Friday, 29 December 2017

OFF THE RECORD on Kamala Mill Fire -Part 2

OFF THE RECORD on Kamala Mill Fire -Part 2

Yesterday in true sense I felt the powers of social media. Who does not liked to be praised, fought over for? I had a humbling experience when I was told by many noted personalities belonging to various fields of our society, that my writeup on Kamala Mill Fire yesterday was itself spreading like wild fire. People actually copy-pasted my whatsapp message (I send my write up's to selected people on their whastapp numbers everyday) and re-sent it to their contacts, groups whoever they could reach not only in Mumbai, Maharashtra, India but as far as the USA. Many thanks to them!! I think, I was the first journalist yesterday in whole wide world who put out some facts, some real hard-hitting facts. But admist the praises showered upon me, two calls did the work of getting me back to the ground. One was from noted economist & owner of the largest publication Kalnirnay, Mr. Jayraj Salgaonkar (sir) & the other from (my "kaka" I know him since I was a kid) PRO to Uddhav Thackrey, Mr. Harshal Pradhan. Mind you the calls were purely out of love & affection they have towards me & the experience these both carry. Experience in the sense, they have seen many go up in a short span of time, but they equally fall down at the same speed if they don't "LISTEN" to advice of well-wishers. I have promised them to listen. They felt the language I used  yesterday was very brash & rude. I agreed to it immediately and promised to strike a balance henceforth.

One very small story before I begin my analysis.  I need to tell you this to make you understand the current situation--Everyone knows where is Qutb Minar. Now I'm told by a learned person that in the early 70's every common visitor was allowed till the 2nd floor of the Minar to take a view from inside. Then one day one person committed suicide from the 2nd floor from the Minar. Then the authorities stopped general people entry on the 2nd. Now people were allowed till the 1st floor. Then one day, in a school picnic day, there was a stampede and some students died in that particular stampede. Authorities closed the viewing of Minar forever then. Now they have built a fence around the Minar and no one is allowed to come near the Minar. Isn't this ridiculous? Instead of addressing the safety concerns our authorities just closed down the thing. Public safety is a must which every autocrat must address...We are the tax payers, if you have forgotten sir's...We have a right to be everywhere and yes, it should be safe. 

Now coming back to the fire & the aftermath, it is seen that many things are conveniently getting "managed". Did not read any comment from the GOWANI's (owners of Kamala Mill) anywhere nor from retired IPS K.K. Pathak (except Mumbai Mirror) whose son is a partner at one of the pubs that was on fire. Yug, the son of retired IPS officer KK Pathak, the bureaucrat claims that he is a minor partner-- I fail to understand this concept when I read the paper...What is a minor partner? Partner is a partner. Let him be a 1% shareholder or a 50% shareholder. It does not compensate for being "left out" of investigation.  By the way it is more than 24 hours, not a single arrest is made so far by the Mumbai Police.

Secondly, social media went berserk when CM Devendra Fadnavis reached the spot. Many were heard asking questions where was the CM when just a week ago when 11 workers died in a snack making factory in Andheri due to fire again. CM did not even bother to tweet about the incident. Here the PM tweeted, RaGa tweeted yesterday....Just because they were workers who had died at the factory, din't it require equal attention & emotional outburst?  In my views, it did so. But mind you friends, after last 3 to 4 instances, I have come to a conclusion--there is an absolute threat to our life every single minute for people living in the city of dreams-- it does not matter if you are millionaire or a beggar on the street. High time the state functionary take a note of this & pull up the socks. 

"तुलसी ने कहा :तुलसी हाय गरीब की कभी ना खाली जाय ,बिना साँस के चाम से लोह भस्म हो जाए".

Well, many media houses yesterday stormed on their respective channels to show the "losses" the fire caused, but my dear friends,  I want to ask these media barons one question---where were you when you shared the same premise of Kamala Mills and people came to you complaining about the illegalities? Had you people acted then, might be, we could have averted such a dreadful incident yesterday. Now it is a ticking bomb in town area (South Mumbai) where many newspapers have claimed plots for their printing business and have easily built huge complexes on those plots--by greasing the palms of bureaucrats & at Mantralaya they have managed to keep a floor or two for themselves and rented out the whole building, letting the management earn rentals in crores per annum. Mind you, there are restaurants too in these buildings with full fledged kitchens/canteen. A leading newspaper of our nation, I think it is number 1 today, they say since years they just pay rentals of Rs. 1 per month per sq.ft.. for which their lease has expired since ages & the ongoing market rate is somewhere around Rs. 200 per sq.feet.  No one bothers to read the agreement at the BMC nor anyone plans to extend the lease at market rates. This nexus of media, bureaucrats & autocrats is absolutely dangerous for the society. 

One of leading journalists of our state & my friend, Kiran Tare's Facebook message was interesting. Posting it here as it is, "14 people died at the inferno at Mumbai's 1 Above pub and the two other surrounding pubs. My source, a regular visitor at 1 Above, says the pub owners were planning to launch another pub at BKC in association with a prominent Shiv Sena leader from Bandra. Time to seek explanation!"  Just pick up any channel and find out who visited the site yesterday from the Sena who lives in Bandra. Time for some introspection, young man. By the way, I saw due to this incident moral policing went berserk. Women partying at this hour (post mid-night) ...My god!! guys please take a break. Also now what happens to the 24 hour eating joints that the Govt plans to pass? Does it stop for a while? 

The Mills of Mumbai are not belonging or getting into the fad of multiplexes & towers by mere blessings of say Shiv Sena or Congress. It is not like that. People from various parties be it NCP have also had powers to rule here for decades. Mere sons of mill workers have turned into politicians & successfully running many ventures just by living here and working for the development of mill owners.  It will be wrong to say that yesterday's fire was the responsibility of the Shiv Sena-BJP ruled BMC. Yes, the down level officers at the ward level are indeed responsible along with touts/agents and the architects of builders who start their projects by offering mouth watering profits to the owners of the premises by going the back door way. Then once the blood is tasted, the owner never returns back to his roots. So it is the architects/planners/agents & the officers at down level who are the main culprits. 

Oh! By the way (it is a rumour) last heard there are many "influential" people queuing up outside the Singhvi's & Gowani's household in order to help them from saving them from the brunt of politicians & cops. Time to cough up some serious money Singhvi's & Gowani's. By the way friends, people in Mumbai /India will come and go..Tomorrow is 31st...Don't let your spirits down..Cheer up & party hard..For the rest of us (sensitive one's) we will say a quiet prayer for the deceased before we ring in the new year...

Till then, Wishing you all a Very Happy New Year in Advance,

Let's catch up soon,

Always,

Vikrant Joshi 
(www.vikrantjoshi.com)










Thursday, 28 December 2017

OFF THE RECORD information of FIRE AT KAMALA MILL...

OFF THE RECORD information of FIRE AT KAMALA MILL...

Fire at Kamala Mills Compound, Parel Mumbai 

Fire was not because of Short-circuit...PERIOD!! It is white lies spread by the corrupt Fire Department. The fire broke out because of the flames that spurred in the air from a certain HUKKAH and the curtain of the restaurant caught fire, claims sources who were present on the spot...It is another lie from the Fire Department to shut this thing as another incident. 14 people have died... Whom are these people protecting? Which retd IPS officers son owned this pub that was gutted in fire last evening? Who complained to TV9 journalist regarding all the illegalities it's neighbouring restopubs & eating houses carried out, and what had the journalist had to say? Bloody all are crooks I feel, we journalists, the bureaucrats, politicains and the MILL OWNERS who want to just milk a common man every day. Read on to know more....

14 are dead and several injured in a massive fire that erupted in a restaurant at Kamala Mills Compound late last night in Mumbai. This is the same compound where almost all of leading Media House's (Times Media Group, Times Now, ET now, Mirror Now, Zoom & TV9) have their offices. Apparently these so called big media houses have & had conveniently turned a blind eye to all the ILLEGALITIES where many restaurants and pubs including play area for kids & banquets have come up in the recent past. Now all these media people should personally take interest and bring to books whosoever responsible for this, be it the corrupt babus at Fire Department, or the BMC giving permissions, and even the owners of the mill, KANTI GOWANI or Ramesh GOWANI & his trusted dalaal BALA KOPADE, should be booked for renting premises for illegal activities. Bloody this section of 58(7) (change of user) of the DCR for the mill land owners which was supposed to pay workers & support IT parks for our Mumbai city, they twisted every law under the sun. The Mill owners rented it out to make a living for their 7 generations to come everyday, and guess who brokered the deal for change of user for Ramesh Govani? Our very own cancer survivor politician whose party is in doldrums. Today neither the worker of the mill got paid, nor the IT parks came up. If you think Kamala Mill comprises of illegal structures, Phoenix is not far behind... I'm told Mumbai Police Commissioner Padsalgikar is a very resourceful man. Didn't he have the intelligence from his people in regard to "businesses" happening here? Or did the cops turn a blind eye in exchange of monetary benefits for letting them run HUKKAH parlours? By the way newly turned MLC Prasad Lad's security agency Krystal is working here day and night...Lad can be very useful in giving out information in regard to the fire safety norms & the illegalities that were done here by the owners. 

 Now some OFF THE RECORD info--It is tipped that Fire erupted at MOJO's BRISTO & ONE ABOVE...and the third restopub London Taxi is on the rooftop is made out to be a victim. MOJO's BRISTO is owned & managed by retd. IPS KAUSHAL PATHAK's (K.K. Pathak) son Yog...Pathak's last assignment was that of Pune Commissioner.  Now you know where these corrupt babus put their monies? Apparently either it was MOJO's BRISTO or ONE ABOVE where the performers had put up a fire show last night on the bar table (shown in TV9). Also for information these places serve banned HOOKAH's..My source who was inside in one of these pubs who has first hand information says it was due to the smoke & flames of the HOOKAH that the curtains caught...

Just because Yog is the son of an IPS officer I have heard all the permissions were given from the top at the drop of hat. The forms that are used to fill in details of this IPS officer's restaurant was also not done by the owners by themselves. Everything came home.  The local ward officer put money from his own pocket and got the forms filled. If you all thought that the IAS lobby is corrupt, boss you need to divert your attention to the IPS. People like Bharti & Paramveer are cancerous to the society. Anyways, a local NGO by the name SAFE MUMBAI ASSOCIATION had given all this information in regard to fire safety to TV9's one journalist (I dont wish to name) turned anchor today. The journalist conveniently ignored the NGO's claim stating even their media house's office stands at the same premise, how can we initiate action against our own neighbours?

At the end some manager of these pubs will be booked and the owners will be free again...The parents will fight a lonely battle for years to come and the restaurant in some other name will commence its business someplace else....Life moves on...This is India meri jaan!!!



पराग पार्ले महोत्सव २ : पत्रकार हेमंत जोशी


पराग पार्ले महोत्सव २ : पत्रकार हेमंत जोशी 

मुंबई भाजपामधले एक हटके उदाहरण येथे खास मुद्दाम तुमच्यासाठी, बांद्र्याचे आमदार आशिष शेलार, पार्ल्याचे आमदार पराग अळवणी, पार्ले पूर्वेला राहणारे पण बोरिवलीचे आमदार, आजचे नामदार विनोद तावडे आणि कांदिवलीचे आमदार अतुल भातखळकर हे चौघेही तसे समवयस्क एकमेकांचे विद्यार्थी परिषदेचे, विद्यार्थी असतांनापासूनचे खास मित्र, हे सारे घडविल्या गेले दिवंगत प्रमोद महाजनाकडून, त्यांचे सर्वांचे एकमेकांशी कौटुंबिक संबंधही, तसे या सर्वांना विनोद तावडे फारतर वयाने चार दोन वर्षे सिनियर असावेत पण ' मनाने ' सर्वाधिक तरुण, त्यांच्या खालोखाल मनाने सर्वाधिक तरुण कोण, तसा वादाचा मुद्दा, म्हणून येथेच तो सोडून देतो पण चारही मित्र एकाचवेळी लागोपाठच्या मतदारसंघात आमदार म्हणून निवडून यावेत, क्वचित घडते, सतत जे इतरत्र बघायला मिळते ते येथे नाही म्हणजे त्यांचे आपापसात वाद नाहीत, एकमेकांवर जळणे नाही, आहे ती निकोप स्पर्धा, आणि ते कौटुंबिक संबंध ठेवून आहेत तेही एक छान उदाहरण, आशिष शेलार यांना सुरुवातीला तशी राजकीय ताकद नक्कीच विनोद तावडे यांनी दिली पण आपण पायावर धोंडा मारून घेतला असे त्यांना कधी वाटले नाही, प्रसंगी राजकीय स्पर्धेत आशिष पुढे गेले तरी, कुरबुरी त्यांच्यात देखील आहेत, होतात पण त्याचे रूपांतर कधीही जाहीर वाद घालून नाही, ते सारे एकमेकांच्या हातात हात घट्ट पकडून राजकीय मैदान गाजवून मोकळे होताहेत, तसे चौघेही राजकारणातले चांगल्या अर्थाने मास्टरमाइंड, कोण केव्हा कुठे कशात पुढे जाईल त्यांना ते एकमेकांनाही माहित नसते, ठाऊक नाही पण त्यांची यारी निदान आजपर्यंत तरी अबाधित आहे, या समवयस्कांचा आणखी एक मित्र आहे, देवेंद्र फडणवीस, या फडणवीसांनी किंवा मुंबई अध्यक्ष शेलारांनी तिकडे पार्ले पूर्वेचे काँग्रेसचे नेते आणि माजी आमदार, दिवंगत रमेश प्रभू यांचे जावई श्रीमान कृष्णा हेगडे यांना भाजपामध्ये सामावून घेतले तरीही काकणभर देखील पराग आळवणी नाराज अस्वस्थ झालेले नाहीत, हेगडे आधी पक्षात नव्हते आणि आज असलेत तरीही कधीही पराग अळवणी त्यांच्याविषयी उगाचच उलटसुलट बोलून मोकळे होत नाहीत, हेगडे यांची रेषा पुसण्यात विकृत आनंद घेण्यापेक्षा आपली रेषा अधिक कशी मोठी, त्याकडे मी लक्ष देतो, अळवणी म्हणाले. तसेही मला वाटते, कृष्णा हेगडे इकडे पार्ल्यात नव्हे तर तिकडे कलीना विधान सभा मतदार संघात पुढल्या निवडणुकीची तयारी करताहेत, जेथे शिवसेनेच्या संजय पोतनीस यांच्यासमोर भाजपचे उमेदवार केवळ बाराशे मतांनी पराभूत झाले होते. असेही आता म्हणता येईल, आधी शेलार, भातखळकर, अळवणी आणि तावडे असे या भाजपामध्ये एकमेकांचे चार मित्र होते, हेगडे आल्याने संख्या पाच होईल, त्यांना दूर ठेवले जाईल, असे हे चारही वागणारे नाहीत, येथे विशेष कौतूक आमदार पराग अळवणी यांचेच, माझ्या डोक्यावर हि काय सवत आणून ठेवली, हे भाव चेहऱ्यावर किंवा तसे विचार मनात आणणारे ते नाहीत, कौतुक वाटते...

बायकोने चार बायकांना संक्रांतीला साधे हळदी कुंकवाला जरी बोलावले तरी घरातल्या सर्वांना खूप थकायला होते, इकडे त्या पार्ल्यात, सत्तेत असतांनाही किंवा नसतांनाही म्हणजे पराग अळवणी आणि ज्योतीवहिनी नगरसेवक होते, किंवा नव्हते, पराग आमदार नव्हते तेव्हाही ज्या भव्य प्रमाणावर पार्ले महोत्सव भरविल्या जातो आणि त्या माध्यमातून केवळ विले पार्ले विधान सभा मतदार संघात नव्हे तर उभ्या मुंबईतून जी क्रीडा, कला, सांस्कृतिक चळवळ जपल्या जाते, सलाम या अळवणी यांनी केवळ ३० दिवसांच्या जन्मलेल्या बाळापासून तर ८५ वय वर्षे असलेल्या वृद्धांपर्यंत साऱ्यांसाठी हे व्यासपीठ ज्या पद्धतीने खुले आहे, त्यावर बोलावे लिहावे तेवढे कमी, म्हणजे ३० दिवसाच्या आतल्या बाळाला आपण घराबाहेर काढत नाही अन्यथा येथे त्यांचीही एखादी स्पर्धा घेतल्या गेली असती, अळवणी दाम्पत्य आणि त्यांचे तब्बल ७००-८०० सहकारी वर्षभर मेहनत घेतात, त्यातून हा महोत्सव मोठ्या दिमाखाने पार पडतो. मला तर वाटते, निवडणूक मग ती कोणतीही असो, अळवणी दाम्पत्याचे मतदार येथेच पक्के होत असावेत, बांधल्या जात असावेत, अत्यंत महत्वाचे म्हणजे, पार्ले महोत्सव पार पडणारे, त्यात स्वयंसेवक म्हणून हिरिरीने भाग घेणारे केवळ भाजपाचेच स्वयंसेवक असावेत असे अजिबात नसल्याने विविध विचारांचे, अनेकविध पक्षांचे कार्यकर्ते येथे कधी स्पर्धक म्हणून तर कधी स्वयंसेवक म्हणून इकडून तिकडे पळतांना दिसतात, फार छान वाटले जेव्हा चक्क पार्ले पूर्वेच्या त्या मैदानावर मी थेट बुरखा घालून स्पर्धेत आपल्या मुलांना घेऊन आलेल्या मुस्लिम महिलाही बघितल्या, अख्या मुंबईतून त्या ७-८ दिवसात जवळपास ६०-७० हजार विविध वयाचे भाग घेतात, त्यांच्या सांगे त्यांचे कुटुंब सदस्य हमखास येतात, हे सारे विलोभनीय आणि अगदी मनापासून दाद द्यावे असे...

पराग म्हणाले ते तर एकदम भन्नाट, येथे मैदानावर विविध स्पर्धा सुरु असतांना, अनेक मान्यवर तिकडे सामान्य प्रेक्षक म्हणून कौतुकाने त्याकडे बघत असतात, वास्तविक त्यांनी आमदारांना साधा निरोप देण्याचा अवधी, थेट बांधलेल्या मंचकावर त्यांना स्थान देण्यात येणे सहज शक्य असते पण तो देखील त्रास या दाम्पत्याला होत नाही, जगप्रसिद्ध चित्रकार सुहास बहुलकर असोत किंवा सचिन खेडेकर यांच्यासारखे चित्रपटातले, विविध क्षेत्रातले दिग्गज जेव्हा सामान्य प्रेक्षक म्हणून ह्या साऱ्या कौतुक सोहळ्याकडे बघतात, हे सारे डोळ्यात आनंदाश्रू आणणारे, मला अळवणी म्हणाले, आजपर्यंत तुम्ही सर्वांनी ज्या ज्या विविध स्पर्धांमधून भाग घेतले असतील मग ते क्षेत्र कोणतेही असो, त्या साऱ्या स्पर्धा येथे एकाचठिकाणी बघण्याचे भाग्य समस्त पार्लेकरांना आणि मुंबैकरांनाही, म्हणून मनापासून धन्यवाद आमदार पराग अळवणी आणि त्यांच्या टीमला...

येथे जागेअभावी शक्य नाही पण पार्ले महोत्सवाविषयी अळवणी यांनी जे मनातले मनापासून मनात न ठेवता सांगितले, ते कान देऊन ऐकण्यासारखे किंवा डोळे सताड उघडे ठेवून वाचण्यासारखे म्हणून माझ्या ऑफ द रेकॉर्ड पाक्षिकातले, आमदार अळवणी यांनी नेमके सांगितलेले वाचायला विसरू नका...


पत्रकार हेमंत जोशी 

पराग पार्ले महोत्सव : पत्रकार हेमंत जोशी


पराग पार्ले महोत्सव : पत्रकार हेमंत जोशी 
जुहू चौपाटीवर नेहमीचे आम्ही सारे फिरत असतांना माजी राज्यमंत्री कृपाशंकर सिंग भेटले, घोळका करून गप्पा मारता मारता ते म्हणाले, विलासराव देशमुख यांच्यानंतर मला मनापासून आवडलेले फडणवीस हे एकमेव. पुढे ते म्हणाले, अलीकडे केव्हातरी मी त्यांना माझ्या एका बांधकाम व्यावसायिक मित्रसंगे त्याच्या कामासाठी भेटायला गेलो होतो, फडणवीस म्हणाले, हे काम व्यक्तिगत आहे ते मी करूनही देईल, पण या कामाला सार्वजनिक स्वरूप दिले तर कृपाजी या मित्राचे काम तर होईलच पण तुमचे नाव होईल, मी मग पुन्हा त्यावर तयारीनिशी गेलो, आश्चर्य म्हणजे भेटल्यानंतर त्यांनी ते काम ती योजना क्षणार्धात मंजूर केली, गजब का मुख्यमंत्री है...छान वाटले ऐकून, मीही नेहमी देवेंद्र फडणवीसांविषयी तेच सांगत आलोय, फक्त भीती त्यांच्या सभोवताली जमलेल्या काही लबाडांची वाटते, एखाद्या बेसावध क्षणी आमचे हे विदर्भवीर, चुकून कुठे अडकलेत तर...

याआधीच्या लेखात अलीकडे गोंधळ घालून भाजपमधून बाहेर पडलेले नाना पाटोले हे काहीसे वादग्रस्त ठरलेले नेतृत्व विस्तृत लिहिलेले आहे. असे वाटते, राजकीय पक्ष मग तो कोणताही असो, गोंधळ घालून बाहेर पडण्याचे मला वाटते नाना पटोले यांना आता व्यसन लागले आहे काय, भाजपातर्फे खासदार होण्यापूर्वी ते काँग्रेस मधून आमदार झाले होते, तेव्हाही मला आठवते त्यांनी असाच काँग्रेस विरुद्ध अधिवेशन सुरु असतांना भर विधानसभेत गोंधळ घातला होता, भर अधिवेशनात काँग्रेस नेतृत्वाविरुद्ध गरळ ओकली होती, आरडाओरड करूनच त्यांनी काँग्रेस सोडली होती, भाजपा मध्ये पुढे ते जाऊन बसले होते. थोडक्यात ज्या पक्षाने उमेदवारी दिली त्यांनाच काही वर्षानंतर असे कोंडीत पकडून त्यांचे हे गोंधळ घालणे नेहमीचेच झाले आहे, असावे....

नागपूर अधिवेश्नावरून मुंबईत परतल्यानंतर थोडा रिलॅक्स होतो, तसेही तुमच्या आयुष्यात कोणी खास असे नसेल तर फावल्या वेळात काय करायचे, हा आम्हा पुरुषांना नेहमी प्रश्न पडलेला असतो, आणि या डिसेंबर सारख्या रोमँटिक महिन्यात जर एकटेच कॉफी घेत बसणे आम्हा पुरुषांच्या नशिबात असेल तर अशावेळी एकांत शोधून डोक्याचे केस उपटणे तेवढे आमच्या हाती असते, वेळ होता, तेवढ्यात मुंबईतल्या पार्ले पूर्व भागातल्या आमदार पराग अळवणी यांचे पार्ले महोत्सवानिमित्ते आग्रहाने बोलावणे आठवले, फोन करून त्यांना विचारले, ते ' या ' म्हणाले, पार्ले पूर्व भागात जेथे पार्ले मोहत्सव सुरु होता तेथे गेलो, आणि तेथे जाण्याने सार्थक झाले, मनाला वाटले. अळवणी दाम्पत्याशी मनमोकळ्या गप्पा मारतांना समाधान झाले, एकच सांगतो, जो कोणी पराग अळवणी यांच्या पार्ले महोत्सवाची नक्कल करेल, त्याला आमदार होणे, आमदारकीला निवडून येणे, हातचा मळ असेल. एक मात्र नक्की केवळ आमदार होणे म्हणून पार्ले महोत्सवाचे आयोजन हे असे पराग आणि ज्योती या अळवणी दाम्पत्याचे त्या नजरेतून नियोजन नाही, कारण ते सत्तेत असले तरी आणि नसले तरी त्यांचे हे दरवर्षी महोत्सव भरविणे नित्याचे नेहमीचे झालेले आहे. घाम काढणारा हा महोत्सव अळवणी दाम्पत्याचे ते पॅशन आहे, सतत १८ वर्षे ते दोघे सत्तेत असलेत तरी आणि नसलेत तरी त्यांचे हे पार्ले महोत्सव दरवर्षी डिसेंबर महिन्यात सतत ७-८ दिवस भरविणे, मला वाटते त्यांना लागलेले जडलेले हे चांगले व्यसन आहे...

आमदार पराग अळवणी हे विचित्र नाहीत पण त्यांचा विधान सभा परिसर अत्यंत विचित्र पद्धतीने त्यांच्या वाटेला आलेला आहे, आम्हा मुंबईकरांना वाटते, मुंबईतल्या सदाशिव पेठेचे म्हणजे मुंबईतल्या पुण्याचे - विलेपार्ले पूर्व विभागाचे अळवणी तेवढे आमदार आहेत, नो, असे अजिबात नाही, विशेष म्हणजे त्यांचे जवळपास ५० टक्के मतदार झोपड्पट्टीतले आहेत, अळवणी म्हणाले, त्यांच्या न्यायहक्कासाठी मी लढत आलोय म्हणून ते माझे अगदी हक्काचे मतदार आहेत, आम्ही एकमेकांशी अतिशय क्लोज आहोत. तिकडे थेट, पार कालीना सांताक्रूझ पूर्वेपासून तर थेट इकडे सांताक्रूझ पश्चिम आणि जुहूपर्यंत थोडक्यात अगदी तुकड्यातुकड्यात अळवणी यांचा विधानसभा मतदार संघ अतिशय दुर्गम पद्धतीने विखुरला आहे,पसरला आहे, विस्तारला आहे आणि हे अतिशय दगदगीचे आहे, सततची धावपळ, त्यांना त्यातून अंगवळणी पडली आहे...

थोडेमी जरासे जरी मतदारांकडे दुर्लक्ष झाले तरी मोठी किंमत मोजावी लागते, मोजलेली आहे, पराग गप्पांच्या ओघात म्हणाले. एक बरे झाले, आम्हाला समजले कि पराग तेवढे पार्ले पूर्व साठी मर्यादित नाहीत, त्यांचे विधान सभा परिक्षेत्र फार मोठे आहे, प्रचंड परिसरात विभागलेले आहे, त्यांनी आपल्या मतदार संघात भाजपा चे एकंदर पाच नगरसेवक निवडून आणतांना मोठे कष्ट घेतलेले आहेत, त्या पाच मध्ये अर्थात एक आहेत, ज्योती पराग अळवणी....
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी 

Tuesday, 26 December 2017

घडामोडी आणि भानगडी २ : पत्रकार हेमंत जोशी


घडामोडी आणि भानगडी २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
याआधीच्या लेखात नागपुरातले विशेषतः नागपूर जिल्ह्यातील काटोल विधानसभा मतदार संघातले तापलेले राजकीय वातावरण, त्याविषयी लिहिल्यानंतर काही तासातच आमचे हे लिखाण त्या भागात मोठ्या प्रमाणावर व्हायरल झाले, आणि काळ रात्री पासून माझे किमान दहा वेळा फोन खणाणले, जे लिहिले ते छान आहे पण आतली वस्तुस्थिती आणखी वेगळी असल्याचे दस्तुरखुद्द अनिल देशमुखांच्या एका अत्यंत विश्वासू मित्राने, स्थानिक नेत्याने थोडक्यात त्यांच्या जवळच्या एका व्यक्तीने जे काय फोनवरून सांगितले ते तर आणखीनच धक्कादायक आहे, नागपूर जिल्ह्यातले राजकीय वातावरण या थंडीतही तापवणारे आहे, तेथे काहीतरी वेगळे घडते आहे...

जवळपास सतत २२ वर्षे आधी राज्यमंत्री तदनंतर पूर्णवेळ मंत्री म्हणून काम केलेल्या अनिल देशमुखांनी राजकीय महत्वाकांक्षेतून १९९५ नंतर बंधू रणजित देशमुखांशी तशी राजकीय फारकत घेतल्यानंतर हळूहळू त्यांनी थेट शरद पवार यांच्याशी आधी ओळख वाढविली नंतर लवकरच प्रफुल्ल पटेल यांचे खास असे संबंध स्थापित करून पुढे २००० नंतर थेट थोडक्यात राष्ट्रवादीच्या स्थापनेनंतर ते शरद पवार अजित पवार विशेषतः प्रफुल्ल पटेल यांना घट्ट पकडून मोकळे झाले, राष्ट्रवादीमय झाले....

पण आता त्यांच्या त्या मित्राकडून जे कानावर पडले आहे ते मात्र भलतेच धक्कादायक आहे, राजकारणात काहीही घडू शकते, यावर ते एक बोलके उदाहरण ठरणार आहे. राष्ट्रवादी, शरद पवार आणि प्रफुल्ल पटेल या ज्या तिघांना गेले सतत १७-१८ वर्षे ज्या अनिल देशमुखांनी घट्ट मिठीत किंवा मुठीत पकडून ठेवले होते, त्यांची ती मिठी अलीकडे मोठ्या वेगाने ढिली पडलेली असून त्यांनी राष्ट्रवादी सोडल्यास फारसे यापुढे आश्चर्य वाटून घेऊ नये, अनिलबाबूंची म्हणे काँग्रेस नेत्यांशी झपाट्याने सलगी वाढलेली आहे, आणि राज्यातल्या काँग्रेस नेत्यांनाही हेच वाटते, कम्पेअर टू आशिष देशमुख, त्यापेक्षा अनिल देशमुखांना उमेदवारी देणे म्हणजे आपला काटोल विधान सभा मतदारसंघातून उमेदवार आजच निवडून आलाय, त्यांना वाटते आहे म्हणून आशिष पेक्षा अनिलबाबुंना अधिक जवळ घेणे त्यांची ती पसंती आहे, आणि हे राष्ट्रवादीमध्ये झपाट्याने पसरल्याने ते त्यादिवशी तसे घडले असावे, म्हणजे हिवाळी अधिवेशनादरम्यान मुद्दाम मीडिया समोर अजितदादांनी आशिष देशमुखांशी केलेली बातचीत किंवा त्यांच्या एकमेकांच्या गाठीभेटी, मुद्दाम सर्वांसमोर उघड केल्या गेल्या जणू तो शरद पवार स्टाईलने अनिलबाबुंना दिलेले ते एक धक्कातंत्र होते, आम्हीही काय करू शकतो, राष्ट्रवादीने पुन्हा एकदा ताकदीने आपला काटोल विधानसभा मतदार संघ बांधणार्या अनिलबाबुंना चपराक देणारा तो एक राष्ट्रवादीतर्फे केविलवाणा प्रयत्न होता...

तसे बघितले तर विधानसभा निवडणूक दूर असतांनाच म्हणजे फार आधीपासून नागपूर जिल्ह्यातील काटोल हा विधानसभा मतदार संघ चर्चेत केवळ यामुळे आला कि भाजपाच्या तिकिटावर निवडून येऊनही विद्यमान आमदार आशिष यांनी भाजपा नेत्यांशी, थेट गडकरी आणि फडणवीसांशी आधी पंगा घेतला नंतर दंगा सुरु केला आहे. पण काटोलचे राजकारण केवळ देशमुख काका पुतण्याभोवती तेवढे फिरते आहे आणि या मतदार संघात भाजपा नेतृत्व झोपा काढते आहे असे जर तुम्हाला वाटत असेल तर ते नक्की चुकीचे आहे कारण या मतदार संघातून भाजपातर्फे पुढले उमेदवार, देशमुखांशी कायम पंगा घेणारे स्थानिक नेते आणि मोठा जनसंपर्क असलेल्या चरणसिंग ठाकूर यांना मोठी ताकद देते आहे, अत्यंत महत्वाचे म्हणजे, जेव्हापासून आशिष हे भविष्यातले आपले उमेदवार नसतील, फडणवीसांच्या लक्षात आले त्यांनी ठाकूर हेच जणू तेथले आजचे आमदार आहेत असे वलय आधी त्यांच्या भोवताली निर्माण केले आणि सार्वजनिक स्वरूपाच्या कामात त्यांना सहकार्य करायला सुरुवातही तेव्हाच केली, खूप आधी केली, आता बघूया काका पुतण्याच्या राजकीय भांडणात निदान यावेळी तरी चरणसिंग ठाकूर निवडून येतील कि छान तयारीला लागलेले अनिल देशमुख हेच निवडून येतील, तेथे काहीही होऊ शकते पण आजतरी अनिल देशमुखांचे पारडे सर्वाधिक जाड आहे, तेच प्रथम क्रमांकावर आहेत.एक नक्की यवतमाळ ते नागपूर दरम्यान राष्ट्रवादीने काढलेल्या शेतकऱ्यांच्या आक्रोश दिंडी मध्ये अगदी पुढे अनिल देशमुख हेच होते पण त्यांचे प्रफुल्ल पटेलांशी बिनसलेले संबंध, मला नाही वाटत जर प्रफुल्ल पटेल राष्ट्रवादीतून बाहेर पडले नाहीत तर अनिलबाबू तेथे राहणे, टिकणे शक्य आहे म्हणून जे काय माझ्याशी बाबूंच्या मित्राचे बोलणे झाले तेच घडते आहे, घडत असावे, अनिलबाबूंची पावले निदान आजतरी काँग्रेसकडे वाळू लागलेली आहेत, ते काँग्रेस मध्येच जातील असेच वारंवार वाटते आहे...


पत्रकार हेमंत जोशी 

घडामोडी आणि भानगडी : पत्रकार हेमंत जोशी


घडामोडी आणि भानगडी : पत्रकार हेमंत जोशी 
पुण्यातल्या सदाशिव पेठेतले जोशी कुलकर्णी गोखले परांजपे नेने काणे इत्यादी आमच्यातले काहीही करू शकतात म्हणजे कुलकरण्यांचा मुलगा जोशींची मुलगी बघायला गेला होता तेव्हा त्याने तिला द्यायला परसातली निघालेली मेथीच्या भाजीची जुडी सरप्राईज गिफ्ट म्हणून नेली होती आणि तिने देखील ते गिफ्ट स्वीकारतांना त्याकडे जणू कोहिनूरचा हिरा त्याने दिलाय पद्धतीने बघितले होते, तो गेल्यावर तिची आई हेच म्हणाली, कुळकर्ण्यांचा मुलगा बऱ्यापैकी उधळ्या दिसतोय, तिनेही काळजीने मान डोलावून हो म्हंटले होते...

आणखी एक सत्य किस्सा. मालमत्तेवरून याच सदाशिव पेठेतल्या परांजपे बापलेकात वाद होते, प्रकरण न्यायालयात होते, दोघेही तारखेवर जातांना आणि येतांना एकाच रिक्षेने जायचे यायचे, निम्मे निम्मे भाडे वाटून घेतल्यावर न्यायालयात मात्र एकमेकांसमोर एखाद्या शत्रूसारखे एकमेकांशी वाद घालायचे, खुनशी चेहऱ्याने एकमेकांकडे बघून भांड भांड भांडायचे पण रिक्षेत मात्र एकमेकांना खेटून बसायचे, त्यातल्या त्यात बाप थोडा दिलदार होता, पोराला मोठ्या मनाने खिशातले चार खारे शेंगदाणे तो काढून देत असे....

एकमेकातले वितुष्ट किंवा भाऊबंदकी त्यावरून नागपुरातले अनिल देशमुख आणि रणजित देशमुख आठवले. हे दोघेही माजी मंत्री आहेत, एकमेकांचे सख्खे चुलत भाऊ आहेत त्यांची गावाकडे किंवा नागपुरातले निवासस्थाने आजही एकमेकांना खेटून आहेत, त्यांचे एकमेकांकडे तसे जाणेही आहे पण राजकीय दृष्ट्या मात्र दोघेही आणि त्यांची पुढली पिढी देखील एकमेकांचे कट्टर विरोधक आहेत, हा या राजकीय पक्षात असला कि तो दुसऱ्याच पक्षात असतो याने रणजित देशमुखांचे थोरले चिरंजीव मागे विधान सभा निवडणुका लागण्याच्या केवळ पंधरा दिवस आधी काँग्रेस मधून भाजपा मध्ये आले, त्यांना भाजपा ने विधानसभेची उमेदवारी दिली आणि आशिष देशमुख राष्ट्रवादीचे उमेदवार त्यांचे चुलते श्रीमान अनिल देशमुख यांच्या विरोधात निवडणूक जिंकले आमदार देखील झाले. थोडक्यात रणजित देशमुख आणि अनिल देशमुख कायम दोन भिन्न राजकीय पक्षाचे नेतृत्व करतात. हा मुद्दा येथे यासाठी कि खासदार नाना पटोले यांच्या पाठोपाठ भाजपा नेतृत्वविरोधात आवाज उठविणारे भाजपातले आशिष देशमुख हे दुसरे, विशेष म्हणजे भंडाऱ्याचे पटोले हे खासदार म्हणून आणि आशिष देशमुख हे आमदार म्हणून त्यांच्या बंडखोरीला महत्व देण्यात आले, चर्चा झाली, नाही म्हणायला नागपुरातल्या भाजपमध्ये त्यातून खळबळ देखील उडाली...

खासदार नाना पटोले आणि आमदार आशिष देशमुख हे त्यांच्या पुढल्या निवडणुका नक्कीच भाजपाच्या तिकिटावर लढविणार नाहीत हे आता नक्की झाले आहे, भाजपानेते आणि हे खासदार आमदार यापुढे एकमेकांकडे ढुंकूनही पाहणार नाहीत हेही दिसते आहे, थोडक्यात आता या दोघांनी भाजपापासून काडीमोड घेतला आहे, घटस्फोट घेतला आहे, फारकत घेतली आहे हे आता तुम्हाला सांगणे म्हणजे दिनेश उपाध्याय नामें राजकीय नारदाला शेंडी आहे हे त्याच्या पत्नीला सांगण्यासारखे...

नाना पटोले यांच्या पाठोपाठ आशिष देशमुख यांनी नेमकी तोफ डागली नागपूर हिवाळी अधिवेशनाचे तोंडावर त्यामुळे खळबळ अधिक माजली विशेष म्हणजे याच अधिवेशनादरम्यान आशिष हे तटकरे किंवा अजितदादा यांना भेटल्याने 
लोकांनी त्यातून वेगळे अर्थ काढले ज्या अर्थ काढण्याला तसा अजिबात अर्थ नाही म्हणजे पुढली निवडणूक आशिष देशमुख हे राष्ट्रवादीतर्फे लढविण्याची अजिबात शक्यता नाही, शरद पवार हे असे भलते सलते निर्णय घेणारेही नाहीत, इतर अनेक जेव्हा राष्ट्रवादीतून झपाट्याने बाहेर पडत होते तेव्हा क्षणिक फायद्याचा विचार न करता राष्ट्रवादीला आणि शरद पवारांना घट्ट मिठी मारून बसलेल्या अनिल देशमुखांना डावलून शरद पवार नक्कीच आशिष देशमुख यांना आपल्या पक्षात स्थान देऊन उमेदवारी जाहीर करतील असे शंभर टक्के होणार नाही आणि हे आशिष यांना देखील तंतोतंत माहित आहे पण बंडखोरी करतांना त्यांनी एकाचवेळी काही क्षणांकरिता अनिल देशमुख आणि स्थानिक नागपूरकर भाजपा नेत्यांच्या गोटात खळबळ उडवून दिलेली आहे....

एक मात्र नक्की घडणार आहे, आशिष देशमुख आणि नाना पटोले पुन्हा एकदा त्यांच्या पूर्वीच्या पार्टीमध्ये प्रवेश करून मोकळे होतील ते दोघेही पुन्हा एकदा लोकसभा तसेच विधानसभा निवडणुका लागण्यापूर्वी काँग्रेस मध्ये प्रवेश करतील आणि राज्यातल्या काँग्रेसला देखील बऱ्यापैकी तगड्या नेतृत्वाची पुढल्या साऱ्या निवडणूक लढविताना अशा नेत्यांची गरज असल्याने यांना प्रवेश देणे घेणे फारसे कठीण जाईल असे अजिबात नाही. एक मात्र कळीचा मुद्दा आहे, निवडणुका मग त्या लोकसभेच्या असोत कि विधानसभेच्या, सेना भाजपाच्या झंझावातासमोर टिकाव धरण्यासाठी पुन्हा एकदा राज्यातल्या राष्ट्रवादी तसेच काँग्रेसला आघाडी करून निवडणुका लढणे क्रमप्राप्त आहे, आणि ते अलीकडे काही दिवसात दिसूनही आले आहे, अगदी ज्याच्याकडे पृथ्वीराज चव्हाण हे शक्ती कपूर किंवा अमरीश पुरी म्हणून बघायचे तेच अजित पवार आता या चव्हाणांना किंवा काँग्रेस मधल्या इतरांनाही साक्षात हिरो वाटू लागले आहेत, नवीन निश्चल किंवा विजय अरोरा वाटू लागले आहेत म्हणजे उद्या एखाद्या जाहीर सभेत पृथ्वीराज यांनी अजितदादांना प्रेमाने जवळ घेतले किंवा अजितदादांनी चव्हाणांच्या कपाळाचे दीर्घ चुंबन घेतले तर फारसे आश्चर्य वाटून घेऊ नका, दोन्ही मित्र पक्षातली झोंबाझोंबी वाढलेली आहे...

एक मात्र नक्की भविष्यातल्या निवडणुकात काँग्रेस भंडारा गोंदिया लोकसभा मतदार संघातून जिंकून आलेल्या नाना पटोले आणि काटोल विधानसभेला निवडून आलेल्या आशिष देशमुख यांची उमेदवारी जाहीर करण्यासाठी राष्ट्रवादीकडे आपली प्रतिष्ठा पणाला लावेल आणि असे घडले म्हणजे या दोघांना जर उमेदवारी मिळाली तर शरद पवार नक्कीच आपला नेहमीचा फॉर्म्युला वापरून मोकळे होतील, ते लोकसभेला प्रफुल्ल पटेल आणि विधान सभेला काटोलमधून अनिल देशमुखांना नक्की हेच सांगतील कि अपक्ष म्हणून हि निवडणूक लढवा, माझी ताकद तुमच्या मागे उभी असेल हे ध्यानात ठेवा. विशेष म्हणजे शरद पवार आपली सारी ताकद पणाला लावून अनिल दवषमुख यांना निवडून आणण्यात मोलाची सुप्त व गुप्त भूमिका पार पाडतील. फारतर अगदीच वाईटपणा घेणे नको म्हणून शरद पवार त्या लबाड प्रफुल्ल पटेलांना पुन्हा एकदा राज्यसभेवर निवडून आणून मोकळे होतील पण अनिल देशमुख यांना मात्र अपक्ष लढविण्याच्या सूचना देतील, कारण हेच कि नजीकच्या काळात होणाऱ्या बिधान सभेच्या निवडणुकीला अनिल देशमुख यांचे पारडे काहीसे जड झालेले आहे, तीच वस्तुस्थिती आहे. आता आणखी एक धक्कादायक सांगतो, जे तंतोतंत मला ठाऊक आहे ते सांगतो, पुढल्या लोकसभेत जर सत्तेवर भाजपा पुन्हा एकदा विराजमान होते आहे असे जर प्रफुल्ल पटेलांच्या ध्यानात आले तर ते नक्की राष्ट्रवादीला सोडचिट्ठी देऊन आणि पवारांना ठेंगा दाखवून भाजपा मध्ये प्रवेश करून मोकळे होतील आणि हेच घडण्याची अतिशय दाट शक्यता आहे बहुदा तेच घडणार आहे...

जे मला दिसते ते असे आहे, भाजपा ने म्हणजे भाजपाच्या वरिष्ठ नेत्यांनी शक्यतो अलीकडे आतून लाडावून ठेवलेल्या प्रफुल्ल पटेलांच्या कानफ़ुसक्या फारशा ऐकून न घेता त्या नाना पटोलेंची नाराजी दूर करावी आणि त्यांची हमखास जिंकून येणारी एक जागा न गमावण्याची काळजी घ्यावी कारण पटोले मग ते कोणत्याही चिन्हावर लोकसभेला सामोरे गेले तरी ते नक्की जिंकून येतील हे त्या लोकसभा मतदार संघातील फार मोठ्या प्रमाणावर असलेले कुणबी समाजाचे नेते मतदार कार्यकर्ते छातीठोकपणे आजच सांगून मोकळे होताहेत, नाना पटोले हेच पुढले खासदार असतील, त्या साऱ्यांचे अगदी उघड सांगणे आहे, त्यांचे अंदाज खरे आहेत. अंदर कि बात अशी आहे कि नाना पटोले यांना अधिक दुःख त्यांच्याकडे दस्तुरखुद्द पंतप्रधानांचे दुर्लक्ष झाले किंवा ते पटोले यांना चार चौघात घालून पडून बोलले याचे नाही तर भाजपा नेतृत्व स्थानीक पातळीवर त्यांच्यापेक्षा प्रफुल पटेल नामक लबाड नेत्याला प्राधान्य देते आहे, ते त्यांना अधिक वेदनामय झालेले आहे, त्यातूनच काही दिवसांपूर्वी पटोले यांचा मनात साठलेला साचलेला राग जोरात उफाळून वर आला आणि त्यांनी दंड थोपटले, ते भाजपा विरोधात रस्त्यावर उतरले... 
तूर्त एवढेच!


पत्रकार हेमंत जोशी 

Sunday, 24 December 2017

गावमामा अजय अग्रवाल : पत्रकार हेमंत जोशी


गावमामा अजय अग्रवाल : पत्रकार हेमंत जोशी 
हल्ली निदान मला तरी नेते नारायण राणे यांना भेटणे सहज शक्य झाले आहे. पूर्वी असे नव्हते अनेक अडथळे पार करून त्यांची भेट घेणे शक्य होत असे. अलीकडे ते जुहूला राहायला आल्यापासून एकतर सकाळी फिरायला येतात किंवा नरिमन पॉईंट परिसरातील आरकेडिया इमारतींमधल्या त्यांच्या ऑफिस मध्ये दुपारच्या वेळेत लोकांना बहुतेकवेळा भेटतात. सारे म्हणतात नारायण राणे आणि त्यांच्या मुलांचे राजकीय ग्रह फिरले आहेत, मला असे अजिबात वाटत नाही, त्यांनी भाजपा ऐवजी शिवसेनेत जायला हवे होते हे म्हणणे किंवा हि चर्चा तशी चांगली पण प्रत्येक नेत्याचे स्वतःचे असे राजकीय आराखडे असतात, आपण त्यात फारशी ढवळाढवळ करणे योग्य नसते फारतर मत प्रकट करणे ठीक मात्र आग्रह धरणे चुकीचे ठरते. फार तर त्यांचा हा राजकीय दृष्ट्या कठीण किंवा परीक्षेचा काळ आहे असे म्हणता येईल पण राणे संपले, राजकीय दृष्ट्या बरबाद झाले हे म्हणणे चुकीचे आहे, ते लोकांचे नेते आहेत, वरून लादलेले नेते नाहीत, आणि असे उत्स्फूर्त नेते कधी कधी संपले आहेत असे विनाकारण आपल्याला वाटत असते मात्र असे अजिबात नसते. पूर्वीचे राणे पुन्हा एकदा उफाळून वर आले हे तुम्हाला नक्की एक दिवस म्हणावे लागेल, अपवाद त्यांच्या प्रकृतिस्वास्थ्याचा, त्यांनी वयोमानानुसार आणि सततचा राजकीय तणाव, तब्बेतीला जपणे नक्की गरजेचे आहे...

खरे तर त्यादिवशी नागपूर अधिवेशनातून मुंबईत परतल्यानंतर मित्र अजय अग्रवाल संगे जुहू चौपाटीला राणेँनाच भेटायला गेलो होतो पण राणे नेमके फिरायला आले नाहीत, कुठेतरी कदाचित मुंबई बाहेर असावेत पण चौपाटीवर फिरतांना जगश्रीमंत हिंदुजा बंधूंपैकी दोघे नेहमीप्रमाणे अशोकभाई आणि प्रकाशभाई हिंदुजा भेटले, चौपाटीवर फिरतांना एक बरे असते, विविध मान्यवर उद्योगपतींशी बोलणे होते, त्यादिवशीही सुभाष अग्रवाल होते, प्रख्यात शेअर दलाल सौरव बोरा होते, अजय अग्रवाल होते आणि हिंदुजा बंधूही...

विशेषतः उद्योगपती अशोक हिंदुजा यांच्याशी देशभरातल्या राजकीय गप्पा आणि त्यांचे त्यावरील संदर्भ उदाहरणे, माणसे उगाच मोठी होत नाहीत ते या अशा गप्पांच्या ओघात कळते. मोदी यांनी देशासाठी नेमके काय काय चांगले केले आणि नेमके ते कुठे चुकले, हे असे विषय अशोकजी जे काय त्यावर नेमके सांगतात, ऐकत राहावेसे वाटते अर्थात देशाचे नव्हे तर राज्याचे राजकारण, हा माझ्या नेहमीचा लिखाणाचा ढाचा असल्याने त्यांनी जे काय सांगितले किंवा ते जे काय सांगतात, ते येथे लिहिणे अशक्य आहे, देशाचे राजकारण हा माझा प्रांत नाही, जे आपले नाही त्यावर हक्क तरी कसा सांगायचा थोडक्यात, जर कतरिना कैफ माझी प्रेयसी नाही तर ते येथे मी का म्हणून सांगायचे किंवा ज्या गावी आपल्याला जायचेच नाही त्या गावचा रास्ता विचारानेही योग्य नाही...

प्रत्येक गावात हमखास एक असा माणूस असतो कि त्या गावातल्या प्रत्येक घरी त्याची उठबैस असते, बहुतेक गावातून अशा धावून जाणाऱ्या व्यक्तीला ' गावमामा ' लाडाने म्हटले जाते. आमचे एक मित्र , राज्यातल्या आम्हा सार्या चर्चेतल्या लोकांचे एक मित्र अजय अग्रवाल हे त्यातलेच एक, त्यांचे साऱ्यांशी घरचे, कौटुंबिक संबंध आहेत मग ते राजकारणी असोत कि उद्योगपती, फिल्मवाले असोत कि सरकारी अधिकारी, प्रशासकीय अधिकारी, मंत्री, आमदार, खासदार, थोडक्यात सारे मान्यवर अजय यांचे मित्र आहेत, त्या सर्वांशी त्यांचे घरोब्याचे संबंध आहेत, मैत्री आहे, दोस्ती आहे, यारी आहे. पण हे सारे असूनही, अजयने स्वतःचे या अशा व्यक्तिगत संबंधातून फार मोठे भले करवून घेतले असे कधी ऐकिवात नाही उलट खर्च आम्ही करायचे आणि पैसे अजय अग्रवाल यांनी भरायचे, असेच अनेकदा किंवा बहुतेकवेळा घडते, घडत आलेले आहे किंबहुना अजय हे आमच्यातले शापित असे व्यक्तिमत्व आहे, हे त्यांच्याबाबतीत म्हणणे अधिक योग्य ठरावे. त्यांनी मोठ्यांच्या ओळखीतून आपल्या कुटुंबासाठी फार काही केल्याचे ऐकिवात नाही उलट मैत्री जपता जपता त्याचे स्वतःच्या धंद्याकडे झालेले दुर्लक्ष, असे कानावर आहे, अजयच्या पत्नीने म्हणे अलीकडे त्यांना दम भरलाय, घराबाहेर काढीन म्हणून, खरे खोटे देव जाणे. अजयच्या मित्रांना, मग अडचण कोणतीही येऊ, अजयने मित्रांसाठी मार्ग काढला नाही असे कधी होत नाही. मित्रांच्या घरातले कार्य असो किंवा आलेले एखादे संकट असो, एकदा का अमुक एक काम अजय यांना सांगितले कि आपण निश्चिन्त व्हायचे असते, आपण अजयला काम सांगितल्याचे भलेही विसरतो, मग अजय फोन करून सांगतील, भाऊ तुम्ही सांगितलेले काम झाले बरे, असा हा सब दर्द का एकही इलाज, अजय अग्रवाल. विदर्भातल्या मलकापूरचे माझे मित्र माजी नगराध्यक्ष, सुरुवातीपासून काँग्रेसचे निष्ठावान अतिशय मोठ्या मनाचे श्याम राठी असोत किंवा जळगाव भुसावळ हे मूळ स्थान सोडून मुंबईत स्थिरावलेले हे अजय महाशय, अतिशय श्रीमंत व्यापारी कर्मठ मारवाडी घरातले, मात्र मित्रांसाठी वाट्टेल ते करणारे प्रसंगी स्वतःला विकून मित्रांचे भले करणारे, यांची नजर आणि नियतही चांगली त्यामुळे त्यांना थेट घराघरातल्या चुलीपर्यंत प्रवेश असतो, संभाजी झेंडे पाटलांसारख्या मराठ्यांच्या घरी हे अजयभाऊ अगदी सकाळी गप्पा मारायला जातात किंवा हिंदुजा असोत कि हर्षवर्धन पाटील, हक्काने सांगून मोकळे होतात, मी नाश्टा करायला येतो, विशष म्हणजे एकाचवेळी ते अनिल गोटेंना बिलगून मोकळे होतात आणि गोटे यांचे विरोधक राधेश्याम मोपलवार देखील अजयला हक्काने आणलेल्या टिफिन मधून जेवायला वाढतात. इकडचे तिकडे न सांगता, केवळ सकारात्मक मैत्रीसाठी जगणारे हे व्यक्तिमत्व म्हणूनच सर्वांना मनापासून भावते, एकमेकांचे कट्टर विरोधक असलेया दोघांनाही एकाचवेळी आवडते.एक मात्र नक्की सारे गाव मामाचे पण कोणी नाही कामाचे, या म्हणी, उक्ती नुसार, थोडक्यात या राज्यातले जवळपास सारेच मान्यवर अजय अग्रवाल यांच्या जणू घरातले पण अजय असोत कि मलकापूरचे ज्येष्ठ नेते श्याम राठी, यांचे भले साधण्या कोणी मनापासून धावून आल्याचे मला कधी फारसे दिसले नाही, वाईट वाटते. एक सांगू का, ज्यांना या भव्य मुंबापुरीतल्या वरच्या वर्तुळात अलगद जाऊन बसायचे आहे त्याने आमच्या या मारवाडी असूनही काहीशा भाबड्या आणि कमालीच्या बडबड्या अजय अग्रवाल या व्यावसायिकांशी मैत्री करून मोकळे व्हावे, फायदे होतील. एक मात्र नक्की, हे महाशय, सतत मित्रांसाठी वाट्टेल ते करण्यात गुंतलेले असतात, भले मित्रांचे होते आणि हे असे राठी किंवा अग्रवाल यांच्यासारखे बोटावर मोजण्याइतके असे शेटजी असावेत जे मित्रांसाठी आपले आर्थिक गणितही प्रसंगी बिघडवून मोकळे होतात. असे कसे हो हे व्यापारी असून मारवाडी घरातले त्या कर्णासारखे वागणारे...

मित्रहो, केवढे हे उपकार या मुंबईचे माझ्यावर, जिने मला खूप काही दिले, छान छान मित्र आणि थोडेफार व्यवसायिक यश देखील. पुढे जाऊन अत्यंत महत्वाचे सांगतो, मी बहुतेक वेळा अनेकांच्या विरोधात जाऊन लिहितो, ते तरीही माझे शत्रू नाहीत, मला त्यांचा त्रास नाही कारण त्यांना हे नेमके माहित असते कि मी जे लिहिलेले असते ते हिमनगाचे एक टोक असते, ते नेमके काय करताहेत हे सांगण्यासाठी म्हणाल तर ते एक फुटकळ लिखाण असते, त्यामागचे विदारक सत्य त्याहून महाभयंकर असते, जणू त्यांना हि सूचना असते कि स्वतःला आवरा आणि जनतेलाही सावरून घ्या, त्यांना खड्ड्यात नेऊन सोडू नका...
तूर्त एवढेच !


पत्रकार हेमंत जोशी 
www.offtherecordonline.com
www.vikrantjoshi.com

Friday, 22 December 2017

मुक्काम पोस्ट नागपूर ३ : पत्रकार हेमंत जोशी


मुक्काम पोस्ट नागपूर ३ : पत्रकार हेमंत जोशी 
आधी थोडेसे हटके तुमच्यासाठी मग राज्यातल्या राजकारणाकडे, 
वर्गात सर्व प्रश्नांची उत्तरे खड्या स्पष्ट आवाजात देणारा पण वार्षिक परीक्षेत सतत नापास होणारा विद्यार्थी म्हणजे राज ठाकरे  वर्गात लघवी केल्यामुळे शाळेतून काढून टाकलेल्या विद्यार्थ्यांचे नाव आहे, अजित पवार...
शाळा सोडतो आहे अशी सतत धमकी देणारा पण शाळेला नियमित चिटकून बसणारा विद्यार्थी म्हणजे उद्धव ठाकरे, 
वर्गात सतत बसण्याची जागा बदलवून घेणारा विद्यार्थी अर्थात नारायण राणे, 
गुरुजींनी काही विचारण्या आधीच पटकन हात वर करून चुकीची उत्तरे देणारा विद्यार्थी म्हणजे संजय राऊत आणि 
वर्गातला विनोदी विद्यार्थी म्हणजे रामदास आठवले...
गुरुजींनी कितीही गदागदा हलवून विचारले तरी कोणत्याही प्रश्नाला उत्तरे न देणारा पण गुरुजींचे लक्ष नसतांना बाजूच्याला हळूच चिमटे काढणारा विद्यार्थी म्हणजे सुभाष देसाई आणि 
शाळेतले शायनिंग मारत फिरणारे, कट्टयावर बसून उगाचच चकाट्या पिटणारे विद्यार्थी म्हणजे प्रसाद लाड, जितेंद्र आव्हाड, प्रताप सरनाईक..
शाळेच्या अध्यक्षांचा म्हणजे अभ्यासात ढ असूनही वशिल्याने वरच्या वर्गात प्रसंगी परीक्षा न देताही वर चढणारा विद्यार्थी म्हणजे राहुल गांधी,
आणि वर्गात स्वतःच्याच बहिणीची छेड काढणारा विद्यार्थी म्हणजे धनंजय मुंडे, 
अभ्यासात कायम कच्चा असणारा पण श्रीमंत बापाचा नवे नवे विचित्र कपडे घालून येणारा विद्यार्थी म्हणजे रामदास कदम...
मुलींमध्ये हुशार तेवढी मीच असे भासवणारी पण फारसे काही येत नसतांनांहि वेळ मारून नेणारी, स्वतःला सैराट ची हिरोईन समजणारी विद्यार्थिनी म्हणजे सुप्रिया सुळे आणि 
शिळ वाजवून गाणे गुणगुणणाऱ्या टाईमपास विद्यार्थिनी म्हणजे यशोमती ठाकूर, भारती लव्हेकर, मंदा म्हात्रे,
आणि कधी कधी त्यांच्या संगे येऊन बसणारी माधुरी मिसाळही. 
मी म्हणजे साधा भोळा शिधा साधा असे भासवून हळूच गुपचूप लाईन मारणारा विद्यार्थी म्हणजे चंद्रकांत पाटील आणि 
स्वतःला डिट्टो रफी समजणारा विद्यार्थी म्हणजे सुजित मिणचेकर, 
लहानपणीच वर्गातल्या मुलींच्या प्रेमात पडणारा त्यांना बोरे चिंचा देऊन पटवणारा श्रीमंत घरातला विद्यार्थी म्हणजे उदय सामंत आणिवर्गात लावालाव्या लावून दूर उभे राहून गम्मत बघणारा विद्यार्थी म्हणजे मिलिंद नार्वेकर,
तसेच वर्गात मास्तरांकडून सतत शिक्षा दिली जात असणारा विद्यार्थी म्हणजे छगन भुजबळ...
वर्गात काळी टोपी घालून येणारा, कोणत्याही प्रश्नाचे साधे उत्तर देखील भाषणाच्या आवेशात देणारा विद्यार्थी देवेंद्र फडणवीस आणि घरी देवेंद्रचे नाव सांगून खाऊसाठी पैसे मागणारा पण देवेंद्रला कळूही न देता शाळेबाहेरच्या बुढीके बाल वर एकटाच 
ताव मारणारा विद्यार्थी म्हणजे परिणय फुके 
आणि देवेंद्र तसेच नितीन या वर्गमित्रांची हुबेहूब नक्कल करून इतरांची वाहवा मिळविणारा विद्यार्थी म्हणजे चंद्रशेखर बावनकुळे. 
वर्गातल्या मुलांचे कंपास पेन पेन्सिल वह्या पुस्तके चोरून ते आपल्या नातेवाईकांना वाटणारा विद्यार्थी म्हणजे अशोक चव्हाण, वर्गातल्या सर्वांचा आदर करणारे विद्यार्थी म्हणजे उल्हास पवार आणि गिरीश गांधी आणि शाळेचा आदर्श विद्यार्थी हा पुरस्कार 
पटकाविणारा विद्यार्थी म्हणजे गणपतराव देशमुख...
राज ठाकरेला कशाला मॉनिटर केले म्हणून कायम मास्तरांच्या पाठी भूण भूण लावणारा विद्यार्थी अबू आझमी 
आणि गुरुजींचे लक्ष नसतांना डबा खाणारा तो नितीन गडकरी. 
झाकपाक कपडे घालून येणारा, शाळेला दांड्या मारूनही मराठी शिकवणाऱ्या देखण्या देशपांडे बाईंचा लाडका विद्यार्थी म्हणजे भाई जगताप 
आणि लहानपणीच चष्मा लागलेला, वर्गातल्या लेले सरांच्या मुलीवर गुपचूप लाईन मारणारा विद्यार्थी उदय निरगुडकर 
आणि डब्यात चमचमीत पदार्थ आणून मुद्दाम इतरांसमोर एकटाच फस्त करणारा इतरांचे हसणे संपले तरी आपले हसू न आवरू 
शकणारा विद्यार्थी म्हणजे जयराज साळगावकर... 
वर्गातला सर्वात हुशार विद्यार्थी पण मॅडमच्या दबावाखाली चेहऱ्यावरची माशीही हलू न देणारा विद्यार्थी म्हणजे मनमोहन सिंग आणि डब्यात दररोज पुरणाच्या पोळ्या घेऊन येणारा विद्यार्थी गिरीश बापट, 
शाळा बंक करून जवळच लागलेल्या फडात बसून शिट्या वाजविणारे विद्यार्थी म्हणजे दिलीप सोपल, बबन लोणीकर  
आणि रामकृष्ण बोर्डीकर, 
कायम सुंदर सुंदर मुलींच्या घोळक्यात तो सुशीलकुमार शिंदे, 
सरतेशेवटी वर्गातल्या विद्यार्थ्यांमध्ये भांडणे लावून, स्वतः मात्र गालातल्या गालात हसत बसणारा, कसे कडाकडा भांडताहेत, गम्मत बघणारा विद्यार्थी म्हणजे फक्त आणि फक्त शरद पवार...
वाचकांनो, आपणही सुचवावे.


पत्रकार हेमंत जोशी 

मुक्काम पोस्ट नागपूर २ : पत्रकार हेमंत जोशी


मुक्काम पोस्ट नागपूर २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
काही अधिकारी किंवा प्रशासकीय अधिकारीही सर्वसामान्य लोकांमध्ये अतिशय लोकप्रिय असतात, एखाद्या फिल्मी हिरो भोवती जमावी तशी त्यांच्या सभोवताली गर्दी जमते, जमलेली असते अर्थात केलेल्या कामांच्या गुणवत्तेतून ते लोकप्रिय ठरलेले असतात. अलीकडे नागपूर अधिवेशन सुरु असतांना मी रेडिसन हॉटेलातल्या कॉफी शॉप मध्ये बसलेलो असतांना तेवढ्यात मला लॉबी मध्ये प्रशासकीय अधिकारी भूषण गगराणी यांच्या सभोवताली गर्दी जमलेली आहे आणि तेही सर्वांशी हस्तालोंदन करीत करीत पुढे जात असल्याचे दिसले, छान वाटले, एखाद्या प्रशासकीय अधिकार्याभोवताली देखील गर्दी जमते बघून, न राहवून मी त्यांना बाजूला नेऊन विचारले देखील का माणसे अशी कशी सभोवताली जमलेत ते, त्यावर गगराणी म्हणालेत, हे असे अनेकदा घडते, चार शब्द चांगले बोलतो, लोकांना बरे वाटते, पुढे ते म्हणाले मी सरकारी कामांच्या निमित्ते अनेकदा राज्यभरात फिरत असतो, स्थानीक नेते मुद्दाम भेटायला येतात, चार दोन गप्पा मारतात आणि आल्या पावली निघूनही जातात, त्यांचे माझ्याकडे कुठलेही काम नसते, त्यांना असतो, वाटतो केवळ एक जिव्हाळा. मनातल्या मनात स्वतःशी म्हटले, असे सामान्यांना सहज उपलब्ध होऊ बघणारे अधिकारी, वास्तवात मुख्यमंत्री कार्यालयाची गरज आहे, परदेशी साहेबांसंगे गगराणी साहेब, कॉम्बिनेशन छान जमून येईल, पण नको, मी जे नाव सुचवतो, ते नेहमी बाजूला पडते, पुरावाच हवा असेल तर पत्रकार अनिकेत जोशी हे त्यावर उदाहरण देता येईल म्हणजे मंत्रालय पत्रकार संघाच्या निवडणुकीत अनिकेत जोशी उभा असला कि त्याचा मला प्रचार करायला सांगतात, मी तो मनापासून करतो आणि अनिकेत जोशी ती निवडणूक हमखास घालवून बसतो. यावेळी तू अनिकेत जोशींचा प्रचार मनापासून करायलाच हवा, हे सांगण्यासाठी मला हमखास उदय तानपाठक या महान पत्रकाराचा फोन येतो आणि मी कामाला लागतो. अनिकेत जोशी यांना असे उगाचच वाटत असावे कि उदय त्यांच्या गटातला गोटातला खास माणूस आहे. कधी आहेत रे मित्रांनो, मंत्रालय पत्रकार संघाच्या निवडणुका...? 

दरवर्षी डिसेंबर महिन्यात नागपुरात होणारे हिवाळी अधिवेशन तसे अनेकांना धडकी भरणारे असते कारण अनेक राजकीय संदर्भ या अधिवेशनादरम्यान बदलतात, विरोधक लढवय्ये असलेत आणि तोडपण्या करणारे नसलेत कि सत्ताधाऱ्यांना या अधिवेशनादरम्यान हमखास हागवणीचा त्रास होतो, त्यांना हि सत्ता नकोशी वाटते, जसे संभोग संपल्यानंतर नवऱ्याला आणि प्रेताची चिरफाड केल्यानंतर ते करणाऱ्या माणसाला, पुरुषाला आता या बॉडीचे काय करायचे हा जो प्रश्न पडतो तेच या अधिवेशनात खुर्चीत बसलेल्यांचे होते म्हणजे आता या खुर्चीला कसे वाचवायचे किंवा या खुर्चीचे आता काय करायचे....पार अडलेल्या नागपूर अधिवेशनात देखील नेहमीप्रमाणे घडले, अनेक राजकीय संदर्भ आणि समीकरणे तेथे बदलले विशेष म्हणजे गुजराथ विधान सभा निवडणुकीत फार मोठे यश भाजपा ला न मिळाल्याने हे असे घडले आणि घडणार देखील होते, या निकालांचा मोठा परिणाम महाराष्ट्राच्या राजकीय वर्तुळात होतो आहे, झाला आहे हे येथे हमखास सांगणे आवश्यक ठरते. गुजराथ विधानसभेत भाजपाला मिळालेले अत्यल्प यश आणि त्याचवेळी तुझ्या गळा माझ्या गळा म्हणत शरद पवार यांनी पुन्हा एकदा अगदी मनापासून काँग्रेसला आय लव्ह यु म्हणून त्यांना घट्ट मिठीत आणि पद्धतशीर मुठीत पकडून यवतमाळ ते नागपूर दरम्यान काढलेला मोर्चा, मित्रांनो, अनेक संदर्भ नजीकच्या काळात यातून बदलणार आहेत, बदलले आहेत...

शरद पवारांनी तिकडे नरेंद्र मोदी आणि इकडे या राज्यातल्या भाजपाला गेली तीन वर्षे पद्धतशीर झुलवून, खेळवून वेगळ्या पद्धतीने आपल्या पक्षाची मोट बांधली आहे, त्यामुळे होणारे राजकीय नुकसान केवळ भाजपाचे असेल, असे आजचे तरी चित्र आहे. एक मात्र नको ते घडले आहे शरद पवार पुन्हा एकदा डिमोट झाले आहेत, देशाचे हे नेते पुन्हा राज्यात येऊन अडकले आहेत, तसे ते आवश्यक देखील होते कारण नेमके फक्त वरचढ भुजबळांना तेवढे तुरुंगात धाडून इतरांना तुरुंगाबाहेर ठेवायचे, हे असले पवारांचे नेहमीचे डावपेच ते तेथे दिल्लीत, देशात अडकले असते तर येथे यशस्वी ठरले नसते. बघा ना तिकडे तुरुंगातून ना कधी भुजबळ शरद पवारांचा धावा करतांना आढळले ना येथे तुरुंगाबाहेर शरद पवार त्या भुजबळांच्या आठवणीने अश्रू ढाळतांना व्याकुळ होतांना दिसले....

राज्यातली भाजपा गुजराथ विधानसभा निकालानंतर झपाट्याने एकाकी झाल्याचे, एकटी पडल्याचे दिसते आहे काही ठिकाणी तर बालेकिल्ला असलेल्या विदर्भातही कारण याआधी काँग्रेसपासून मोठ्या प्रमाणावर दूर गेलेले मुस्लिम आणि बौद्ध, नवबौद्ध हे परंपरागत मतदार आणि शरद पवारांपासून दूर गेलेले या राज्यातले विशिष्ट टगे नेते पुन्हा या दोन्हीकडे म्हणजे अनुक्रमे काँग्रेस आणि राष्ट्रवादी कडे परतल्याने नक्कीच राज्यातल्या भाजपाला नजीकच्या काळात मोठ्या आव्हानाला सामोरे जावे लागेल, असे आजतरी नक्की वाटते. सत्व परीक्षा आता खऱ्या अर्थाने फडणवीसांची आहे. शिवसेना मतदारांच्या बाबतीत तोट्यात आहे असे आज तरी दिसत नाही पण काँग्रेस आणि राष्ट्रवादी यांच्या आशा पल्लवित झाल्या आहेत कारण त्यांना आपली ताकद वाढली आहे याची खात्री वाटते आहे आणि ते तसे त्यांना वाटणे स्वाभाविक आहे....
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी 
www.offtherecordonline.com
www.vikrantjoshi.com 

Wednesday, 20 December 2017

मुक्काम पोस्ट नागपूर : पत्रकार हेमंत जोशी


मुक्काम पोस्ट नागपूर : पत्रकार हेमंत जोशी 
अलीकडे एका श्रीमंत उद्योगपतीच्या कम नेत्याच्या मुलीचे लग्न झाले. मुंबईत त्यांच्या पंचतारांकित हॉटेल मध्ये ठेवलेल्या स्वागत समारंभाला गेलो होतो. विवाह मग तो एखाद्या मंगलकार्यालयातला असो कि पंच तारांकित हॉटेलातला, आयोजोक खूप पैसे खर्च करतात पण तेथे दिले जाणारे जेवण अतिशय सामान्य असते वास्तविक ज्यांच्या घरातले फंक्शन असते त्यांनी डोळ्यात तेल घालून जेवणाची क्वालिटी कशी आहे त्यावर लक्ष द्यायचे असते पण ते घडत नाही, आपण विनाकारण खूप पैसे मोजतो पण ज्याकडे लक्ष द्यायला हवे, देत नाही त्यामुळेच बहुतेक समारंभातून एकसारखे तद्दन भिक्कार अन्न रिचवावे लागते, पोट देखील खराब होते, मला वाटते, जणूकाही हॉटेलातले उरले सुरले अन्न हॉटेलवाले देत असावेत. असे घडता कामा नये. मोठ्या प्रमाणावर रक्कम मोजूनही लग्न समारंभातल्या जेवणाचा दर्जा उत्तम राखल्या जातोय किंवा नाही याकडे आयोजकांनी अतिशय बारकाईने लक्ष देणे आवश्यक असते, ग्राहकांची फसवणूक करणे हे त्यांचे कामच असते...

या उद्योगपतीकडल्या समारंभात एका गोलाकार टेबलवर मी जेवत होतो, डीनर घेत असतांना माझ्यासमोर एक तरुणी आणि तिच्या उजव्या डाव्या बाजूला तिला अगदी खेटून दोन तरुण बसलेले होते, बघणाऱ्या नवख्याला हे लक्षात येणे अशक्य होते कि त्यातला तिचा नेमका नवरा कोण आहे, ते दोघे तिच्याशी आणि ती त्या दोघांशीही मस्ती करीत होती, मला सुरुवातीला वाटले त्यातला एक तिचा सख्खा भाऊ असावा पण तसे नव्हते, त्यातला एक त्या दुसऱ्याला अमुक आण तमुक आण, सांगत होता आणि दुसरा गुमान घेऊन येत होता. शेवटी याने त्याला स्वीट्स आणायला सांगितले, तो ते आणायला गेल्यावर हि तरुणी त्या खेटून बसलेल्या दुसर्या तरुणाला हिंदीतून म्हणाली, हे काय, आज तर तू माझ्या नवऱ्याला सरळ सरळ वेटर करून सोडले आहेस आणि मग माझी ट्यूब पेटली, त्यातला एक तिचा नवरा होता आणि दुसरा तिचा बॉस कम प्रियकर होता....आणि हे असे पैशांपायी, पैशांच्या मोहापायी, बायकोचा मित्र किंवा प्रियकर खपवून घेणे, बायकोच्या प्रेमाला मान्यता देणे या देशातही अनेकदा घडते, त्यावर माझी खात्री झालेली आहे. एकाचवेळी ते दोघेही खेटून बसलेले असतांना माझ्या लक्षात येत नव्हते कि नेमका तिचा नवरा कोण, एवढा सुंदर प्रेमाचा अभिनय ती त्या दोघांशीही करीत होती, दुर्दैव म्हणजे मर्द पतीराज हे सारे उघड्या डोळ्यांनी सहन करीत होते, वाईट वाटले, केवळ राहणीमानाचा उच्च दर्जा टिकविण्याच्या नादात आपल्याकडेही हे असे सहन न होणारे आणि भारतीय संस्कारांना तडा देणारे घडत असते...

झटपट श्रीमंत, अतिश्रीमंत होण्याच्या नादात शरद पवारांचे संभाजी म्हणजे या राज्यातल्या आधुनिक शिवाजी महाराजांचे पराक्रमी संभाजी शोभावे असे अजित पवार सत्तेत आल्यानंतर, मंत्री झाल्यानंतर केवळ पैसे मिळविण्याच्या नादात या राज्याचे आणि स्वतःचेही कसे नुकसान करवून बसले त्यावर मी आणि ज्याचे अजित पवारांच्या व्यक्तिगत कुटुंबात नेहमीची उठबैस आहे, त्याच्याशी याच विषयावर अलीकडे व्यापक बोलणे झाले. त्याच्या बोलण्यातून मला नेमके अजितदादा बाबतीत हेच वाटले नव्हे माझी खात्री पटली कि खाते मग ते सिंचनाचे असो कि वीजखाते, आपला अमुक एक वाटा मिळाला कि अजितदादा बाजूला व्हायचे आणि पुढले कोण किती खाते त्याकडे दुर्लक्ष करायचे त्यातून त्यांच्या भोवताली जमलेल्या त्यांच्या हुजऱ्यांनी, दलालांनी, कंत्राटदारांनी, नेत्यांनी, मग ते सुनील तटकरे असतील, बाजोरिया असतील, रेड्डी असतील, अन्य अनेक अधिकारी असतील, त्या सर्वांनी अजितदादांच्या खालोखाल माया जमवून वेगळ्या शब्दात सांगायचे झाल्यास ते सारेच्या सारे अक्षरश: या अजित पवार 
यांना च्यू बनवून मोकळे झाले. अर्थात हे असे बहुतेक मंत्र्यांच्या आणि वेळ पडली तर मुख्यमंत्र्यांच्याही बाबतीत घडत असते मुख्य म्हणजे दादांनी एवढे घेतले का मग आपण तेवढे का नाही, या जीवघेण्या स्पर्धेतून सतत २५-२७ वर्षे मुख्यमंत्रीपद किंवा वीज आणि सिंचन खाते पवार कुटुंबीयांकडे असूनही या महत्वाच्या दोन्ही खात्याची अक्षरश: वाट लागली, पैसे तर पाण्यात गेले पण होणारा विकास खुंटला, पर्यायाने या राज्यातला शेतकरी, शेतमजूर कंगाल दरिद्री गरीब राहून तो सतत आत्महत्येला बिलगून मोकळा झाला, पवारांच्या लाडक्यांनी मग कधी ते भारत बोन्द्रे असतील तर कधी डॉ. पदमसिंह पाटील, कधी ते अजित पवार असतील तर कधी ते सुनील तटकरे, शरदरावांच्या या तमाम लाडक्यानी कधी शरदरावांच्या पसंतीने तर बहुतेकवेळा दस्तुरखुद्द शरद पवार यांच्याच डोळ्यात धूळ फेकून या राज्याची हे सारे वाट लावून मोकळे झाले. महत्वाचे म्हणजे या तमाम पैशांसाठी हपापलेल्या तटकरे यांच्यासारख्या मंडळींनी थेट सडेतोड अजित पवारांना देखील प्रसंगी उल्लू बनवून आपला कार्यभाग उरकला. अजित पवार मोहात अडकले नसते तर एक खमके पराक्रमी मेहनती नेतृत्व आम्हा तमाम मराठींना आधार देऊन मोकळे झाले असते. आजतागायत ज्यांनी ज्यांनी अजित पवार अगदी जवळून अनुभवले आहेत ( वाईट अर्थ काढू नका अन्यथा लगेच एखाद्या महाराणीचे नाव घेऊन मोकळे व्हाल ) त्यांचे हेच सांगणे असते आणि माझेही तेच ठाम मत आहे कि सुरुवातीचे जे अजित पवार होते ते शरद पवारांच्या देखील नक्की खूप पुढे निघून जातील असे दिसत होते, वाटत होते त्यातूनच त्यांना ' दादा ' हि उत्स्फूर्त उपाधी मिळाली कारण दादा म्हणजे आधाराचे नाते जणू कुटुंब प्रमुख किंवा थोरला, अख्या कुटुंबाला सांभाळून घेणारा भाऊ, परिसरात आदरयुक्त दरारा असलेला भाला माणूस, महापराक्रमी आणि सामान्य लोकांच्या भल्यासाठी प्रसंगी हाती तलवार घेऊन लढणारा लढवय्या आणि हे असेच त्यांचे, अजित पवारांचे पक्षातल्या, मतदारसंघाला, राज्यातल्या लोकांबरोबर वागणे होते पण सामान्यांवर बसलेली पकड राहिली बाजूला आणि ते जेव्हा मंत्री झाल्यानंतर नको ते उद्योग करण्यात रमले, तेथे दादा, लोकांच्या, नेत्यांच्या मनातून उतरले, पण अलीकडे असेही कानावर आले आहे कि नजीकच्या भविष्यात म्हणे ते पूर्वीचेच अजितदादा लोकांना अनुभवायला, बघायला मिळतील, त्यांना चूक उमगली आहे, त्यांनी म्हणे पुन्हा एकदा ठरविले आहे कि नेतृत्वात पुन्हा एकदा पूर्वीचे स्थान निर्माण करून मोकळे व्हायचे आहे पण असे असेल तर बिल्डर, कंत्रादार किंवा विजय गावित, सुनील तटकरे यांच्यासारखे लोभी भ्रष्ट नेते त्यांनी दूर ठेवायला हवेत, असे अद्याप नजरेस पडलेले नाही, पूर्वीचेच खाणारे त्यांच्या सभोवताली घोळका करून असतात आणि सामान्य माणूस भीत भीतच त्यांच्यासमोर जात असतो...

ज्यांची अजितदादांच्या घरी उठबैस असते त्यांना घरातलेही नेमके माहित असते, त्यावर येथे लिहिणे टाळतो पण पुन्हा तेच, वाम मार्गाने घरी येणारे पैसे, घर मग ते माझे असो कि अजितदादांचे किंवा घराणे मग ते प्रमोद महाजनांचे असो कि तटकरे यांचे, तुमच्या आमच्या घरात आलेल्या काळ्या पैशातून फारसे चांगले काही घडत नसते, येथेच सारे भोगून मोकळे व्हायचे असते. वर काहीही घेऊन जायचे नसते, वर ना स्वर्ग आहे ना नरक आहे. वर फक्त मुक्ती आहे ती चांगले कर्म केले तरच मिळते. असो, सांगणे हेच कि खाते मग ते सिंचन असो कि वीज, खाल्ले अनेकांनी पण बदनाम या राज्याचे उभरते नेतृत्व झाले, इतरही श्रीमंत झाले बदनाम मात्र अजितदादा झाले. वाईट वाटले, एक मर्द पराक्रमी नेता उगाच नको त्या मोहापायी बदनाम झाला. थोडे थोडे हळू हळू खाल्ले कि पचतेही, शिल्लकही राहते, पाप लागत नाही, बदनामी आणि नको त्या कटकटी देखील मागे लागत नाहीत मुख्य म्हणजे हे राज्य हे राष्ट्र पुढे पुढे जाते आणि लोक सुखी होतात....

वर दिलेली दोनही उदाहरणे तशी भिन्न पण त्यातून नेमका हाच अर्थ निघतो, पैशांच्या मोहापायी आपण सारे वाट्टेल ते वाट्टेल तसे वागतो, क्षणिक समाधान मिळते पण हळू हळू आलेल्या काळ्या कमाईतून आपण पुढली पिढी बरबाद करून मोकळे होतो. सध्या अशाच काळ्या कमाईतून उध्वस्ततेकडे निघालेल्या या राज्यातल्या एका बड्या सरकारी अधिकाऱ्याचे जीवन मी अगदी जवळून न्याहाळतोय, हे महाशय आता फक्त वेड्यांच्या इस्पितळात तेवढे दाखल व्हायचे बाकी आहेत त्यांना अलीकडे जो तो समोरचा मग तो त्यांच्यावर कितीही प्रेम करणारा असला तरी त्यांचा शत्रू वाटतोय, हे अधिकारी तुमच्या लक्षात आलेच असतील, ठीक आहे, वाईट फक्त याचेच वाटते त्यांनी जी अमाप संपत्ती जमा केली किंवा अद्यापही त्यांना तो मोह सुटलेला नाही, ते सारे पैसे ना त्यांचे कुटुंब उपभोगतेय ना ते स्वतः विशेष म्हणजे त्यांच्या भोवताली जमा झालेले इतरही अधिकारी नजीकच्या काळात त्यांच्या त्यांच्या घरातले सुख समृद्धीचे आनंदाचे वातावरण गमावून बसलेत तर मला त्याचे अजिबात आश्चर्य वाटणार नाही, गरिबांचे नकळत मिळालेले शाप येथेच भोगून मोकळे व्हावे लागते प्रसंगी मलाही ते भोगावे लागतील जर माझ्या हातून काही गरीब जर उध्वस्त झालेले असतील....

मित्रहो, पर्वत किंवा डोंगर दुरून साजरे दिसतात. चेहरा रंगविल्यावर वेश्या किती छान सुंदर दिसतात हे अगदी अलीकडे मी अनुभवले आहे. हिवाळी अधिवेशनादरम्यान मी ज्या नागपुरातल्या पंचतारांकित हॉटेल मध्ये उतरलो होतो तेथे पुढाऱ्यांची नेत्यांची शौकीन मंत्र्यांची सोया म्हणून मंत्रालयात कामे करवून घेणाऱ्या काही बड्या दलालांनी कॉल गर्ल्स आणून ठेवल्या होत्या, दुरून त्या अतिशय देखण्या होत्या पण सकाळी जेव्हा त्या नेमक्या माझ्या टेबल शेजारी येऊन बसल्या, त्यांनी तोंड उघडताच क्षणार्धात लक्षात आले या महागड्या रांडा आहेत म्हणून, थोडक्यात जशी युद्धाची बातमी दुरून ऐकायला चांगली वाटते किंवा वेश्या जशा दुरूनच देखण्या वाटतात तेच आपल्यातले काळे पैसे मिळवून श्रीमंत झालेल्यांच्या घरातले असते, जे दुरून सुंदर दिसते पण जवळून हि कुटुंबे बघायला मिळाली तर आपण पटकन मनाशी हेच म्हणून मोकळे होतो, आपली ती भाजी भाकरीच न्यारी आणि प्यारी, तीच लज्जत न्यारी...


पत्रकार हेमंत जोशी