Friday, 16 August 2019

विकृतांची मदत : पत्रकार हेमंत जोशी

OFF THE RECORD on just one headline...

1. Mumbai Commissioner of Police to change-Times of India.
I don't know from where does The Times of India gets this info, and how any news makes it to the front page? Yes, it is true that Sanjay Barve current CP is set to retire this month but as written by me time & again, CM till the last minute does not give information including to the ACS Home what he has in his mind. And yes, second clarification, the North Indian/Kayast/DG/ACS Home lobby's candidate is Rashmi Shukla. The candidate was never Parambir Singh. Parambir should be happy with what he has got..But I'm sure Barve is too strong to fight against all these odds and CM might  grant him extension for sure; not only him but also to CS Ajoy Mehta too. CM will not disturb current set up till elections are over. Rest, everyone is a smart reader. Don't believe in everything that appears in papers folks! Below in marathi, my father has written on how people are making a mockery of giving donations towards CM's relief fund, clicking a selfie with CM and making a living out of this! Read on...



विकृतांची मदत : पत्रकार हेमंत जोशी 

मराठवाडा सोडून कोकण, विदर्भ, पश्चिम महाराष्ट्रात अतिवृष्टी म्हणजे एखाद्याला चार मुली, चार पैकी तिघींचे नवरे थेट साहेब मिळाले पण चौथीला चपराशी नवरा मिळाल्यासारखे, हे घडले आहे. जेथे जेथे विशेषतः अतिवृष्टीने अनेक असंख्य कुटुंब उध्वस्त झाली, तेथे लोकांनी नेत्यांनी सरकारने मदतीचा ओघ सुरु केला सुरु ठेवला आहे, पण आपले नेमके चुकते, आपण एखाद्याला केलेल्या मदतीचे या कानाचे त्या कानाला कळू न द्यायला हवे पण ते फार मोजक्या लोकांकडून घडते, केलेली मदत दिलेले सहकार्य याचे जाहीर भांडवल करण्याची अत्यंत वाईट सवय बहुतेकांमध्ये आहे. एकदा या विषयावरच मी दिवंगत भय्यू महाराजांना सुनावले होते, उठसुठ कसले हो किरकोळ मदतीचे फोटो टाकून भांडवल करून मोकळे होता तुम्ही ? जाऊ द्या गेलेत ते वर आणि तो अनिरुद्ध किंवा नाणिजचा नरेंद्र देखील बिळात लपून बसून असले उद्योग करताहेत, भामटे बुवा कुठले....

नेते, दान करणारे विविध फोटो वृत्तपत्रातून छापून आणताहेत. सोशल मीडियावर तर दरक्षणी हे मदत देणारे, फार मोठा दानधर्म केला, या अविर्भावात फोटो सेल्फी काढून मोकळे होताहेत, शोभते का हो या अशा निर्लज्जांन्ना? उद्या समजा तुमची देखणी मुलगी, पत्नी, बहीण पूरग्रस्त म्हणून एखाद्या स्त्रीलंपट करप्ट बदनाम नेत्याकडून मदत स्वीकारते आहे, असा फोटो जर छापून आला कींवा सोशल मीडियावर टाकण्यात आला तर कसे हो वाटेल त्यावेळी तुम्हाला? समजा..तुम्ही पूरग्रस्त आहात, आणि तुम्हाला सुरक्षित ठिकाणी हलवले आहे, लोकांनी तुम्हाला किंवा तुमच्या कुटुंबातल्या मस्त मस्त दिसणाऱ्या बायकांना, पोरीबाळींना मदत म्हणून अन्न, वस्त्र दिले किंवा अन्य काही दिले आणि ते देतांनाचे फोटो काढून सोशल मीडियावर फिरवले, चालेल का, आवडेल का निर्लज्जांनो तुम्हाला ? जरा पुरात सापडलेल्या किंवा दुष्काळात होरपळलेल्या गावकऱ्यांचा कालपरवा पर्यंतचा इतिहास आठवा, त्यांच्या भूतकाळात शिरून बघा, अतिवृष्टीने घायाळ झालेला पश्चिम महाराष्ट्र असो कि दुष्काळाने होरपळलेला मराठवाडा असेल, अतिशय स्वाभिमानी किंवा त्यातले बहुसंख्य सुखवस्तू घरातले आहेत, होते, नैसर्गिक आपत्ती ओढवल्याने त्यांच्यावर आर्थिक संकट ओढवलेले आहे, त्यांना मदत करताहात त्याचे फोटो काढून कसले हो भांडवल करता आहेत तुम्ही थर्ड ग्रेड मंडळी ? देवाने तुमच्यावर देखील अशी आपत्ती आणायला हवी, मग कळेल, खाली मान घालून मदत स्वीकारणे मनाला कसे बोचत असते...
www.vikrantjoshi.com
ओढवलेल्या अचानक, उद्भवलेल्या अस्मानी संकटांमुळे हे स्वाभिमान शेतकरी गावकरी शहरवासी आपल्यावर पहिल्यांदा निर्भर झालेले आहेत, केलेल्या तुटपुंज्या मदतीचे सहकार्याचे विकृत मनोवृत्तीतून असे भांडवल करणे योग्य नाही, विविध पक्षाच्या बेशरम पुढाऱ्यांची तर आपापसात फोटो काढण्याची जणू स्पर्धाच लागलेली आहे. केली मदत कि काढला फोटो नि टाकला सोशल मीडियावर. असंख्य नेत्यांना सोशल मीडियावर फोटोतून मिरवून आणण्याचे जणू घाणेरडे व्यसनच जडलेले आहे. काही ठिकाणी तर सरकारी निम सरकारी अधिकारी कर्मचारी देखील केलेल्या मदतीचे फोटो टाकण्यात आघाडीवर दिसले. कृपया आपल्या या स्वाभिमानी खानदानी भावंडांना अचानक उद्भवलेल्या अस्मानी गहिऱ्या परिस्थितीने झुकवले असले तरी तात्पुरते हतबल झालेल्या या जनतेला सोशल मीडियावरून फिरवून त्यांची क्रूर थट्टा करू नका, आयुष्यात एखाद्याला केलेल्या मदतीचे कृपया भांडवल करू नका. मदत करायची असेल तर मोठे मन ठेवून करा, कोत्या मानाने असे हलकट वागून आपल्याच बंधू भगिनींना खाली मान घालून मदत स्वीकारतानाचे फोटो प्लिज व्हायरल करू नका, ते अपमानित होतील असे वागू नका...

अत्यंत महत्वाचे म्हणजे घरातली अडगळ काढण्याची हि सुवर्णसंधी नव्हे म्हणजे जुने पुराणे काहीतरी नको असलेले दान करायचे, ग्रहणाच्या दिवशी दारावर येऊन ओरडून मागणाऱ्यांना देण्यासारखे हे असले विकृत मनोवृत्तीतून दान करून मोकळे होऊ नका. कमी द्या पण दर्जेदार द्या, विशेष म्हणजे जे प्रामाणिक सेवक आहेत त्यांच्या हाती, योग्य हाती वस्तू पैसे सोपवा अन्यथा गणपती उत्सवा दरम्यान वर्गण्या जमा करून मंडपाच्या मागे त्याच वर्गण्यांतून ऐश करणाऱ्या लोकांच्या हाती तुम्ही काहीही सोपवू नका, सावध राहा, उघडा डोळे करा सढळहस्ते 
मदत व सहकार्य...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी

Wednesday, 14 August 2019

महाजन महाविषेशांक ३ : पत्रकार हेमंत जोशी



महाजन महाविषेशांक ३ : पत्रकार हेमंत जोशी 
अतिवृष्टीच्या महातडाख्यात उभा महाराष्ट्र बुडलेला बुडालेला असतांना त्यातही बदनामीचे राजकारण करणाऱ्यांची किंवा येते. विकृत मनोवृत्तीची माणसे जशी मरणाच्या सरणावर पहुडलेल्या तरुणीकडेही धुंद कामांध वृत्तीने बघतात, हि अशी काहीशी नीच वृत्ती अलीकडे पुराचे राजकारण करणाऱ्यांची आहे असे येथे ठासून सांगावेसे वाटते. पूरग्रस्तांसाठी बारामतीच्या रहिवाश्यांनी शरद पवार यांच्या आवाहनाला तडफेने प्रतिसाद देऊन त्यांच्याकडे मदतीसाठी क्षणार्धात, विचार न करता एक कोटी रुपये जमा करून दिले अर्थात त्यातले ५० लाख हे पवारांच्या अधिपत्याखाली असलेल्या कुठल्याशा ट्रस्टने दिले. पैसे कसे जमा केले ते कौतुक करायचे सोडून, केवळ पश्चिम महाराष्ट्रातल्या काही जिल्ह्यांचा सतत विचार आणि विकास करणाऱ्या शरद पवारांना याआधी आत्महत्याग्रस्त शेतकऱ्यांचा विदर्भ मराठवाडा कधी दिसला नाही का, कायम सवतीची वागणूक विदर्भाला देणारे शरद पवार बघा कसे उघडे पडले, हि अशी त्यांच्यावर टीका सतत होते आहे. भलेहि तुम्ही म्हणता ते शंभर टक्के सत्य आहे कि शरद पवारांनी सत्ता हाती असूनही विदर्भ मराठवाड्याचे कधीही भले केले नाही पण हि ती वेळ नाही त्यांचे कान टोचण्याची, त्यांना यापद्धतीने बदनाम करण्याची कारण असे बदनाम होणे नशिबी येत असेल तर का म्हणून धावून जायचे हे मग ते संभाजी भिडे गुरुजी असोत, किंवा शरद पवार, गिरीश महाजन असोत, पुरग्रस्तांच्या मदतीला धावून जात असलेल्या नेत्यांच्या मनात हे असे येणे स्वाभाविक ठरू शकते त्यामुळे होईल काय तर आपत्तीग्रस्तांना बाहेर काढण्याचा वेग नक्की मंदावेल, हे असे अजिबात अजिबात घडू नये...

विशेषतः मीडियातल्या किंवा सोशल मीडियावर ऍक्टिव्ह असलेल्या विकृत आणि रिकामटेकड्या नालायकांनी हे अमुक एखाद्याला मुद्दाम टार्गेट करून बदनाम करण्याचे, खाली खेचण्याचे या गंभीर पाईस्थितीत हे पाप करू नये. बघा, खासदार आणि अभिनेता अमोल कोल्हे महागडा गॉगल घालून पूरग्रस्त भागात केवळ दिखावा म्हणून फिरतो आहे, कृपया यापद्धतीने कोणीही लिहू नये. अमोल कोल्हे यांनी नागडे उघडे फिरावे असे या विकृतांना वाटते आहे कि काय? आमच्या टेरेटरीमध्ये घुसता काय केवळ या जेलसीतून त्या मंत्री गिरीश महाजनांना पश्चिम महाराष्ट्रातले काही विकृत विरोधक या अस्मानी संकटात देखील बदनाम करताहेत, मला मिळालेली माहिती अशी आहे, विकृत कुठले. आज आधी पूर व अतिवृष्टीच्या आपत्तीमध्ये बरबाद झालेल्यांना कोण कुठला कुठल्या जातीचा पार्टीचा न बघता मानवतेच्या नजरेतून बाहेर काढायचे आहे,बकऱ्यांच्या कुर्बानीचा खर्च वाचवून अतिवृष्टीचा तडाखा बसलेल्यांना आर्थिक सहकार्य व विविध मदत करणाऱ्या त्या आदर्श मुसलमानांसारखे वागायला हवे. आणि त्यातली परफेक्ट कॅप्टनशिप करणाऱ्या गिरीश महाजन यांच्यासारख्यांचे मनोबल कसे उंचावले जाईल, त्याकडे मग तो प्रसन्न जोशी असो अथवा संजय आवटे, साऱ्यांनीच त्याकडे मन केंद्रित करायला हवे...

www.vikrantjoshi.com 

आजपासून थेट पन्नास वर्षांपूर्वी जळगावचेच मधुकरराव उर्फ बाळासाहेब चौधरी शिक्षणमंत्री झाले आणि त्यांनी त्याकाळी आपले राजकीय स्पर्धक असलेल्या मुख्यमंत्री वसंतराव नाईक यांना विश्वासात घेऊन त्याकाळी काहीशा पुरातन ठरलेल्या शिक्षणाचा संपूर्ण पॅटर्न ढाचा बदलवून टाकला, शिक्षणात फार मोठे बदल घडवून आणले, क्रांती घडवून आणली, टेन प्लस टू हा नवाकोरा पॅटर्न आणला. कर्मधर्मसंयोगाने त्याच जळगाव जिल्ह्यातले गिरीश महाजन वैद्यकीय क्षेत्रात थेट आमदार असल्यापासून म्हणजे २००४ पासून जी क्रांती करताहेत हे बघूनच दूरदृष्टी असलेल्या मुख्यमंत्र्यांनी त्यांच्याकडे वैद्यकीय शिक्षण खाते मुद्दाम सोपविले, या संधींचे महाजन यांनी केलेले सोने, त्यावर अख्खी कादंबरी एखाद्याने लिहून काढावी, त्यावर सिनेमा काढावा. विशेष म्हणजे महाजन सत्तेत असतील किंवा नसतीलही पण त्यांचे हे मिशन त्या अण्णा हजारे यांच्यासारखे सतत सुरु 
आहे म्हणून आर आर पाटलानंतर मंत्री म्हणून गिरीश महाजन हे अण्णा हजारे यांचे दुसरे लाडके ठरलेले मंत्री आहेत...

गिरीश महाजन घेत असलेल्या महाआरोग्य शिबिराला जिल्ह्याजिल्ह्यात प्रत्येक विधानसभा मतदारसंघात एवढी प्रचंड मागणी आहे कि जेव्हा मी महाजनांनवर लिहितोय, मराठवाड्यातल्या एका मंत्र्याने ते वाचले, मला निरोप आला, महाजन यांना सांगून आमचे तेवढे ते महाआरोग्य शिबिराचे काम करवून द्यावे, मला आवर्जून, आग्रहाने सांगितले. महाआरोग्य शिबीर हे आता केवळ शिबीर राहिलेले नसून ते ' महाजन मिशन ' नावाने आता या राज्यात नावारूपाला आले आहे, अत्यंत महत्वाचे म्हणजे २००४ दरम्यान रामेश्वर नाईक नावाचा एक महाजन यांचा अतिशय सामान्य कार्यकर्ता गंभीर आजाराने ग्रस्त होता, महाजन यांनी त्याला त्यावेळी त्या गंभीर आजारात मुंबईत स्वखर्चाने आणून वाचवल्यानंतर त्याने आपले शिक्षण सोडले आणि या रामेश्वर याने महाजन मिशन हाती घेऊन अतीव कष्टातून जे काम महाजन यांच्या नेतृत्वाखाली आरोग्य क्षेत्रात उभे केले, ते पुढे वाचून तुम्ही म्हणाल हे असे रामेश्वर नव्हे साक्षात परमेश्वर प्रत्येक ठिकाणी जन्माला यावेत, प्रत्येक मंत्री कार्यालयात कार्यरत असावेत...
क्रमश: हेमंत जोशी

Sunday, 11 August 2019

महाजन महाविषेशांक २ : पत्रकार हेमंत जोशी


महाजन महाविषेशांक २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
आपण मंत्री आहोत म्हणजे असामान्य आहोत हे मानायला गिरीश महाजन आजही पाच वर्षांनंतरही तयार नाहीत, त्यामुळे सामान्यांबरोबर त्यांची धमाल मस्ती सतत सुरु असते. सार्वजनिक समारंभ किंवा अमुक एखादी निवडणूक जिंकल्यानंतर व्यक्त करायचा आनंद, त्यांचे ढोल ताशावर मग खुलेआम सामान्य जनतेबरोबर ठेका घेत नाचणे नृत्य करणे सुरु होते, काही हलकट जेव्हा महाजनांचा ' नाच्या ' असा उल्लेख करतात तेव्हा महाजन नव्हे तर त्यांच्यावर टीका करणारे सामान्यांच्या मनातून कायम स्वरूपी उतरतात. आपण वेगळे आहोत हेच तर दाखवण्याच्या नादात काही मूतरे नेते सर्वसामान्यांच्या मनातून हृदयातून डोक्यातून कायमचे उतरले आहेत. महाआरोग्य शिबिराचे जनक गिरीश महाजन इतरांपेक्षा वेगळे कसे जेव्हा मी सपुरावा सिद्ध करेल, जो तो त्यांना १००% डोक्यावर घेऊन नाचेल, जयहो म्हणेल....

एक किस्सा येथे राष्ट्रवादीच्या जामनेर तालुक्यातल्या नेत्यांविषयी आवर्जून सांगतो. एकदा झाले काय, रात्रीचा एक वाजून गेला होता. ऐन मध्यरात्री जळगाव ते जामनेर या रस्त्यावर एका कारमधून ड्रायव्हर आणि एक महत्वाची व्यक्ती असे दोघेच प्रवास करीत होते. जामनेर पासून पुढे पंधरा किलोमीटर पुढे आल्यानंतर रस्त्यावर एक मोटार सायकल रस्त्याच्या कडेला पडलेली त्या व्यक्तीला दिसली, बाजूला कोणीतरी पुरुष अपघातग्रस्त अवस्थेत पडलेला होता. मध्यरात्रीची वेळ, एकांत, त्यात जोराचा पाऊस त्यामुळे आजूबाजूला कोणीही नव्हते अशावेळी गाडीतल्या त्या व्यक्तीने ड्रॉयव्हरला कार थांबवायला सांगितली. गाडीच्या खाली उतरून त्याने आजूबाजूचा अंदाज घेतला. मनामध्ये शंका आली कि रॉबरी करण्याचा तर प्रकार नाही, म्हणून आपल्या कमरेची रिव्हॉल्व्हर काढत हवेत दोन फायर केले, खात्री पटली कि अपघात आहे लगेच त्याकडे धाव घेतली. अपघात झालेल्या माणसाला उचलून पहिले, चेहरा ओळखीचा वाटला. पण संपूर्ण चेहरा रक्ताने माखला असल्याने नेमके कोण असावे, लक्षात येत मव्हते. मागला पुढला विचार न करता त्या माणसाला उचलून आपल्या कारमध्ये घेतले, पुन्हा 
मागे फिरले, जळगाव गाठले, जिल्हा रुग्णालयात स्वतः दाखल केले, रक्त दिले, रात्र इस्पितळातच जागून काढली, सकाळी सहा वाजता तो गावकरी शुद्धीवर आला, त्याचा जीव वाचला. पुढे त्याच्या घरातले वाचवणाऱ्याला थेट परमेश्वर म्हणाले. वाचवणारे अर्थात राज्याचे जलसंपदा मंत्री, जामनेर विधानसभा मतदार संघाचे आमदार गिरीश महाजन होते, ज्यांच्या सेल्फीबद्दल अलीकडे वाट्टेल ते बोलल्या जाते. आणि ज्यांना वाचवले ते जामनेर तालुक्यातले राष्ट्रवादी पक्षाचे नेते होते....

माझ्या आयुष्यातले आता याठिकाणी सर्वाधिक महत्वाचे वाक्य लिहितो आहे. ज्या राष्ट्रवादी पक्षाच्या नेत्याला गिरीश महाजनांनी त्या काळरात्री झालेल्या भीषण अपघातातून वाचविले, मित्रहो, आजही त्या नेत्याने त्याच्या कुटुंबातील सदस्यांनी त्याक्षणापासून थेट देवघरात श्री गिरीश महाजन यांचा फोटो परमेश्वराशेजारी लावला आहे, तेथे त्यांना स्थान दिले आहे...घरातले, कुटुंबातले जरी कोणी आजारी असले तरी मान वाळवून बाहेर पडणारे, रोग्याला टाळणारे घरोघरी आहेत पण महाजन असे कि रंजले गांजले आणि आजारी कोणी दिसले कि ते मनातून मनापासून अस्वस्थ होतात आणि पदरचे सारे सोडून समोरच्याला आजारातून मुक्त करण्यासाठी मिशन राबवतात, महाजन आणि त्यांचे काही साथीदार अक्षरश: एखाद्या मिश्नर्यांसारखे जगतात म्हणून जो तो त्यांना डोक्यावर घेऊन मोकळा होतो. निवडणूक मग ती कोणतीही असो, ज्यात गिरीश महाजन यांचा सहभाग असतो तेथे पक्ष वगैरे सारे काही गौण असते महत्वाचे ठरते ते फक्त आणि फक्त गिरीश महाजन यांचे नेतृत्व. मतदार फक्त आपला लाडका नेता अशी मनाशी खूणगाठ बांधून मग घरचे खाऊन महाजन सांगतील तसे करतात म्हणून महाजनांचे सारे उमेदवार निवडून येतात निवडून आणले जातात. जेव्हा केव्हा काही बिकट कठीण राजकीय प्रसंग थेट फडणवीसांवर राज्याचे मुख्यमंत्री म्हणून मागल्या साडेचार पाच वर्षात ओढवले त्यांना त्या त्या वेळी हमखास ज्या काही मित्रांची सहकाऱ्यांची सवंगड्यांची प्रकर्षाने आठवण आली, झाली त्यात सर्वाधिक आघाडीवर होते जलसंपदा मंत्री, मुख्यमंत्र्यांचे म्हणाल तर विश्वासू सहकारी म्हणाल तर मित्र श्री गिरीश महाजन....

तुम्ही वाचकहो, मी सांगतो त्यावर विश्वास ठेवा. फार कमी वेळा असे घडते जेव्हा मनात स्वार्थ, राजकारण, हेतू, फायदे, आर्थिक मिळकत, भीती, दबाव इत्यादी बाबींचा विचार न करता विरोधकांना सत्ताधाऱ्यांकडून सहकार्य केले जाते. आघाडीच्या काळातले मंत्री आणि फार कमी असे मुख्यमंत्री होते जे विरोधकांना देखील विविध कामांच्या बाबतीत सहकार्य करायचे, त्यांनी आणलेल्या विकासाच्या किंवा वैयक्तिक खाजगी कामांना देखील प्राधान्य देऊन मोकळे व्हायचे. बहुतेक मंत्री मनात खुन्नस ठेवून जगायचे, आता त्यातलेच माजी मंत्री ज्या लाचारीने जगतांना बघतो, मनातल्या मनात हेच म्हणतो, सारे येथेच भोगायचे असते, मला आणि तुम्हालाही. युतीचे एक चांगले आहे, त्यांच्या मनात सत्तेतले आणि विरोधातले,असे काहीही नसते, तो बेरकी हलकट हेकट स्वभाव त्यांच्या ठायी अजिबात नाही कारण त्यांचे मुख्यमंत्रीच, फडणवीस असे वागत नाहीत...

सर्व श्री चंद्रकांत पाटील, चंद्रशेखर बावनकुळे, सुभाष देशमुख, संजय कुटे, स्वतः देवेंद्र फडणवीस, गिरीश महाजन, सुधीर मुनगंटीवार इत्यादी कितीतरी हे सत्तेतले, युतीतले, समोरचा कोण कोणत्या जातीचा पार्टीचा गटाचा इत्यादी अजिबात न बघता आलेल्यांना सहकार्य करून मोकळे होतात, गिरीश महाजन यांची अख्ख्या खान्देशात म्हणजे नाशिक,धुळे, जळगाव जिल्ह्यात किंवा उभ्या राज्यात जी राजकीय हुकमत लोकप्रियता वाढलेली दिसते त्याचे हेच प्रमुख कारण आहे त्यामुळे जेव्हा केव्हा मीडियातले काही, न घडलेल्या महाजनांच्या चुकीला वाढवून सांगतात, राग येतो आणि वाईटही वाटते. लोकप्रियतेच्या बाबतीत सहकारी मंत्र्यांना पुढे जातांना बघून पोटात न दुखणारे, कालवाकालव होऊ न देणारे आपले हे मुख्यमंत्री, हेही लक्षात घ्यायलाच हवे, त्यांचेही कौतुक वाटते...
क्रमश: हेमंत जोशी.

महाजन महाविषेशांक : पत्रकार हेमंत जोशी


महाजन महाविषेशांक : पत्रकार हेमंत जोशी 

सध्या मी परदेशात आहे पण गिरीश महाजन यांच्याविषयी त्यांच्या सेल्फीवरून जे काय राजकारण सुरु आहे ते वाचण्यात आले राहवले नाही, मनात म्हटले, हीच ती वेळ गिरीश महाजन कोण व नेमके कसे लोकांना सांगायची नेमकी वेळ येऊन ठेपलेली आहे, वास्तविक संपूर्ण अंक मी एकाच व्यक्तीवर काढला असे फारसे कधी घडले नाही घडत नाही मात्र या मंत्र्यावर म्हणजे गिरीश महाजनांवर केवळ चार दोन लेख लिहून नक्की भागणार नाही, यादिवसात तर नाही हा नाही म्हणून अख्खा अंक त्यांच्यावर लिहायला घेतला आहे, गिरीश महाजन त्यात आत बाहेर कसे वाचकांना त्यांच्या मतदारांना राज्यातल्या जनतेला इतर नेत्यांना नेमके माहित व्हायलाच हवे म्हणून अख्खा अंक त्यांच्यावर काढण्याचा येथे मुद्दाम आगाऊपणा करतो आहे, महाजन वाचा इतरांनाही ते कसे नक्की सांगा...
१९८० मध्ये जळगावचे सुरेशदादा जैन पहिल्यांदा आमदार म्हणून निवडून आले, त्यादरम्यान मुख्यमंत्री असलेल्या बॅरिस्टर अंतुले यांचे उजवे हात म्हणून येथे या राज्यात ओळखल्या जाऊ लागले त्याकाळी आमदार झाल्या झाल्या एवढे मोठे वलय तेही आमदाराभोवताली कधीही निर्माण होत नसे पण सुरेशदादांनी त्यांच्या अति धाडसी व उत्साही स्वभावातून ते प्रसिद्धीचे वलय सहज पटकन स्वभोवताली निर्माण केले, विशेष म्हणजे सुरेशदादा आमदार झाले व मी त्यांचा काही महिन्यात पीए म्हणून रुजू झालो त्यामुळे कोवळ्या वयात मला राज्याचे अंतर्गत राजकारण खूप जवळून बघायला मिळाले ज्याचा मोठा फायदा राजकीय पत्रकारितेत पडल्याने मला झाला....

याच ८० च्या दशकात अगदी सुरुवातीलाच माझी जामनेरच्या गिरीश महाजनांशी त्यांचे नेते एकनाथ खडसे यांनी एक दिवस करून दिली. महाजनांशी ओळख झाली नंतर बऱ्यापैकी मैत्री झाली ती आजतागायत टिकून आहे कारण आमदार किंवा मंत्री झाल्यानंतर जुने मित्र विसरण्याची बहुतेक नेत्यांची जी खोड असते ती तशी वाईट खोड गिरीश महाजन यांना नसल्याने हि मैत्री टिकलेली आहे पण मैत्री आहे म्हणजे पत्रकार असूनही समोरच्या नेत्याचे वाट्टेल तसे वागणे खपवून घ्यायचे हे माझ्या स्वभावात नसल्याने म्हणजे प्रसंगी घरातले जरी चुकले तरी ते चव्हाट्यावर आणणे माझ्या वृत्तीत असल्याने महाजन एक मित्र म्हणून आणि मंत्री म्हणून वाट्टेल तसे वागले असते वागत असतील तरी मी ते खपवून घ्यायचे शक्य नाही म्हणून हीच ती वेळ जेव्हा गिरीश महाजन नेमके कसे राज्यातल्या जनतेला आत भावर सत्य सांगणे गरजेचे वाटले...

www.vikrantjoshi.com

गिरीश महाजन भारतीय जनता पक्षात नेते म्हणून सक्रिय झाले जळगाव जिल्ह्यात ओळखल्या जाऊ लागले तेव्हा प्रतिभाताई पाटील, ईश्वरबाबू जैन, सुरेशदादा जैन, एकनाथ खडसे, जे. टी. महाजन आणि बाळासाहेब उर्फ मधुकरराव चौधरी या बड्या नेत्यांच्या पुढे एक दिवस निघून जातील त्याकाळी एखाद्याने हे असे भविष्य सांगितले असते तर लोकांनी त्यासी वेड्यात काढले असते. पण ते आज घडले आहे, असे कसे घडले तेही समजावून घ्यायलाच हवे आणि महाजन आतबाहेर कसे हेही मी येथे या विशेषांकातून सांगायलाच हवे, विशेषतः प्रसन्न जोशी, संजय आवटे मीडियातल्या या दोघांनी जे महाजन रेखाटले आहेत दाखवले आहेत ते तसेच आहेत कि त्यापेक्षा अधिक महाभयानक आहेत तुम्हाला सांगणे अत्यावश्यक वाटते आहे कारण महाजन त्यांच्या गुणदोषांसहित जेवढे मला माहित आहेत तेवढे हुबेहूब कदाचित त्यांच्या सौभाग्यवतीला देखील नक्की ठाऊक नसावेत, नसतील, अब आयोगा मजा...

नेता तोही जात पैसे बखोटीला नसतांना जेव्हा आजचे हे यश मिळवितो अशा नेत्यांच्या नशिबी संकटे आपत्ती चिंता पाचवीला पुजलेले असतात. येथे या राज्यात या देशात पुढे जाणे स्पर्धा असल्याने मोठे कठीण असते पण गिरीश महाजन यांनी यश आपला चेहरा सदैव हसतमुख ठेवूनच मिळविलेले आहे त्यामुळे अमुक एकाने त्यांचा जेव्हा बोटीवर फोटो घेतला किंवा सेल्फी काढल्या गेला असेल तेव्हा रडवलेल्या चेहऱ्याचे महाजन त्या फोटोमध्ये दिसणे नक्की अशक्य होते, एवढेच काय, बोलू नये ते बोलतो, तो फोटो काढतांना समजा तो गिरीश महाजन यांच्या आयुष्यातला अखेरचा फोटो आहे हे त्यांना स्वतःला जरी त्याठिकाणी माहित पडले असते तरी ते त्या फोटोमध्ये ते हसतांना म्हणजे हसतमुख चेहर्यानेच दिसले असते कारण संकट मग ते कितीही गहिरे असले तरी हसतमुख चेहर्यानेच ते पार करायचे, महाजन यांचा तो स्वभाव त्यामुळे मीडियाने जे त्यांच्या त्या सेल्फीचे कि काढलेल्या फोटोचे भांडवल केले ते कसे चुकीचे, पुढे त्यावर नक्की वाचावे...
क्रमश: हेमंत जोशी.


पत्रकार हेमंत जोशी 

Friday, 9 August 2019

पाकिस्थानी वृत्ती आणि आम्ही हिंदू : पत्रकार हेमंत जोशी


पाकिस्थानी वृत्ती आणि आम्ही हिंदू : पत्रकार हेमंत जोशी 
घोळका मग तो पुरुषांचा असो कि स्त्रियांचा, तरुणांचा असो कि तरुणींचा आम्ही भारतीय, हिंदुस्थानी कायम वर्षानुवर्शे सेक्स सिनेमा व राजकारण केवळ तीनच विषयांवर भेटलो कि बोलतो, चर्चा करतो, स्वतःची जमेल तशी अक्कल पाजळतो. कामजीवनावर भारतीय पुरुष बढाया मारता मारता बोलतात पण हेच पुरुष पेटलेल्या स्त्रीसमोर क्षणार्धात धारातीर्थ पडून पाठ करून घोरायलाही लागतात, त्यांच्या सेक्स वर बढायायुक्त गप्पा थापा तेवढ्या ऐकण्यासारख्या नक्की असतात. असो, या तीन विषयांव्यतिरिक्त बोलण्याचे इतरही विषय ठरू असू शकतात जणू हे भारतीयांना ठाऊकच नाही जे देशाच्या दृष्टीने अजिबात चांगले नाही. सांगितले ना सेक्स वर तर आम्ही भारतीय पुरुष असे बोलतो कि डॉ. राजन भोसले यांनी देखील तोंडात बोटे घालावीत किंवा सनी लिओनी दाम्पत्याने देखील आमचे कामजीवनावर बोलणे कान देऊन ऐकावे...

महाराष्ट्राच्या देशाच्या राजकारणावर आपले अर्धवट ऐकीव माहितीवर आधारित ज्ञान प्रसंगी शरद पवार यांना देखील चकित करून सोडते, मोठ्या नेत्यांनी नतमस्तक व्हावे, नेत्यांना तोंडाचा मोठ्ठा आ वासायला भाग पडणारे आम्हा मराठींचे राजकारणातले अति अर्धवट ज्ञान असते. आणि सिनेमा विषयावर तर वाट्टेल ते, ज्याला जसे समजेल, जसे जमेल तसे बोलत सुटतो. ज्यांना सेक्स सिनेमा व राजकारणातले नेमके, तंतोतंत कळत असते ते या अशा अर्धवटरावांचे बोलणे ऐकून वैतागत असतात. मला हे असे सकाळी फिरायला जातो तेव्हा हमखास भेटतात, त्यांना बघूनच, मी त्यांच्यापासून दूर पळून जातो किंवा त्यांना टाळून पुढे जातो. राज्याच्या राजकारणावर नेमकी माहिती हवी असेल तर त्यावर लिहिणारे अभिजित मुळ्ये योगेश नाईक यदु जोशी अभय देशपांडे भाऊ तोरसेकर योगेश त्रिवेदी विवेक भावसार मधुकर भावे साथी उदय तानपाठक उदय निरगुडकर किरण शेलार इत्यादींना जमले तर नक्की भेटावे, नेमके राजकारण त्यातून कळते...

आमची मानसिकता विशेषतः देशभक्तीच्या बाबतीत अति कमकुवत आहे म्हणजे अख्खे जग आम्हाला ' हिंदुस्थानी' म्हणते, आपण गांडू विचार डोक्यात घेऊन आपल्या तोंडात मात्र ' भारतीय ' असे येत राहते. मोगल व इंग्रज आमच्या बोकांडीवर वर्षानुवर्षे बसल्याने,मला वाटते आपली वृत्ती गुलामगिरीची अधिक झाली आहे, बघा, अनेकदा आपल्या तोंडून हेच निघते कि आपल्यापेक्षा इंग्रज चांगले होते. कधी बदलणार आपली मानसिकता कि आम्ही भारतीय आहोत पेक्षा आम्ही हिंदुस्थानी आहोत म्हणण्याची. शेजारचे आपले कट्टर दुश्मन ते पाकिस्थानी देखील आमचा उल्लेख कायम ' हिंदुस्थानी ' असाच करतात पण आम्हाला मात्र हिंदुस्थानी आहोत हिंदू आहोत असे सांगण्याची म्हणण्याची लाज वाटत असते किंवा भीती अधिक वाटत राहते....

मित्रहो, पत्रकार हा गाव न्हाव्यासारखा असतो म्हणजे लिखाण करतांना आमचे विचार कोणत्या पक्षाचे, हे बाजूला ठेवून वास्तविक आम्ही बॅलन्स लिखाण करायचे असते किंवा अमुक एखादी भूमिका घेऊन लिहायचे असेल तर तेही स्पष्ट सांगायचे असते जसे मी नेहमी लिहितो कि मी कट्टर हिंदुत्ववादी आहे पण मीडिया मध्ये हे फार कमी वेळा बघायला मिळते म्हणजे प्रताप आसबे यांना शरद पवार किंवा राष्ट्रवादीची तळी उचलायची असली तरी ते तसे भासवत नाहीत, लपवून ठेवतात, बहुतेक मीडियातल्या मंडळींचा चेहरा आणि मुखवटा वेगळा असतो. आसबे हे अगदी सहज उदाहरण दिले, आता खरे तर ते पत्रकारितेतून बाद झालेले आहेत. गावातल्या न्हाव्याला जसे सारे ग्राहक सारखेच तसे आम्हा पत्रकारांचे असायलाच हवे. वाचक मित्रहो, पहिल्यांदा, या पाच सात वर्षात या देशात या राज्यात पुन्हा एकदा इतर अनेक देशांसारखे देशभक्तीचे मिळालेल्या स्वातंत्र्यप्राप्तीनंतर वारे वाहायला लागले आहे या भाजपा किंवा संघामुळे, फडणवीस मोदी शाह यासारख्या पोलादी नेत्यांमुळे आम्ही ' हिंदुस्थानी ' आहोत हे सांगतांना आता इतरांसारखी आमचीही छाती फुलून यायला लागलेली आहे त्यावर उत्तर हेच आहे कि त्या ' नायक ' या सिनेमातल्या नायकासारखे मुख्यमंत्री झालेल्या अनिल कपूरसारखे नेते सत्तेत आल्याने या देशात केवळ त्या सिनेमात नव्हे तर प्रत्यक्षात आमचे साऱ्यांचे स्वप्न उतरू लागल्याने म्हणजे गांडू मानसिकता दूर होऊन तुम्हा आम्हा सर्वांच्या विशेषतः हिंदुस्थानावर मनापासून प्रेम करणाऱ्या परत एकवार देशभक्तीचे वारे घुमायला लागले आहेत, प्लिज कंटिन्यू इट. 

मला आश्चर्य वाटते वाटले, स्वतःला समाजसेवक म्हणून पेश करणारे पुण्याचे विश्व्म्भर चौधरी जे काश्मीर प्रकरण घडल्यानंतर म्हणाले, बरळले कि मोदी शाह यांनी २०२४ ची लोकसभा जिंकून येण्यासाठी हे नाटक केले आहे, असे लिहिले. काय हे चौधरी असे गलिच्छ लिहिणे, मोदी शाह यांना हे नाटक करायचे असते तर ते त्यांनी लोकसभा निवडणुकीच्या काही महिने आधी घडवून आणले असते, उचलली जीभ लावली टाळूला, पद्धतीने लिहू बोलू नये. एका निवृत्त शासकीय अधिकाऱ्याने विश्व्मभर चौधरी यांच्या विषयी म्हटले आहे कि, ' मुळात पुण्यातील हा कथित दीड शहाणा गृहस्थ, सुरुवातीला पर्यावरण तद्न्य म्हणून वावरत होता तोपर्यंत ठीक होते. मग एनजीओ कळपात पुरोगामी समाज सेवकाच्या वेशात वावरू लागला हेही परिवर्तन समजू शकतो. पण हळूहळू म्हणजे बेमालूमपणे राजकीय भाष्यकार म्हणून याला व्यासपीठ कोणी दिले त्या महाभागाचा शोध घ्यावा लागेल. थोडक्यात लोकांची भाबडी श्रद्धा पाहून बिलंदर माकड हनुमानाचा मुखवटा लावून वावरू लागले. ' वयाच्या १७ व्य वर्षांपासून मी देखील राजकीय वर्तुळात कायम वावरत आलोय पण कधीही बघितले नाही कि दुरदुरून चौधरी यांचा राजकारणासाठी काही संबंध होता पण वर सुरुवातीला सांगितले तेच खरे आहे, या देशातले अर्धवटराव राजकारणावर अधिक ज्ञान पाजळून मोकळे होतात...

मिस्टर विश्व्मभर चौधरी, हिंदुस्थानी हिंदुत्व हे नेमके शिकण्यासाठी तुम्हाला घराबाहेर देखील पडण्याची गरज नाही. पुण्यातले विश्वजीत देशपांडे तुमचे जवळचे नातेवाईक आहेत, त्यांची तुमची नेहमी भेट होते, त्यांच्याकडून जरी हिंदुत्व तुम्ही नेमके समजावून घेतले तरी वरून कीर्तन आतून तमाशा पद्धतीचे वर्तन तुमच्या हातून घडणार नाही आणि वरकरणी कीर्तन करतांना तुमची जीभ घसरणार नाही. अहो, आपण ब्राम्हण आहोत, आपल्या तोंडून चुकीचे काहीतरी बाहेर पडणे, इतर लगेच तोंडात शेण घालतात, असे काहीही बोलू नये. मला वाटते आपली वृत्ती अमेरिका इंग्लंड सारखी आहे म्हणजे आपल्या हिंदुस्थानात देखील आपण हिंदू सर्वांना मोठ्या मनाने कायम सांभाळून घेत आलो आहोत फक्त जे इंग्लंड मध्ये घडले किंवा आज घडते आहे, तेथे पाकिस्थानातले देशद्रोही मुसलमान एवढे घुसले आहेत कि मूळ इंग्लंडवासियांचेच अस्तित्व धोक्यात आले आहे, हे आपलीकडे न घडण्यासाठी राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या राजकीय आणि सामाजिक फांद्यांनी फार मोठे काम करून ठेवले आहे अन्यथा या देशात देखील जे पाकविचारांचे मुसलमान आहेत त्यांनी मोठा धुडगूस घालायला सुरुवात केली होती. वास्तविक काश्मीर हा आमचा प्रांत पण मोदी यांच्या निर्णयावर पाकडे केवढे चिडलेले आहेत, त्यांचे थोबाड या देशातल्या मुसलमानांनी वास्तविक उत्तर देऊन बंद करायला हवे, दुर्दैवाने ते घडत नाही, देशातल्या अगदीच थोड्या मुसलमानांना पाक विरोधी भूमिका घ्यायला आवडते...

www.vikrantjoshi.com

मोदी शाह फडणवीस विचारांचे नेते सत्तेत आल्याने या देशातल्या हिंदूंना जी भीती आधी वाटत होती तसे आता यापुढे अजिबात घाबरण्याचे कारण नाही आणि ज्या मुस्लिमांची नाळ या देशाशी जुळलेली आहे त्यांनी अजिबात विचलित होण्याचे कारण नाही कारण हिंदू हाच मुळात सहिष्णू वृत्तीचा असल्याने तो आमच्यात मिसळणाऱ्या मुस्लिमांना कधीही अंतर देणे शक्य नाही. पण आता त्या पाकड्या विचारांचे मात्र यापुढे नक्की काहीही चालणार नाही,याआधी अशी वाईट परिस्थिती होती कि एखाद्या पाकड्या विचारांच्या मुसलमानाने आमची हिंदू मुलगी प्रेमप्रकरणातून थेट बाटवण्यासाठी त्याच्या मुस्लिम वस्तीत नेली कि ती मुलगी ओढून आणण्याची हिम्मत हिंदूंमध्ये तर फार दूर पोलिसांची देखील होत नसे. उभ्या आयुष्यात माझ्या डोळ्यादेखत हे असे दोनवेळा माझ्या मित्रांच्या बाबतीत घडले आहे. त्या मित्रांच्या मुली मुसलमान तरुणांबरोबर पळून गेल्यानंतर आईवडिलांना खूप वर्षांनीं भेटल्या, तोवर बाटलेल्या या मुलींचे आयुष्य मुलं पैदा करून उध्वस्त झालेले होते. निदान या राज्यात लव्ह जिहाद यापुढे घडणार नाही एवढी हिम्मत काँग्रेस विचार बाजू पडल्याने आता आमच्यात आलेली आहे. येथे हिंदुत्व हेच राष्ट्रीयत्व आहे, तसा सतत विचार करून जगायला हवे...

मी तर एखाद्या प्रचारकासारखा सार्या हिंदूंना अगदी उघड सांगत असतो कि तरुण झालेली तुमची मुले विशेषतः मुली बाहेर पडल्यानंतर पाक विचारांच्या मुसलमान तरुणांच्या संपर्कात मैत्रीच्या माध्यमातून येत जात असतील तर त्यावर त्वरित कठोर पावले उचलणे गरजेचे असते,अन्यथा काही दिवसानंतर तुमच्या मुली घरातून पळून जाऊन पाक विचारांच्या मुस्लिमांशी लग्न करून मोकळ्या होतील आणि तुमची मुले थेट ड्रग्स च्या आहारी गेलेली असतील. जे मुस्लिम पाक विचारांचे नाहीत ते अतिशय चांगले असतात. असे सुविचारी मुसलमान माझे २५ वर्षे शेजारी होते, त्यांचा मला आणि माझा त्यांना कायम आधार वाटे. काश्मीरची जरब बसल्याने पुन्हा एकवार या देशावर प्रेम करणाऱ्या मुस्लिमांची संख्या नक्की वाढेल जे त्यांच्या आमच्या सार्या हिंदुस्थान्यांच्या दृष्टीने चांगले असेल. येथे या राज्यात आम्हाला यापुढे जागोजाग दिवंगत शाबीर शेख यांच्यासारखे मुस्लिम असणे घडणे आवश्यक वाटते. महत्वाचे म्हणजे येथले मुसलमान तरुण व तरुणी मुख्य प्रवाहात सामील होऊन कसे पुढे जातील त्यावर नेत्यांनी राज्यकर्त्यांनी लक्ष घालणे अत्यावश्यक आहे. देशभक्तीच्या बाबतीत ज्यादिवशी चीन जपानइस्रायल सारखे देश आमच्या देशभक्तीकडे बघून तोंडात बोटे घालतील तो दिवस खऱ्या अर्थाने आनंदाचा दिवस असेल...
तूर्त एवढेच : हेमंत जोशी.

Sunday, 4 August 2019

पवारांचे पाप : पत्रकार हेमंत जोशी


पवारांचे पाप : पत्रकार हेमंत जोशी 
मुख्यमंत्री नशीबवान आहेत असे वाटते एखादी अदृश्य शक्ती त्यांच्या नक्की पाठीशी उभी आहे. उदाहरणार्थ विधानसभा निवडणुका तोंडावर आहेत आणि राज्यात चांगला पाऊस पडतो आहे. त्यातून जे काय चांगले घडते ते घडणार आहेच पण या मुख्यमंत्र्याने राज्यातल्या दुष्काळी भागात मोठ्या प्रमाणावर जलयुक्त शिवाराची जी कामें सरकारी तिजोरीवर फारसा ताण पडू न देता विविध असंख्य बजाज, अंबानी इत्यादी मोठाल्या कार्पोरेट कंपनांनींकडून त्यांच्याकडे दरवर्षी मोठ्या प्रमाणावर जमा होणाऱ्या सीएसआर फंडातून दर्जेदार जलयुक्त शिवाराची कामें करवून घेतली, ती तुम्हा आम्हा शहरात राहणाऱ्यांच्या तोंडात बोटे घालायला भाग पाडणारी आहेत...

प्रिया खान नावाच्या मुख्यमंत्र्यांच्या विशेषाधिकारी आहेत, त्यांचा इतिहास येथे पाजळत बसत नाही त्याला अनेक कंगोरे आहेत पण सामाजिक भान अति उच्च दर्जाचे ठेवणाऱ्या या शिक्षित महिलेलने बिनबोभाट गाजावाजा न करता हे जलयुक्त शिवराचे काम मोठाल्या कार्पोरेट कंपनींकडून ज्या उत्कृष्ट पद्धतीने, निरलस मनाने सामाजिक कार्य करण्याच्या प्रदीर्घ अनुभवातून जाणिवेतून करवून घेतले, त्यावर येथे प्रिया खान यांचे कौतुक करणे मलाही भाग पडले. या राज्यात जो मराठा समाज आहे त्यातल्या प्रत्येकाच्या मनात शिवाजी महाराज रुजलेला असतो त्यामुळे आपण एकप्रकारे नेते आहोत राजे आहोत हे त्यांना सतत वाटत असते त्यामुळे होते काय फार मोठ्या प्रमाणात जे मराठा, सरकारी अधिकारी येथे या राज्यात आहेत त्यांना आधी युतीचे विशेषतः फडणवीसांचे काम आवडले, मग त्यांनीच ग्रामस्थांचे ब्रेनवॉश करत शरद पवार आणि काँग्रेस ला मनातून घालविण्याचे मोठे काम या राज्यात केले ज्याचा लोकप्रियता उंचावण्यासाठी मोठा फायदा फडणवीसांना तसेच युतीला नकळत झालेला आहे, वाढणारे मतदान त्यात नक्की या सरकारी अधिकाऱ्यांचा सहभाग उपयोगी पडला आहे त्यांनी रा. स्व. संघ ज्या खुबीने प्रचार व प्रसार करतो ते तसे काम अधिकाऱ्यांनी केले आहे...

www.vikrantjoshi.com

हीच शरद पवार यांच्या मनातली अस्वस्थता आहे कि मी पश्चिम महाराष्ट्रातल्या मराठ्यांना राजकीय ताकद देऊनही ते माझे का राहिलेले नाहीत. त्यातली वस्तुस्थिती अशी कि पवारांनी सामान्य मराठ्याला कधी मोठे होऊच दिले नाही त्यांनी पदमसिंह पाटलांसारख्या घराण्यांना मोठे केले कधी खालीही पाडले त्यामुळे सामान्य मराठे तर पवारांवर रागावलेच पण हि घराणी देखील त्यांची राहिलेली नाही. पवारांच्या अतिशय केविलवाण्या राजकीय अवस्थेचे जवलंत उदाहरण म्हणजे सांगली भागातले जयंत राजाराम पाटील. अलीकडे एका सभेत हेच पवार आपल्या घराण्याला स्वतःला बाजूला सारत म्हणालेत कि जयंत पाटील मुख्यमंत्री म्हणून चांगले काम पाहतील. पवार हे म्हणाले आणि त्याच आठवड्यात हेच जयंत पाटील त्या चंद्रकांत पाटलांशी बंद दरवाजाआड चर्चा करून मोकळे झाले. आजपर्यंतचे बहुतेक राष्ट्रवादी पक्षाचे प्रदेश अध्यक्ष बाहेर पडले, जयंत पाटीलांना उशीर का होतोय, नेमके कळत नाही...

अमुक एखाद्याला मोठे करतांना पवारांच्या मनात अनेक आराखडे असतात. महत्वाचे असे कि जेव्हा अमुक एखादा त्यांच्याकडला प्रभावी नेता बाहेर पडणार आहे त्यांना तशी कुणकुण लागते, पवार त्याला वेगळ्या पद्धतीने चुचकारतात. तटकरे बाहेर पडणार त्यांना लक्षात आल्यानंतर याच तटकरेंना त्यांनी प्रदेशाध्यक्षपदी नेमले तेच टेक्निक जयंत पाटील किंवा अमोल कोल्हे किंवा उदयनराजे भोसले यांच्याबाबतीत यादिवसात वापरलेले जाते आहे. या तिघांच्या भरवशावर आमच्या पक्षाचे भवितव्य अशी पवारांनी अजितदादा, सुप्रिया,तो लफडेल पटेल इत्यादी नेहमीच्या चेहऱ्यांना बाजूला ठेवून केली आहे त्यामागचे कारण देखील नेमके हेच कि हेही स्टार जर त्यांच्या पक्षातून बाहेर पडले तर राष्ट्रवादीचे सूत्रे काय एखाद्या लंगड्या गायीच्या हाती सोपवायची ? 

तुम्ही गणपतराव देशमुखांसारख्या देशसेवी मंडळींना आणून राष्ट्रवादी उभी केली असती तर हे आज जे घडते आहे ते घडले नसते पण झटपट यश सत्ता आणि पैसे हे मिळायला उशीर झाला असता, विलंब लागला असता म्हणून पवारांनी मग गोविंदराव आदिक यांच्या सारख्या स्वयंभू नेत्यांना कोपऱ्यात टाकले अक्षरश: अपमानित करून त्यांचा कचरा केला, दत्ता मेघे केला आणि प्रफुल्ल पटेल, गिल्बर्ट मेंडोन्सा खुनी खुनशी पदमसिंह पाटलांसारखे पक्षात मोठे केले घडले काय आज तेच पाप पवारांना अस्वस्थ करते आहे, लोकांना राष्ट्र राज्य पुढे नेणारी मंडळी सत्तेत हवी आहेत अगदी मराठ्यांना देखील केवळ जातीकडे बघून नव्हे तर चांगले नेते सत्तेत हवे आहेत म्हणून साऱ्याच थरातल्या प्रभावी ठरलेल्या मराठ्यांनी देखील मोठ्या मनाने फडणवीसांनाचे नेतृत्व स्वीकारलेले आहे...
तूर्त एवढेच :

पत्रकार हेमंत जोशी 

महाजन द ग्रेट २ : पत्रकार हेमंत जोशी



महाजन द ग्रेट २ : पत्रकार हेमंत जोशी 
आपल्या देशात असे आहे कि एक विशीष्ट पातळी तुम्ही गाठली कि तुम्हाला विनायसे पैसे मिळत असतात त्यानंतर ते अधिकाधिक कसे मिळत राहतील याकडे लक्ष न पुरवता मिळालेले अधिकार किंवा हाती घेतलेले सामाजिक कार्य नेटाने कसे पुढे नेता येईल त्याकडे लक्ष देणे गरजेचे असते पैसे मिळत असतात पण समाजसेवा हातून घडते त्याचे समाधान वेगळे असते, नक्की पुण्य जमा होते. आपल्या खात्यात झोकून देऊन काम करणारे मंत्री फार कमी याउलट कमी वेळेत अधिकाधिक पैसे कसे घरी नेता येतील याकडेच अलीकडे नेत्यांचा अधिकाऱ्यांचा मंत्र्यांचा अधिकाधिक कल असतो. शरद पवार राज्यमंत्री मंत्री मुख्यमंत्री केंद्रीय मंत्री म्हणून सत्तेत जसे बसले तसतसे हे राज्य अधिकाधिक बिघडत गेले, अतिशय नीच वृत्तीची माणसे त्यांच्या सभोवताली विविध पदांवर जमली जी फक्त डाकू प्रवृत्तीची होती आर आर पाटलांसारखे त्यांच्यासभोताली फार थोडे होते, जे जमले ते गुंड डाकू प्रवृत्तीचे होते, ज्यांनी फक्त हे राज्य नागडे करणे महत्वाचे मानले...

जे झपाटलेले असे फार फार कमी त्यातलेच एक मंत्री गिरीश महाजन म्हणून त्यांना त्यांच्या गुण दोषांसहित लोकांनी डोक्यावर घेतले. अण्णा हजारे यांच्या सारखे खडूस स्वच्छ समाजसेवी भलत्यासलत्या नेत्यांना कधीही जाऊन बिलगत नाहीत ते जसे आर आर आबांना दिसताक्षणी घट्ट मिठी प्रेमाची आदराची मारून मोकळे व्हायचे ते तसे गिरीश महाजनांच्या बाबतीत म्हणाल तर प्रेमाचे म्हणाल तर स्नेहाचे नाते अण्णांसारख्या या राज्यातल्या साऱ्याच मान्यवरांनी मनःपूर्वक जपले जोपासले आणि हे सारे एक मंत्री म्हणून त्यांच्या हातून घडलेल्या कामांची पावती व त्याचे बक्षीस आहे. मंत्र्यांकडे झपाटलेली माणसे हवीत जसे कल्याण औताडे नावाचे अर्जुन खोतकरांकडे किंवा धनंजय मुंडे यांच्याकडे डॉ. प्रशांत भामरे नावाचे असे खाजगी सचिव आहेत ज्यांचे सामाजिक विषयांवर प्रश्नांवर जगाच्या पुढे डोके चालते ते तसे महाजनांचे एक सहाय्यक रामेश्वर यांचे त्या आरोग्यविषयक प्रश्नांवर झपाटल्यागत वागणे असते....

www.vikrantjoshi.com

या पाच वर्षात गिरीश महाजन यांनी आरोग्यविषयक हाती घेतलेले विधायक कार्य, मला वाटते रामेश्वर हे वेडे झपाटलेले व्यक्तिमत्व त्यांच्यासंगे होते म्हणून गिरीश महाजन यांचे काम खूप सोपे झाले. महाराष्ट्राच्या ग्रामीण भागातील सर्वसामान्य गरीब कुटुंबातील रुग्णांच्या विविध समस्यां व आजार, स्थानिक पातळीवर अपेक्षित वैद्यकीय उपचार व औषधांचा सुविधांचा अभाव आणि आर्थिकदृष्ट्या उपचारासाठी तरतुदी या सामाजिक भानातून भावनेतून महाजनांनी महाआरोग्य शिबिराची संकल्पना आधी त्यांच्या जामनेर विधानसभा मतदारसंघात आणली, राबवली पुढे मंत्री होताच फडणवीसांच्या सहकार्याने हीच संकल्पना त्यांनी ज्या वेगाने राज्याच्या कानाकोपऱ्यात यशस्वी करून दाखवली ते बघून परमेश्वराने देखील नक्की कौतुकाने टाळ्या वाजविल्या असतील. अत्यंत महत्वाचे म्हणजे मुंबईत आमदारांना राहण्यासाठी ज्या शासकीय खोल्या आहेत त्यातल्या कित्येक आमदारांनी त्या खोल्या मुंबईत गंभीर आजारांवर उपचार करवून घेण्यासाठी थेट महाजन यांच्याकडे मोठ्या विश्वासाने सुपूर्द केल्या, महाजनांनी याही संधीचे सोने केले, रोग्यांचे सारे खर्च त्यांनी सावरले, रुग्णांना बरे करून घरी गावी पाठवले, 
पाठवताहेत...

अत्यंत महत्वाचे म्हणजे सतत, न थकता, न थांबता त्यांनी राज्यातल्या कानाकोपऱ्यात जेथे जेथे महाआरोग्य शिबिरे घेतली, तेथले आमदार मला कायम सांगायचे, महाशिबीर होऊन गेले आणि आमचे मतदान तर वाढलेच पण मतदारांचा आमच्याकडे बघण्याचा दृष्टिकोन बदलला, आमच्याविषयीचा त्यांच्या मनात आदर वाढला. एखाद्या खेड्यात शहरातला जावई सुट्टीत गेला कि जो तो त्याला आपल्या घरी बोलावतो त्या लाडक्या जावयासारखे महाजनांचे झाले आहे, जो तो त्यांना आग्रहाने महाशिबीर घेण्यासाठी आपापल्या मतदारसंघात गावात बोलावतो आणि महाजन देखील पक्षपात न करता त्यांना मनापासून सहकार्य करून मोकळे होतात. एकाचवेळी हजारो रुग्णांना त्यांच्या खिशाला चाट न बसता शहरात आणून त्यांच्यावर उपचार करवून देणे त्याचवेळी शहरातले तद्न्य डॉक्टर्स महाआरोग्य शिबिराच्या माध्यमातून रुग्णांपर्यंत नेणे, महाजन तुस्सी ग्रेट हो. सामूहिक रुग्ण तपासणी, औषधोपचार आणि शस्त्रक्रिया हे सारे सामान्य रुग्णांसाठी तेही मोफत व दर्जेदार, राज्यातल्या आजपर्यंत तडफडणाऱ्या जनतेला रुग्णांना आणखी काय हवे ? 



क्रमश: हेमंत जोशी