Sunday, 29 November 2020

विविध वाहिन्या त्यांच्या कहाण्या २ : पत्रकार हेमंत जोशी

विविध वाहिन्या त्यांच्या कहाण्या २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
एकदा जवळचा मित्र बायकोची गाऱ्हाणी सांगत बसला होता, मी इकडे दिवसभर राबतो ती तिकडे वेगवेगळ्या मित्रांबरोबर मजा मारत फिरते वरून माझ्यावरच संशय घेते. तेवढ्यात तिचाच त्याला मेसेज आला, काय चालू आहे असा. बायको, असे तिला उत्तर पाठव, मी म्हणालो. त्याने तेच केले, ती नेमकी त्यावेळी मित्राचा मुका घेत होती, चपापली असावी, कारण त्यानंतर तिने त्याला कधीही असा मेसेज केला नाही. विशेषतः मीडिया क्षेत्रात असणाऱ्यांना माझे नेमके हेच सांगणे असते कि सतत लोकांची लफडी बाहेर काढतांना स्वतः देखील समाजासमोर गुण दोषांसहित सामोरे जा, दुसऱ्याचे बघावे वाकून आणि स्वतःचे ठेवावे झाकून, पद्धतीने वागू नका अन्यथा येथेच या हातावरचे त्या हातावर फेडून मोकळे व्हावे लागते, तोंडात विष्ठा असतांना श्रीखंड चघळतोय, खोटे सांगू नका, आपल्याकडे बघणारे, जवळपास वावरणारे आपल्यापेक्षा कित्येक पटींनी चतुर असतात हे मीडियातल्या मंडळींनी अजिबात विसरता कामा नये. याआधी देखील मीडियावर काल मी लिहिले, काय सांगू, दिवसभरात असे ५१ फोन आलेत ज्यांनी मला विविध वृत्तपत्रे आणि वाहिन्यांमधल्या कितीतरी भानगडी पुराव्यांसहित सांगितल्या ज्या ऐकून मीडिया किती खालच्या थरातली, मी मनाशी म्हणालो पण दिवसभर अतिशय अस्वस्थ होतो. वाहिन्यांमध्ये तर एकमेकांशी एवढी वैर भावना असते कि एखाद्याला संपवतांना उध्वस्त करतांना त्यातले खलनायक कोणत्याही थराला जातात. अशाच एका अतिशय दर्जेदार अँकरला तो केवळ ब्राम्हण आहे म्हणून त्याच्या नव्याने आलेल्या ब्राम्हण नसलेल्या बॉसने संपादकाने वाहिनीतून घालविल्यानंतर या अँकरला इतर कुठे नोकरी मिळेना म्हणून शेवटी तो घरच्या घरी पोळी भाजी केंद्र चालवू लागला, या कठीण काळात त्याची बायको पोटच्या मुलासहित बाहेर पडली वरून तिने घटस्फोटासठी न्यायालयात अर्ज केला. महत्वाचे म्हणजे ज्याने त्याला नोकरीतून घालविले आज तो संपादक देखील रस्त्यावर आलाय... 

व्यवहारात किंवा राजकारणात किंवा दोन्हीकडे आपल्यापेक्षा आपल्या हाताखालच्या काम करणाऱ्याला अधिक रस आहे हे काही वृत्तपत्र किंवा वाहिन्या मालकांच्या लक्षात येते काहींच्या लक्षात येत नाही, ज्यांच्या लक्षात येत नाही त्या मालकांकडे काम करणारे मालकाच्या तोडीचे होऊन मोकळे होतात, भारतकुमार राऊत संजय राऊत कुमार केतकर इत्यादी जे थेट खासदार होऊन मोकळे झाले पण लोकमत चे दर्डा बंधू किंवा झी वाहिनीचे सुभाषचंद्र गोयल यांच्या ते लगेच लक्षात येत असावे कि आपल्या हाताखाली काम करणारा आपल्याला टांग देऊन आर्थिक आणि राजकीय क्षेत्रात खुबीने पुढे जाण्याचा प्रयत्न करतोय  अशावेळी ते लगेच अशा अति महत्वाकांक्षी स्टाफचे पंख छाटून त्याला जमिनीवर अलगद उतरवून मोकळे होतात त्यामुळेच जुगाड जमवून आणले असतानाही दर्डा बंधू यांनी एकेकाळी त्यांच्याकडच्या त्यांच्या पुढे जाऊ पाहणाऱ्या मधुकर भावे यांचे असे काही पंख कापले आमदार होणे दूर पण त्यांना लोकमत मधून बाहेर पडल्यानंतर दैनिक एकमत दैनिक राम प्रहर दैनिक प्रहार असा त्यांचा वृत्तपत्रातला उतरत्या क्रमाने प्रवास सुरु होऊन शेवटी शेवटी तर त्यांचा सिनेमातला भारत भूषण झाला, माझ्या तर कानावर असेही आले होते कि ते कुठल्याशा दरोडेखोर नामक साप्ताहिकाचे देखील संपादक होणार होते. जर एखाद्याला मोठ्या राजकीय किंवा आर्थिक महत्वाकांक्षा असतील तर मला वाटते अशांनी स्वतःचे वृत्तपत्र किंवा वाहिनी उभी करून मोठी करून मनातल्या सुप्त इच्छा आकांक्षा महत्वाकांक्षा पूर्ण कराव्यात,  चतुर  कपिल पाटील व्हावे,  अर्थात असे कितीतरी मधुकर भावे, मी अति महत्वाकांक्षेपायी वरून खाली कोसळताना, झपाट्याने खाली उतरतांना बघितले आहेत. सुभाषचंद्र गोयल किंवा दर्डा बंधू यांच्या व्यावसायिक नजरेतून बघतांना तेच लक्षात येते कि ते प्रसंगी टॉपवरून तळाला आपली वाहिनी आणून ठेवतील पण एकदा का हाताखालचा त्यांच्याच खांद्यावर चढून त्यांच्याच कानात मुतायला लागला तर ते अशांना पार दरीत ढकलून मोकळे होतात, नेस्तनाबूत करून मोकळे होतात... 

गेल्या मार्च पासून कोरोना महामारी आपल्याकडे मोठ्या प्रमाणात पसरल्याने तसेही या राज्यात साऱ्याच वृत्तपत्रांचा खप झपाट्याने खाली आला, जर काही वृत्तपत्रे केवळ शासकीय जाहिराती लाटण्याच्या लुटण्याच्या उद्देशाने आकडा फुगवून सांगत असतील तर सरकारमध्ये दम असल्यास त्यांनी नेमके सत्य शोधावे आणि वृत्तपत्रांच्या माध्यमातून होणारी पैशांची मोठी लुट थांबवावी संपवावी. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे दररोज सकाळी वृत्तपत्रे न वाचल्यास फारसे काहीही बिघडत नाही हे लोकांच्या लक्षात आल्याने यापुढे तसेही आपले देखील अमेरिकेसारखे नक्की होणार आहे, पैसे मोजून वृत्तपत्रे विकत घेणे, हे प्रकार नक्की संपणारे आहेत. जशी वृत्तपत्रांची विश्वासहर्ता या कोरोना महामारीने झपाटयाने संपवली आहे तेच उद्या आक्रस्ताळ्या बातम्या देणाऱ्या मराठी वाहिन्यांचे देखील नक्की होणार आहे, घडलेही आहे, दर्शकांना आता मराठी वाहिन्यांच्या बातम्या देखील नकोशा होऊ लागल्या आहेत. आम्ही मीडिया अतिशय वेगाने लोकांचा विश्वास गमावून बसलो आहे... 

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 









Saturday, 28 November 2020

विविध वाहिन्या त्यांच्या कहाण्या : पत्रकार हेमंत जोशी

विविध वाहिन्या त्यांच्या कहाण्या : पत्रकार हेमंत जोशी 
विविध वृत्तपत्रे विविध वाहिन्यांमधून धडपडणारी तरुण पिढी बघितली कि आनंद होतो त्यांच्या धडपडण्याचे कौतुकही वाटते.  बातम्या देणाऱ्या झी मराठी वाहिनीमधून काढून टाकण्यात आलेल्या किंवा तडकाफडकी राजीनामा देण्यास भाग पाडलेल्या आशिष जाधव विषयी नेहमीच माझ्या डोळ्यात कौतुक असायचे. त्याला जेव्हा निरगुडकर यांच्यानंतर झी वाहिनीमध्ये तेही थेट निरगुडकरांची खुर्ची मिळाली, एवढी मोठी संधी, कौतुक वाटले. अशी प्रचंड संधी चालून आल्या नंतर आशिष जाधव यांनी या संधीचे सोने करायला हवे होते पण दुर्दैवाने त्यांच्याकडून ते अजिबात घडले नाही याउलट ज्या राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या पाठिंब्याने म्हणा कि ओळखीने सुभाषचंद्र गोयल यांनी आशिष यांना त्यांच्या कुवतीपेक्षा मोठी जबाबदारी टाकली होती त्या जाधव यांना संपादक म्हणून किंवा एवढ्या मोठ्या वाहिनीचे प्रमुख म्हणून भान राखता आले नाही वरून आपण जणू राष्ट्रवादीचे किंवा मराठा मोर्च्याचे प्रवक्ते या भूमिकेतून आशिष नको त्या आक्रस्ताळ्या भूमिका घेत गेले बोलत राहिले त्यातून त्यांचे व्यक्तिगत नुकसान आज झाले असले तरी आपल्या वाहिनीची वाट लागते आहे हे सुभाषचंद्र गोयल यांच्या लक्षात आले आणि त्यांनी आशिष जाधव यांना बाहेर पडण्यास सांगितले. माझ्या या अतिशय आवडत्या लाडक्या तरुणाने खुबीने युक्तीने काही बाबतीत कुवत नसतांनाही एबीपी वाहिनी सामान्य वकुबीच्या राजीव खांडेकर पद्धतीने पुढे नेली असती तर आशिष आणखी आणखी मोठे होत गेले असते. ज्या राष्ट्रवादीची व मराठा मोर्चाची अगदी उघड सतत बाजू आशिष जाधव यांनी  विनाकारण घेतली, आता त्यांना लगेचच साम टीव्ही आपल्याकडे सामावून घेईल तर अधिक बरे होईल अन्यथा जाधव यांचाही वागळे होण्यास येथपासून सुरुवात होईल... 

श्रीमान उदय निरगुडकर यांना न्यूज १८ लोकमत पुन्हा सेवेत घ्यायला तयार नाही, इतर मराठी वाहिन्या त्यांच्या मते एकतर त्यांच्या तोडीच्या नाहीत किंवा इतर वाहिन्यांना निरगुडकरांना सामावून घ्यायचे नाही त्यामुळे सुभाषचंद्र गोयल त्यांच्या अतिशय जवळच्या मित्राला जे सांगतेहत त्यावरून त्यांना सतत अनेकदा, मला पुन्हा आपल्याकडे घ्या, अशा आशयाचे मेसेजेस निरगुडकर करतात किंवा अनेक मध्यस्थांमार्फत त्यापद्धतीने प्रेशराइज करतात असे मला कळले. गोयल यांना चांगले संपादक मिळाले नाहीत आणि निरगुडकर तर रिकामे बसून निरोपाकडे सारखे डोळे लावून आहेत  असे काहीसे या दोघांच्याही बाबतीत एखाद्या प्रौढ स्थळासारखे सतत घडल्याने नाही म्हणायला अगदी अलीकडे सतत टाळणाऱ्या सुभाषचंद्र गोयल यांनी नाही नाही म्हणत उदय निरगुडकर यांच्या सततच्या विनंत्यांना मान देऊन प्रत्यक्ष भेट दिली. भेटीतले बरेचसे बोलणे मला माहित आहे पण त्यांचे प्रमुख मुद्दे आधीचेच कि, एकतर मी मालक असूनही माझ्या पाठी तुम्ही माझ्याविषयी वाट्टेल ते आणि नको नको ते बोलता आणि मला अंधारात ठेऊन व्यवहारात किंवा अन्यत्र माझ्यापेक्षा मोठे होण्याचा उगाच प्रयत्न करता जे मला अजिबात रुचले आवडले नाही, नेमके हेच मी उदय निरगुडकर आणि निखिल वागळे या दोघांना ते नोकरीत असतांना सांगत होतो कि मालकाच्या पुढून आणि गाढवाच्या मागून जाऊ नका लाथ बसेल, माझे म्हणणे नेमके खरे ठरले. डबघाईला आलेली झी मराठी बातम्यांची वाहिनी आणि कोणत्याही वाहिनीत नसलेले निरगुडकर पुन्हा एकत्र यायला हरकत नाही किंबहुना गोयल यांनी दिलेल्या प्रत्यक्ष भेटीमुळे निरगुडकर यांच्या आशा पल्लवित झाल्या असल्यास त्यात वावगे ते कसले, फक्त आपण एकमेव बुद्धिमान, या रांगेत त्यांनी स्वतःला आणून ठेऊ नये म्हणजे त्यांचे भरकटलेले जहाज पुन्हा मार्गी लागेल, दर्शकांना त्यातून निदान थोडेसे बरे काहीतरी बघायला ऐकायला मिळेल. निरगुडकर झी वाहिनीत पुन्हा रुजू होण्याची शक्यता अजिबात आता नाकारता येत नाही... 

एबीपी माझा चे राजीव खांडेकर असोत कि अन्य बातम्या देणाऱ्या मराठी वाहिन्या, अशुद्ध मराठी तेही रेटून बोलायची जी स्पर्धा या वाहिन्यांमध्ये लागलेली आहे बघून वाटते या अशा सततच्या अशुद्ध मराठी बोलणाऱ्या अँकर्स मंडळींना शंभर मारल्यानंतर एक मोजावी, विशेष म्हणजे या समस्त वाहिन्यांच्या संपादकांना मालकांना प्रमुखांना या लाजिरवाण्या प्रकाराची ना खंत आहे ना खेद आहे ना लाज आहे. मराठी अशुद्ध बोलणारे शिक्षक आणि अशुद्ध मराठी बोलणारे अँकर्स, अशांच्या ढुंगणावर लाथ घालून त्यांना हाकलून लावणे अत्यावश्यक असतांना वरून याच मंडळींना महत्व देणे म्हणजे घरच्या बाईला घराबाहेर काढून रांडेला मंगळसूत्र घालण्यासारखे. असो, आशिष जाधव यांना झी मराठीने तडकाफडकी काढणे त्याचवेळी उदय निरगुडकर यांना सतत टाळणाऱ्या सुभाषचंद्र गोयल यांनी भेट देणे हे योगायोग एकाचवेळी घडल्याने मला बातम्या देणाऱ्या मराठी वाहिन्यांमधली बदमाशी कशी असते हे लिहावेसे वाटले. तिकडे टीव्ही ९ मधल्या बातमीने सतत हसायला येते कि संपादक उमेश कुमावत यांना वाहिनीमध्ये कोणीतरी दररोज घरचा टिफिन घेऊन येते म्हणून काढून टाकण्यात आलेले आहे किंवा राजीनामा देण्यास सांगितले आहे. इतर बातम्या देणाऱ्या जवळपास साऱ्याच मराठी वाहिन्या कमजोर पडत असतांना किंवा त्यांच्यात अजिबात दम नसतांना आधी अति सामान्य वाटणाऱ्या टीव्ही ९ या मराठी वाहिनीने अचानक झेप घेऊन मार्केट मध्ये स्वतःला ज्या उत्कृष्ट पद्धतीने एस्टॅब्लिश केले त्याचे फार मोठे श्रेय दुर्दैवाने या वाहिनीतून बाहेर पडलेल्या रोहित विश्वकर्मा यांनाच जात असले तरी त्यांच्यानंतर आलेल्या उमेश कुमावत या सामान्य वकुबीच्या संपादकाने नाही म्हणायला या वाहिनीला मागे पडू दिलेले नाही हे कुमावत यांचे कौतुकास्पद कार्य त्यामुळे अमुक एखादे क्षुल्लक निमित्त पुढे करून जर उमेश कुमावत यांना टीव्ही ९ मधून बाहेर पडण्यास जर सांगण्यात येत असेल तर तो मॅनेजमेंटचा चांगला निर्णय आहे असे म्हणणे अजिबात योग्य ठरणारे नाही. अतिशय कर्तबगार पत्नी लाभलेले कुमावत एखाद्या टिफिनच्या प्रेमात पडतील अजिबात वाटत नाही, टिफिन आणणारे आज कुमावत साठी टिफिन आणत असतील आधी कुणा दुसऱ्यासाठी किंवा उद्या अन्य तिसऱ्यासाठी टिफिन आणून मोकळे होतील... 

क्रमश: हेमंत जोशी 













Thursday, 26 November 2020

रा. स्व. संघ : काल आज आणि उद्या : २ : पत्रकार हेमंत जोशी



रा. स्व. संघ : काल आज आणि उद्या : २ : पत्रकार हेमंत जोशी 

आजवरच्या अत्यंत यशस्वी सरसंघचालकांपैकी एक श्री मोहन भागवत, म्हणून त्यांना सुचवावेसे वाटते कि जसे संघ आणि संघाशी संबंधित प्रत्येक फांदीमध्ये क्षेत्रामध्ये त्यांनी अनेक विविध बदल घडवून संघाला जगभरात अधिक बलवान, शक्तिमान, आधुनिक, प्रखर, प्रभावी करून सोडले त्यांनी आपल्या निवृत्तीपूर्वी हेही नक्की करून सोडावे म्हणजे संघ स्वयंसेवक राजकारणात गेल्यानंतर सारे तत्व व सत्व बाजूला ठेऊन वेगाने भ्रष्टाचाराला जे जवळ करतो त्यापासून जर संघाला किंवा भागवतांना अशांना थांबवता रोखता आले तर त्यासारखे दुसरे यश नसेल कारण एकदा का संघाने या देशाला भ्रष्टाचारविरहित नेते दिले तर हिंदुत्व व हिंदुस्थान शंभर  टक्के अख्य्या जगाला मागे टाकेल पण भ्रष्टाचाराची हि कीड कोणत्याही परिस्थितीत राजकारणात यापुढे उतरणाऱ्या संघ स्वयंसेवकला लागता कामा नये. खबरदार! स्वतःच्या व कुटुंबाच्या भल्यासाठी वाममार्गाने पैसे मिळविलेत तर त्याक्षणी तुम्हाला संघ व भाजपापासून दूर करण्यात येईल असे जर भागवत किंवा संघ परिवाराकडून राजकारणात उतरणाऱ्या स्वयंसेवकाला सक्तीने व युक्तीने सांगितल्या गेले तर त्यासारखे दुसरे उत्तम काम नसेल. भागवतजी किंवा मोदीजी राजकारणात उतरल्यानंतर जवळपास साऱ्याच संघ स्वयंसेवकांनी भ्रष्टाचाराला आवळणे हे तुमचे आजचे मोठे अपयश आहे, राजकीय पक्ष सांभाळण्यासाठी निवडणूक लढण्यासाठी जे काय थोडेफार कारावे लागते ते ठीक आहे पण राजकारणातून श्रीमंत होण्याची जी स्पर्धा अलीकडे विशेषतः मुंडे महाजन गडकरी नेतृत्व उदयानंतर या राज्यात किंवा या देशात संघ वर्तुळात देखील वाढीस लागली ते चित्र अजिबात चांगले नाही हिताचे नाही देशाला बरबाद करणारे आहे जे संघाला न आवडणारे न परवडणारे आहे... 

राजकारणात उतरणारा स्वयंसेवक झपाट्याने बदलतो, मान्यवर नेता होताच वाममार्गाने पैसे मिळवायला लागतो त्यावर सारे संघ स्वयंसेवक किंवा संघाचे व संघाशी संबंधित प्रत्येक क्षेत्रात काम करणारे कार्यकर्ते मनातून अतिशय अस्वस्थ असतात, विशेष म्हणजे असे नेते झालेले बहुसंख्य स्वयंसेवक आपल्या सहकाऱ्यांकडून देखील काम करून दिल्यानंतर पैशांची अपेक्षा ठेवतात, अत्यंत महत्वाचे म्हणजे या नेत्यांच्या सभोवताली संघ विरोधकांचाच अधिक घोळका पुढे जमा झालेला असतो त्याचवेळी स्वतः संघ स्वयंसेवकाला एकतर ताटकळत उभे राहावे लागते किंवा अपमानित होऊन काम न होता बाहेर पडावे लागते. कालपर्यंत घरचा डबा आणून आपल्या खांद्याला खांदा लावून संघात उत्कृष्ट कार्य करणारा हाच तो राजकारणात उतरल्या नंतर बदल झालेला स्वयंसेवक बघून संघातल्या इतरांना मोठा धक्का बसतो. याविषयी माझे लिखाण वाचून जगभरातल्या अनेक संघ स्वयंसेवकांच्या मला अप्रतिम प्रतिक्रिया आल्या. जळगावात माझे एक संघ स्नेही राहतात दीपक घाणेकर, ते व त्यांचे कुटुंबीय जसे यशस्वी उद्योजक आहेत तसे ते सारेच्या सारे संघ डिव्होटी आहेत त्यांच्या संघ कार्याला तोड नाही एवढे ते सारे कट्टर आहेत. दीपक घाणेकर पोटतिडकीने लेखी प्रतिक्रियेत म्हणाले, मुरलेल्या पत्रकारांसमोर लिहिण्याचे धाडस करत आहे, आपले संघासंबंधी लिखाण वाचले, तुम्ही जो प्रश्न उपस्थित केला आहे त्यावरच मीही एकदा असाच प्रश्न दिवंगत दत्तोपंत ठेंगडी यांना विचारला होता. तेव्हा ठेंगडीजींनी दिलेले उत्तर अजून लक्षात आहे. ते म्हणाले जर संघ स्वयंसेवक इतर क्षेत्रात विशेषतः राजकारणात उतरल्यानंतर संघ शाखेत येणे बंद करीत असेल तर त्याची अवस्था आपोआप पितळी भांड्यावर डाग पडल्यासारखी होते. राजकारणात काम करतांना पाय घसरण्याची शक्यता असते. राजकारणात राहून नियमित संघ शाखेवर गेल्यास असा स्वयंसेवक पूर्वीसारखा आधीसारखाच लखलखीत राहील. खरे आहे ठेंगडी यांनी घाणेकर यांना सांगितलेले कि नेता झाल्यांनंतर जर अमुक एखादा संघाची नाळ जर तोडणार नसेल तर बिघडण्याची किंवा मूळ प्रखर राष्ट्र प्रेम किंवा सुविचारांपासून फारकत घेण्याची शक्यता आपोआप मावळते... 

श्रीमान बळवंत देशमुख माझे फार पूर्वीपासून मित्र आहेत ते सरकारी अधिकारी होते आता निवृत्त झाले आहेत ते मराठा देशमुख आहेत आणि मला सर्वार्थाने मोठे करण्यात राज्यातल्या समस्त मराठ्यांचा मोठा हात आहे. याच बळवंत देशमुख यांचीही प्रतिक्रिया अशीच अत्यंत बोलकी आहे. ते लिहितात, आजचे तुमचे संघाविषयी लिखाण मेजवानीप्रमाणे वाटले. मनाला भावले व पटले. जोशीजी मी बाल स्वयंसेवक आहे आणि आपण सांगितलेला सिद्धांत तंतोतंत खरा उतरलेला आहे. अगदीच थोडे अपवाद सोडले तर राजकारणात उतरलेली संघातील मंडळी भ्रष्ट झालेली, संस्काराच्या विपरीत वागत असलेली मीही पाहतो आहे. काही वेळा ती अपरिहार्यताही आहे असे मला वाटते. मी गेली ४० वर्षे माझ्या नात्यातील आणि माझे ऐकणाऱ्या मराठा समाजातील तरुण तरुणींना हेच सांगतो कि, तुम्ही संघाच्या शाखेवर नियमित या आणि ब्राम्हण समाजातील मुलं मुलींशी घरांशी मैत्री करा. मी अगदी लहानपणापासून संघ पारिवारात आणि ब्राम्हण समाजात वाढलो आहे आणि नातेही जोडलेले आहे, एवढेच. बळवंत देशमुख म्हणतात ते नक्की खरे आहे कि ब्राम्हण म्हणजे संघ अपवाद एखादे पुण्यातले गाडगीळ पण १९८० नंतर संघ म्हणजे ब्राम्हण असे अजिबात राहिलेले नाही किंबहुना संघाने व्यापक विचार करून इतर ज्ञाती मधल्या तरुणांना संघातून पुढे आणले म्हणून संघ कार्य तेही जगभरात झपाट्याने वाढले आणि संघ स्वयंसेवक मोदी नावाने आडनावाने पुढे आले अगदी पंतप्रधान किंवा अमित शाह यांच्यासारखे प्रभावी व तेजस्वी देखील ठरले. ब्राम्हण आणि संघ हे दोन्ही विचार नक्की देशाला किंवा व्यक्तीला पुढे नेणारे आहेत पण आमच्यातही किंवा संघातही जर भ्रष्टाचाराला घुसण्याची संधी मिळत असेल तर अपेक्षा तरी कोणाकडून ठेवाव्यात ? 

क्रमश: हेमंत जोशी 

















Tuesday, 24 November 2020

काका बेरक्या पुतण्या बारक्या : पत्रकार हेमंत जोशी



काका बेरक्या पुतण्या बारक्या : पत्रकार हेमंत जोशी 
ग्रामविकास मंत्री हसन मुश्रीफ उगाच बरळले बडबडले गडबडले बोलले कि चंद्रकांत पाटलांचे संतुलन बिघडले आहे. उद्या राष्ट्रवादीकडे मुख्यमंत्री पद चालून आले तर शरद पवार अजितदादा यांना नव्हे तर सुप्रिया सुळेंना मुख्यमंत्री करतील असे जे चंद्रकांत पाटील म्हणाले त्यात तथ्य आहे अर्थ आहे ते उगाच बडबडले नाहीत उलट त्यांचे संतुलन बिघडले आहे असे म्हणणार्यांचेच डोक्याचे संतुलन बिघडले कि काय इतपत शंका घेण्यास हरकत नाही आणि कारण देखील उघड आहे जे अजितदादा खाजगीत अलीकडे नेहमी सांगतात कि तीन दिवसांसाठीचे नाटक काकांनीच मला करायला सांगितले होते ज्यात मी विनाकारण बदनाम झालो आणि ज्या फडणवीसांनी मला अनेक प्रकरणात वाचविले त्यांनाच धोका दिल्याने मी आतून कमालीचा अस्वस्थ आहे वरून काका मात्र नामानिराळे झाले, सारे काही त्यांनी सांगितल्याप्रमाणे मी केले ते त्यात अलगद बाजूला राहिले आणि बदनामी माझी कायमस्वरूपी झालेली आहे ज्याची मोठी किंमत यापुढे मला मोजावी लागणार आहे कारण दादा हे देखील धोका देण्याच्या बाबतीत काकांच्याच पावलावर पाऊल असे सारे माझ्याबाबतीत उघड उघड बोलायला लागले आहे, धोका देणे माझ्या स्वभावात नाही मात्र आता माझा पण काका झाला आहे... 

राजकीय प्रवाहात असे अनेकदा अनेक नेत्यांच्या बाबतीत घडते ज्यावर तुम्हाला देखील अनेक उदाहरणे आठवत असतील, माहित असतील, म्हणजे अमुक एखाद्या प्रमुख नेत्याला आपल्याच पक्षातल्या तमुक नेत्याचे महत्व कमी करायचे असेल तर अशा नेत्याकडे वाळीत टाकल्यासरखे दुर्लक्ष केल्या जाते ते तसे अगदी जाणून  बुजून अजित पवार यांच्या बाबतीत राष्ट्रवादी पक्षात गेल्या वर्षभरापासून घडते आहे म्हणजे अगदी उघड त्यांना बाजूला ठेवले जाते किंवा अमुक एखादा अजितदादांच्या गटतातला असे जर विशेषत: शरद पवार यांच्या लक्षात आले तर जसे अजितदादा यांना अप्रत्यक्ष दुर्लक्षित व अपमानित करण्यात येते ते तसे दादांच्या गटात वावरणाऱ्या दिसणाऱ्या नेत्याच्या प्रमुख कार्यकर्त्याच्या बाबतीत देखील घडते त्यामुळे या दिवाळीत दादांपेक्षा एकेकाळचे त्यांचे कट्टर समर्थक सुनील तटकरे आणि कुटुंबीय बारामतीला ऐन दिवाळीच्या दिवशी अजित दादांपेक्षा काका शरद पवार यांना अधिक बिलगून चिपकून चिटकून होते थोडक्यात अजितदादा यांना कसे एकटे पाडून त्यांना फारसे महत्व नाही हे दाखविण्यात अलीकडे मंत्रालय किंवा राष्ट्रवादी परिवारात काका गटाकडून मोठे प्राधान्य देण्यात येत आहे त्याऐवजी सुप्रिया सुळे यांच्या शब्दाला अधिक मान व किंमत हेही दाखविण्यात कसर सोडली जात नाही हि वस्तुस्थिती आहे त्यामुळेच अजित पवार अधिक अस्वस्थ अशांत अस्थिर आहेत, नेमके काय करावे कसे वागावे त्यांना सुचत नाही कारण दादा यांचा मामा करण्यातच यावेळी काका यांना अधिक रस आहे तीच त्यांची मोठी किंवा पहिली पसंती आहे जसे संशयी बायकोला जर नवऱ्याचे मोलकर्णीबरोबर शरीर संबंध आहेत कळले कि नवरा जसा अगदी मुद्दाम बायकोसमोर मोलकर्णीकडे दुर्लक्ष करतो किंवा मुद्दाम तिला हाडतूड करतो तेच अजितदादा यांचे झाले आहे, माझे भाजपाशी अजिबात सलोख्याचे संबंध नाहीत हे काकांना दाखवण्यासाठी म्हणे दादा उगाचच मुद्दाम अलीकडे भाजपाच्या नावाने आणि तेही  साऱ्यांना ऐकू जावे म्हणून मुद्दाम मोठ्यांदा भाजपा किंवा त्यांच्या नेत्यांच्या किंवा फडणवीसांच्या नावाने कडाकडा बोटे मोडत असतात...

शरद पवार यांचे हे असे वागणे अनेकांना खटकते किंबहुना राजकीय विरोधकांना तर ते सिनेमातल्या खलनायकासारखे भासतात किंवा वाटतात पण मला असे वाटते कि ते असे वागतात म्हणून या वयातही सारे त्यांना टरकून दचकून घाबरून असतात, महत्वाचे म्हणजे पवारांच्या मनात अमुक एका राजकीय भूमिकेवर नेमके काय आहे हे जेथे सुप्रिया किंवा त्यांच्या पत्नीला देखील माहित नसते तेथे इतरांचा प्रश्नच उरत नाही म्हणून पवारांचा धाक आजही कायम आहे जे नेमके छगन भुजबळ किंवा समीर भुजबळ यांना जमले नाही, ज्या चार ते पाच मंडळींनी भुजबळ यांना अडचणीत आणले तुरुंगात धाडले नेता म्हणून कायमस्वरूपी बऱ्यापैकी महत्व संपविले त्या किरीट सोमय्या ललित टेकचंदानी अंजली दमानिया सुनील कर्वे सुनील नाईक अशा प्रमुख मंडळींचे भुजबळ आजतागायत बालही बाका करू शकलेले नाहीत म्हणजे ज्या मंडळींनी भुजबळ काका व पुतण्याला रस्त्यावर आणले आज भुजबळ सत्तेत असून किंवा स्वतःला ओबीसी नेता समजून देखील त्यांना अडचणीत आणणारे रुबाबात फिरताहेत आणि भुजबळ मात्र आयुष्याची मोठी किंमत मोजूनही चिडीचूप आहेत, येथेच भुजबळ यांचे महत्व संपले, थोडक्यात ते अगदी सामान्य विरोधकांना देखील घाबरले, पवारांनी त्यांना जवळ घेतले नसते तर त्यांची अवस्था यापेक्षा अधिक बिकट झाली असती पण भुजबळ काका पुतणे तुरुंगातून सुटून आले तरीही छगनरावांना पवारांनी मंत्री केले ते सारे श्रेय पवारांना जाते आणि भुजबळ त्यांच्यासमोर एकेकाळी अगदी क्षुल्लक वाटणार्या पण त्यांना तुरुंगात घडणाऱ्या वर उल्लेख केलेल्या मंडळींना घाबरले असा चुकीचा मेसेज त्यांच्या व समीरच्या बाबतीत राज्याच्या जनतेत गेल्याने जे आपला विरोधक संपवू शकत नाहीत ते लोकांचे कसले सरंक्षण करतील असे वाईट मत भुजबळ काका व पुतण्याविषयी झाले आहे. शरद पवार यांचे या वृद्ध वयातही असे नसते म्हणजे त्यांना जो नडला तो भविष्यात अडचणीत आलाच म्हणून समजा आणि नेता हा असाच खमक्या खलनायकी असायला हवा तरच तो अखेरच्या श्वासापर्यंत राजकारणात टिकून राहतो... 

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 


















Monday, 23 November 2020

रा. स्व. संघ : काल आज आणि उद्या: पत्रकार हेमंत जोशी

रा. स्व. संघ : काल आज आणि उद्या: पत्रकार हेमंत जोशी 

सुरुवातीला काही चुटके सांगून या लेखाची सुरुवात करतो. 

नानू पाटलाचा बंड्या कोणतेही चित्र एवढे हुबेहूब काढायचा कि ती जिवंत वाटायची. एक दिवस गुरुजी नानूला फोन करून म्हणाले, तुमच्या बंड्याने सशाचे रांगोळीने जमिनीवर एवढे हुबेहूब चित्र काढले कि मी तो जिवंत ससा समजून धरायला गेलो नि खरवडल्याने माझी नखे तुटून पडली. त्यावर नानू गुरुजींना म्हणाला, हे तर काहीच नाही. ऐन दिवाळीत बंड्याने सनी लिओनीचे चित्र काढून ते विजेच्या बोर्डवर चिकटवून ठेवले, जवळपास कोणी नाही हे बघून मी सनीचे चुंबन घ्यायला गेलो आणि आता ऐन दिवाळीत तुमच्याशी थेट आयसीयू मधून बोलतो आहे. 

आणखी एक चुटका. याच बंड्याला नानू सकाळी सकाळी बदडून काढतांना विचारता झाला कि अगदी खरे सांग, शेजारची कविता तिच्या घरातून तुला नको नको त्या घाण घाण शिव्या का घालत होती? त्यावर बंड्या एवढेच म्हणाला कि आपण चहा घेतांना कोणी आले तर माणुसकी म्हणून चहा घेता का विचारतो किंवा जेवतांना कोणी घरात डोकावले तर या जेवायला म्हणतो तेच कवितेच्या बाबतीत घडले, मी झोपण्यासाठी पलंगावर जाण्याची आणि तिची आपल्या घरात डोकावण्याची वेळ एकत्र आली, माणुसकी म्हणून मी विचारले, येतेस का... 

अनेकदा तुम्हाला आजवर सांगून झाले कि मी कट्टर हिंदुत्ववादी आहे पण इतर धर्मांविषयी मनात राग नाही फक्त माझे विशेषतः  हिंदू तरुण तरुणींना एवढेच सांगणे असते कि त्यांनी पर जातीमध्ये विवाह करायला हरकत नाही मात्र त्यांनी कटाक्षाने परधर्मीयांशी लग्न करून मोकळे होऊ नये विशेषतः हिंदूंनी मुस्लिमांशी लग्न तर अजिबात करू नये कारण तेथे लव्ह जिहाद नामक प्रकार प्रामुख्याने असतो ज्यामुळे बहुतेक अशा विवाहातून विशेषतः हिंदू तरुणी उध्वस्त होतात, आयुष्यातून उठतात, विशेष म्हणजे पाश्चिमात्य देशातल्या भारतीय हिंदू आई वडिलांसमोर देखील लव्ह जिहाद हि फार मोठी समस्या आहे, तेथेही त्यात अडकलेल्या मुली शंभर टक्के उध्वस्त झाल्या आहेत. त्यामुळे निखिल वागळेंसारखे अक्कलशून्य हिंदू जेव्हा तुम्ही माझ्याकडे या मी तुमचा परधर्मीयांशी विवाह लावून देतो म्हणतात तेव्हा अशा नालायकांना शंभर मारा आणि एक मोजा वरून सांगा कि जा आणि तुझ्या मुलाचे हिम्मत असेल तर भेंडी बाजारातल्या एखाद्या तरुणीशी लग्न लावून दाखव. आणि ते शक्य नाही कारण मुस्लिम तरुण तेवढे लव्ह जिहाद मध्ये अडकलेले असतात त्यांच्या मुलींमध्ये ती हिम्मत नाही. क्वचित खचित त्यांचे जातीबाहेर हिंदूंशी लग्न लावल्या जाते किंवा त्या लग्न करून मोकळ्या होतात... 

परीक्षेतील एक प्रश्न असा होता कि, पुढील वाक्याचा भावार्थ लिहा : बँकांमध्ये कोट्यवधी रुपयांचे घोटाळे झालेत पण दोरीला बांधलेला पेन मात्र तसाच राहिला. एका प्रतिभावंत विद्यार्थ्याने लिहिलेले उत्तर पुढील प्रमाणे होते, लक्ष्मीला लोक चोरून नेऊ शकतात पण सरस्वतीला नाही. मित्रांनो, रा. स्व. संघाच्या माध्यमातून असे उत्तम संस्कार हमखास दिले जातात म्हणून जेथे जेथे या राज्यात संघाच्या शाळा आहेत आणि शाखा आहेत, निदान दहावी पास होईपर्यंत तरी म्हणजे मुलांचा पाया मजबूत विचारांचा घडेपर्यंत तरी त्यांना संघ संस्कार जेथे केले जातात तेथे अवश्य पाठवा, एकदा त्यांना त्यांचे समजायला लागले कि त्यानंतर मात्र त्यांना अडवू नका पण पाया मजबूत असला कि तुमची मुले कोठेही असली तरी आपल्यावर शक्यतो पश्चाताप करण्याची वेळ येणार नाही. रा. स्व. संघाच्या बाबतीत एक मात्र मला कायम खटकते ज्यात संघाच्या वरिष्ठांनी देखील गंभीर दाखल घेऊन काही अत्यावश्यक बदल घडवून आणण्याची मोठी गरज आहे. आणि हा अत्यंत अत्यंत महत्वाचा मुद्दा असा कि जोपर्यंत एखादी व्यक्ती संघ स्वयंसेवक म्हणून संघात काम करते तीच व्यक्ती जेव्हा संघ सोडून राजकीय प्रवाहात उतरते त्यानंतर त्यातले बहुतेक सारेच अपवाद नरेंद्र मोदी, देवेंद्र फडणवीस योगी आदित्य असे बोटावर मोजण्याइतके सोडल्यास बहुसंख्य करप्ट राजकीय नेते म्हणून बदनाम होतात, थोडक्यात रा. स्व. संघाचे पूर्व संस्कार विसरून तेही इतर नेत्यांसारखे भ्रष्ट मार्गाचा अवलंब करतात. अगदी या राज्यातला कोणताही संघ स्वयंसेवक नजरेसमोर आणा जो पुढे सक्रिय राजकारणात उतरला आहे... 

क्रमश: हेमंत जोशी 
















Tuesday, 17 November 2020

अशोक चव्हाण : तो मी नव्हेच : पत्रकार हेमंत जोशी



अशोक चव्हाण : तो मी नव्हेच : पत्रकार हेमंत जोशी
अलीकडे एक तरुण आणि एक तरुणी एकमेकांना अनोळखी, जालना ते चिखली प्रवास करतांना एकमेकांच्या शेजारी बसले होते, आधी खिडकीजवळ सीट पकडतांना एकमेकांशी भांडले आणि उतरतांना मात्र चक्क एकमेकांच्या प्रेमात पडले कारण राज्यातले रस्ते एवढे खड्डेमय झाले आहेत कि त्या प्रवासात एकदा हा तिच्या अंगावर पडायचा आणि आपोआप तिचा मुका घेतला जायचा, कधी खड्डा आल्याने ती त्यांच्या अंगावर पडायची आणि आपोआप मुका घेऊन मोकळी व्हायची त्यातून सुरुवातीला भांडणारे हे एसटीतून उतरतांना मात्र एकमेकांच्या प्रेमात पडले होते, हातात हात घेऊन गाव आल्यावर एसटीतून उतरले. आजकाल राज्यातल्या अनेक भागातून नैसर्गिक पद्धतीने पुन्हा बाळंतपणे होऊ लागलेली आहेत, दिवस भरले, वेदना सुरु झाल्या कि अनेक गर्भार बायका दवाखान्यात न जाता रिक्षेत बसतात पुढे काही वेळाने खड्डेमय रस्त्यांमुळे त्यांची प्रसूतीची वेळ आली कि चार बायका आडोशाला तिच्याभोवताली चादर धरतात कि झालीच म्हणून समजा खड्डेमय रस्त्यांमुळे नैसर्गिक प्रसूती, हे असे प्रकार या राज्यात बकाल भंगार दर्जाहीन खड्डेमय रस्त्यांमुळे सतत घडत असल्याने मी माजी बांधकाम मंत्री चंद्रकांत पाटील आणि बांधकाम खात्याचा शतश: ऋणी आहे. युती सरकारचा मी यासाठी ऋणी आहे कि त्यांनी सवंग लोकप्रियतेच्या मागे लागून राज्य सरकारच्या अख्त्यारीतले टोल नाके बंद केले त्याचवेळी सरकारकडे पुरेसे आर्थिक नियोजन नसल्याने, फंडस् ची अतिशय कमी असल्याने रस्त्यांची देखभाल करण्यासाठी सार्वजनिक बांधकाम खात्याकडे पैसे नाहीत परिणामी खड्डेमय रस्ते म्हणजे रस्त्यात खड्डा नव्हे तर खड्ड्यात रस्ता असे आजचे या राज्याचे महाभयावह चित्र आहे... 

ज्यांच्याकडे रस्त्यांची देखभाल करण्याची जबाबदारी आहे त्यांचे टोल बंद आहेत आणि सरकार त्यांना पैसे उपलब्ध करून देत नाही, जे थोडेफार पैसे शासन सार्वजनिक बांधकाम खात्याला उपलब्ध करून देतात ती रक्कम रस्त्यांच्या दुरुस्तीवर फारशी खर्च न होता अभियंते आमदार कंत्राटदार मंत्री विविध कर्मचारी पत्रकार स्थानिक नेते इत्यादींच्या हमखास खिशात जाते आणि ज्या राज्याचे ज्या राष्ट्राचे रस्ते चांगले नाहीत असे राज्य किंवा राष्ट्र कधीही प्रगती करूच शकत नाही तेव्हा मुख्यमंत्री उद्धव ठाकरे यांना हात जोडून विनंती कि बांधकाम खात्याला त्वरेने फंड्स उपलब्ध करून द्यावेत किंवा प्रसंगी जनतेची काही प्रमाणात नाराजी पत्करून चार चाकी गाड्यांकडून बिनधास्त टोल वसूल करण्यास सांगावे, आम्हाला लाज भीती शरम घृणा लज्जा वाटते अशा रस्त्यांवरून फिरतांना जे राज्य सरकारच्या मालकीचे आहेत. विशेष म्हणजे हाच टोल माफीचा प्रस्ताव राज्यातल्या नॅशनल हायवेजला देखील लागू करावा म्हणून चंद्रकांत पाटील जेव्हा केंद्रीय बांधकाम मंत्री नितीन गडकरी यांच्याकडे प्रस्ताव घेऊन गेले होते तेव्हा तो प्रस्ताव दूरदर्शी अभ्यासू अनुभवी नितीन गडकरी यांनी अक्षरश: केराच्या टोपलीत फेकून दिला होता जो त्यांचा निर्णय अतिशय योग्य होता अन्यथा राज्यातल्या राष्ट्रीय महामार्गाची पण अशीच वाट लागली असती, राज्याच्या प्रगतीचे आणखीनच वाटोळे झाले असते. विशेषतः विदर्भ व मराठवाड्यातील रस्त्यांची दुर्दशा एड्स झालेल्या वेश्येसारखी झालेली आहे अर्थात कोकण खान्देशात देखील तेच चित्र आहे. टोल घ्या पण रस्ते दुरुस्त करा असे यापुढे लोकांनीच सरकारला आपणहून सांगायला हवे अन्यथा रस्त्यावर प्रवास करतानाची यादिवसातली संकटे आणखी आणखी वाढत जाणार आहेत... 

अत्यंत महत्वाचे असे कि यावेळेचे अशोक चव्हाण पूर्णतः वेगळे आहेत त्यांनी आलेल्या वाईट अनुभवातून स्वतःमधे अनेक चांगले बदल घडवून आणले आहेत, एरवी एवढ्या वर्षात मला फारसे न भावलेले अशोक चव्हाण यावेळी माझ्या आवडत्या किंवा आवडलेल्या मंत्र्यांपैकी एक असतील, एक आहेत. सुरुवातीला मुंबईत आलेला पत्रकार उदय तानपाठक जसा गावठी दिसायचा बोलायचा आणि आता कसा तो पॉश गाडीतून फिरतांना एकदम राजडिम्बा दिसतो तसे वागण्याच्या वृत्तीच्या कामांच्या बोलण्याच्या वागण्याच्या व्यवहाराच्या बाबतीत अशोक चव्हाण यांनी स्वतः मध्ये छान बदल घडवून आणले आहेत. अशोकजी आणि उद्धवराव तुम्हाला म्हणून सांगतो कि देवेंद्र फडणवीस यांनी अनेक अडचणीतून समृद्धी महामार्ग उभारण्यास सुरुवात केली आणि चमत्कार घडला विदर्भ खान्देश आणि मराठवाड्याच्या मतदारांमध्ये एकाकी फार मोठा आदर त्यांच्याविषयी निर्माण होऊन त्याचा मोठा फायदा भाजपा व फडणवीस दोघांनाही विधानसभा व लोकसभा निवडणुकीत झाला. तुम्ही दोघांनीही तडफेने त्वरेने सोबतीला त्या अजितदादांना घेऊन जाहीर शपथ घ्या आणि राज्याच्या मालकीच्या रस्त्यात चांगले बदल आधी घडवून आणा त्यानंतर रजनीकांत सारखे गॉगल लावून या झक्कास केलेल्या रस्त्यांवर उभे राहून फोटो काढून त्यांना प्रसिद्धी द्या जर तुमच्या लोकप्रियतेत अतिप्रचंड वाढ एका झटक्यात झाली नाही तर मला काहीही म्हणा अगदी संजय राऊत म्हणा, निखिल वागले म्हणा अर्णब गोस्वामी म्हणा किंवा विचित्र वेशभूषा करणारा ठार वेडा पत्रकार म्हणा पण रस्ते दुरुस्त करा लोकांचे आशीर्वाद मिळवा. उल्हास देबडवार बांधकाम खात्याचे सचिव झालेत खरे पण त्यांचा आनंद क्षणात नाहीसा झाला, आता ते कायम भेदरलेले घाबरलेले त्रासलेले खंगलेले गांजलेले दिसतात वाटतात कारण जो तो या रस्त्यांवरून त्यांना शिव्या घालतो त्यांना त्रासून सोडतो त्यामुळे एरवी आनंदी हसतमुख देबडवार या दिवसात कायम हागवणीचे पेशंट असल्यासारखे ओळखीच्यांना घरातल्यांना भासतात, सतत ते दर्दभरी गाणी म्हणत असतात... 

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी 









Tuesday, 10 November 2020

राजकीय फसवणूक कि फसवणुकीचे राजकारण : पत्रकार हेमंत जोशी



राजकीय फसवणूक कि फसवणुकीचे राजकारण : पत्रकार हेमंत जोशी 

समजा १०० भारतीयांना एका रांगेत उभे करून विचारले कि तुमच्यातला एखादा तरी असा आहे का ज्याने आजवर कोणालाही फसविले नाही, मला खात्री आहे एकही न फसविणारा निघणार नाही, अलीकडे येथे आपल्या राज्यातही विशेषतः १९८५ नंतर नवश्रीमंत होण्याची मोठी स्पर्धा सुरु झाली आणि जो तो ज्याला त्याला प्रत्येकाला फसवून वाममार्गे श्रीमंत होऊ लागला, प्रामाणिक प्रयत्न करून श्रीमंत झालो, असे माझ्यासहित एकही उदाहरण या राज्यात दाखवावे मी तुमचा भर चौकात मुका घेऊन मोकळा होईल किंवा तुमच्या घरी येऊन तुमचे पाय चेपून देईन. वाममार्गाने धंदा क्षणिक पैसे आणि विकृत आनंद देऊन मोकळा होतो पण असले फसविणे दीर्घकाळ टिकणारे नसते. या दिवसात कांदे  १०० रु. किलो झाले म्हणून मी, जी माणसे गल्लीच्या तोंडावर टेम्पो घेऊन उभी राहतात थेट नाशिक वरून आलो म्हणून कांदे स्वस्त विकतो आहे सांगतात त्यांच्याकडून २०० रुपयांना चार किलो कांदे विकत घेतले, घरी मोजल्यानंतर ते साडे तीन किलोच भरले वरून त्यातले जवळपास एक किलो कांदे खराब निघाले, असे प्रत्येक ग्राहकाला अनुभव आल्यांनतर ते पुन्हा असल्या टेम्पो मधून कांदे विकत घेणार नाहीत घेत नाहीत, फसवणूक हि अशी एकदाच होते.

अलीकडे माझ्या एका मित्राने केस रंगवून घेण्या अर्बन क्लॅप मधून न्हाव्याला घरी बोलावले त्याने डुप्लिकेट कलर लावल्याने चार दिवसात केस पुन्हा पांढरे झाले, अर्बन क्लॅपचे हे असे फसवे अनुभव बहुतेकांना येत असल्याने मला वाटते पुढल्या काही वर्षात या कंपनीचे महत्व संपेल. पण जे इतरांना फसवत नाहीत प्रामाणिक सेवा देतात ग्राहक वर्षानुवर्षे त्यांना डोक्यावर घेऊन अधिकाधिक श्रीमंत करतात म्हणून आजही पारशी डेअरीत गर्दी असते किंवा कोट्यवधी कालनिर्णय कॅलेंडरस वर्षानुवर्षे विकले जातात किंवा माटुंग्याच्या काही दाक्षिणात्य हॉटेल्स मध्ये ग्राहक तिष्ठत उभे राहून खाण्याचा आनंद घेतात, अर्थात प्रामाणिकपणाची अशी कितीतरी उदाहरणे देता येतील थोडक्यात फसवणूक फक्त क्षणिक विकृत आनंद देत असते हेच खरे आहे... 

मतदारांची पसंती काँग्रेसला किंवा यशवंतराव यांना असतांना मागल्या दाराने धूळफेक करून पुलोद सरकार सत्तेत आले होते पण पुढल्या पंचवार्षिक योजनेत पुलोद प्रयोग यशस्वी ठरला नाही, याउलट राज्यातल्या मतदारांनी काँग्रेसला भरगोस मतांनी निवडून पुन्हा सत्तेवर आणले, नेमके यावेळी देखील तेच घडले आहे म्हणजे मतदारांची पसंती सेना भाजपा युतीला होती, काँग्रेस आणि राष्ट्रवादी या आघाडीला नव्हती पण यावेळीही शरद पवार यांनी वेगळ्या पद्धतीने पण पुलोद प्रयोगच सत्तेच्या रंगमंचावर आणला आणि ते यशस्वी झाले, पुलोद पद्धतीनेच शरद पवार यांनी महाआघाडी सरकार मागच्या दाराने सत्तेत आणले पण हा प्रयोग देखील पुलोद प्रमाणे नक्की अल्प संतुष्टी देणारा ठरणार आहे कारण मतदारांना फसवून सत्ता मिळविणे योग्य नाही हे वेळीच उद्धव ठाकरे यांच्याही ते लक्षात आल्याने पुलोद प्रमाणे फार काळ हा फसवा प्रयोग मराठी मतदार डोक्यावर घेणार नाहीत, कोरोना महामारी मध्येच आल्याने काही सत्ता बदल होण्यास विलंब नक्की होतो आहे पण सत्ता बदल अटळ आहे ज्याचे सर्वाधिक वाईट परिणाम माझ्या मते राष्ट्रवादी शिवसेना सोडून काँग्रेस व इतर मित्र पक्षांना अधिक भोगावे लागणार आहेत कारण मिळालेल्या संधीचा अतिशय सावध राहून शरद पवार त्यांचा पक्ष आर्थिक किंवा मतदार दृष्ट्या बळकट करण्या खूप मागे लागलेले आहेत, पुलोद प्रयोग फसल्यानंतर अनेक वर्षे जे सत्तेवाचून तळमळत राहावे लागले होते त्याची पुनरावृत्ती त्यांना होऊ द्यायची नाही आणि मी तर अगदी सुरुवातीपासून हेच सांगत आलोय कि उद्धव ठाकरे यांना अंडरएस्टीमेट करणे म्हणजे तुम्ही सिंह जवळ घेतल्यानंतर तो तुमच्या ओठांचे चुंबन घेतो असा गैरसमज करण्यासारखे ते आहे. उद्धवजी मोस्ट डेंजर राजकारणी, प्रसंगी चार पावले मागे येऊन केव्हा झेप घेऊन एखाद्याचा फडशा पाडतील ते सांगणे कठीण, मी मात्र त्यावर शंभर पुरावे देऊ शकतो, एक नक्की कि पुलोद प्रमाणे महाआघाडी प्रयोग मतदारांच्या मनाविरुद्ध घडला असल्याने त्याला फार आयुष्य नाही, महाआघाडीचेही आयुष्य एखाद्या झुरळासारखे ठरण्याची मोठी किंवा अधिक शक्यता आहे, फसवणुकीला क्षणिक आनंद मिळतो, दीर्घायुष्य नसते... 

शरद पवारांना कायम एक खंत असते कि त्यांना रामदास आठवले त्यांच्यापासून दूर गेल्यानंतर दुसरा बौद्धमान्य लोकप्रिय नेता उभा करता आला नाही आणि येथे आपण सत्तेत जाण्यासाठी कमी पडलो त्याचा मोठा फायदा रामदास आठवले व प्रकाश आंबेडकर यांच्यामुळे विरोधकांना दरवेळी लोकसभा विधानसभा निवडणुकात झाला हेही पवारांना माहित आहे.  कोणी कोणास फसविले हे सांगणे कदाचित मी एक ब्राम्हण असल्याने विनाकारण वादग्रस्त ठरेल पण शरद पवार यांनी नेस्तनाबुत किंवा नॉव्हेअर करण्याआधीच रामदास आठवले सावध होऊन विरोधकांना जाऊन मिळाले कि आठवले यांनी शरद पवार यांची फसवणूक केली तो मुद्दा येथे उकरून काढायचा नाही पण हे नक्की आहे कि आठवले पवारांना सोडून गेल्यानंतर दुसरा प्रभावी दलित नेता पवारांना उभा करता आला नाही ज्याच्या ते नक्की शोधात होते ज्याची झलक त्यांनी राज्यपालांकडे पाठविलेल्या यादीत दिसली आहे, यशपाल भिंगे आणि आनंद शिंदे यांना विधान परिषदेत संधी देऊन अनुक्रमे आठवले व आंबेडकर यांना शह देता येतो का वरून दलितांची मते आपल्याकडे वळविता येतील का, हाच शरद पवार यांचा मोठा प्रयत्न दिसतो आहे, आनंद शिंदे मात्र अतिशय प्रोफेशनल असल्याने त्यांचा आठवले नक्की होणार नाही. जोपर्यंत राज्यातले आठवले व आंबेडकर या दोघांचेही महत्व दलितांमध्ये कमी होणार नाही त्याचवेळी त्यांच्या तोडीचा नेता जोपर्यंत आपल्याला उभा करता येणार नाही तोपर्यंत कोणत्याही निवडणुकात यश सहजासहजी मिळणार नाही हे पवारांना पक्के ठाऊक आहे आणि दलितांची मते त्यांच्याकडे आकर्षित करण्याचा त्यांचा मोठा प्रयत्न आहे. मला पत्रकारितेत पुढे जायचे होते मग मी काय केले व.पु. काळे भाऊ तोरसेकर अनिल थत्ते आचार्य अत्रे यांची माझ्या लिखाणात नक्कल केली जे अभिनयात राजेंद्र कुमार किंवा गोविंदा यांनी केले तसे माझे, भेटणाऱ्या अनेक नेत्यांना हेच सांगणे असते कि राजकारणात यशस्वी होण्यासाठी तुम्हाला वेगळे काही करण्याची गरज नाही तुम्ही पवारांचे अनुकरण करा, नक्की यशस्वी व्हाल, आज याही वयात शरद पवार यांना जेव्हा पत्रकार या नात्याने मी त्यांचा जवळून अभ्यास करतो, मन थक्क होते, पवारांसारखे डावपेच ज्यांना जमले ते यशस्वी झाले हे नक्की आहे... 

तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी