्याशिवाय, मैं तेरे प्यार में पागल...म्हणू नका मग त्यांना सध्या ठाण्यात सरकारी कार्यालयात उच्च पदावर काम करणाऱ्या मित्राचा प्रत्यक्षात घडलेला किस्सा हमखास सांगतो. हा अधिकारीही चावट आहेच म्हणजे आपल्या कार्यालयात तो आजही दुपारी तीन चार वाजता येतो कारण रात्रभर इकडे तिकडे तोंड मारीत फिरत असतो, एकदा तो बँकॉकला नेहमीप्रमाणे फिरायला गेला असतांना त्याने लेडीज बार मधून एका देखण्या मुलीला उचलून नेले हॉटेलात जेव्हा तिला पलंगावर उघडले, तो चक्क पुरुष निघाला, याने फक्त आरडाओरड केली, त्या पुरुषाने मात्र याच्याकडून तब्बल २० हजार रुपये वसूल केले. तसेही जगात जेथे जेथे चिनी तोंडाची माणसे आहेत म्हणजे थेट नेपाळ पासून तर जपानपर्यंत, त्यांच्यातले नेमके स्त्री आणि पुरुष ओळखण्यासाठी नजर अतिशय ' तेज ' असावी लागते...

मुंबईतल्या अतुल्या ग्रुपचे सर्वेसर्वा, उद्योगपती महादेव जाधव, केवळ त्यांच्या नाव आणि आडनावावर जाऊ नका, केवळ नाव अभय आहे पण आमचा देशपांडे आडनाव असलेला पत्रकार मित्र बायकोलाही खूप घाबरून असतो आणि पुण्यातला पवार आडनावाचा कुल्फी विकणारा, शरद कुल्फीवाला म्हणून ओळखल्या जातो म्हणजे उद्या मी नाव आणि आडनाव बदलवून ' आसाराम बापू ' ठेवले म्हणजे एका झटक्यात परमेश्वर मला ठिकठिकाणी आश्रम बांधून देईल असे होत नसते. अमुक एखादया 
व्यवसायात पडल्यानंतर विशेषतः भावुक मराठी माणसाने जर सावध राहून विचार करून जर प्रत्येक पाऊल टाकले तर त्याला पुढे जाणे फारसे कठीण नसते, महादेव जाधव यांचे ते तसेच आहेत, ते मेहनती आहेत, सावध आहेत, प्रसंगी श्रुड आहेत, म्हणाल तर योग्य वेळी योग्य ठिकाणी बोलके आहेत आणि हवे त्या ठिकाणी तोंडावर बोट ठेवून गप बसून ऐकणारे आहेत, त्यांना जगाचा अभ्यास आहे कारण त्यांचे व्यवसायानिमीत्ते सतत जगभर फिरणे सुरु असते, त्यांना नेमकी माणसे ओळखता येतात कारण आलेल्या बऱ्या वाईट अनुभवातून ते माणसे ओळखायला शिकले आहेत, त्यांची नाळ तशी ग्रामीण भागाशी आणि शेतकऱ्यांशी जुळलेली आहे कारण आज जरी ते मुंबईत असले तरी ग्रामीण भागात राहून त्यांनी गरिबीतले चटके सोसल्याने त्यांना आयुष्यात ग्रामीण भागातल्या मंडळींसाठीच अधिक काही तरी चांगले करायचे आहे. विशेष म्हणजे ते तरुण असल्याने पुढे आणखी आणखी खूप काही चांगले करण्यासाठी त्यांना संधी आहे, त्यांचे असे नाही कि एखाद्याने वयाची साठी उलटल्यावर उफाड्या तरुणीशी लग्न करून शेजारच्या तरुणांची सोया करून ठेवावी, योग्य वयात योग्य पाऊल उचलणारे हे महादेव जाधव, आज तरी त्यांच्याकडे बघून हेच वाटते, एक दिवस ते एकाचवेळी प्रसिद्ध उद्योजक आणि सुप्रसिद्ध समाजसेवक म्हणून अधीक नावारूपाला येतील...
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी