Monday, 11 March 2019

पार्थ पवार : पत्रकार हेमंत जोशी



पार्थ पवार : पत्रकार हेमंत जोशी 
आपले स्वतःचे तारुण्य शाबूत राखणे अजिबात वाईट नाही. पण पोटची मुले देखील मोठी झालेली आहेत, केव्हाच वयात येऊन त्यांचे वयात येण्याचे वय देखील उलटून गेलेले असतांना जर आई वडिलांचेच तारुण्यातले नको ते छंद जोपासणे सुरु असेल तर अशा घरातली मुले कायम बंड करण्याच्या अवस्थेत असतात किंवा मायबापाचेच तारुण्यातले धंदे जर संपत नसतील तर पुढली पिढी व्यसनेच्या आहारी जाते. उद्या समजा राष्ट्रवादीच्या जयंत पाटलांची मुले लग्नाची असतील आणि जयंतरावांचेच येथे तेथे तोंड मारणे सुरु असेल तर अशा घरातल्या मुलांना नैराश्य फ्रस्ट्रेशन येते त्यातून त्यांच्या विविध समस्या पुढे निर्माण होतात, अशी पिढी स्वतःचे मोठे नुकसान करवून घेते. घरात बापाचे लक्ष नसलेली पैसे खाणाऱ्यांची ऐय्याशी करणाऱ्यांची पुढली पिढी मोठ्या विचित्र मानसिक अवस्थेत जगते, व्यसनांकडे अनेकदा हमखास वळते...

जयंत पाटील तसे आहेत असे येथे मला म्हणायचे नाही सहजच उदाहरण दिले. पार्थ पवार यांच्या मनातली अस्वस्थता हि अशाच पद्धितीची होती काय, त्यावर जाणून घेणे अत्यावश्यक ठरते. होय, पार्थ किंवा त्यांचे बंधू, नेमके आयुष्यात काय करावे या दबलेल्या अवस्थेत असावेत कारण अजित पवारांचे स्वतःवरच एवढे प्रेम कि मुलांचे नेमके काय करावे त्यावर त्यांनी फारसे लक्ष दिले असावे वाटत नाही, विशेष म्हणजे मुलांमध्ये राजकारणात अजितदादांच्या पुढे जाण्याची क्षमता असतांना सुद्धा हे असे घडत होते. आता एक बरे झाले, पार्थ अजित पवार राजकारणात आले. अत्यंत अत्यंत महत्वाचे म्हणजे यावेळी स्वतः अजित पवारांनाच याची जाणीव झाली कि काहीतरी वेगळे करवून दाखविण्याचे त्यांच्या मुलांचे वय झालेले आहे त्यातून या लोकसभा निवडणुका दरम्यान अजितदादा पार्थ यांच्याबाबतीत त्यांच्या राजकीय करिअरच्या बाबतीत खूपच सिरीयस आहेत हे अलीकडे पदोपदी जाणवते, अजित पवार यांच्या स्वभावातला, घरातला हा बदल नक्की कौतुकास्पद आहे. देर आये दादा लेकिन दुरुस्त आये. उद्या पार्थ अजित पवार निवडणुकीला उभे राहिलेत तर निवडूनही येतील खासदारही होतील याचे मुख्य कारण पार्थ यांचे वागणे कोठेही विचित्र उर्मट वात्रट नाही ते कार्यकर्त्यांना, विशेषतः वडीलधाऱ्यांना अतिशय मानसन्मान देऊन बोलतात, वागतात, समोरच्या माणसाला एका क्षणात आपलेसे करतात आणि निर्माण केलेले संबंध जपण्याची वाढवण्याची त्यांची स्वतःची अशी खास आणि चांगली पद्धत आहे..

www.vikrantjoshi.com

शरद पवार आज राजकारणात आहेत, अजित पवार देखील राजकारणात आहेत पण उद्या हे दोघे जरी निवृत्त झाले तरी पार्थ पवार यांचे इतर नेत्यांच्या अनेक मुलांसारखे होणार नाही कि बापाचे आजोबांचे राजकीय अस्तित्व संपल्याने आता पार्थ यांचा देखील ' राहुल महाजन ' झालेला आहे. अजिबात तसे होणार नाही, त्यांची काम करण्याची स्वतःची अशी वेगळी पद्धत ते डेव्हलप करताहेत त्यात ते यशस्वी होऊन आदित्य ठाकरे पद्धतीने ते पुढल्या पिढीवर नक्की छाप मारून वेगळे होतील. त्यांनी आता लग्नाच्या बेडीतही अडकायला हरकत नाही अर्थात आदल्या पिढीची हौस मिटली कि पुढल्या पिढीच्या लग्नाचा विचार नक्की होतो. अन्यथा पुढल्या पिढीने देखील डावखर्यांच्या मुलांसारखे निर्णय घ्यावेत, स्वतःच स्वतःचे उरकून घ्यावे...

अचानक आलेला प्रचंड काळा पैसा, लहानपणी किंवा ऐन तारुण्यात दाबल्या गेलेल्या भावना त्यातून आमच्या पिढीने मोठा धुमाकूळ घातला, घालताहेत. स्वतःचे शौक पूर्ण करता करता आम्हाला घरी द्यायला वेळ उरलाच नाही त्यामुळे आम्ही मजा मारतोय पुढल्या पिढीकडे होणारे दुर्लक्ष हे लॉटरीच्या तिकिटासारखे झालेले आहे म्हणजे मुले चांगली निघालेत तरी ती ऐय्याशी करणाऱ्या मायबापांची लॉटरी समजावी पण लॉटरी हजारात एखाद्यालाच लागते, बहुतेक नवश्रीमंत झालेल्या घरातली मुले देखील व्यसनाधीन झालेली भरकटलेली आढळतात त्यामुळे आपण हे आपल्या आयुष्याचे काय करून घेतले, याचे मायबापांना पुढे वाईट वाटते, तोवर वेळ निघून गेलेली असते. म्हणून एकच सांगणे, स्वतः नक्की मजा मारा पण पैदा केलेल्या मुलांची त्यांना निदान घडविण्याची आपलीच जबाबदारी असते हे बेधुंद जगणार्या मायबापांनी विसरता कामा नये. बहुतेक घरात पाश्चिमात्य वातावरण घुसल्याने मोठी विचित्र अवस्था राज्यात सर्वत्र, घराघरात आहे, काळजी वाटते. मला आवडलेली माणसे सहसा समाजालाही मनापासून आवडतात जसे देवेंद्र, उद्धव तसे पार्थ देखील सर्वांचे आवडते नेते असतील...
तूर्त एवढेच :


पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 6 March 2019

उद्धवनीती : पत्रकार हेमंत जोशी



उद्धवनीती : पत्रकार हेमंत जोशी 

अनेकांनी अनेक प्रयत्न केले तरीही त्या दोघांना उद्धव ठाकरे यांनी कधीही दूर केले नाही, सर्वाधिक शिव्याशाप त्यांनाच झेलावे सोसावे लागतात, नेते शिवसेनेतले असोत अथवा बाहेरचे काड्या करणारे स्वतः उद्धव ठाकरे हेच असतात पण बदनाम ते दोघे होतात, शिव्या आणि शाप त्या दोघांनाच सहन कराव्या लागतात. त्या दोघांच्या रांगेत बसण्याचा उद्धव यांचे जनसंपर्क अधिकारी हर्षल प्रधान किंवा अभिनेते कम नेते आदेश बांदेकर यांच्यासारख्या अनेकांनी प्रयत्न केले, पण त्यांचे स्थान कोणालाही मिळविता पटकविता आले नाही. इतर ते स्थान मिळविण्यासाठी जे डावपेच आखतात त्यावर त्या दोघांनी कधीही त्रागा केला नाही, बदला घेतला नाही, ते मनाशी नक्की हेच म्हणत असतील, हत्ती चले बजार तो कुत्ते भुके हजार...

मिलिंद नार्वेकर आणि संजय राऊत दोघेही शिवसेनाप्रमुख उद्धव ठाकरे आणि संपूर्ण ठाकरे कुटुंबियांचे उजवे व डावे हात आहेत, त्या दोघात उजवा कोण आणि डावा कोण, हे मात्र सांगणे तेवढे सोपे नाही. संजय राऊत यांना नक्की राजकीय महत्वाकांक्षा आहे, त्यातून ते स्वतः राज्यसभेवर गेले, भाऊ सुनील राऊत यांनाही त्यांनी आमदार केले. मिलिंद नार्वेकर यांना राजकीय महत्वाकांक्षा आहे किंवा नाही हे ते स्वतः बोलायला वागायला अतिशय फटकळ, मनमोकळे असूनही अगदी त्यांच्या जवळच्याही मंडळींच्या मित्रांच्या मिलिंद नार्वेकर यांच्याविषयी लक्षात येत नाही कि त्यांना राजकीय महत्वाकांक्षा आहे किंवा नाही, मला वाटते ती असती तर ते याआधीच आमदारकी खासदारकी मिळवून मोकळे झाले असते...

संजय राऊत किंवा मिलिंद नार्वेकर यांच्या मागच्या रांगेतल्या बांदेकर, यांच्यासारख्या जवळपास साऱ्याच मंडळींना राजकीय महत्वाकांक्षा नक्की आहे पण मिलिंद नार्वेकर यांच्या मनातले अद्याप त्यांच्या ओठावर आल्याचे कधी कानावर आलेले नाही. वास्तविक शिव्या आणि शाप द्यायचे तर त्या उद्धवजींना द्यायले हवेत पण ते घडत नाही याउलट भाजप असो वा सेनेतून राज ठाकरे किंवा नारायण राणे यांच्यासारखे कितीतरी नेते किंवा राजकीय दृष्ट्या महत्व कमी झालेले मनोहर जोशी यांच्यासारखे सेनेतले देखील सारे, शिव्या आणि श्याप या दोघांनाच सहन करावे लागतात. वास्तविक हे किती साधे राजकीय गणित आहे कि ज्या उद्धव ठाकरे यांनी शिवसेनेत १९९९- २००० च्या दरम्यान मातोश्रीवर आणि शिवसेनेत किंवा ठाकरे कुटुंबावर दस्तुरखुद्द बाळासाहेब ठाकरे यांच्यावर देखील पूर्णपणे पकड घेतल्यानंतर त्यांनी जे काय बदल घडवून आणलेत ते सारे निर्णय फक्त आणि फक्त त्यांचे स्वतःचे होते फारतर बाळासाहेब ठाकरे त्यांना तेवढ्यापुरते मार्गदर्शन करायचे पण अंतिम निर्णय घेणारे उद्धव ठाकरे हेच असतांना साऱ्यांचे वाट्टेल ते ऐकून घ्यावे लागते, घ्यावे लागले ते फक्त आणि फक्त संजय राऊत आणि मिलिंद नार्वेकर यांना, रश्मी ठाकरे यांच्याकडे देखील फारसे बोट दाखविल्या गेले नाही..

www.vikrantjoshi.com

नार्वेकर आणि राऊत हे हिरो कमी लोकांचे आहेत पण त्यांच्याकडे शक्ती कपूर, अमरीश पुरी, ललिता पवार, शशिकला, मदन पुरी, प्राण, कादर खान, के. एन. सिंह, बिंदू म्हणजे थेट खलनायक, दुष्ट पुरुष, सिनेमातल्या जीवन सारखे काडी लावणारे म्हणून बघणारेच खूप आहेत, असंख्य आहेत, अनेक आहेत, लाखो आहेत, बहुसंख्य आहेत, ते अनेकांच्या मनातले खलनायक आहेत, असे ऐकले आहे कि ज्या दिवशी त्यांच्या विरोधात उद्धव यांच्याकडे काहीतरी वाईट बोलल्या सांगितल्या जात नाही त्यादिवशी उद्धव ठाकरे यांना करमत नाही, चुकल्या चुकल्या सारखे वाटते. विशेष म्हणजे संजय राऊत मिलिंद नार्वेकर यांच्याविषयी जेव्हा केव्हा एखादा थेट उद्धव यांच्या कानात फुसफुस करतो, उद्धव ती निंदा आधी शांतपणे ऐकून घेतात नंतर सांगणाराला ते म्हंतातही कि तुमचे सांगणे कसे तंतोतंत योग्य आहे नंतर हळूच उद्धवजी आतल्या हवाबंद खोलीत जातात जेथे बाहेरच्या माणसाला काहीही ऐकू येत नाही, तेथे एका कोपऱ्यात उभे राहतात आणि जोरजोराने लाफ्टर क्लब चे सदस्य असल्यासारखे स्वतःशीच हसायला लागतात, तणावमुक्त होऊनच ते बाहेर येतात...

पुन्हा एकवार तेच अतिशय साधे गणित सांगतो कि अनेकांचे विरोध पत्करून देखील आल्या दिवसापासून राऊत आणि नार्वेकर यांचे महत्व कमी न होता झपाट्याने वाढलेले आहे याचा सरळ अर्थ असा त्यांचे बोलविते धनी उद्धव ठाकरे हेच आहेत त्यामुळे उद्धव यांच्याकडे त्या दोघांविषयी त्रागा व्यक्त करून काहीही साध्य होत नसते याउलट सांगणाऱ्याचे, राऊत किंवा नार्वेकर यांच्या विरोधात सांगणाऱ्यांचे महत्व कमी कमी होत जाऊन एक दिवस विरोधात बोलणारा थेट नारायण राणे यांच्या सारखा प्रभावी नेता जरी असला तरी फार मोठे राजकीय नुकसान त्या नेत्याचे होते, या दोघांचे वाकडे झाले, महत्व कमी झाले असे कधी झाले नाही, होणार नाही, याउलट जेवढा अधिक विरोध त्यांचे महत्व वाढत गेल्याचे दिसते. मला वाटते संजय राऊत व मिलिंद नार्वेकर या दोघांशी जुळवून घेणे त्यांनाच विश्वासात घेणे केव्हाही उत्तम थोडक्यात डोक्यावर बर्फ आणि जिभेवर साखर ठेवून सामना या वृत्तपत्राकडे तसेच नार्वेकर, राऊत या जोडगळीकडे बघणे अधिक चांगले.जर शिवसेनेत राहूनकाही मिळवायचे असेल किंवा विरोधकांना, भाजपा नेत्यांना जर उद्धव आणि सेनेकडून काही पदरात पाडून घ्यायचे असेल तर नार्वेकर राऊत यांच्याशी मैत्री ठेवणे केव्हाही डोक्यास तापदायक नाही उलट लाभदायक असते...
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी 

मराठवाड्यातले लायक आणि नालायक ४ : पत्रकार हेमंत जोशी


मराठवाड्यातले लायक आणि नालायक ४ : पत्रकार हेमंत जोशी 
मराठवाड्यातल्या अधिकारी आणि कर्मचाऱ्यांमध्ये एकी आहे, युती आहे, आघाडी आहे पण ती अभद्र विषयांवर आहे, मराठवाड्यातल्या बहुतांश अधिकाऱ्यांचा किंवा कर्मचाऱ्यांचा कल अतिरिक्त पैसे मिळविण्याकडे अधिक असल्याने त्यांना त्यांच्या एकीचा युतीचा फायदा फक्त चांगले पोस्टिंग मिळविण्यासाठी होतो त्यानंतर त्यांना मिळणारी अतिरिक्त मिळकत केवळ स्वश्रीमंतीकडे वळविल्या जाते, मराठवाड्यातल्या स्थानिक नेत्यांना अधिकाऱ्यांना गोविंदभाई श्रॉफ व्हायचे नसते त्यामुळे जसे विदर्भातले मागासलेले तेच मागासलेपण मराठवाड्यातल्या सामान्य जनतेचाही नशिबी आलेले, दारिद्र्य बेकारी त्यांच्या पाचवीला पुजलेली...

नेत्यांची आणि अधिकाऱ्यांची पुढली पिढी उच्चशिक्षित आहे, नशिबाने त्यांच्या बापाने त्यांच्यासाठी करोडो रुपयांची काळी कामे करून ठेवलेली आहे म्हणजे अमित देशमुख यांनी यापुढे काहीही केले नाही तरी त्यांच्या दहा पिढ्या आरामात घरी बसून खाऊ शकतील, अशावेळी मात्र अमित किंवा पंकजा जर बापाचेच अनुकरण करून राजकारण सत्ता केवळ पैसे मिळविण्याचे साधन म्हणून त्याकडे बघत असतील तर राज्य कोणत्याही पक्षाचे असो, मराठवाड्यातले शंकरराव चव्हाण किंवा तुकाराम मुंडे कोण, शोधणे अवघड ठरेल, अडचणीचे असेल. प्रत्येकाला अशोक चव्हाण व्हावेसे वाटते, शंकरराव व्हावे असे तीन चार हजार कोटी रुपयांची मालमत्ता जमा केल्यानंतर देखील जयदत्त क्षीरसागर यांना वाटत नाही आणि या अशा काळ्या पैशांच्या भरवशावर मोठी झालेली नेत्यांची अधिकाऱ्यांची पुढली पिढी कशी महाभयंकर असते हेही क्षीरसागर सारख्या नेत्यांनी आरसा समोर ठेऊन स्वतःला विचारायला हवे, त्यावर आत्मचिंतनही करायला हवे...

विशेषतः मराठवाडा विदर्भातल्या नेत्यांना अधिकाऱ्यांना आता अगदी उघड एवढेच सांगायचे बाकी आहे कि तुम्ही सारे पैसे मिळवा अधिकाधिक श्रीमंत व्हा पण ते करतांना अधिकाऱ्यांनी टी. चंद्रशेखर आणि नेत्यांनी मंत्र्यांनी नितीन गडकरी पॅटर्न राबवावा म्हणजे स्वतःसाठी पैसे नक्की मिळवायचे पण जराशी वेगळी पद्धत अवलंबून, त्यामुळे आपणही श्रीमंत तर होतोच पण देशाचा देखील विकास साधल्या जातो, वाटल्यास पैसे खाणार्या अधिकाऱ्यांनी आणि नेत्यांनी गडकरी आणि चंद्रशेखर यांचे मार्गदर्शन घ्यावे म्हणजे नावही होते आणि माणूस श्रीमंत देखील होत जातो. या दोघांची पद्धत एकदम मस्त आहे, होती म्हणजे कामाचा दर्जा राखून त्यांचे वरकमाई करणे असते, ज्याचे जनतेला वाईट वाटत नसते. इतर नेते किंवा अधिकाऱ्यांना मात्र कामाच्या दर्जाचे काहीही घेणे देणे नसते, पाच रुपयाची चादर पाचशे रुपयांना खरेदी करणारे अधिकारी आणि सत्तेतले नेते, येथे या राज्यात मोठ्या प्रमाणावर फोफावले आहेत, त्यांना या राज्यातल्या व्यापाऱ्यांनी आणि दलालांनी रंडी करून सोडलेले आहे, राज्य हे लुटण्यासाठीच असते हाच रस्त्यावरच्या रंडीसारखा त्यांच्या डोक्यात कायम विचार असतो आणि आचरणात आणल्या जातो...

अलीकडे ' उद्याचा मराठवाडा ' या दैनिकाचा वर्धापनदिन विशेषांक वाचण्यात आला. त्यात मी किती आणि कसा चांगला समाजसुधारक त्यावर नांदेड जिल्ह्यातल्या साऱ्या आमदारांच्या मुलाखती वाचतांना मनाशी हसू येत होते कारण त्या साऱ्यांनी ज्यापद्धतीने त्यांनी केलेल्या विकासकामांची जंत्री सांगितलेली आहे ते वाचल्यानंतर मनाला वाटते, अरे, नांदेड जिल्ह्याचा या आमदारांनी कॅलिफोर्निया करून सोडलेला आहे कि काय, प्रत्यक्षात केलेल्या कामाचा दर्जा बघून हेच म्हणता येते कि विकासकामांवर जेवढे खर्च झाले तेवढेच अधिकाऱ्यांच्या ठेकेदारांच्या आणि नेत्यांच्या खिशात गेलेले आहेत. कंधार लोहा मतदार संघाचे आमदार प्रताप चिखलीकर म्हणतात कि अशोक चव्हाण सोडलेत तर एकही नेता माझ्या विरोधात बोलणारा नाही, एक मात्र चिखलीकरांचे चांगले आहे, पूर्वी त्यांची लॉयल्टी अगदी उघड विलासराव देशमुखांशी होती आणि ते म्हणतात, अखेरच्या श्वासापर्यंत माझी लॉयल्टी केवळ देवेंद्र फडणवीसांशी असेल, त्यांचे हे वाक्य मनाला पटते, अलीकडे असे नेते अभावाने आढळतात अन्यथा जवळपास सारेच कुंपणावर बसलेले जयदत्त क्षीरसागर असतात. स्वतःला अजातशत्रू म्हणवून घेणारे प्रताप चिखलीकर यावेळी अविरोध निवडून येतात कि काय...
www.vikrantjoshi.com

अशोक चव्हाण यांच्या आमदार पत्नीला आजतागायत कधी भेटणे झालेले नाही पण त्या वैयक्तिक आयुष्यात खूप विनोदी असाव्यात असे त्यांनी ज्या पद्धतीने अशोक चव्हाण यांना द ग्रेट लीडर म्हटलेले आहे, त्यावरून वाटते, त्या नेमक्या विनोदी कशा हे त्यांनी मानलेल्या त्यांच्या दिरांना म्हणजे आमदार अमर राजूरकर किंवा बिल्डर जयंतभाई शाह यांना विचारणे योग्य ठरेल. पण केवळ नांदेड शहराचा किंवा नांदेड जिल्ह्याचा राजकीय अभ्यास करतांना, अशोक चव्हाण यांना आम्ही हीन लेखणे नक्की योग्य ठरणारे नाही कारण त्यांची नक्की नांदेड शहरावर आणि जिल्ह्यावर देखील राजकीय पकड आहे आणि हे मी नेहमीच सांगत आलेलो आहे कि राज्यातले नेते हे हिंदी सिनेमातल्या डाकू सारखे असतात म्हणजे बडनेरा मतदार संघात थोडेफार टाकायचे आणि इतरत्र लुटपाट करून थोडेफार त्यातले खर्च करायचे त्यामुळे हिंदी सिनेमातले डाकू जसे अमुक एखाद्या गावात मसीहा म्हणून नावाजलेले पण इतर ठिकाणी लुटारू म्हणून गाजलेले असतात, बदनाम झालेले दरोडेखोर असतात तेच या राज्यातल्या बहुसंख्य नेत्यांचे, साऱ्याच राजकीय पक्षातल्या नेत्यांचे विशेषतः सत्ताधाऱ्यांचे, होऊन जाऊ द्या जेवढे वाटोळे या राज्याचे करायचे तेवढे, ना लाज ना लज्जा, बेशरम मंडळींच्या ढुंगणावर झाड उगवले तरी ते म्हणतात, सावली झाली सावली झाली...

नांदेड उत्तर विधानसभा मतदार संघाचे आमदार डी. पी. सावंत, विधान परिषदेवर निवडून गेलेले राम पाटील रातोळीकर किंवा अमरनाथ राजूरकर, नांदेड दक्षिण विधानसभेचे आमदार आणि आमचे मित्र हेमंत पाटील, देगलूर बिलोली विधान सभेचे आमदार सुभाष साबणे, किनवट विधान सभेचे प्रदीप नाईक, कंधार लोहा विधानसभेचे प्रताप चिखलीकर, मुखेड विधानसभेचे आमदार डॉ. तुषार राठोड, हदगाव विधान सभा मतदार संघाचे नागेश पाटील आष्टीकर, नायगाव विधान सभा मतदार संघाचे वसंतराव चव्हाण किंवा भोकर विधान सभा मतदार संघाच्या अमिता अशोक चव्हाण या सर्वांच्या मुलाखती वाचल्यानंतर असे वाटते जेव्हा केव्हा एखादा नांदेड जिल्ह्याचा फेर फटका मारायला निघेल, त्याला वाटेल आपण महाराष्ट्रातल्या आत्महत्या करणाऱ्या मराठवाड्यात नव्हे तर अमेरिकेतल्या एखाद्या प्रगत राज्यातून फिरतो आहे कि काय, पण जे कागदावर असते तसे प्रत्यक्षात अजिबात नसते हेही येथल्या मतदारांना चांगले ठाऊक आहे त्यामुळे त्यातल्या त्यात बरा कोण, मतदारांना जो वाटतो तो आमदार होतो, काही अमरनाथ राजूरकर यांच्यासारखे भाग्यवान असतात जे मागच्या दाराने अगदी अलगद विधान भवनात प्रवेश करून मोकळे होतात...
तूर्त एवढेच :


 पत्रकार हेमंत जोशी 

Saturday, 2 March 2019

मराठवाड्यातले लायक नालायक २ : पत्रकार हेमंत जोशी




मराठवाड्यातले लायक नालायक २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
शेजारी राहणाऱ्या तरुणीने अचानक मागून येऊन तुम्हाला ह्ग केले तुम्ही रागावणार आहात का, पंक्तीला वाकून लाडू वाढणाऱ्या शेवंताला तू नको येऊ वाढायला, त्या तात्यांना पाठव म्हणण्याचा आगाऊपणा तुम्ही स्वप्नात तरी कराल का, ऐन दिवाळीत तुम्ही एकटेच घरी आहात नि कॉलेजातल्या मैत्रिणीने तुम्हाला म्हटले कि मी येऊन लावून देईन तुझ्या अंगाला उटणे, तुम्ही तिला चक्क नकार देऊन तुझ्या आईला पाठवून दे म्हणाल का, हो म्हणाल समजा कॉलेजातल्या मैत्रिणीची आई माधुरी दीक्षित असेल तर, बायकोच्या बहिणीने तुम्हाला एकांतात असतांना डोळा मारला, नेमकी भाऊबीज दुसरे दिवशी आहे, अशावेळी तुम्ही तिच्याकडून ओवाळून घ्याल का, नाही, याउलट तुम्ही तिला प्रेमाने विचाराल कि पाडवा कधी आहे तद्वत माझ्याकडे जर आपणहून दरदिवशी माननीय मुख्यमंत्री फडणवीसांविषयी चांगली माहिती आपणहून आणून दिली तर त्यावर 
मी न लिहिता, त्यांच्याविषयीच्या भानगडीची माहिती केव्हा येते, वाट पाहावी का, हो, वाट पाहतो आहे, गेली चार वर्षे, पण हाती काही येत नाही मग जे काय चांगले येते त्यावर लिहून मोकळा होतो, त्यांच्याविषयी वस्तुस्थिती सांगतो...

अलीकडे जालन्याला पशुसंवर्धन राज्यमंत्री हरहुन्नरी हसतमुख उत्साही लोकमान्य, लोकप्रिय शिवसेनेचे ज्येष्ठ नेते अर्जुन खोतकर यांनी भव्य दिव्य, अभूतपूर्व, अतिप्रचंड, आगळा वेगळा असा पशुधन महाकुंभ मेळावा मराठवाड्यातल्या जालन्याला भरविला होता, याठिकाणी मुख्यमंत्र्यांची आठवण यासाठी कि असा पशुधन कुंभ मेळा भरविल्या जावा हे सर्वप्रथम प्रगत उत्तम शेतकरी, सरकारी अधिकारी आणि अर्जुन खोतकरांचे खाजगी सचिव कल्याण औताडे यांच्या डोक्यात आले त्यांनी त्यावर प्लांनिंग केले आणि थेट आपल्या मंत्र्याकडे ते मांडले, खोतकरांना पशुधन मेळाव्याची हि भव्य दिव्य कल्पना अतिशय आवडली, ते उठले त्यांनी थेट मुख्यमंत्र्यांना गाठले, पशुधन मेळाव्याची संकल्पना त्यांनी सादर केली...

www.vikrantjoshi.com

कदाचित सांगून तुम्हाला खोटे वाटेल किंवा ऐकल्यानंतर तुम्ही एक उंच उडी घ्याल, एकही क्षणाचा विचार न करता, बऱ्या वाईट परिणामांचा अजिबात विचार न करता कारण सेनेचे खोतकर आणि भाजपाचे प्रभावी प्रदेशाध्यक्ष रावसाहेब दानवे यांच्यात विस्तव देखील जात नाही हे तुम्हाला सांगणे म्हणजे आजही सामना चे संजय राऊत लग्नाचे वाटतात, एवढे तरुण दिसतात हे त्यांच्या पत्नीला सांगण्यासारखे, थोडक्यात खोतकर करताहेत ते शेतकऱ्यांच्या दृष्टीने अतिशय महत्वाचे पाऊल आहे, विशेषतः दुखकाळग्रस्त विदर्भ मराठवाड्यातील सर्व शेतकऱ्यांसाठी पशुधन मेळावा म्हणजे उत्पन्नाचे साधन ठरणार आहे हे चाणाक्ष अभ्यासू मुख्यमंत्र्यांच्याएका क्षणात लक्षात आले, अर्जुन खोतकर हे शिवसेनेचे आहे त्यामुळे याचे क्रेडिट सेनेला जाऊ शकते असा कोणताही संकुचित विचार न करता किंवा खोतकरांना या मेळाव्याची परवानगी दिल्यानंतर रावसाहेब दानवे यांना नेमके किती वाईट वाटेल त्यावर न विचलित होता पवारांच्या भाषेत शेतकरी नसलेल्या पण शेतकऱ्यांसाठी वाट्टेल ते करण्याची मानसिकता असलेल्या मुख्यमंत्र्यांनी, फडणवीसांनी तेथल्या तेथे अर्जुन खोतकरांना परवानगी तर दिलीच पण निधीही उपलब्ध करून दिला, हि इज ग्रेट, एका राज्यमंत्र्याने आणि त्याच्या खाजगी सचिवाने, विशेष म्हणजे दोघेही मराठवाड्यातले, उत्पन्न वाढीचे मिरॅकल घडवून आणले, देशभरातले तब्बल सात लाख शेतकरी या बहुमोल अनमोल पशु मेळाव्याला भेट देऊन मोकळे झाले, पशुपालन कसे वाढवायचे आणि त्यातून कसे उत्पन्न मिळवायचे विशेषतः अडचणीत असलेल्या शेतकऱ्यांना या मेळ्यानिमित्ते नेमके कळले आणि ते कामाला लागले, बघा यापुढे या राज्यात पशुपालन पशुसंवर्धनातही आम्ही कशी झेप घेतो ते, सलाम अर्जुन खोतकरांना ज्यांनी केवळ एक राज्यमंत्री असूनही हि क्रांती घडवून आणली...

मागला विषय पुढे नेतो, मराठवाड्यातल्याच परभणीच्या मेघना बोर्डीकर यांच्याविषयी नेमके येथे सांगायचे झाल्यास सध्या त्या आणि त्यांचे लाडके पप्पा भाजपामध्ये आहेत जेथे नेमका भाजपाचा अजिबात फारसा प्रभाव नाही, रावसाहेब दानवे किंवा मंत्री बबनराव लोणीकर यांना कधी असे का वाटले नाही कि परभणी जिल्ह्यात भाजपाचे काम विस्तारायला हवे, असे त्यांना कधी वाटले नाही त्यामुळे शिवसेनेने तेथे कधी भाजपाचे महत्व वाढूच दिलेले नाही, थोडेफार राष्ट्रवादीला या जिल्ह्यात स्थान आहे पण मेघना यांनी यावेळी खासदारकीची निवडणूक येथून लढवावी पण अपक्ष म्हणून नव्हे तर त्यांनी रीतसर शिवसेनेचे तिकीट घ्यावे आणि जिंकून यावे कारण विद्यमान शिवसेनेच्या खासदारांवर सेनेचे नेते आणि मतदार प्रचंड नाराज असल्याने 
मेघना यांनी या नाराजीचा फायदा घ्यावा, भाजपमधून शिवसेनेत यावे आणि सेनेच्या तिकिटावर निवडणूक लढवून मोकळे व्हावे, मला वाटते हे असेच घडेल, सेनेचा खासदार मेघना बोर्डीकर यांच्या स्वरूपात नक्की एकाने वाढेल....
क्रमश:


 पत्रकार हेमंत जोशी 

Thursday, 28 February 2019

मराठवाड्यातले लायक नालायक १ : पत्रकार हेमंत जोशी



मराठवाड्यातले लायक नालायक १ : पत्रकार हेमंत जोशी 
कुठे थांबायचे ज्यांना कळले त्यांचे घर सावरते, ज्यांना कळत नाही त्यांचे घर उध्वस्त होते. मामांनी आणि बाबांनी भरमसाठ संपत्ती मिळविलेली असतांना जर गरिबांच्या सर्वसामान्यांच्या खात्याची मंत्री म्हणून भाजपा या स्वतःला सुसंस्कृत समजणाऱ्या पक्षाची या राज्याची तरुण महिला मंत्री आणि नेत्या म्हणून ग्रामविकास खात्यात पुढल्या पिढीने देखील धुडगूसच घालायचा ठरविला असेल वरून जात हे दादागिरीचे अस्त्र म्हणून वापरायचे ठरविलेलेच असेल तर पंकजा, तुम्ही मला माझ्या कुटुंब सदस्यासारख्या असे मानून हेच सांगतो कि वाममार्गाने मिळविलेले पैसे क्षणिक सुख देतात पण कायमचे दु:खी करूनच वर पाठवतात, त्यावर महाजन मुंडे कुटुंब हे उदाहरण बोलके आहे आणि पुरेसे आहे. मोठ्यांना लुटा पण गरिबांना सोडा, ज्यांना हे जमत नाही त्यांचा वक्त चांगला असू शकतो पण अंत नक्की वाईट असतो...

एक मूर्खपणा येथे नेहमीप्रमाणे करतो म्हणजे स्वस्तुती करतो, जेव्हा माझी व माझ्या पत्रकार लेकाची पत्रकारितेवर संपूर्ण पकड आली तेव्हा म्हणजे १०-१२ वर्षांपूर्वी मी त्याला विचारले कि देशासाठी राज्यासाठी लढायचे कि घरासाठी कमवत सुटायचे, कारण कामवायचेच असते तर दरदिवशी संध्याकाळी घरी येतांना आम्ही दोघे अगदी सहज ५० लाख रुपये घेऊन आलो असतो, प्रत्येक आठवड्याला अगदी सहज अडीच तीन कोटी रुपये कमावले असते कारण ज्याच्या हाती काठी लेखणी किंवा सत्ता ती त्याने एकदा का या राज्यात वाईट कामासाठी वापरायचे ठरविले कि पैसे मिळविणे फारच सोपे असते, गरिबांच्या तोंडचा घास काढून स्वतः पंचपक्वान्ने खाणे कठीण नसते. तो म्हणाला, लढूया, तुम्ही मिळविलेल्या पैशांची योग्य गुंतवणूक करूया मग तेच केले आता आमचे बरे चालले आहे आणि हो, एखाद्याने जबरदस्तीने साखर तोंडात घातली कि ती कडू लागत नाही म्हणजे दक्षिणा हाती पडलीच तर ती आम्ही फेकून देत नाही पण त्याचसाठी पत्रकारिता असे आमच्या हातून घडत नाही...

जे मागच्या पिढीने केले तेच जर नेत्यांची पुढलीही पिढी करणार असेल तर या देशाचे हे असे वाटोळे होणे थांबणे शक्य नाही. मिळविलेले वाममार्गाने पैसे नाही हो पचत, मराठवाड्यातलेच निवृत्त झालेले एक शासकीय का प्रशासकीय अधिकारी जे मला ठाऊक आहेत, या गृहस्थाने कधीही राज्याच्या भल्याचा विचार ते नोकरीत असतांना केलाच नाही, हुद्दा आणि जात या भरवशावर करोडो रुपये मिळविले आणि निवृत्त झाल्यानंतर देखील त्यांची दलाली थांबलेलीच नाही पण त्यांनी या धामधुमीत कधी स्वतःच्या घराकडे लक्षच दिले नाही, बायको म्हणजे मुले जन्माला घालायची मशीन, त्यामुळे ४-५ मुले मुली जन्माला घातले पण त्यांना वेळ दिला नाही, संस्कार दिले नाहीत, मुले मुली तारुण्यात आले पण बेधुंद जगताहेत, मुलगा व्यसनी आहे, मुली लग्न करायला तयार नाहीत त्यातून नैराश्याने ग्रासलेल्या बायकोकडे आजही या करप्ट गृहस्थाला घरी वेळ द्यायला वेळ नाही, जेव्हा आपण शेवटच्या प्रवासाला निघतो तेव्हा आपले कसे चुकले कुठे चुकले हे आठवते पण तोवर वेळ निघून गेलेली असते...

www.vikrantjoshi.com

परभणी जिल्ह्यातले तीन दिग्गज नेते म्हणजे माजी मंत्री गणेश दुधगावकर त्यांचे भाचे-जावई माजी आमदार रामप्रसाद बोर्डीकर आणि माजी मंत्री सुरेश वरपुडकर माझ्या चांगल्या परिचयाचे, आजही काठी न टेकवता जेव्हा केव्हा गणेश दुधगावकर मंत्रालयात भेटतात किंवा या वयातही एखाद्या लहान बालकासारखे रामप्रसाद बोर्डीकर दुडू दुडू पळतांना फिरतांना धावपळ करतांना न थकता भेटतात दिसतात कौतुक वाटते. आता बोर्डीकरांच्या पुढल्या पिढीला, ज्येष्ठ कन्येला म्हणजे मेघनासाकोरे बोर्डीकर यांना राज्याच्या राजकारणात मोठी झेप घ्यायची आहे, वडिलांची राजकीय परंपरा पुढे न्यायची चालवायची आहे. हरकत नाही, मात्र मेघनाने एक चांगले केले, आधी लग्न केले, नवरा मोठ्या हुद्द्यावर आहे पण डाऊन टू अर्थ आहे, मेघनाने सर्वप्रथम आपल्या मुलांना मोठे केले पण त्याचवेळी त्यांनी परभणीत देखील लक्ष ठेवले, सामाजिक सार्वजनिक भान राखले, राजकारण कमी समाजकारणाला अधिक प्राधान्य दिले आणि आपले स्वतःचे वेगळे असे स्थान निर्माण केले, बघूया मेघना नेमक्या कशा आहेत ते आणि मराठवाड्यातली इतरही काही, तरुण नेते...
क्रमश:


पत्रकार हेमंत जोशी 

Wednesday, 27 February 2019

तोंडात बोटे ढुंगणाला काटे : पत्रकार हेमंत जोशी




तोंडात बोटे ढुंगणाला काटे : पत्रकार हेमंत जोशी 
काही माणसे फार मोठ्या मनाची असतात. मला याठिकाणी एक प्रसंग आठवला, डोळ्यासमोर उभा राहिला ( प्रसंग डोळ्यासमोरच उभा राहतो ढुंगणासमोर नव्हे )आजही आमच्या विदर्भातले सारे पुरुष त्यांच्या त्यांच्या बायकांच्या बाबतीत, आपली ठेवतात झाकून आणि दुसऱ्याची बघतात अगदी वाकून वाकून म्हणजे घरातल्या तरुण स्त्रियांच्या बाबतीत त्यांचे खुजे संशयी मागासलेले अतिशय आणि बुरसटलेले विचार आहेत, म्हणजे एकाचवेळी त्यांना स्वतःचा माल कोरकारकरीत हवा असतो आणि दुसऱ्याची कशी वापरायची याकडे त्यांचा कल असतो. पण तब्बल ४०-४५ वर्षांपूर्वी म्हणजे जेव्हा आमच्याकडे पुरुषांचे खूपच जुनाट विचार स्त्रियांच्या बाबतीत होते, जेव्हा विदर्भातही अप्रत्यक्ष खुबीने कौमार्य तपासून तरुणींशी विवाह केल्या जात असे त्याकाळी घडलेला एक किस्सा असा कि आमच्याच जिल्ह्यातल्या एका स्त्री डॉक्टरला गावातल्या गुंडांनी पळवून नेले होते तिच्यावर बलात्कारही देखील करण्यात आला होता...

पुढे पोलिसांनी तिला शोधले, घरी नवर्याकडे आणून सोडल्यानंतर आता तिचे काही खरे नाही असे तिच्या गावातल्यांना वाटले, केवळ आत्महत्या करणे तिच्या हातात आहे असेच जेव्हा सारे कुजबुजायचे तेव्हा ' घर ' सिनेमातल्या विनोद मेहरासारखे तिला नवऱ्याने सन्मानाने घरात घेतले, पुढे व्यवस्थित म्हणजे जणू काही घडलेच नाही पद्धतीने मानसन्मान दिला आणि आनंदाने संसार केला. वास्तविक हे असे विदर्भात घडायला हवे, संकुचित विचारसरणी सोडून स्त्रियांना व्यभिचारी होण्या नव्हे तर क्रांतिकारी म्हणून पुढे येण्यासाठी नक्की सहकार्य करायला हवे. हा प्रसंग येथे मला काँग्रेस आणि राष्ट्रवादी आघाडीतून आठवला. आघाडी आणि युती मध्ये केवढी मोठी तफावत, त्यातून जाणवले, एकाचवेळी तोंडात बोटे व ढुंगणाला आश्चर्याने काटे आले. थोडक्यात, जे युतीने केले ते आघाडीकडून घडत नाही, युतीचे नेते पुरावे हाती आले कि अधिकाऱ्यांना किंवा आघाडीच्या मंत्र्यांना अक्षरश: रस्त्यावर फरफटत आणायचे त्याच्या नेमके उलटे, आघाडीच्या नेत्यांकडे जे अधिकारी युतीशी लॉयल आहेत किंवा जे युतीचे मंत्री आहेत, त्यांचे पुरावे दिले तरी आघाडीचे नेते काहीही करायला तयार नाहीत, मूग गिळून बसलेले आहेत, जणू काही आघाडीच्या नेत्यांची युतीबाबत भूमिका उदाहरणातल्या डॉक्टरसारखी असते, त्यामुळे युतीचे सुभाष देसाई यांच्यासारखे भ्रष्ट मंत्री आजही मोकाट आहेत. अपवाद धनंजय मुंडे यांचा, ते मात्र त्यांच्याकडे माहिती दिल्यानंतर त्यावर सभागृहात आणि बाहेरही पोटतिडकीने बोलतात पण अनेकदा त्यांच्या नावाचा आणि त्यांच्याकडे आलेल्या पुराव्यांचा काही दलाल काही पत्रकार गैरफायदा घेतात, पैसे मिळवितात, त्यावर आमचे लाडके मुंडे,त्यांनी सतत सावध असणे अत्यावश्यक ठरते...

www.vikrantjoshi.com

भ्रष्टाचाराचे काही गंभीर पुरावे आम्हा पत्रकारांकडे आले म्हणजे त्यावर लिहून अनेकदा फारसे काही घडत नसते, तेवढ्यापुरते वाचल्या जाते आणि दुसरे दिवशी तेच वृत्तपत्र घरा घरातून लहान मुलांच्या शी साठी वापरल्या जाते म्हणून पुरावे आमच्याकडे आलेत कि ते आम्ही एकतर तोडपाणी न करणाऱ्या विरोधी पक्षातल्या नेत्यांना सभागृहात आवाज उठविण्यासाठी आणि योग्य ठिकाणी तक्रारी करून भ्रष्ट नेत्यांना अधिकाऱ्यांना अद्दल घडविण्यासाठी पोहोचते करतो, याचा अतिशय चांगला वापर विशेषतः विरोधात असतांना देवेंद्र फडणवीसांसारख्या नेत्यांनी केला आणि त्यांना त्यातून सत्तेत येण्यासाठी फार मोठी मदत झाली. माझ्यासारखा शोधपत्रकारिता करणारा देवेंद्र फडणवीस, माधव भंडारी इत्यादींकडे आजही आदराने याचसाठी बघतो कि या चार दोन नेत्यांकडे त्यांच्या विरोधकांचे अति करप्ट अधिकाऱ्यांचे पुरावे दिल्यानंतर हे असे नेते ते पुरावे प्रभावीपणे जनतेसमोर आणायचे, सभागृहात मांडायचे, विरोधकांना चारी बाजूंनी अडचणीत आणायचे, विरोधातले भले भले मंत्री नेते किंवा बदमाश सरकारी अधिकारी थेट लोटांगण घालून, आम्हाला वाचवा, सांगतांना मी माझ्या डोळ्यांनी बघितले आहेत, लाचार होऊन गयावया करतांना बघितलेले आहेत त्यातूनच माझी भीती या मंडळींविषयी निघून गेलेली आहे. थोडेसे विषयांतर करतो, पण माधव भंडारी यांचे लढाऊ वागणे त्यातून माझ्या हे लक्षात आलेले आहे कि सतत पायपीट करणाऱ्या माधव भंडारी 
यांना भाजपाने अजिबात विधान परिषदेवर घेऊ नये याउलट त्यांना रत्नागिरी जिल्ह्यातून कोणत्याही, एखाद्या मतदार संघात उभे करावे ते नक्की निवडून येतील, रत्नागिरीकरांचे ते कसे आणि किती लाडके, मी त्यावर किमान शंभर उदाहरणे तोंडपाठ सांगू शकतो. अर्थात माझ्या सांगण्याने काही घडले असते तर आमच्या राजन पारकरचे केव्हाच जमले असते आणि पत्रकार मामा काकिर्डे यांचे दोन तीन वेळा तरी झाले असते. म्हणजे माझी शिफारस इनोसंटली पण ती भंडारी यांना अडचणीची ठरू शकते. उगाचच त्यांच्यावर चार चांगल्या ओळी लिहिणे त्यांना अडचणीचे ठरू शकते..

माझ्या या व्यक्तिमत्वाचा वापर मंत्रालय वार्ताहर संघात चांगल्या पद्धतीने त्यांच्या निवडणुकीत केल्या जातो. म्हणजे जो निवडून येऊ शकतो त्याला मतदान करण्यासाठी आवाहन करण्याची जबाबदारी माझ्याकडे असते त्यामुळे निवडून येणारा हमखास पडतो आणि मित्रवर्य दिलीप सपाटे अध्यक्ष होतो कारण प्रचार त्याच्या विरोधकांचा मी केलेला असतो. सेना भाजप युतीचा असा एकही मंत्री नाही ज्याचे त्यांना गंभीर अडचणीत आणणारे पुरावे माझ्याकडे नाहीत, पंकजा सारख्या महिलांचे भ्रष्टाचारातले धैर्य बघून तर अतिशय किळस येते पण त्यावर आघाडीचे आवाज उठवतील खात्री नाही, बघूया या मंत्र्यांच्या बाबतीत माझी कधी सटकते ते...
तूर्त एवढेच.


पत्रकार हेमंत जोशी 

नको दंगा नको पंगा पवारांशी : पत्रकार हेमंत जोशी






नको दंगा नको पंगा पवारांशी : पत्रकार हेमंत जोशी 
गम्मत नाही, याही वयात शरद पवारांचे अमुक एखाद्याला राजकारणातून संपविण्याचे नेस्तनाबुत करण्याचे कसब मानले पाहिजे. अलीकडे फलटणच्या शेखर गोरे यांना अवदसा आठवली आणि त्यांनी पवारांच्या साक्षीने पवारांच्या उपस्थितीत पवारांच्या देखत पवारांच्या समोर राष्ट्र्वादीतल्याच त्यांच्या विरोधी गटाला म्हणजे विधान परिषद सभापती रामराजे निंबाळकर यांच्या गटाच्या कविता म्हेत्रे यांना बोलू दिले नाही वरून स्वतः शरद पवार भाषणाला उभे राहिल्यानंतर देखील गोरे आणि कंपूने त्यांनी गोंधळ घातलाआणि तेथेच त्यांचा खेळ खल्लास झाला...

गोरे आणि त्यांच्या समर्थकांची बाजू योग्य असून देखील चूक झाली त्यांनी एकप्रकारे पवारांना अपमानित केले, पवारांना कमी लेखणे त्यांच्यासमोर वाट्टेल तसे बोलणे किंवा वागणे म्हणजे जंगलात वाघासमोर निघून जाण्या ऐवजी वाघाला वाकुल्या दाखविण्यासारखे किंवा मा. गो वैद्य यांना रा.स्व. संघावर बौद्धिक ऐकविण्यासारखे किंवा एखाद्या वीस वर्षाच्या तरुणीला गिरीश बापटांनी माझ्याही डोक्याचे संपूर्ण केस काळे आहेत सांगण्यासारखे. माढा मतदार संघातील फलटण, कोरेगाव व माण विधानसभा मतदारसंघातील राष्ट्रवादीच्या संवाद कार्यक्रमात २१ फेब्रुवारीला शेखर गोरे आणि त्यांच्या समर्थकांनी जेव्हा थेट पवारांसमोर विसंवाद घडवून आणला तेव्हाच उपस्थित मंडळींच्या लक्षात आले कि आजपासून शेखर गोरे नक्की अडचणीत आले आहेत, त्यांनी नको ती चूक केली आहे....

परिणाम व्हायचा तोच झाला, गोंधळ सुरु असतांना शरद पवार तेथे फारसे बोलले नाही पण कार्यक्रम संपताच ते कामाला लागले, आता कानावर बातमी आलेली आहे कि शेखर गोरे यांच्यावर जे गुन्हे दाखल होते, त्यातून त्यांना मोका लावण्यात आला आहे म्हणजे राजकारणात पुढे जाण्याचा गोरे यांचा ' मोका 'तर हुकलाच उलट यापुढे त्यांच्याकडे ' मोका ' लागल्याने कायमस्वरूपी गुन्हेगार म्हणून बघितले जाईल वरून रामराजे निंबाळकर यांचे राजकीय महत्व वाढले, वाढविण्यात आले, चिडलेल्या शरद पवारांनी मग तेही केले. जे कराड मध्ये शेखर गोरे यांच्याबाबतीत घडले तीच चूक तिकडे नागपुरात भाजपाचे आमदार आशिष देशमुख यांनीही केली आहे त्यांनी एकाचवेळी गडकरी, फडणवीस आणि भाजपशी थेट पंगा उघड बंड पुकारून स्वतःचे फार मोठे राजकीय नुकसान करवून घेतलेले आहे, आशिष यांना पुढली निवडणूक मोठ्या त्रासाची कटकटीची असेल,त्यांना जिंकून येणे नक्की सहजशक्य नाही...वरून त्यांनी ज्या काकाला मागल्या विधान सभा निवडणुकीत पराभूत केले होते त्या माजी मंत्री अनिल देशमुख यांना आशिष यांनी घेतलेल्या राजकीय वैरामुळे मोठा राजकीय फायदा येत्या विधान सभा निवडणुकीत होईल किंबहुना अनिल देशमुख त्यातून अगदी सहज निवडून येतील. अनिल देशमुख यांना यावेळी पराभूत करायचे असेल तर भाजपाला देखील काटोल या देशमुखीने गाजलेल्या विधानसभा निवडणुकीत तगडा उमेदवार द्यावा लागणार आहे, कोणत्याही लल्लूपंजू उमेदवाराला यावेळी अनिलबाबू अगदी सहज पराभूत करतील कारण मागल्या विधान सभेला पराभूत झाल्यानंतर कुठेही निराश नाराज फ्रस्ट्रेट न होता अनिलबाबू तसेच त्यांचे पुत्र सलील देशमुख थेट दुसरे दिवसापासून मतदारांमध्ये मिसळून त्यांचे प्रश्न सोडवायला त्यांनी सुरुवात केली, परिणामी ते मतदारांपासून दुरावले नाहीत या त्यांच्या जनसंपर्काचा त्यांना नक्की मोठा राजकीय फायदा होणार आहे...

www.vikrantjoshi.com

घराणेशाही मागून पुढे : मागल्या अंकात राज्यातली राजकीय घराणेशाही कशी खालची पातळी गाठून आहे त्यावर पुढे रेटा ठेवायचा झाल्यास देशमुख यांच्याशिवाय बाहेरच्या मंडळींनी आमदार व्हावे हे जणू तेथल्या देशमुखांना अजिबात चालणारे नाही, अपवाद सुनील शिंदे यांचा, अलिकडल्या जवळपास पाच दशकातले काटोल विधानसभा मतदार संघातले सुनील शिंदे हे एकमेव जे १९९० च्या दरम्यान तेथे एक टर्म आमदार म्हणून निवडून आले होते, त्यानंतर ज्या रणजित देशमुख या माजी मंत्र्याने अनिल नांवे आपल्या सख्ख्या चुलत भावाला जिल्हा परिषद च्या माध्यमातून घरातलाच एक पुढे आणला पुढे त्याच अनिल देशमुखांनी आश्चर्य म्हणजे रणजितबाबुंचे राजकीय महत्व संपविले आणि जवळपास दोन तपअनिलबाबू मंत्री राज्यमंत्री म्हणून सत्ता भोगून मोकळे झाले...दिवंगत वीरेंद्र देशमुख आणि त्यांचे कुटुंब किंवा अनिल, रणजित यांचे देशमुख घराणे, सतत विधानसभा याच देशमुखांच्या हाती, बघूया यावेळी नव्याने चरण ठाकूर यांच्या सारखा एखादा नेता नव्याने जन्म घेऊन तेथे आमदारकी मिळवून जे सुनील शिंदे यांनी शरद पवारांना करून दाखविले होते ते तसे घडते कि नेहमीप्रमाणे आमदारकीची माळ 
एखाद्या देशमुखाच्याच गळ्यात पडते. दोन देशमुखांच्या भांडणाचा फायदा तिसऱ्याला होईल निदान आज तरी तसे वाटत नाही कारण नागपूर शेजारी असलेल्या या काटोल विधान सभा मतदार संघात यावेळी तरी अनिल देशमुख यांचे पारडे अधिक जड वाटते. सुनील शिंदे आता राजकारणात फारसे कुठे दिसत नाहीत पण त्यांना पवारांशी लॉयल्टी न ठेवता आल्याने त्यांचे मोठे राजकीय नुकसान झाले मात्र सत्तेत असतांनाही, नसतांनाही अनिल देशमुखांनी मात्र प्रफुल्ल पटेल यांच्याशी पर्यायाने शरद पवारांशी इमान राखले. पटेल देशमुख यांच्या मैत्रीतून दत्ता मेघे आणि सुनील शिंदे हे पवारांचे पूर्वीचे साथीदार पार राजकीय अस्ताला रसातळाला गेले, वाईट वाटते...
क्रमश:

पत्रकार हेमंत जोशी