Thursday, 18 April 2019

भंडारींचा भंडारा : पत्रकार हेमंत जोशी



भंडारींचा भंडारा : पत्रकार हेमंत जोशी 
जेथे खूप माणसे एकत्र जमतात त्याला भंडारा म्हणतात. माधव भंडारी राज्यातल्या भाजपच्या स्टार प्रचारकांपैकी एक आहेत. त्यांची भाषेवर कमांड आहे म्हणून त्यांना राज्यात स्टार प्रचारक आणि विविध वाहिन्यांवर डिमांड आहे. त्यांनी यावेळी लोकसभेचे प्रचारतंत्र मोठ्या खुबीने सांभाळले आहे. अत्यंत महत्वाचे जे इतरांना फारसे ठाऊक नाही ते म्हणजे या राज्यातल्या माजी सैनिकांच्या विविध अडचणी कायम सतत शासन दरबारी सोडविण्यात माधव भंडारी आघाडीवर असतात त्यातून जवळपास एक हजार माजी सैनिक दिवसरात्र राज्यभर दौरे काढून तेही स्वखर्चाने संघप्रचारकांनी देखील प्रसंगी कौतुक करावे पद्धतीने स्वतःला प्रचारकार्यात गुंतवून घेतलेले आहे. एकाचवेळी मुंबईच्या भाजपा मुख्यकार्यालयात ठाण मांडून बसायचे तेथे मीडिया सांभाळायची, वेळात वेळ काढून राज्यभर फिरून प्रचार देखील करायचा, लोकसभा निवडणुकीनंतर त्यांच्या पक्षश्रेष्ठींनी नेमकी दाखल घेऊन भंडारी यांचे जाहीर कौतुक नक्की करावे...

www.vikrantjoshi.com

माधव भंडारी जसे मीडिया साम्भाळतायेत त्यांच्या या रांगेत नक्कीच केशव उपाध्ये आणि विनोद तावडे यांचेही कौतुक व्हायला हवे पण लोकमत मध्ये यदु जोशी यांनी केवळ विनोद तावडे यांचीच तेवढी दखल घेतलेली दिसते, बदल्यांचे दिवस नजीक असल्याने कदाचित शिक्षणमंत्र्यांचे तेवढे कौतुक यदु जोशी यांच्याकडून झाले असावे त्यांच्या पत्नी शिक्षण खात्यात नोकरीला 
आहेत. हो सांगूनही तावडे मदतीला येतील हे मात्र तितकेसे खरे नसते, सावध असावे लागते. या लोकसभा निवडणुकीनिमित्ते अनेक मंत्र्यांना आम्ही कसे स्टार प्रचारक, दाखवून देण्याची नामी संधी होती, बहुतेकांनी ती गमावलेली असल्याने भविष्यात गिरीश महाजन, चंद्रकांत पाटील, बावनकुळेंच्या रांगेत कोणी बसलेले असेल वाटत नाही. जो मंत्री लोकप्रिय ठरतो त्याला पुढे पुढे जाण्याच्या संधी आपोआप चालून येतात. त्यामानाने पंकजा मुंडे यांनी त्यांच्या वडिलांच्या पश्चात मराठवाड्यातला गड आणि त्यांचा समाज छान पद्धतीने हाताळल्याचे दिसते. काही मोह त्यांनी सांभाळले असते तर धनंजय मुंडे यांचे महत्व वाढले नसते त्यांची आदळआपट जनतेने दुर्लक्षित केली असती. पण गरज नसतांना पंकजा यांनी नको ते उद्योग करण्याची घाई केली, स्वतःचे मोठे राजकीय नुकसान करवून घेतले, सभोवताली सतीश मुंडे यांच्यासारखे खादाड सल्लागार असले कि असे होते, यापुढे त्यांनी सावध असावे, चांगली माणसे भोवताली उभे करावेत म्हणजे बदनामी होणार नाही, त्यांचे राजकीय भविष्य नक्की 'उज्वल' असेल अन्यथा धनंजय यांचे फावेल...

विनोद तावडे यांच्यावर असलेली जबाबदारी तशी फुटकळ स्वरूपाची आहे, म्हणाल तर केलेल्या राजकीय चुका त्यांना एक मंत्री म्हणून भोवल्या आहेत, नेमका राजकीय फायदा आशिष शेलार यांना झाला आहे. मात्र माधव भंडारी किंवा केशव उपाध्ये यांच्या तोंडाला कुलूप लावल्या गेले आहे हे यदु जोशी यांचे लिहिणे म्हणजे माहिती न घेता थापा मारल्या म्हणणे अधिक उचित ठरावे. भंडारी किंवा उपाध्ये दिवसभरात नेमके कसे महत्वाचे काम पार पडतात, यदु जोशी यांनी भाजपा मुख्य कार्यालयात बसून माहिती घ्यावी म्हणजे विनोद तावडे यांची उगाचच तळी उचलल्याचे त्यांच्या अगदी सहज लक्षात येईल. एखाद्यावर कायम खुन्नस ठेवून नेमकी कामे कोणाकडे पद्धतीची पत्रकारिता निदान यदु जोशी यांना फारशी शोभणारी नाही पण त्यांचा मूळ स्वभाव अधून मधून उचल खातो असे दिसते म्हणजे बार गर्ल म्हणून काम सोडलेली नर्तिका लग्नानंतर देखील जशी मधूनच ठुमका घेत नवऱ्यासमोर नाचून महागड्या वस्तूची डिमांड करते तसे हे यदु कडून घडले कि काय, म्हणावे लागेल....


पत्रकार हेमंत जोशी 

मीडिया ची आयडिया : पत्रकार हेमंत जोशी


मीडिया ची आयडिया : पत्रकार हेमंत जोशी 

वाटल्यास तुम्ही म्हणू शकता कि कावळा बसायची आणि फांदी तुटायची एकच वेळ झाली, झाले असे मी आयबीएन लोकमत च्या उमेश कुमावतांवर लिहिले व त्यांना राजीनामा देण्यास सांगितले. होय, कुमावत एका हिंदी वाहिनीवर आपल्या पूर्वीच्याच जागेवर रुजू होताहेत म्हणजे यापुढे पुन्हा त्यांना बातम्या मुलाखती कव्हर करण्यासाठी वणवण भटकावे लागणार आहे. आयबीएन लोकमत मध्ये कुमावत यांनी जेथे ज्या जागेवर काहीच महिने काम केले तेथे त्याआधी डॉ. उदय निरगुडकर होते यांनाही तेथे राजीनामा देऊन बाहेर पडावे लागले होते. काही महिने निरगुडकरांनी घरी बसणे पसंत केले आत ते देखील एका मराठी वाहिनी मध्ये रुजू होताहेत. या दोन्ही प्रसंगांवर आता थोडेसे विस्ताराने...

मला आठवते कळायला लागल्यापासून राजेंद्र व विजय दर्डा राम लक्ष्मणासारखे सतत त्यांच्या बापाबरोबर म्हणजे दिवंगत जवाहरलाल दर्डा यांच्यासंगे लोकमत या त्यांच्या वृत्तपत्रात व राजकारणात वावरायचे त्यामुळे त्यांना या राज्यातले या देशाचे राजकारण व मीडिया क्षेत्र तंतोतंत माहित आहे त्यातले खाचखळगे ठाऊक आहेत. पैसे मिळविण्यात वस्ताद मानल्या जाणारे हे दर्डा बंधू पण अगदी अलीकडे विजय दर्डा यांच्याकडे लोकसभा निवडणुकीनिमित्ते एक दिग्गज करप्ट नेते चक्क एक कोटी रुपये घेऊन आलेले असता याच विजय दर्डा यांनी ती रक्कम सन्मानाने नाकारली. उद्या पैसे देऊ पाहणारा नेता तिकडे दिल्लीत मंत्री होवो अथवा पंतप्रधान ते अधिक फायद्याचे असल्याने विजय यांनी मोठ्या मनाने एवढी मोठी रक्कम नाकारली असावी. थोडक्यात मीडिया मध्ये कुठे काय करावे हे नेमके पाठ असलेल्या याच विजय दर्डा यांचे मत जर आयबीएन लोकमत मध्ये विचारात घेतले असते तर डॉ. निरगुडकर यांच्या जागी त्यांच्या नंतर थेट सामान्य कुवतीच्या कुमावत यांना कधीही संधी दिल्या गेली नसती. जसे दोन कलाकार आपापल्या अभिनयात नक्की तरबेज असतात पण अमिताभ बच्चन ऐवजी लक्ष्मीकांत बेर्डेला घेतल्या जात नाही किंवा एखाद्या सिनेमातून आलिया भटला डच्चू देऊन तेथे शुभांगी गोखलेला संधी मिळत नसते पण आयबीएन लोकमत वाहिनीवर विविध पदे भरणारे रिलायन्सचे नेमके हिंदी भाषिक त्यांना उदय निरगुडकर आणि उमेश कुमावत दोघांमधला फरक माहित नसल्याने तेथे एकाचवेळी तिघांचे नुकसान झाले म्हणजे त्या वाहिनीचे, डॉ. उदय निरगुडकरांचे आणि उमेश कुमावत यांचे देखील...

जेव्हा केव्हा अमुक एखाद्याला वाहिनी प्रमुख म्हणून नेमल्या जाते तेव्हा त्याचे नेमके ज्ञान वाचन कसे आणि किती दर्जेदार विशेषतः नेमल्या गेलेली व्यक्ती भाषाप्रभू आहे किंवा नाही हेही तपासणे गरजेचे असते, आवश्यक ठरते पण बहुतेक मराठी वाहिन्यांवर ते न तपासता अतिशय सामान्य मंडळींना महत्वाच्या जागेवर नेमल्या गेल्याचे अनेकदा आढळून आलेले आहे, वृत्तपत्रांचे देखील तेच होते म्हणजे सारे योग्य व्यवस्थित जुळून आलेले असतांनाही नारायण राणे यांना त्यांनी सुरु केलेले प्रहार हे दैनिक पुढे नेता आले नाही कारण एकतर त्यांना चांगले संपादक मिळाले नाहीत आणि जेव्हा चांगले संपादक मिळाले तेव्हा ते त्यांना तेव्हा टिकविता आले नाहीत...

www.vikrantjoshi.com

दोन उदाहरणे देतो. एका मोठ्या उद्योगपतींची मुलगी चुकून मध्यमवर्गीय तरुणाच्या प्रेमात पडून विवाहबद्ध झाली पण ते लग्न टिकणारे नव्हतेच, कारण मिक्समॅचिंग व्यवस्थित नव्हते, त्यांचा पुढे घटस्फोट झाला. आणखी एक उदाहरण देतो, माझ्या एका ओळखीच्या तरुणाचे अतिशय दर्जेदार सुंदर बुद्धिमान तरुणीशी लग्न झाले होते, हा तरुण व्यसनी होता, लग्न टिकले नाही, त्या तरुणीने घटस्फोट घेतला. पुढे काही वर्षांनी त्याने पुन्हा लग्न केले पण दुसरी बायको पहिलीपेक्षा अगदीच वेगळी होती, म्हणजे पहिली थेट कतरिना होती तर दुसरी विशाखा सुभेदार पेक्षा अधिक जाड आणि कावळ्यापेक्षाही काळीकुळकुळीत होती. कुठेही साम्य नव्हते. हि दोन्ही उदाहरणे येथे तंतोतंत लागू पडतात, शांतपणे विचार करा तुमच्या ते अगदी सहज लक्षात येईल...
अपूर्ण :

पत्रकार हेमंत जोशी 

Monday, 15 April 2019

कासावीस आणि फडणवीस : पत्रकार हेमंत जोशी



कासावीस आणि फडणवीस : पत्रकार हेमंत जोशी 

हिंदूंविषयी हिंदुत्वाविषयी एवढी प्रचंड नफरत मग खासदार पत्रकार कुमार केतकर थेट मुस्लिम धर्म का स्वीकारत नाहीत, एकदाचे व्हा पाकधार्जिणे मुसलमान आणि द्या हव्या तेवढ्या शिव्या सहिष्णू हिंदूंना. तिकडे अमोल पालेकरांचेही तेच, माझ्या मित्रांनी त्यांना लागोपाठ चार वेळा मेसेजेस केले,त्यात म्हटले कि तुम्ही मोदींनाच मतदान करा. चौथ्या मेसेज नंतर ते मित्रांना म्हणाले, तुम्ही कोण सांगणारे मोदींना मतदान करा म्हणून, मग मित्रांनी देखील त्यांना तात्काळ रिप्लाय दिला, मग तुम्ही कोण सांगणारे, मोदींना मतदान करू नका ते, तेव्हा कुठे पालेकरांनी बोलती बंद झाली...

पूर्वी आमच्या गावातली पाटलांची मुले सुट्ट्या लागल्या रे लागल्या कि मामाच्या गावाला पळायचे आजकाल ते भाजपामध्ये जातात वरून त्यांचे मायबाप देखील त्यांना मामाच्या गावऐवजी भाजपात जाण्याचा आग्रह करतात, क्या जमाना बदल गया ? अलीकडे खूप दिवसांनी प्रेयसीचा फोन आला, म्हणाली, आज भेट ना रे, मी विचारले, कुठे भेटूया त्यावर ती पटकन म्हणाली जेथे कोणीही नसेल, एकांत मिळेल. मी म्हणालो मग टिळक भवनात भेटूया कि, तिने लगेच होकार दिला. मित्रांनो, पूर्वी निळू फुलेंना पाहिल्यावर बायका पदर सावरायच्या तसे आज फडणवीसांना बघितले रे बघितले कि पवार, चव्हाण त्यांच्या पक्षातल्या नेत्यांना म्हणतात, चला, पटकन आत या बघू, तिकडे कोण आहे रे, जरा, दरवाजा बंद करून घ्या...

www.vikrantjoshi.com

अलिकडल्या पाच वर्षात जे अपेक्षित नव्हते ते या राज्यात घडले आहे सतत घडते आहे, आज घडले, उद्याही घडेल. ज्या पाटलांच्या घराण्यांनी कधीही काँग्रेस किंवा काँग्रेसच्या मुशीतून बाहेर पडलेल्या राजकीय पक्षांकडे पाठ फिरविली नाही ती या राज्यातली काँग्रेसची काँग्रेस विचारांची प्रतिष्ठित व प्रभावी घराणी चक्क भाजपामध्ये येते आहे. अनेक राजकीय विचारवंत त्यावर विविध कारणमीमांसा सांगून मोकळे होतील पण त्याची येथे फारशी गरज नाही, शिवाजी महाराजांचे अति अति कट्टर फॉलोअर्स असलेले या राज्यातले झाडून सारे मराठे एकतर त्यांना सतत देश विकणार्या काँग्रेस विचारांच्या नेत्यांची अति घृणा आलेली आहे, हाती येईल ते खाणे देशाकडे पाठ करणे असे नेते त्यांना नकोसे झाले आहेत आणि कट्टर हिंदुत्व त्यांच्या रक्तात असलयाने हिंदूंशिवाय इतर मंडळींचे विशेषतः पाकविचार असलेले जे जे मुसलमान या देशात आहेत त्यांचे सतत लांगुलचालन करणारी नेतेमंडळी नकोशी वाटू लागल्याने राज्यातल्या मराठ्यांना रा. स्व. संघ आणि भाजपा विचार अधिक आवडू लागले आहेत, या राज्यातल्या मराठ्यांनी फार मोठ्या प्रमाणावर काँग्रेस विचारांकडे पाठ करणे हे या देशासाठी या राज्यासाठी विशेषतः सेना भाजपा युतीसाठी फार मोठे शुभलक्षण आहे. युतीला त्यामुळेच मोठा फायदा होतो आहे, फायदा होत राहील. म्हणून या लोकसभा निवडणुकीदरम्यान फडणवीस खुश आहेत आणि विरोधक कासावीस आहेत. बेंबीच्या देठापासून शरद पवारांसारखे नेते बामणांच्या नेतृत्वाकडे पाठ फिरवा आणि मला येऊन बिलगा, सांगून देखील उपयोग होत नाही म्हणून पवार किंवा त्यांच्या विचारांचे नेते परेशान आहेत, हिंदुत्व हेच राष्ट्रीयत्व मनापासून पसंत असलेले आणि शिवराय हेच दैवत मानणारे या राज्यातल्या कानाकोपऱ्यातले राजकारणातले परंपरागत मराठ्यांची घराणे काँग्रेस विचारांना सोडून जाणे म्हणजे हे राज्य प्रगत जगाच्या जवळ जाण्यासारखे आहे...

अशोक चव्हाण मुख्यमंत्री असतानाचा हा प्रसंग. एका मुलाने मंत्रालयासमोरच आपली सायकल पार्क केली, तो पायी फिरायला जाणार तेवढ्यात तेथे ऑनड्युटी असलेला हवालदार त्याला म्हणाला, बेटा येथे सायकल पार्क करू नको कारण येथून अनेक मंत्री जातात, मुख्यमंत्री, आमदार खासदार, नेते, बडे अधिकारी असे कितीतरी येथून दिवसभर ये जा करतात त्यावर क्षणभर देखील विचार न करता तो मुलगा चेहऱ्यावर निरागस भाव आणत म्हणाला, काका काळजी करू नका, मी सायकल लॉक करून जातो आहे...
तूर्त एवढेच :


पत्रकार हेमंत जोशी 

पॉवर कम पवार : पत्रकार हेमंत जोशी



पॉवर कम पवार : पत्रकार हेमंत जोशी 
ज्याच्या जवळ धीर आहे त्यालाच यश मिळते आणि पचविताही येते, धैर्यवान माणूस संकटात सापडत नाही आणि सापडला तरी डगमगून जात नाही. जो धैर्याने संकटांशी सामना करतो तोच यशस्वी ठरतो. धैर्याच्या मदतीनेच शत्रूला युद्धात जिंकता येते. ज्याच्याजवळ धैर्य आहे तोच नेता म्हणून शोभतो. नेता होण्यास योग्य असतो. डगमगून न जाणारे अनेक धैर्यवान नेते मी बघितले पण तेही काही संकटांमध्ये डगमगले. शरद पवार मात्र फारसे कधी डगमगतांना मी बघितले नाहीत. तोंडाला कर्क रोग झालेला असतांना देखील जो नेता पक्षाचानिवडणुकीत प्रचार करतो त्याला भीती ती कसली ? पण हेही पवार दोन पावले मागे आलेले मी दोनवेळा बघितलेले आहेत. एकदा मुख्यमंत्री असतांना सुधाकरराव नाईक यांनीच त्यांना थेट आव्हान दिले होते तेव्हा, त्या दिवसातले शरद पवार फार अस्वस्थ होते, ते नाईकांच्या त्यांच्या विरोधातल्या बंडाने एवढे डिस्टरब झाले कि त्यांनी मागला पुढला विचार न करता दिल्ली सोडली, केंद्रीय मंत्रिपदाचा राजीनामा दिला तेथून ते थेट मुंबईत आले आणि येथले मुख्यमंत्रीपद त्यांनी स्वीकारले, जेव्हा सुधाकरराव नाईक यांना येनकेनप्रकारेण त्यांनी पुढे राजकारणातून नोव्हेअर केले तेव्हाच पवारांचा घाबरलेला बिथरलेला चवताळलेला आत्मा शांत झाला. दुर्दैवाने पुढल्या काही महिन्यात अति तणावामुळे सुधाकरराव नाईक यांचा मधुमेह उफाळून वर आला आणि त्यातच त्यांचा अंत झाला अन्यथा पुढे याच पवारांना उघड विरोध करणाऱ्या सुधाकरराव नाईकांना नक्की चांगले दिवस आले असते...

चवताळलेल्या अस्सल नेत्यांचे रोमँटिक मूड मध्ये आलेल्या हत्तीसारखे असते अशावेळी जर त्याला त्याची आवडती हत्तीण भेटली मिळाली नाही तर तो हत्ती समोर दिसेल ते उपटून फेकतो किंवा प्राण्यांना ठार मारतो. मी बघतोय, गेली चार वर्षे मोठ्या धैर्याने मुख्यमंत्री म्हणून देवेंद्र फडणवीस अशा हत्तीसमान चवताळलेल्या अनेक विरोधकांना तोंड देऊन मोकळे झाले वरून त्यांनी अनेक आव्हानात्मक निर्णय घेतले, घेतलेले निर्णय पूर्णत्वाला नेले. गेली चार वर्षे देवेंद्र फडणवीस आणि युतीचे सरकार धोक्यात यावे म्हणून शरद पवार यांनी नको नको ते फासे फेकले पण एकही टाकलेल्या फाश्यात त्यांना यश न आल्याने अलीकडे मी बघतो जे नाईकांच्या वेळी घडले होते तेच यावेळी देवेंद्र फडणवीसांच्या बाबतीतही घडले आहे, घडते आहे, पवार अस्वस्थ आहेत, आपले, आपल्या पवार घराण्याचे आणि आपल्या राष्ट्रवादी पक्षच नेमके काय होईल या चिंतेने पवार ग्रासले आहेत, काहीसे घाबरले आहेत, नाराज आहेत, निराश आहेत, खूपसे अस्वस्थ आहेत...

एकाचवेळी कामुक झालेल्या अनेक हततींनी एखाद्या एकट्या एकमेव हत्तीणीच्या मागे लागावे तसे फडणवीस आणि त्यांच्या विरोधकांचे या राज्यात झाले आहे, जो तो अगदी पवारांसहित त्यांना पाण्यात पाहतो आहे पण फडणवीसांजवळ धैर्य आहे धीर आहे हिम्मत आहे त्यामुळे खचून न जाता ते लढले, लढताहेत, विरोधकांना पुरून उरताहेत, विरोधकांवर तेही तुटून पडताहेत, हजार हत्तीचे बळ अंगात शिरल्यासारखे ते विरोधकांवर न डगमगता चाल करताहेत, यशस्वी होताहेत. जेथे फडणवीस संपले असे अनेकांना वाटते तेथे ते पुन्हा पूर्वीच्या उत्साहात पुन्हा उठून उभे राहतात आणि कामाला लागतात, म्हणून शरद पवार काहीसे बावरले आहेत, कधीकाळी गोपीनाथ मुंडे यांच्या आरोपांवर व्यथित झालेले किंवा सुधाकरराव नाईकांच्या बंडावर अस्वस्थ झालेले हेच शरद पवार त्या दोघांना बऱ्यापैकी पुरून उरले पण येथे फडणवीसांच्या बाबतीत मात्र फडणवीसांना संपविण्याचे गणित अद्याप त्यांना न सुटल्याने याउलट पवार यांचेच राजकीय भवितव्य धोक्यात आल्याने म्हणाल तर पवार अस्वस्थ आहेत म्हणाल तर यावेळी काहीसे घाबरले बावचळले आहेत...
तूर्त एवढेच.


पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 10 April 2019

Milind Narvekar - Hanuman of Uddhav



Milind Narvekar - Hanuman of Uddhav
What does this picture below say at the rally concluded yesterday, at Ausa, Latur?
Those who couldn't guess it just look at the picture and observe who is sitting in the first row, first seat ? It is aceman of Shivsena--- Milind Narvekar. He is sitting alongside CM Fadnavis, Uddhav Thackrey , Ramdas Athavale and others .... it certainly proves what Milind Narvekar is to this collaboration of BJP/Sena. Also FYI, Narvekar's father expired on day when everyone celebrated Holi. Very close to his father Milind ji forgot all his pain and was present at Matoshri to render his services on the 4th day. Who does this ? If there is a newborn or a death in the family loyalties don't turn up at work for days. But this is Milind Narvekar. People might say anything about his clout but why Balasaheb, Uddhav and now Aditya prefer him is because of this undying spirit of loyalty he carries towards the Thackrey's... Then be it a Raj Thackrey , Chagan Bhujbal, Narayan Rane or a Ganesh Naik everyone was shown the door by Shivsena whomsoever tired Narvekar's downfall. A true Hanuman to Uddhav Thackrey and certainly the ace when it comes to playing politics in Maharashtra. Then when it comes to giving it back, even Uddhav Thackrey does not stay behind. He was the one along with CM Fadnavis who made him sit on the first row right next to the PM of our country in the most important joint rally of the BJP and Sena ...Otherwise these politicians and returning a favour, forget it...That's why hats off to Milind Narvekar.

Vikrant Hemant Joshi 

Tuesday, 9 April 2019

मोठी माणसे : पत्रकार हेमंत जोशी


मोठी माणसे : पत्रकार हेमंत जोशी 
मी ओळखीच्यांना पैसे मागत नाही, माझे सरकारी दरबारी कोणतेही काम नसते फक्त माझे ओळखीच्यांना एकच सांगणे असते कि माझी दखल घ्या मला टाळू नका, माझ्या योग्यतेचा मानसन्मान मला द्या, त्यांना तेही जमत नाही मग मी त्यांची दखल घेतो तेव्हा मात्र ते कमालीचे अस्वस्थ होतात. हा अंक तयार करीत असतांना कुठेतरी चार दोन ओळी आयबीएन लोकमत वाहिनीच्या तद्दन सामान्य असलेल्या प्रमुखाला म्हणजे उमेश कुमावत यांना मी त्यांची नेमकी जागा कोणती, शब्दातून मांडले आणि त्यांचा फोन आला.तत्पूर्वी किमान पाच पन्नास वेळा जेव्हा केव्हा मी कुमावतला फोन केले असतील, त्याने त्या कॉल्सची साधी दखल देखील घेतली नाही पण नेमकी जागा दाखवल्यावर हि माणसे अस्वस्थ होतात, महत्वाचे म्हणजे अशा अमुक एखाद्या स्वतःला प्रभावशाली समजणार्या व्यक्तीवर मी चार ओळी लिहायचा अवकाश, इतर असंख्य अस्वस्थ त्यांच्याविषयी पुरावे देऊन मोकळे होतात, जसे उमेश कुमावतवर लिहिले आणि दिवसभरात त्याच्याविषयी सांगणारे कितीतरी मित्रांचे फोन्स आलेत, ठरवतो, त्याच्यावर पुन्हा केव्हा लिहायचे ते. अति सामान्य कुवतीची माणसे, अनेकदा नशिबाने मोठी होतात आणि अर्ध्या हळकुंडात असे काही पिवळे होतात, विचारू नका, त्याचवेळी आभाळाला टेकलेली संभाजी भिडे किंवा उदयन राजे भोसले सारखी असामान्य माणसे कायम जमिनीवर चालतांना दिसतात, मन भरून येते...

हर्षल प्रधान उद्धव ठाकरे यांचे जनसंपर्क अधिकारी म्हणून काम बघतो. त्याचे कितीतरी वेळा निवडणुकीदरम्यान फोन येतात कि तुमच्यासाठी पाचपन्नास लाख रुपये मुद्दाम वेगळे काढून ठेवलेले आहेत, या आणि घेऊन जा पण गेल्या दहा वर्षात पैसे कॉलेक्ट करणे जमलेच नाही, वेळच मिळाला नाही. गम्मत हो, हर्षल आणि पैसे देईल, अशक्य, उलट तो तुमच्याच खिशातले पैसे काढून तुम्हालाच जेवायला घेऊन जाईल. येथे हर्षलचा विषय यासाठी कि उमेश कुमावत जेव्हा त्याच्याकडे अंगावर पडेल ते काम करण्यासाठी नोकरीला होता तेव्हापासून मी त्याला ओळखून आहे, पुढे जातांना आधी नशीब साथ देते त्यानंतर अभ्यास देखील करायचा असतो, पु. ल. देशपांडे कोण आहेत, त्यांना एवढे वाहिनीवर का महत्व द्यायचे, असे प्रश्न मग उमेशजी चार लोकात विचारले जात नाहीत, तुम्ही जेथे बसलात तेथे ' धडकन ' चित्रपटातल्या सुनील शेट्टीसारखे लोकांसमोर येऊ नका म्हणजे केवळ किमती कपडे घालून या क्षेत्रात माणूस राजबिंडा ठरत नाही त्यासाठी ज्ञान असणे, घेणे देखील आवश्यक असते, तुमच्या सभोवतालचे हुजरे तुम्हाला हे असे सांगणार नाहीत, मला मात्र वाटते, तुम्हाला मिळालेले मोठेपण कायम टिकावे. असो, येथे सध्यातरी उमेश कुमावत हा विषय संपलेला आहे...

माणूस मोठा होणे सोपे आहे पण मोठेपण टिकविणे कठीण असे काम आहे, या ठिकाणी उद्धव ठाकरे यांना सर्वाधिक जवळ आणि लॉयल असलेल्या मिलिंद नार्वेकरांनी आठवण झाली आणि मन यासाठी भरून आले कि हे लिखाण करीत असतांना कानावर पडले ते असे, मराठवाड्यात औश्याला जी पंतप्रधान आणि उद्धव ठाकरे यांची एकत्र प्रचार सभा आहे त्यासभेला मान्यवरांच्या पहिल्या रांगेत मिलींद नार्वेकर यांना बसण्याचे स्थान देण्यात आलेले आहे. असे ऐकले कि मनाला बरे वाटते. अहो हेच ते मिलिंद ज्यांचे वडिलांवर प्रभू रामचंद्रासारखे प्रेम होते, अगदी अलीकडे म्हणजे होळीच्या दरम्यान त्यांचे वडील गेले आणि हा पठ्ठ्या वडिलांचे दुःख बाजूला ठेवून, डोळ्यातले अश्रू लपवून थेट चौथ्या दिवशी मातोश्रीवर एखाद्या हनुमानासारखा हजर, कामालाही लागला. मिलिंद नार्वेकर असोत कि आपले देवेंद्र फडणवीस, हे असे पुढे गेलेले त्या शरद पवारांना फॉलो करतात म्हणजे रात्री फार उशिरापर्यंत ते कार्यमग्न असतात आणि सकाळी साडेसहा सात वाजता पुन्हा नेहमीच्या उत्साहात कामाला लागतात. गम्मत म्हणजे तुम्ही अमुक एखादा मेसेज त्या मुख्यमंत्र्यांना रात्री तीन साडेतीन वाजता केला तरी आणि सकाळी सात वाजता केला तरी, मेसेज महत्वाचा असेल तर पुढल्या पाच मिनिटात फडणवीसांचे तुम्हाला उत्तर येते. मोठेपण टिकविणे हे असे कष्टाचे आणि दगदगीचे काम असते त्यापेक्षा आपण जे सामान्य जीवन जगतो तेच बरे, असे मनाला नक्की वाटत राहते...

तुम्हाला हे ऐकून आश्चर्य वाटेल कि गेल्या चार वर्षात म्हणजे मुख्यमंत्री झाल्यापासून देवेंद्र फडणवीसांनी असा एकही क्षण वाया घालविलेले नाही जेव्हा त्यांनी या राज्याच्या हिताचे निर्णय घेण्यात किंवा निर्णयांची अंमलबजावणी करण्यात कसूर केला. निर्णय अनेक घेतात हो, बोलायला काय लागते पण घेतलेल्या निर्णयांची अंमलबजावणी झाली किंवा नाही, होते आहे किंवा नाही त्याचा फॉलो अप घेणे ज्याला जमते तो खरा नेता तो खरा लोकांचा मसीहा. आजपर्यँत मी फार कमी नेते बघितलेत कि जे निर्णय घेतल्यांनंतर त्या निर्णयांचा कमिशन कडे न बघता फॉलो अप घेतात, त्यातले एक आपले मुख्यमंत्री. त्यांनी घेतले निर्णय त्या निर्णयांवर अंमलबजावणी झाली नाही असे एखादे उदाहरण त्यांच्या विरोधकांनीही दाखवून द्यावे. औषधाला देखील असे उदाहरण सापडणारे नाही, त्यासाठी या राज्यावर या देशावर मनापासून खरेखुरे प्रेम असावे लागते जे मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीसांचे नक्की आहे, त्यांना राष्ट्र आणि महाराष्ट्र पुढे न्यायचा आहे...


पत्रकार हेमंत जोशी 

वृत्तपत्रे वाहिन्या व निवडणुका : पत्रकार हेमंत जोशी


वृत्तपत्रे वाहिन्या व निवडणुका : पत्रकार  हेमंत जोशी 
आयबीएन लोकमत वाहिनीवर उमेश कुमावत आणि त्याचा कंपू लोकसभा निवडणुकीनिमित्ते काही मॅनेज्ड मुलाखती घेतांना बघितले, निवडणुकांच्या काळात वाहिन्या बघतांना आणि बहुतेक जवळपास सारीच वृत्तपत्रे वाचता वाचता आपोआप ओकार्या येतात, स्वतःच स्वतःची किळस येते, आपणही किती विकाऊ क्षेत्रात काम करतो याची, काय करू शकतो, एखाद्या वेश्ये सारखा विचार करून कामाला लागतो, म्हणजे गंदा है पर धंदा है, हा तो विचार असतो. आयबीएन लोकमत वाहिनीवर निखिल वागळे, डॉ. उदय निरगुडकर यांच्यानंतर थेट अतिशय सुमार उमेश कुमावतला बघतांना माझीच मला लाज वाटते. पण चूक जशी आयबीएन लोकमतची होती तशी ती वागळे आणि निरगुडकरांची अधिक होती, या दोघांनी, मालकाच्या पुढून आणि गाढवाच्या मागून जायचे नसते, ध्यानात न ठेवल्याने एकाचवेळी सारेच मागे गेले म्हणजे निरगुडकर, वागळे आणि आयबीएन लोकमत किंवा झी वाहिनीदेखील. शेठजींकडे नोकरी करतांना हुशार आहोत नक्की दाखवून द्यायचे असते पण तुमच्यापेक्षा हुशार आहोत, अतिहुशार आहोत दाखवायचे भासवायचे अजिबात नसते. म्हणजे एखादा प्रतिभावंत विजय कुवळेकर यांच्या प्रमाणे सुखासमाधानाने नोकरी करून निवृत्त होऊन बाहेर पडतो. अतिशहाणा त्याचा बैल रिकामा, भल्याभल्यांचा मग असा कचरा होतो, हि म्हण त्या दोघांना किंवा अशा ज्यादा चमकू पाहणाऱ्यांना तंतोतंत लागू पडते. नुकसान नक्की या अशा मंडळींना ऐकणाऱ्यांचे होत असते, वचक ठेवणारी माणसे राज्याची राष्ट्राची गरज असते, वागळे निरगुडकर तोरसेकर हवे असतात...

शेठजी मंडळींना फरक पडतो आणि पडतही नाही म्हणजे डॉ. निरगुडकर किंवा निखिल वागळे यांच्यानंतर त्या गाजवून सोडलेल्या सिंहासनावर आपण थेट एका अत्यंत सामान्य वकूब असलेल्या उमेश कुमावत सारख्या अँकर ची नेमणूक केली आहे हे त्या विजय दर्डा किंवा सुभाष गोयल यांना लक्षात आलेले असते नुकसान होते आहे, दर्जा घसरला आहे हेही त्यांच्या ध्यानात येत असते पण स्वतःच्या इगोपुढे या शेठजी मालकांना सारे फिके वाटत असते. आर्थिक गणिते जमवून आणतो, जमवून देतो, अशी माणसे त्यांना अधिक भावतात. सामान्य वकूब असला तरी वृत्तपत्र कार्यालयांची सरकारी जागा वाचवणारे, आर्थिक रसद पुरविणारे सरकारी दरबारी दलाल्या करणारे वार्ताहर किंवा वाहिन्यांमध्ये काम करणाऱ्यांना मोठी मागणी असते. महाराष्ट्र टाइम्स सारख्या वृत्तपत्रांमध्ये किंवा अशा पद्धतीने विविध वाहिन्यांमध्ये काम करणारे असे असंख्य मंडळी मला ठाऊक आहेत ज्यांना पगार अगदी जेमतेम पण त्यांच्या मालमत्ता डोळे विस्फारणार्या आहेत. माझ्याकडे पुरावे आहेत. असे अनेक म्हणजे महाराष्ट्र टाइम्स किंवा फ्री प्रेस मध्ये लिखाणावर प्रभुत्व असलेल्यांपेक्षा जो त्यांना दिलेल्या जमिनी सरकार परत घेणार याची काळजी अधिक घेतो, मालकांना भानगंडींमध्ये किंवा फाईल्स क्लिअर करतांना जो अधिक सहकार्य करतो त्याला डिमांड असते त्यामुळे काहीही झाले तरी मालक आम्हाला नोकरीतून काढून टाकणार नाहीत असे निरगुडकर किंवा वागळेंच्या दुनियेत 
अजिबात कोणीही वावरायचे नसते. येथे या राज्यात आपण सारे मराठी अमराठीच्या हातातले बाहुले आहोत, मराठींसारखे मूर्ख कोणीही नाही, हे शेठजींना, अमराठींना नेमके माहित असल्याने आपल्याला स्वतःच्या पायावर उभे राहण्यासाठी इसवी सन २००० उजाडावे लागले, हल्ली हल्ली मराठी माणूस सुधारलेला दिसतोय म्हणजे त्याला हे लक्षात आले आहे कि नोकर का, मालक का नाही, पण प्रमाण आजही अत्यल्पच आहे...

विषयांतर यासाठी केले कि यावेळी तब्बल १६ पानांचा अंक निवडणूक विशेषांक मी काढतोय. अनेक जवळचे मित्र खासदारकीची निवडणूक लढवताहेत म्हणजे ठरविले असते तर मला इतरांसारखे खूप मिळविता कामविता आले असते, एकाचवेळी एकाचदिवशी जशा तीन तीन वाहिन्यांवर उदयन राजे भोसले यांच्या त्याच त्या प्रश्नांवर म्हणजे ठरवून दिलेल्या प्रश्नांवर मुलाखती सुरु होत्या ते तसे फार मोठे दुकान मला देखील नक्की थाटता आले असते, आपणही तसे वागायचे का, तशी गरज आहे का किंवा नेत्यांसमोर झुकण्याचा आपला स्वभाव आहे का, मनाला प्रश्न विचारल्यानंतर ' नाही ' असे उत्तर आले आणि या पंचवार्षिक योजनेत मग त्यातल्या त्यात जीव तोडून चांगले काम कोणी केले तर नाव देवेंद्र फडणवीस 
यांचे नजरेसमोर आले आणि लिहायला घेतले. पृथ्वीराज चव्हाण मुख्यमंत्री असतांना देखील हीच परिस्थिती होती म्हणजे त्यांना जर मुख्यमंत्री केले नसते तर राष्ट्रवादीने त्यांच्या मंत्र्यांनी गेट वे ऑफ इंदिरा देखील आमच्याच मालकीचे, सांगून तेही विकले असते म्हणून त्यादरम्यान प्रत्येक अंकात मी तीव्रतेने पृथ्वीराज चव्हाणांची बाजू घेत असे जसे एक योग्य, कणखर, दमदार, पुरून उरणारे नेतृत्व म्हणून आज मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीसांकडे बघतो....
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी